ناز

این پیرزن حتی حالش دیگه با نود هم خوب نمیشه.

در این لحظه در این دقیقه، حس این پیرزنای بی کسی رو دارم که از چروکی و پیری صورتشون می نالن و دنیا اونقدر قشنگ هس که نخواد به زشتی این پیرزن توجهی کنه.

چایی نبض حیاته.

من بنده‌ی چای بِه لیموعم.

بارها اینو دیدم و نهایتن یه لبخند عریض عمیقم.

حس اشتباهی به خودم دارم در این لحظه و خیلی بده، اصلن توصیه نمیشه.

جمعه برای من یه عرزشیه لامصب.

ولی چه روزهای جالبی رو داریم زندگی می‌کنیم؛ یه گوشه‌ی دنیا، نوع بستنی‌ای که می‌خریم هم شکلی از مبارزه‌ست.

بابا پسر من رابطه رو ففط برا بغلش میخواستم  که بعد آزادی اونم حله، پس نیا عزیزم، نیا کصکش، نیا کیرخررر.

تو قشنگی منم قشنگم فقط قبل اینکه وارد رابطه شیم، وارد که بشیم هردومون میرینیم توش.

بساطتتو جمع کن پاییز، تموم شو تموم شو که بدجوری خسته‌م کردی.

هجده ساله که حوصله ندارم.

دیشب اونقدر حالم بد بود و تک تک حرکت عقربه های ساعت رو نظاره گر بودم که واقعن حسودیم میشد به اونایی که خوابن.

کل خیابونی که که دست بند رو اونجا گم گردم منو می‌شناسن اونقدر عر زدم

این بگایی بگایی ترین عمرمه

نمیتونم برگردم خونه تا پیداش نکنم)=

همش آخر شب ها به خودم میگم‌ عب نداره و فردا KIR تو آخوندتر.

توروخدا برام دعا کنین ، امشب دست بند مامانمو گم کردم و تقریبن ۷ ۸ میلیون می شد.

من نمیخام بیبی فیس باشم باید کیو ببینم خدایا.