𝘚𝘪𝘯𝘨𝘶𝘭𝘢𝘳𝘪𝘵𝘺
Открыть в Telegram
در جستجوی خویش Playlist Daily : @calffee Movies Daily : @FAINALYSISS https://t.me/BiChatBot?start=sc-ac573e501f
Больше1 354
Подписчики
+124 часа
-67 дней
-2030 дней
Архив постов
1 354
This album makes me want to fly and cross Swan Lake. Like breathing a cool breeze in the morning. ^^
1 354
“And at the end of the night I drown in a dark ocean of my own to survive I have to drown in it.” @IDsingularity
1 354
داره زمان میگذره، سرعتش رو حس میکنم، عین یه رعد سریع،تیز و سوزان
فنجون چای رو دستم میگیرم میرم کنار
پنجره، آدما رو میبینم. میخوام دقت کنم،تمرکزم رو میذارم روی رهگذرا، من اونارو میبینم اونا من رو نه. تا حدودی شبیه به زندگیه.آدما میان برن که رهگذر بشن، همه میان تو زندگیت یه دوری میزنن نگاهی میکنن، بعد که دلت درگیر گرمای بودنشون میشه پا میذارن به فرار. رد میشن. میرن. دور میشن.
اونجاست که میفهمی، آدم نمیتونه صاحب یه آدمیزاد بشه، میفهمی که
چیزی که برای تو نبوده نمیشه روش اسم از دست دادن گذاشت.
به فرضم که بودن، به فرضم که دوست داشتن، میخوای بشی کسی که بدون
دوست داشتن اون هیچی نباشه؟!
میخوای بشی یه تیکه استخون که وقتی داری پاتو از دم در خونه میذاری بیرون متلاشی بشه!؟ نه نمیخوای.
آدم باید یجایی از زندگی یه نقطه
ای بفهمه، ارزشی که خودش به خودش میده رو هیچ موجود دیگه ای نمیتونه بهش بده، حالا هرچی میخواد باشه
حتی یه عشق!
@IDsingularity "
1 354
همیشه دوست داشتم سفر کنم
به یه جای دور، یه مقصد بی انتها
دوست داشتم فقط من باشم و یه چمدون و یه گیتار و دفتری که همه
این سالها باهام همراه بوده و یک قلم.
یادمه راهنمایی بودم که یروز یهویی
ته یکی از دفترام رو بازکردم و افکارم
رو می‌نوشتم قلم یه معجزه بود که وقتی دستم میگرفتمش از دغدغه هام
رها می‌شدم، همیشه دفترمو از همه پنهون میکردم تا اینکه یروز نمیدونم
اصلا چجوری معلم ادبیاتم چشمش به
نوشته ته دفترم میخوره و میگه:اینارو خودت نوشتی؟! با اضطراب میگم بله
میگه: خیلی خوبه بچه ای به سن تو
بتونه بنویسه اونم همچین چیزی رو.
تو ذهنم داشتم به این فکر میکردم که
چقدر از وقتی که توجه آدما بهم جلب میشه بدم میاد. من نوشته هامو برا خودم نگه می‌داشتم گاهی گوشه برگه
کتابای مدرسه،گاهی تو دفتر مشق،
گاهی هم تو دفتر مخصوص به خودش.
یه زمانی رسید که نمیتونستم با آدما
حرف بزنم، نمیخواستم از درونم، افکارم
شخصیتم با خبر بشن، انگار آدما شده بودن هیولاهای سیاه تاریکی که منتظر بودن من رو بشناسن تا راحت تر ضربه بزنن،دیگه به نقطه سر شدگی رسیده بودم نه برام مهم بود کی وارد زندگیم میشه، نه مهم بود کی میره، اهمیتی نداشت که سالها خاطره رو توی یه شب چال کنم و دیگه به پشت سر نگاه نکنم.
کم کم از جامعه فراری شدم، از آدما میترسیدم، از ارتباط، از حرف زدن.
