معمای عشق

هر روز یک غزل از حافظ ----------------------- فاتحه‌ای چو آمَدی بَر سَر خَسته‌ای بخوان لَب بُگُشا که می‌دَهَد لَعلِ لَبَت به مُرده جان آن که به پُرسش آمَد و فاتحه خواند و می‌رَوَد گو نَفَسی که روح را می‌کُنَم از پِیَش رَوان ای که طَبیبِ خَسته‌ای، رویِ زَبان مَن بِبین کـاین دَم و دودِ سینه‌ام، بارِ دل اَست بَر زَبان گرچه تَبِ اُستُخوانِ مَن کرد زِ مِهرْ گرم و رَفت همچو تَبَم نمی‌رَوَد آتشِ مِهر از اُستُخوان حالِ دِلَم زِ خالِ تو هَست دَر آتَشَش وَطن چَشمم از آن دو چَشمِ تو خسته شُده‌ست و ناتَوان بازنِشانْ حَرارَتَم زِ آبِ دو دیده و ببین نَبضِ مَرا که می‌دَهَد هیچ زِ زندگی نِشان آن که مُدام شیشه‌ام از پِی عیش داده اَست شیشه‌ام از چه می‌بَرَد پیشِ طَبیبْ هَر زَمان؟ حافظ از آبِ زندگی شعرِ تو داد شَربَتَم تَرکِ طَبیب کُن بیا نُسخهٔ شَربَتَم بِخوان 🍏🍎🍃

🎼❤️🎼 بال هایِ فرشتگان زخمی ست آفتاب را؛ به آغوشِ صبح دعوت کن ؛ بگذار خورشید از پشت ابرِهایِ تیره یِ معرفت؛ عاشقانه بتابد و قلب آبیِ آفتابگردان ها؛ طلیعه دار میعادگهِ عشق باشد! #فرح_فریماااا📕معمای_عشق 🍏🍎🍃

○ به شب میندیش! به میلاد صبحی روشن  بیندیش؛ به طلوع ترانه ی یک باور خوش به گیسوی افشانِ آفتاب در سپیده ی دیدار بیندیش؛ به میعاد اقاقی؛ در نبض عریانِ باد به لبخند نسیم در تپش قلب پروانه به پرواز بیندیش... به بالِ کبوتر و به لحظه یِ میقات؛ در تلاوت آیه آیه هایِ سبز عشق بیندیش...          من صبحی... روشن ام                   در من طلوع کن...! ✍️#فرح_فریماااا📕معمای_عشق 🎙️#ایلماه👑 🍏🍎🍃