راوکست

🔸 اپیزود جدید راوکست منتشر شد. 🎙" روز سقوط " قسمت اول قسمت اول از جایی شروع میشه که شهر خودش رو بین دو جهان متفاوت میبینه اما شکست‌ناپذیر، با امپراتورانی که بعضی شهر رو به اوج رسوندن و بعضی تا مرز فروپاشی. شهری با بالاترین حد از تمدن که ایاصوفیه‌ اش یک بیانیه‌ بود از قدرت، ایمان و جاه ‌طلبی. در ادامه از حمله‌ اعراب میگیم که برای اولین بار دیوارهای شهر رو به چالش کشید، تا مقاومت‌هایی که قسطنطنیه رو تبدیل به افسانه کرد. این قسمت روایت شکوهیه که قبل از روز سقوط در جریان بود، جایی که هنوز کسی باور نمی‌کرد پایان نزدیکه!

دانلود مستقیم

🔗Rvacast.ir @Ravcast

🚨#فوری/ بازگشایی اینترنت بین الملل مصوب شد. 🔹سیتنا خبر داد: ستاد راهبری و ساماندهی فضای مجازی صبح امروز دوشنبه (چهارم خردادماه) به ریاست دکتر عارف معاون اول رئیس جمهور تشکیل جلسه داد و بازگشت اینترنت به وضعیت قبل از دی ماه 1404 مصوب شد. 🔹این مصوبه برای رییس جمهور ارسال شد و در صورت تایید رئیس جمهور جهت اجرا برای وزارت ارتباطات ارسال خواهدشد. 🔻🔻🔻 حالا ظاهرن باتاییدیه رئیس‌مجلس و رئیس جمهور اینترنت بین الملل مردم ایران بعد از بیش از 80 روز تا پایان همین هفته رسما وصل خواهد شد و نت به روال قبل برمیگرده.

اینکه از این خبر بغضم گرفته انتهای درماندگیه، کمترین حق ما به بزرگترین امتیاز شهروندیمون تبدیل شده!

@Ravcast

اینترنت آپشن و امتیاز نیست، نون شب مردمه، وقتی اینترنت رو قطع می‌کنید موضوع فقط چند تا سایت و اپلیکیشن نیست، در مغازه، دفتر، کلاس درس و منبع درآمد میلیون ها آدم رو تخته می‌کنید. اینترنت یه زیرساخت حیاتیه و هر دقیقه‌ای که قطعه یه فریلنسر پروژه هاشو از دست میده، یه فروشگاه آنلاین سفارش‌هاش هوا می‌شه، هزاران هزارن فرصت شغلی از دست میره و آدم هایی که تمام درامدشون وابسته اینترنته عملا دیگه صفر میشن. دست از این قطعی ‌های بی ‌پایان بردارید. مردم تو این اوضاع سخت اقتصادی نیاز به حمایت دارن، نه اینکه چوب لای چرخ همون دو قرون پولی که درمیارین بذارید. حق مردم دسترسی پایدار، بدون رانت و بی ‌دردسر به اینترنته.

🎬 پیشنهاد فیلم 🔅 Manchester by the Sea ( 2016 ) 🔸 درام / امتیاز : 7.8 یک درام عمیق و بسیار واقع‌گرایانه درباره سوگ، گذشته و تلاش انسان برای کنار آمدن با دردهای زندگی. داستان درباره مردیه که بعد از مرگ برادرش مجبور میشه به شهر ساحلی زادگاهش برگرده و با مسئولیت‌ های تازه و خاطراتی که سال‌ها از آن‌ها فرار کرده روبه‌رو بشه. فیلم رابطه انسان با فقدان، خانواده و گذشته را نشان میده و بیشتر از آنکه درباره حل شدن مشکلات باشه درباره یاد گرفتن زندگی کردن با آن‌ هاست. بازی درخشان کیسی افلک و فضای آرام اما سنگین فیلم و پیامی که میده این اثر را بسیار دیدنی و ماندگار کرده. #پیشنهاد_فیلم @Ravcast

یه سوال : به نظرتون چرا بعضی جوامع انقدر خودشونو دست‌ کم می‌گیرن که فکر می‌کنن حتما باید یکی بالاسرشون باشه براشون خوب و بد رو تعیین کنه؟ بعضی وقت‌ ها مردم به جایی میرسن که باور می‌کنن بدون یه " بزرگ‌تر" نمی‌تونن تصمیم بگیرن. کم‌کم این فکر جا می‌افته که ما خودمون نمی‌فهمیم، یکی باید از بالا بگه چی درسته، چی غلطه، چه کنیم و چه نکنیم. کانت یه جمله خیلی معروف داره:

روشنگری یعنی خروج انسان از صغارت خودخواسته

صغارت یعنی ناتوانی در به‌ کار بردن فهم خود بدون هدایت دیگری. کانت می‌گه مشکل این نیست که آدما عقل ندارن، مشکل اینه که جرات استفاده از عقلشونو ندارن. از نگاه جامعه‌ شناسی هم این اتفاق بی‌ دلیل نمی‌افته. وقتی یک جامعه سال‌ها عادت می‌کنه که تصمیم‌ های مهم همیشه از بالا گرفته بشه کم‌کم توانایی تصمیم گرفتن در خود مردم ضعیف میشه. نسلی بعد از نسل دیگه یاد میگیرن که نقششون فقط تبعیت کردنه نه تصمیم گرفتن. جامعه‌ شناس آلمانی ماکس وبر وقتی درباره اقتدار حرف می‌زنه می‌گه :

بخش بزرگی از قدرت حکومت‌ها از باور مردم به مشروعیت آن قدرت میاد

یعنی وقتی مردم باور کنن باید از بالا هدایت بشن، اون ساختار قدرت هم طبیعی و بدیهی به نظر میاد. ژان ژاک روسو میگه :

انسان آزاد زاده می‌شود، اما همه جا در زنجیر است

اکثرا این زنجیرها تو ذهن خودمون ساخته می‌شن. وقتی یه جامعه باور کنه همیشه باید یکی بالاسرش باشه راه رو نشون بده خودش داره اون زنجیرها رو محکم‌تر میکنه. درواقع " آن‌که خود را ناتوان می‌پندارد، ناتوان‌تر می‌شود " اریک فروم، روان‌شناس و فیلسوف آلمانی، تو کتاب گریز از آزادی میگه :

بسیاری از انسان‌ها از آزادی می‌ترسند، چون آزادی مسئولیت می‌آورد.

واقعیت اینه که آزادی فقط این نیست که آدم حق انتخاب داشته باشه، یعنی جرات تصمیم گرفتن هم داشته باشه و پای نتیجشم هم بایسته. جامعه‌ای که از این مسئولیت فرار کنه باید بپذیره که یکی به جاش تصمیم بگیره. @Ravcast

چرا آدم‌ها حتی وقتی ته دلشونم به قضیه شک دارن روی عقاید غلط پافشاری می‌کنن؟ پافشاری روی یک باور غلط معمولا از «حماقت» نمیاد، بحث چیز دیگه ایه و بیشتر از چند سازوکار طبیعی ذهن انسان سرچشمه میگیره که بهم مرور میکنیم. 🔸 وقتی عقیده تبدیل به بخشی از هویت میشه خیلی وقت ‌ها "باور" فقط یک نظر ساده نیست، تبدیل به بخشی از هویت ما میشه. اگر آن باور فرو بریزه انگار بخشی از تصویر ما از خودمون از هم میپاشه. روان‌شناس معروف لئون فستینگر که نظریه‌ «ناهمخوانی شناختی» را مطرح کرد می‌گفت:

وقتی باورهای ما با شواهد جدید در تضاد قرار می‌گیرند، انسان‌ ها اغلب به‌جای تغییر باور، شواهد را رد می‌کنند.

🔸 تعلق به گروه خیلی از باورها نشانه‌ تعلق به یک گروه خاصن : خانواده، دوستان، یا یک جریان فکری. اینطوری تغییر عقیده یه وقتایی یعنی فاصله گرفتن از آن جمع. جامعه ‌شناس هنری تاجفل که نظریه‌یهویت اجتماعی را مطرح کرد نشان داد که آدم‌ها معمولا باورهایی را حفظ می‌کنن که عضویتشون در گروه را تقویت کنه. به زبان ساده:

گاهی حفظ یک عقیده یعنی حفظ «حس تعلق».