دیگه بیرون نمی‌رفتم، نشستم یه گوشه و گذاشتم که افسردگی دستامو تو دستاش بگیره، هنوز هم می‌نوشتم این دفعه بیشتر، هر روز یه صفحه پر میشد
آخر سر دیدم که بابا آدمی زندگیش به سخن بنده، دیگه نمیشد به تو دفتر نوشتن بسنده کرد، گفتم بزار یه کانال بزنم، اسمش چی باشه؟!
آهنگ تهیونگ پلی شد، سینگولاریتی
خیلی حس عجیبی بهم میداد،همیشه تو ذهنم یه آدم تنها درحال نوشتن مجسم میشد کسی که در اوج تنهاییش تو دنیای خودش بی‌همتا بود،تنهابود تنهایی هم عذابش میداد، هم همون آرامش و لذتی بود که بهش نیاز داشت،کسی که راهش رو گم کرده بود، کسی که خودش رو هم گم کرده بود. آدم ساکت و سردی که سرش تو زندگی خودش بود.
خودش رو توی اتاق چوبی زیر شیروونی حبس کرده بود.همیشه این کلمه همچین تصویری روتوی ذهنم به تصویر می‌کشید که من رو یاد خودم مینداخت.
دوست داشتم جایی باشه که بنویسم.
جایی که هیچکس من رو نشناسه و من هم هیچکس رو جایی که بتونم معنا
رو با نوشته هام منتقل کنم و یادبگیرم.
اینارو گفتم که بگم امروز روز یک ساله شدن سینگولاریتی ـه.
یک ساله که باهمیم من مینویسم
تو میخونی، من مینویسم تو زندگی
میکنی، من می‌نويسم و تو ادامه میدی.
یک ساله که باهاتون "حرف" می‌زنم
که ارزش کلمات رو درک کنیم که بدونیم چقدر حرف نگفته هنوز مونده، که چقدر حرف داریم که باهم بزنیم.
خوشحالم که یک ساله سینگولاریتی
رو دنبال میکنید، و نوشتن ها ادامه دارند چرا که حرف ادامه زندگیست.
- One year of singularity
1 354
زندگی گاهی غریب می‌شود، مثل پرت کردن یک سنگ به درون تاریکی ژرف. شاید به چیزی برخورد کند، اما آدم نمی‌تواند ببیندش. تنها کاری که می‌شود کرد حدس و گمان است، و باور داشتن. باید به آن عادت کرد- به منزوی بودن.
- هاروکی موراکامی
@IDsingularity
1 354
تاحالا شده بخوای به یکی پیام بدی و باهاش حرف بزنی ولی ندونی کی!
شده هرچی فکر کنی کسی به ذهنت نرسه که بهش پیام بدی، که باهاش حرف بزنی!
تاحالا شده دلت برای کسی تنگ بشه
که ندونی کیه؟ کسی که وجود نداره!
همون موقع که وقتی هیچکسی نیست
بهش پیام بدی بری و یه آهنگ پلی
کنی! شده حس کنی همه چی پوچه!
آدمای دورت پوچَن! همـه هستـن کـه
وجود داشته باشن ولی هیچکس نیست که تو داستان تو همراهت باشه!کسی که علاوه بر بودن"باشه"، تاحالا شده این حسو داشته باشی!
@IDsingularity
1 354
بعد از مدت ها بیاید که سر صحبت رو باز کنیم.
https://t.me/BiChatBot?start=sc-47435-faLbY8g
جوابارو اینجا میزارم https://t.me/letstalkg
1 354
من در کجا جامانده ام؟!
شاید در زیر خروارها برف.
درحال یخ زدن، بی جان و بی رمق
اما با امیدی که هنوز یخ نبسته است.
@IDsingularity
1 354
دمیان عزیزم این روزها حرف های زیادی برای نزدن دارم. حرف هایی
که با نگفتن بیان می‌شوند.
من برایت موسیقی می‌فرستم
تو حرف هایم را از سکوتم بخوان.
@IDsingularity
1 354
- ما چون آدما رو درک می‌کنیم باهاشون صمیمی میشیم!
اما چون بهشون نزدیکیم، دلیل نمیشه که همه چیز رو درک کنیم.
#Kdram
- YumisCells
@IDsingularity
