𝘚𝘪𝘯𝘨𝘶𝘭𝘢𝘳𝘪𝘵𝘺

احساساتی که با طرح هاش به نمایش میزاره رو با تک تک سلول‌هام حس میکنم .

دلم تئاتر میخواد، کتابای جدید، گالری های متفاوت کافه‌های لوکس، جیبم:over my dead body

یه وقتایی انقدر همه‌چیز رو جدی میگیرم و زندگی رو به خودم زهر میکنم که انگار نه انگار نهایتا چهل پنجاه سال بیشتر زنده نیستم.

چند روزیه بی‌دلیل تو اینترنت مارک‌های مختلف سیگار رو سرچ میکنم، از بالا تا پایین درمورد ویژگی ها‌شون میخونم، بعد دوباره میرم سروقتش صفحه رو پاک میکنم و باز بعد یه مدت همین روند تکرار میشه، امروز بعد اینکه دختر بغل‌ دستیم بوی تند سیگارش بهم خورد حس بدی بهم داد و سرگیجه گرفتم بعدش به خودم گفتم نگا کن تو حتی بوشم نمیتونی تحمل کنی چه برسه به کشیدن، راستش این روزا از هیچ چیز تعجب نمیکنم، داشتم فکر میکردم آدما یه وقتایی بااینکه میدونن یک کاری درست نیست و ممکنه بهشون آسیب بزنه بازهم پیش میرن دست به اونکار میزنن ایندفعه دیگه بزرگتری نیست که بگه جیزه دست نزن اوخ میشی، نه اتفاقا یه وقتایی میره که دست بزنه میره که اوخ بشه میره که به وسیله یه چیزهایی این درد ناشناخته رو از وجودش بیرون کنه، حتی واسه چند دقیقه.

یک کار از کارای آخر سالمم کم شد حالا میتونم با خیال راحت به آغوش کتاب و کتابخوانی برگردم.

”چیزهایی‌هستند که ازآن ما نبودند امامیشد برایشان مُرد، ما در آزادی مردیم، در قهقهه های کشدار مردیم، در رقص زیر باران مردیم، در آواز یک خیابان مردیم، در آغوش‌های گرم و بوسه‌های طولانی مردیم، ما درهمه لذت‌ها مُردیم اما هیچکدام را به زندگی‌ ننشستیم“

خوب بلده حرف دلتو بزنه

«مجبور که باشی قوی هم می‌شی. نمی‌شه و نمی‌تونم همش حرفه! وقتش که برسه تحمل می‌کنی، قوی می‌شی و پوست می‌ندازی.»

نقاش‌ها آفریدگار دنیای هنرن

آدما دقیقا همون کاری رو باهات میکنن که تو دلت نیومد باهاشون بکنی.

برگ سبزی افتاد از ستاره‌ها

نمیدونم تجربه‌اش کردی یا نه، اما حس خیلی خوبیه که آدما بهت بگن که به خاطر توعه که دارن به سلامت شون اهمیت میدن و اگر تو نبودی تنهایی نمیتونستن، حس مفید واقع شدن میده حس کم کردن رنج تنهایی آدمها و بچه‌ها انسان امروز خيلي تنهاست بعضیا انقدر تنهان که حتی نمیتونن اتفاقات خوب و بدشون رو با کسی شریک شن و باور کنید گاهی هیچ چیز ارزشمند تر از انسان بودن و کم کردن بار تنهایی دیگری نیست.

بهناز میگه: خیلی متنفرم که در این دوره در این مملکتم و این سال هزار و چهارصدویک لعنتی به کثیف ترین شکل ممکن برام سپری شد چه چیزی مهلک‌تر از این برای آدم میتونه باشه. بهزاد می‌پره وسط حرفش و میگه: اتفاقا برعکس من توی این یک سال اخیر توی کل زندگیم برای اولین بار یه چیزایی رو دارم میبینم یه تفکراتی رو دارم لمس میکنم که واقعا از صمیم قلبم خوشحالم که دارم حسش میکنم و اصلا به این فکرنمیکنم که حالا این نشه چی‌میشه به نظرم ما وسط یک تغییریم و من خوشحالم که این تغییر رو دارم به چشم میبینم. -و من فکرمیکنم همه چیز به دیدگاه ما به قضایا برمیگرده و انگار بعضیا بلدن که زیبا ببینن که عمیق ببینن و سطحی رد نشن.

جدیدا یه عادتی پیدا کردم میرم تو پینترست و عکس‌های روزمره آدما با وایب Yong and beautiful طور رو سیو میکنم و انقدر غرق در جزئیاتشون میشم که اصلا یادم میره کجای این کره خاکی دارم زندگی میکنم، نمیدونم یه حس اینکه تو ام این روزا رو میبینی بهم میدن.

آدم ممکنه شادی‌شو به خیلیا بگه، اما غم نه، غم آدم محرم میخواد.

جوری که چنلش مثل اسمش دلنشینه

دراگ؟ نه ممنون کتاب، چند تا وسیله برای نقاشی، یه پلی لیست خوب و چای بدید و ترجیحا سکوت شب همراهش باشه.