~S~

Common

هرچی میخوان بگن، من یک تار موت و با خیلی ازین آدمهای دوهزاری و یک روزه عوض نمیکنم. حالا چه کنارم باشی، یا نه.

مگه چندتا آدم مثل من تو زندگیت بود که اینطوری کردی؟

دلم خیلی برات تنگ شده، اما تو خیلی دوری، خیلی از من، ما...هرچقدر هم داد بزنم، صدام بهت نمیرسه.

«مثلا اشتباهی دستت بخوره و بهم زنگ بزنی، اشتباهی صدام کنی، اشتباهی بخوای بگی دل توام برام تنگ شده.»

تقریبا حتی حوصله ی اینو ندارم از تختم بلند بشم و کل تنم درد داره و افکارم بهم گره خورده اما خب، زندگی با همین روزاش گره خورده، مجبوری بهش غلبه کنی و به روتین همیشگیت برسی.

کاش میتونستم باهات حرف بزنم.

هرشب تجاوز به یك خاطره.

کاش مردم متوجه این موضوع بشن که فقط خودشون نیستن که گریزناکن. فقط خودشون نیستن که حالشون بده، افسردن، احساس ناکامی دارن. همه‌ی ما، تک تکمون دردناکیم. اگه قرار باشه بخاطر خودمون بقیه رو نادیده بگیریم پس ما هیچ فرقی با آدمای دیگه که انگشت اتهام سمتشون میگیریم نداریم! این روزا سخته. برای همه‌ی ما سخته. هیچ کس نمیدونه کجا ایستاده و کار درست یا غلط چیه؟! مسئله این‌جاست که ما به عنوان یک آدم که خرد داره و احساس همدردی و انسانیت داره، اگه نتونیم همدیگرو درک کنیم و حواسمون به هم دیگه باشه پس ما چی هستیم؟

پس یادداشت کنید: منزجر کننده تر از کسی که، فقط وقتی که با تو کار داره خوش اخلاق و مهربون میشه نداریم!!!

ولی خوشبحال اونایی که آخرین بارها رو می دونستن و همو از نزدیک دیدن.

این آدمها هیچکدومشون نمیفهمن درونم داره چی میگذره.