🔸سوگیری تایید، ذهن دنبال تأیید خودش می‌گردد ذهن ما ناخودآگاه دنبال اطلاعاتی میگرده که باورهای قبلی ما را تأیید کنه و اطلاعات مخالف را راحت‌تر کنار میذاره. دنیل کانمن (برنده‌ نوبل اقتصاد رفتاری) در کتاب Thinking, Fast and Slow می‌نویسه:

انسان‌ها بیشتر دنبال تایید باورهایشان هستند تا آزمودن آن‌ها

برای همین اگر کسی به چیزی معتقد باشه معمولاً اخبار و آدم‌هایی را دنبال می‌کنه که همان حرف را میزنن. 🔸غرور و سختی اعتراف به اشتباه اعتراف به اشتباه از نظر روانی کار ساده‌ای نیست. فیلسوف انگلیسی برتراند راسل جمله‌ معروفی داره:

چطور می توان به تاول های پا گفت که تمام مسیر طی شده اشتباه بوده؟

خیلی وقت‌ها آدم‌ها برای حفظ غرور یا آبرو، حتی وقتی شک دارن باز هم از عقیدشونن دفاع می‌کنن. 🔸سرمایه‌گذاری قبلی روی یک باور در اقتصاد رفتاری مفهومی هست به نام «هزینه‌ غرق‌شده» (Sunk Cost). یعنی وقتی روی چیزی زیاد سرمایه‌گذاری کردیم، رها کردنش سخت میشه. ریچارد تیلر (برنده‌ی نوبل اقتصاد) میگه :

انسان‌ها فقط به آینده نگاه نمیکنن، به این هم نگاه میکنن که قبلا چقدر برای این مسیر هزینه دادن.

در مورد باورها هم همین اتفاق میفته، اگر سال‌ها برای یک عقیده جنگیده باشیم عقب‌نشینی خیلی سخت میشه. 🔸احساسات قوی، منطق را کنار می‌زنند عصب‌شناس معروف آنتونیو داماسیو در کتاب Descartes’ Error نشان می‌دهد که تصمیم‌های انسان فقط منطقی نیستند، احساسات نقش بزرگی دارند.

وقتی یک باور با ترس، خشم یا امید قوی گره خورده باشه، دفاع از آن بیشتر احساسی می‌شود تا منطقی.

به همین دلیله که آدم‌ها گاهی حتی وقتی ته دلشون شک دارن، بازم با تعصب از باورشون دفاع می‌کنن. شاید بهترین رویکرد همان چیزی باشه که کارل پوپر، فیلسوف علم، پیشنهاد می‌کرد:

دانش با حدس‌ها شروع می‌شود و با اصلاح خطاها پیش می‌رود.

یعنی عوض کردن نظر وقتی شواهد بهتر میاد، نشانه‌ ضعف نیست؛ بخشی از فرایند فهمیدن دنیاست. @Ravcast

معاون رئیس‌جمهور: حتی در شرایط جنگی هم بستن اینترنت راهکار درستی نیست. " چشم جناب معاون، الان اقدام میکنیم که وصلش کنن 😐 " @Ravcast

افغانستان: اینترنت 5G تست و راه‌اندازی‌شد. عراق: تلگرام رفع فیلتر شد. سوریه: سوییفت، ویزا و مستر راه اندازی شد و به جهان متصل شدند. و ما با خلق رکوردی جدید در یازدهمین هفته قطعی اینترنت قرار داریم... @Ravcast

