San'at tanqidchisi kundaligi(non-conformist)
Открыть в Telegram
Estetik did, kino va vizaul poeziya haqida ba'zida esa muhabbat fojealari haqida yozaman. Diqqat! Diktatura!!
Больше782
Подписчики
Нет данных24 часа
-27 дней
+130 день
Архив постов
Repost from Плахов
ПОЭТ ЭКРАНА
В Берлине в возрасте 84 лет скончался Бако Садыков — один из самых талантливых режиссеров бывшего СССР, которого называли «таджикским Тарковским».
Садыков говорил, что у него две родины — Таджикистан и Узбекистан. Он родился в Бухаре, там же дебютировал на сцене как актер, учился в театральном институте в Ташкенте, потом в Москве на Высших курсах сценаристов и режиссеров в мастерской молдаванина Эмиля Лотяну.
Это было уникальное время: несмотря на цензуру и вопреки ей, мощно заявил о себе многонациональный советский кинематограф поэтической школы. Она была окрашена в неповторимые национальные краски — у грузина Тенгиза Абудадзе и армянина Сергея Параджанова, украинца Юрия Ильенко и узбека Али Хамраева, у того же Лотяну: называю только топовые имена, их гораздо больше. Ретроспективный взгляд на эту эпоху начисто перечеркивает многие аспекты постколониальных теорий и обнаруживает чрезвычайную интенсивность художественной и культурной жизни в те времена на общем тогда пространстве.
Садыков влился в ряды советского поэтического кино и внес свои неповторимые краски, свой темперамент, свой голос, который сразу был услышан.
Уже его дипломная короткометражка «Адонис ХIV» снятая в 1977 году, но вышедшая на экраны только на волне перестройки в 1986-м, получившая награды на фестивалях в Москве и Мангейме, стала настоящей сенсацией. Актуальность этой притчи о специально обученном козле-провокаторе на мясокомбинате, ведущем стадо на убой, кажется, сохранится для всех времен: я убедился в этом, когда показывал ее несколько лет назад студентам парижской Сорбонны.
В последовавшей за дебютом картине «Глиняные птицы» (1979) режиссер показал мир азиатских степей в его столкновении с современной культурой и цивилизацией и поставил вопрос: в каком из миров больше свободы. Продолживший эти же темы фильм «Смерч», снятый в 1988 году по сценарию Чингиза Айтматова с музыкой Софии Губайдулиной, был отобран в программу Каннского фестиваля: это было уже время триумфа перестройки и краха цензуры. Самое значительное из творений Садыкова — живописно-поэтический эпос «Благословенная Бухара». Это мифологическая фреска об уличных поэтах, живущих на заброшенных кладбищах, в мечетях, на крышах домов.
Садыков написал также либретто балета «Золотой персик Самарканда» о танцовщицах-виртуозах из Согда при императорском дворе Поднебесной VIII века, киносценарий «Кайс» по мотивам суфийского трактата «Кайс из племени Бани Амир» и киноповесть «Камол Худжанди».
«Благословенная Бухара» появилась в 1991-м. Сложность политической и культурной ситуации после распада СССР, особенно в Таджикистане, не дала возможность Бако Садыкову реализовать все свои замыслы, но и то, что он сделал для кино, останется в его сокровищнице.
https://www.kommersant.ru/doc/8778008
Rejissyor Bako Sadiqovning ijodini biznikilardan ko'ra chetda ko'proq qadrlashadi. Andrey Plahovning maqolasini o'qinglar.
Buxorolik mashhur rejissyor, Markaziy Osiyo "parajanovi" laqabi bilan tanilgan Baqo Sodiqov germaniyada vafot etibdi. Yaqilariga sabr tilayman. Shu munosabat bilan rejissyorning "Adonis-14" filmiga link qoldiraman. Bu film mening eng sevimli o'zbek filmlaridan biri sanaladi.
@artjingo
Kechagi 5:0dan keyin hammamizning ichimizdagi gaplar:
Vatan kelajagi ishonchli qo'llarda. Xavotir olmanglar.
"In the total darkness, poetry is still there and it is there for you"
© Abbas Kiorastami
Happy birthday Maestro!
@artjingo
Eng achinarlisi shuki, hechkim rassomlar, kinemotografiya va kurtak ochayotgan o'zbekchilik shovinizmi haqida tanqidiy fikr yozmay qo'ydi.
Yoshlikdagi afsona, mashhur san'atkor Xayrulla Sattorov ijrosidagi "Qaysarginam" qo'shig'i.
