پداگوژی ریاضی

«آدم‌ها و ریاضیات» اکنون بخشی به نام «اسناد و تصاویر» دارد: عکس‌ها و اسنادی از تاریخ ریاضیات ایران. برخی از آن‌ها در داستان‌های ما آمده‌اند؛ برخی دیگر اینجا نگه داشته می‌شوند، چون شاید روزی بخشی از داستانی شوند، یا چون به‌تنهایی ارزشمندند. نخستین سندِ این بخش، نامهٔ رابرت اوپنهایمر، رئیس مؤسسهٔ مطالعات پیشرفتهٔ پرینستون، به تاریخ ۱۶ بهمن ۱۳۲۹ (۵ فوریهٔ ۱۹۵۱) است که در آن از محسن هشترودی دعوت می‌شود تا به عضویت مؤسسه درآید. اگر عکس یا سندی با ارزش تاریخی دارید، لطفاً آن را با ما در میان بگذارید تا جایی پیدا کند که دیده شود، خوانده شود و بخشی از یک داستان شود. https://mathswell.com/people-and-mathematics/documents/item.html?id=hashtroodi-oppenheimer-1951&lang=fa

کمک. برای درخواست پشتیبانی از آدم‌ها و ریاضیات، پروژه یوتیوب و وبسایت، نیازمند مستند کردن اثر و اهمیتی هستم که پروژه روی مخاطبان خود داشته است. تا چهارشنبه هفته بعد وقت دارم که این ها را به شکل منسجم و دسته بندی شده به دانشگاه ارایه بدهم. لطفا اگر شما یکی از مخاطبان پروژه بوده اید و دوست دارید به این شکل از آن حمایت کنید، آنرا مکتوب کنید. در این فرم https://forms.gle/ySjZrz68TqUzMJHe7 یا به من جی میل کنید (فارسی یا انگلیسی آن واقعا فرقی نمی‌کند) asghari.amir متن حمایت را با معرفی خود شروع کنید به اندازه ای که من تصویری از شما داشته باشم. (اندازه اش با خودتان) این پست را هم اگر دوست داشتید لطفا با دیگران به اشتراک بگذارید. خوب خوب باشید

بتول همایون یکی از اولین سه زنی بود که اجازه تحصیل در دانش‌سرای عالی را یافت. پس از او هر سال تعداد زن ها بیشتر شد. ولی رشته ریاضی هر سال فقط یک دانشجوی زن داشت. چهار سال، چهار زن! داستان بتول و مهپاره را می توانید هم اکنون بخوانید. داستان مهین و قمر در حال نوشته شدن است. لینک ها را در اینجا بیابید https://mathswell.com/people-and-mathematics/fa.html

آدم‌ها و ریاضیات اکنون فقط به تاریخ ریاضی ایران اختصاص دارد. برای شروع می توانید با اولین چهار زن ریاضی ایران در اولین چهار سالی که زنان به تحصیلات بیشتر از دبیرستان دسترسی داشتند آشنا شوید. هر سال فقط یک زن! https://mathswell.com/people-and-mathematics/

کمک. جلد سوم این کتاب مربوط به علوم پایه است و نیازمند یاری سبز هستم برای یافتن آن. راهنماي اعضاي هيات علمي دانشگاهها و موسسات آموزش عالي و پژوهشي كشور، سال تحصيلي 57-1356

الگوریتم (صنعتی آریامهر) و گویا و گنگ (تهران) هر دو بعد از تب و تاب اولین کنفرانس ریاضی ایران منتشر شدند. بچه های صنعتی با اختلاف یک فصل (زمستان ۵۱) از بچه های تهران (بهار ۵۲) مقدم‌تر بودند. الگوریتم کم و بیش مثل پلی کپی از دست نویس است، گویا و گنگ واقعا شکل یک مجله حرفه ای را داشت. ولی چیزی که الگوریتم را از لحاظ تاریخی ارزشمند می کند تقدم زمانی آن نیست، قسمت اخبار دانشکده است و اسامی که لابلای مجله به آن اشاره شده است. مثلا تغییر اسم دانشکده از ریاضی به ریاضی و علوم کامپیوتر، اسامی تیم اعزامی به مسابقات دانشجویی، الیزابت ابراهیم‌‌زاده که برای الگوریتم مساله فرستاده و غیره و غیره. در لینک زیر تاریخ را ورق می زنید https://amirasghari.com/magazines/algorithm/

