𝘚𝘪𝘯𝘨𝘶𝘭𝘢𝘳𝘪𝘵𝘺

😂سپاس

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ سلام تازه عصو چنلت شدم به قول بچه نههه داره ازت خوشم میاد

همیشه ترس داشتم که چی جواب این پیامو بدم و از نشون دادن خودم به آدما میترسم، البته من کلا فعالیت خاصی ندارم توی فضای اینستاگرام ولی اگر دوست دارین داشته باشین: lfaifail این آیدیمه پ.ن: باهام مهربون باشین^^

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ هاااای🙋🏻‍♀ آیدی اینستاگرامتو میدی لطفا به نظرم خیلی دنیای جذابی داری😍💜

من مقابل مهربونیتون آب میشم🤍 آره فعلا داره خوب پیش میره آره خوبم شماها خوبین؟حس خوبی از روز هاتون میگیرین؟چیکارا میکنین!

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ سلاام💜 امیدوارم این وقفه برات عالی بوده باشه، دلمون برات تنگ شده بودددد خوبی؟

یه پلی لیست مخصوص شب https://open.spotify.com/playlist/56bzac0pOgPgPsGVocWDuz?si=618c-isZTHq2miZ31ZR3ZA&utm_source=copy-link

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ Chtri dokhtr? Chi dari goosh midi!

- خوب میشه گفت داشتم زندگی میکردم. یه دو روزه اومدم مسافرت و کلا وقتی میام تو اتاقم روحیه میگیرم میشه گفت وقتایی که تو خونم از اتاق بیرون نمیام به خاطر منظره بیرون پنجره که خیلی سبزه🌱 کتاب میخونم ، پادکست گوش میدم، دوباره کتاب میخونم و روزی یک قسمت اگه خیلی حوصلم سر بره دو قسمت سریال میبینم. دارم تجدید روحیه میکنم

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ سلام بر تو سوییتی🌱 دلم برات یک ذره شده بود،چطوری؟

سلـام به همه🌱 🗣 https://t.me/BiChatBot?start=sc-47435-faLbY8g

I find the light of the sun inside me, and the greenery of the trees takes root and grows in me, it becomes green inside me, and my being flies like a butterfly.

- Dear july

- روزانه نویسی این چند وقته سعی کردم به خودم آرامش بدم، امروز بعد ماه ها دوستی که مجازی باهم آشنا شدیم از طریق آرمی بودنمون رو دیدم حس غریبی بود و کلی ذوق داشتم باهم کلی حرف زدیم و حتی موقع حرف زدن وقتی یادم میوفتاد باید خداحافظی کنیم و مدتی طولانی همو نبینیم غم دلمو پر میکرد، رفتم ولیعصر و کافه‌ای که همیشه دلم میخواست برم، جو صمیمی داشت و خوشحال بودم که توش راحتم و معذب نیستم یه ماکیاتو سفارش دادم که اول ازش خوشم نیومد ولی رفته رفته مزش برام جالب شد مثل زندگی، کتاب دنیای سوفی رو تموم کردم و خوشحال بودم که با فیلسوف های مختلف و طیف تاریخی وسیعی آشنا شدم، شروع به خوندن کتاب سقوط از کامو کردم و حین خوندن گفتم(این مرد همیشه خوب بلده با حرفاش منو به وجد بیاره) ، سریال بریجرتون رو دیدم اول خیلی راغب نبودم ولی رفته رفته از طیف داستان خوشم اومد، به آدم‌ها نگاه کردم به استایلشون ، راه رفتنشون ، نگاه هاشون، حالت دست هاشون ،باورت نمیشه با نگاه به همینا چطور میتونی بخشی از وجود‌آدما رو ببینی که اکثراً‌ مخفیه، تو این مدت خوب نگاه کردم. قدم زدم و نگاه کردم ، به نظرم نگاه کردن خیلی درس بزرگی بهمون میده.

گریمون میگیره بهش میگم گریه نکن بازم کنار هم باهم دیگه قدم می‌زنیم بازم می‌خندیم ، هنوز کلی راه داریم که باهم بریم کلی حرف داریم که باهم بزنیم کلی مسیر که همو حمایت کنیم،میتونیم خوشحال باشیم از داشتن همدیگه و مهمترین قسمتش هم همینه که همدیگرو "داشته باشیم" .

خداحافظی به معنای زمانی که تکه ای از قلبت رو باخودشون میبرن و تو سرگردون میشی،نقطه ای که از دیدار شخصی عزیز خوشحالی در عین حال باید بذاری برن، باید تکه‌ای از قلبت رو پیششون جا بذاری، تکه‌ای که میدونی دیگه متعلق به تو نیست ، متعلق به کسیه که گوشه‌ای از قلبت جاش دادی و حالا باید نظاره‌گر این رفتن ها باشی.

و قسم به لحظه جدایی و چشمان اشکبار.