چطور در وضعیت بلاتکلیفی دوام بیاوریم؟ بلاتکلیفی برای ذهن انسان یکی از سخت‌ترین وضعیت‌هاست. مغز ما طوری تکامل پیدا کرده که تهدید را پیش‌بینی کنه و برای آن آماده بشه. اما وقتی نه تهدید کاملا برطرف شده و نه مشخصه قراره چی پیش بیاد، سیستم هشدار ذهن مدام روشن می‌ماند. نتیجه‌ش میشه خستگی روانی، بی‌حوصلگی، اضطراب و احساس معلق بودن. مشکل اینجاست که در این شرایط تلاش می‌کنیم چیزی را کنترل کنیم که عملا خارج از کنترل ماست. 🔸اول : درک واقعیت اختیار عمل اولین قدم برای سرپا ماندن در چنین وضعیتی تفکیک دادن چیزهای قابل کنترل از غیرقابل کنترله. ما نمی‌توانیم روندهای سیاسی یا تصمیم‌ های کلان را تغییر بدیم، ما نقشی در اتفاقات آینده نداریم، اما می‌تونیم خواب، تغذیه، کار روزانه، ارتباط با دیگران و نحوه مصرف خبر را مدیریت کنیم. تحقیقات روان‌شناسی میگه وقتی انسان حتی مقدار کوچیکی از کنترل را در زندگی روزمره بازسازی کنه سطح اضطراب به شکل محسوسی کم میشه. 🔸دوم : مهم محدود کردن مصرف خبر ذهن ما برای دریافت حجم عظیم خبرهای متناقض و لحظه‌ ای ساخته نشده. بررسی‌ های علوم شناختی نشان میده دنبال کردن مداوم اخبار در شرایط بحران، سیستم استرس بدن را دائما فعال نگه میداره. راهکار اینه که برای خبر خواندن زمان مشخص تعیین کنیم، مثلا یک یا دو بار در روز از یک منبع قابل اعتماد. باقی روز را از جریان دائمی خبر دور باشیم. 🔸سوم: ساختن ریتم روزانه‌ وقتی آینده نامشخصه، داشتن یک ساختار ساده برای روز بسیار کمک‌کنندست. ساعت مشخص برای بیدار شدن، کار، ورزش، غذا و خواب باعث میشه بدن و ذهن سیگنال «ثبات» دریافت کنه. حتی کارهای کوچک مثل پیاده‌روی روزانه، مرتب کردن محیط یا انجام یک کار نیمه‌ تمام میتونه احساس پیشرفت و حرکت ایجاد کنه. 🔸چهارم : تمرکز روی افق‌های کوتاه‌تر در دوره‌ های مبهم، برنامه‌ ریزی بلندمدت سخت میشه. به‌ جای تلاش برای پیش‌بینی چند سال آینده بهتره روی بازه‌های کوتاه‌تر تمرکز کنیم: امروز، این هفته، یا این ماه. سؤال مفید اینه: «در همین بازه کوتاه چی را میشه کمی بهتر کنم؟» این نگاه به ذهن اجازه میده بدون فلج شدن از بزرگی ابهام، همچنان حرکت کنه. 🔸پنجم : حفظ ارتباط انسانی در زمانهای نامطمئن، آدم‌ها ناخودآگاه منزوی‌تر میشن، درحالی‌که دقیقا برعکسش کمک‌کنندست. صحبت کردن با دوستان و خانواده نه‌ تنها احساس تنهایی را کاهش میده، بلکه به مغز پیام امنیت اجتماعی میرسونه. مطالعات نشان میده حمایت اجتماعی یکی از قوی‌ترین عوامل محافظت‌کننده در برابر استرس‌های طولانی‌ مدته. 🔸 و شاید مهم‌ترین نکته این باشه : زندگی در حالت انتظار کامل، متوقف نمیشه شرایط ممکنه برای مدتی طولانی مبهم بمونه، اگر همه چیز را تا روشن شدن کامل آینده به تعویق بندازیم عملا ماه‌ها یا سال‌هایی از زندگی را در حالت تعلیق نگه داشتیم. بهتره تصمیم‌ های قابل برگشت و کوچک بگیریم، جلو بریم و در صورت تغییر شرایط مسیر را اصلاح کنیم. بلاتکلیفی فرسایندست، اما انسان‌ها در طول تاریخ بارها در چنین دوره‌هایی زندگی کردن. چیزی که کمک می‌کن نه پیش‌بینی آینده، بلکه حفظ ساختار، ارتباط و حرکته، حتی اگر حرکت آهسته باشه. در زمان‌ هایی که آینده مبهمه و ترسیم نقشه های بزرگ ناممکن، نگهداشتن زندگی در مقیاس روزهای کوچک یکی از واقعی‌ترین راه‌های سرپا ماندنه. @Ravcast