با تشکر از دکتر رحیم زارع نهندی خیلی عزیز که دو شماره منتشر شده مجله گویا و گنگ که توسط دانشجویان ریاضی دانشگاه تهران در فروردین و مرداد ۱۳۵۲ منتشر شد را داشت و در اختیار بچه های داوطلب (اینها که عزیز ترین اند در این اوضاع تاریک) قرار داد برای اسکن. این شما و این لینک به هر دو مجله با فهرست و امکان جستجو. شدیدا توصیه می کنم غلطنامه شماره اول را ببینید. https://amirasghari.com/magazines

آدم‌هایی هستند که بدون اینکه خودشان بدانند، عمل‌شون یا حرف‌ شون، باریکه نوری می‌شه در تاریک‌ترین لحظه های زندگی ما. امیدی‌ها برای من از اون آدم ها هستند. ممنون از انتشار حساب ۱. تبریک به شما برای انتشار آن. تبریک به من برای شناختن شما https://math.omidedu.org/omid-book/

https://www.instagram.com/reel/DcBGOcFNrCS/?igsh=Z3hwaG5sMDN5aGZk وقتی هر جای دنیا که باشم، همون هستم که هستم. ولی ...

حمید لسان. همین. https://mathswell.com/people-and-mathematics/

پشت هر اتفاق کوچک، کلی رابطه انسانی نهفته است. داستان لوگوی آدم‌ها و ریاضیات یکی از آنهاست، داستانی که تینا ترکمان را به حیدر رجوی پیوند می دهد. اختلاف زمان دکتری آنها ۶۲ سال است!! https://mathswell.com/people-and-mathematics/articles/story-of-a-logo.html

مخاطب این دعوت، انجمن های علمی ریاضی مجله دار هستند. می توانید به جای اینکه منتظر باشید تا جمع حال‌داری دور هم جمع شوند و همه چی گل و گلاب باشد و غیره و غیره از آدم ها و ریاضیات به شکل نوشته نگه دار استفاده کنید. اینطوری که کارها‌تون را بفرستید و من به اسم انجمن خودتون آنرا روی سایت قرار می دم. موقعی که به یک تعداد خوبی رسید که آماده اید به شکل یک مجله مستقل آنرا منتشر کنید. همه فایل ها در اختیار شما است. خوبی این است که برای اینکه کارهایتان دیده و خوانده شود، لازم نیست دو سال صبر کنید که حالا مجله بشه یا نشه. حتی ممکن است کاری که شما الان می فرستید وقتی در یک شماره مجله قرار بگیره که خود شما دیگه دانشجو نیستید. اگر ایده را دوست دارید. کافی است یکی از بچه های انجمن/مجله با من تماس بگیره. https://mathswell.com/people-and-mathematics/

در حال آماده کردن سرمقاله اصلی آدم ها و ریاضیات برای دفتر دوم هستم و نیاز به کمک دارم. نام مورد تحقیق: حمید لسان. تقریبا از هیچکدام از مدارسی که در آن درس خوانده چیزی باقی نمانده و نیاز دارم وجود تاریخی اینها تایید شود و اگر هنوز دیوار خرابه ای از آنها باقی است عکسی گرفته شود. او متولد ۱۳۳۰ و ورودی ۱۳۴۸ دانشگاه تهران است. دبستان ها: حکمت در گریچه کاشان؛ کامکار در قم. دبیرستان پهلوی کاشان؛ محمد علی فروغی نظام آباد تهران ؛ خوارزمی شماره ۲، میدان بهارستان.