Haqiqiy nostalgia bu. 30+lar tushunadi
@artjingo
2 yil avval Dr.Almira Tabaevadan birinchu marta "Suzani Feminizmi", qirg'izlarning "Quroq feminizmi" haqida eshitganimda biron ignor qilgandim. G'aliz tuyilgandi)
Lekin bugun uning Q1 darajali Feminist Theory jurnalida “Decolonising gender in Uzbekistan: Family narratives and Suzani Feminism as epistemic resistance" nomli katta maqolasi bilan tanishib chiqdim. Maqolada Markaziy Osiya ayollar tarixini sovet modernizmi yoki g'arb feministik nazariyalari bilan talqin etilishi yetarli emasligi, aksincha uni oilaviy arxivlar, kundalik, og'zaki xotiralar, fotosurat, artefactlar... orqali ayollar dunyoqarashining avloddan avlodga yetib kelishi tahlil qilinadi. Asosiysi "Suzani Feminizmi" terminini taklif qilishi. Suzana bu yerda amaliy san'at na'munasi bo'lishi bilan bir qatorda, ayollar tajribasini avloddan avlodga yetkazib kelayotgan vosita sifatida ham talqin etiladi. Xullas, katta ilmiy ish, Dr.Almira Tabaevani tabriklayman! Umuman, feminizm tushunchasini g'arbcha yoki sovetcha an'analardan xoli tarzda, o'z tajribalarimiz orqali qanday tushunshimizga na'muna-maqola bo'libdi.
Maqolani o'qish uchun link: https://journals.sagepub.com/doi/10.1177/14647001261452052?fbclid=IwdGRjcASaHT9jbGNrBJodKGV4dG4DYWVtAjExAHNydGMGYXBwX2lkDDM1MDY4NTUzMTcyOAABHpueivIqpFoVVzGvh2wvhswdvMyo6y2amrDDrs7gYKnsea7lOiMgMr_Ikreg_aem_TjMHa_lp7slcd-53VrTWuA
Vizaul didlaringizni inkor etish niyatida emasman, albatta, men ham "L'eclisse" (1962) filmini sizlardan kam sevmayman. Lekin "La Notte" (1961)ning vizual go'zalligi shundaki, u sukunat ichra operaviy vibe beradi. Diologlar o‘rnida keskin, ongosti obrazlari orqali muloqaatga kirishadi. Film ekzistensial vahima, zerikish va munosabatlarning yemirilishi, falajlanishini unutilmas vizual landshaftlar orqali ko'rsatadi. Qaysidir ma'noda, film tomoshabinni urbanistik "go‘zallik" ichida mangu azob chekishga hukm qilgandek taassurot qoldiradi. O'ta sovuqqon nafislikka ega. Yana qayta ko'ra olmasam kerak bu filmni. Chunki birinchi ko'rganimdagi tuygan hislarga qayta yetishish amrimahol.
@artjingo
Tarixchi-faylasuf B.Alimjonovning kitobida haqida qisqacha:
Yangi kitob bilan obdon tanishib chiqdim, matni yengil, oson o'qiladi. Kitobdagi fikrlar muallifning tarixdan xulosasi haqida she'riy-manifest shaklida bayon qilingandek. Zukko o'quvchi uchun kitob huddi intellectual comedy-show tomosha qilgandek tuyiladi. Kitobda tarixning jinnixona, qamoqxona, kosmos, iqlim, adabiyot, mafkura... kabi tushunchalar bilan aloqasi haqida ajoyib fikrlar aytilgan. Ammo san'at va tarix aloqasi haqida biron jumla uchramadi. Meningcha, mana shu narsa B.Alimjonovning tarixiy xatosi. Nega bu xulosaga keldim? oddiy tushuntiraman: o'tmishdagi yirik sivilizatsiyalar, imperiyalar, umuman davlatchilik shaharsozlikdan boshlanadi. Shaharsozlik esa arxitekturadan boshlanadi. Arxitektura esa bu san'atning bir turi. Umuman Karl Marksgacha bo'lgan tarix bu - Saroylar va Ibodatxonalar tarixi. Ikkalasining asosi esa arxitektura, ya'ni san'at.
Aytmoqchimanki, tarix san'at(ijodkorlik)dan boshlanadi. Chunki tarix yozilishi uchun avvalo biron narsa yaratilishi, yashashi va yakunlanishi kerak.
Hech narsa paydo bo'lmasa hechqanday tarix ham bo'lmaydi.
Umuman olganda kitobning o'zi ajoyib, har bir o'zbek ziyolisi kitobni o'qishi, tarix va o'zligi haqida xulosa chiqarishi uchun muhim fikrlar bor.
@artjingo
“Literature is news that stays news.”
–Ezra Pound
Adabiyot bu - eskirmaydigan yangilik
@artjingo
Kecha Kann festivalining bosh sovrinini "ruminiya yangi to'lqini" asosiy figuranti Kristian Manjiuning "Fjord"(2026) filmi "Oltin palma yaprog'i" mukofatini qo'lga kiritibdi. Bu film hali ekranlarga chiqmaydi. Shuning uchun Kristian Manjiuning 2017-yilda yaratilgan "4 Oy, 3 hafta va 2 kun" filmi ham Kannda bosh sovrin qo'lga kiritgan. Film ruminiyada noqununiy abort ishlari haqida real voqealarga asoslangan. Xullas, dahshatli va dolzarb kino. Tavsiya qilaman.
@artjingo
Kutib oling, "Suzani Feminism"
©Muallif: PhD Almira Tabaeva
Mana sizlarga ilmiy-falsafiy, dekolonial feministik tafakkurning yaqqol na'munasi. Bu san'atshunoslik fani uchun ham qimmatli yangilik.
Yaqin kunlarda Suzani Feminism haqida yirik maqola ham nashr etiladi.
@artjingo
Уже доступно! Исследование Telegram 2025 — ключевые инсайты года 