چالش های روحی یک ریاضیدان: یک گفتگوی خیالی، از علی عنایت، استاد منطق من در دوره لیسانس، قبلا در خبرنامه انجمن ریاضی چاپ شده بود. ولی او آنرا با آدم‌ ها و ریاضیات هم به اشتراک گذاشت و خودش هم آنرا به انگلیسی ترجمه کرد. بسته شدن شماره دوم از آنچه فکر می کردم به من نزدیک تر است https://mathswell.com/people-and-mathematics/articles/emotional-perils.html

از آنجایی که همه خوشحالیم و در صلح و آرامش و با امید فراوان به آینده در حال گذران زندگی، فکر کردم بد نباشه خبر بدم این نوشته من در 《مانتلی》بالاخره برای عموم آزاد شد. متوجه هستم برای ما که همه جوره در حال تجربه آزادی از گونه های مختلف هستیم این اصلا به چشم نمی آد. ولی شرمنده دیگه، همین از دست من برمی‌آمد https://www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/00029890.2026.2663705

کلنگ دفتر دوم آدم‌ها و ریاضیات را با بازسازی مقاله ای که مرحوم ابوالقاسم قربانی، چهل و چهار سال پیش و در سومین شماره از فرهنگ و اندیشه ریاضی نوشته بود، زدم. لطفا اگر دوست دارید که در ساخته شدن دفتر دوم نقشی داشته باشید، قدم جلو بگذارید. چیزی که دوست دارم صراحتا بنویسم چون اگر به راحتی دیده میشد، وضع دانش در ایران این نبود که الان است. اینکه ما عادت نداریم به کارهای یکدیگر احترام بگذاریم (بخوانیم، ارجاع دهیم، سعی کنیم آنها را بهتر کنیم و غیره). مثال کلاسیک، یک نفر از همدوره های خیام را پیدا کنید که به او ارجاع داده باشه. بازسازی کار ابوالقاسم قربانی یه مورچه قدم است در اینکه می شود آنگونه بود که باید بود https://mathswell.com/people-and-mathematics/sections/issue.html?n=2

امروز برای شما و فردا برای جهان متولد خواهد شد https://mathswell.com/people-and-mathematics/

به مناسبت تولد (به زودی) مجله آدم‌ها و ریاضیات‌. بیش از یک دهه قبل، نمی دونم با خودم چی فکر کردم که به یحیی تابش گفتم شما و فلانی و فلانی خیلی کارهای مهمی انجام دادید، ولی تلاش نکردید که آدم هایی مثل خودتون تربیت کنید! تا مدت ها، خودم را سرزنش می‌کردم آخه که چی، گفتن این حرف چه کمکی به چه کسی می توانست بکنه. ولی الان بعد از گذشتنِ بیش از یک دهه، به این نتیجه رسیدم که اصلا کل حرف اشتباه است. آدم‌هایی مثل یحیی تابش را نمی شود تربیت کرد، چنین آدم‌هایی فقط نیاز دارند که بدانند می شود آنگونه بود تا شهامت آنگونه بودن را داشته باشند. مثلا می شود به شکل‌گیری یک مجله ای که نه به دار است و نه به بار کمک کرد، بدون اینکه حتی انتظار داشت این کمک قدردانی شود و یا حتی استفاده شود. خوشبختانه من همیشه این شانس را داشته ام که آدم‌های اینچنینی هوایم را داشته باشند. از جمله این آدم ها، شراره دستجردی. که البته او شجاعت این چنین بودن را در علی رجالی دیده است. خود من، در نیمه مسیرم؛ کمک می کنم ولی انتظار دیده شدن و قدردانی هم دارم‌. خوشبختانه آدم هایی را می شناسم که همه مسیر را رفته اند و امیدوارم من هم روزی بتوانم.

برای اولین شماره از ماهنامه آدم ها و ریاضیات به دنبال کارهای با هوش طبیعی تولید شده از چهره/ اندیشه/آبستره مریم میرزاخانی هستم. هوش مصنوعی پذیرفته نمی شود. کارها لزومی ندارد چهره نگاری باشند ولی باید مریم میرزاخانی باشند. ددلاین ۵ جولای. یکشنبه ۱۴ تیر. کارهای پذیرفته شده به نام خودتان منتشر می شود