یه چیزی که همیشه خیلی منو اذیت کرده شوخی های بی مزه و بی ربط ما ایرانی ها با هر موضوع ریز و درشتیه که تو جامعه درگیرشیم، چه سیاسی چه اقتصادی و... بله میدونم ما ایرانی‌ ها آدمای شوخ‌ طبع و اهل بگو بخندی هستیم، از دل سخت‌ترین اتفاق ‌ها هم یه شوخی درمیاریم و درموردش جوک میسازیم، شوخی بخشی از فرهنگ ماست و یه وقتایی نقش روانی برای تحمل فشارها رو داره. اما اون جایی که شوخی تبدیل به تنها واکنش ما به مشکلات جدی می‌شه اهمیت واقعی مسئله از بین میره. موضوعی که نیاز به توجه، مطالبه‌ گری یا حتی یک بحث و اعتراض جدی داره با چندتا جوک تبدیل می‌شه به سوژه خنده و اهمیتشو از دست میده. نتیجش اینه که مشکل سر جاش می‌مونه و فقط واکنش ما سبکتر میشه و دیگه هیچ هزینه ای برای مسئول این مشکلات نداره، و این مشکلات هربار بدتر و پرفشارتر تکرار میشه. ما در مورد حادثه منا در عربستان جوک ساختیم، در مورد قیمت دلار و طلا جوک ساختیم، درمورد وضعیت اقتصادی و حقوق هایی که کفاف 20 روز زندگی رو نمیده جوک ساختیم، در مورد قیمت پراید 7 تومنی، 100 تومنی، 300 تومنی و 600 تومنی جوک ساختیم، در مورد جنگ و مرگ آدما جوک ساختیم... ولی یه وقتایی همین روحیه بیشتر از اینکه کمک‌ کنه می‌تونه ما رو از اصل قضیه دور کنه. اینجوری وقتی دلار از 180 میگذره و واقعیت زندگی خفمون میکنه، تا به خودت بیای ببینی چه خبره میبینی کلی جوک و میم براش ساختن و اینجاست که ناخودآگاه اون سنگینی واقعیت رو با خنده های الکی بی‌ اثر می‌کنیم. کم ‌کم حساسیتمون به موضوع از بین میره، چیزی که باید ازش حرف بزنیم، روش فکر کنیم یا براش راه‌حل جور کنیم، میشه به سوژه سرگرمی. شوخی خوبه، خیلی هم خوبه، ولی وقتی جای واکنش و مطالبه گری رو می‌گیره، وقتی باعث میشه یه درد بزرگ به عنوان یه سوژه بامزه دیده بشه، اون ‌وقت عملا داریم خودمون مشکل رو کوچیک می‌کنیم، نه اینکه حلش کنیم، و چی از این بهتر برای مسبب مشکلات! @Ravcast

این بیست روز سیاه گذشته خودم را بسته‌ام به خواندن تاریخ، درد این روزها را فقط با گشتن توی کتاب‌های تاریخ می‌توانم تسکین بدهم. انگار می‌خواهم برای خودم و خودمان نسخه پیدا کنم، تا حالا هرچی خواندم یا خبر خوب بوده یا خبر بد، چیزی هم این وسط وجود ندارد. خبر خوب این‌که ما اولین آدم‌هایی نیستیم که زیر تیغ رفتیم، خبر بد این‌که انگار نفر آخر هم نیستیم. خبر خوب این‌که تیغ ظلم هیچ کس تا آخر نمانده و همه‌ ظالم‌ ها گویا بالاخره کشیده شده‌اند پایین، خبر بد این‌که طول عمر ما گاهی وقت‌ها کمتر از طول عمر رخدادهای تاریخ است. خبر خوب این‌که مثل ظرف آب به مرور پر می‌شویم از آگاهی و بندها را پاره می‌کنیم و آزادی را می‌سازیم و می‌دهیم به گروه بعد از خودمان، خبر بد این که گروه‌های بعد آرام آرام جای آگاهی را به نسیان می‌دهند و دوباره گرفتار می‌شوند، بالا و پایین دارد انگار. خلاصه تاریخ پر است از خبرهای خوب و خبرهای بد، خیلی مفید است این تاریخ. اصلا همان جمله‌ کلیشه‌ای که اول تمام کتاب‌های درسی تاریخ می‌نویسند: چرا تاریخ مهم است؟ برای این‌که عبرت آیندگان بشود. خواندن تاریخ هم برای ظالم خوب است تا مکث کند و مرگ خودش را کمتر دردناک کند و هم برای مظلوم خوب است که بداند در، همیشه روی یک پاشنه نمی‌چرخد. گمان کنم دانستن تاریخ هسته‌ آزادی است. واقعا این‌روزها حرفی برای زدن نیست، فقط کمر همت ببندیم به آگاه کردن خودمان به مثابه یک افق هزار ساله در زندگی.

فهیم عطار

@Ravcast

به گزارش زومیت : کاهش ۸۰ درصدی فروش در کسب‌وکارهای کوچک و متوسط رضا الفت‌نسب، رئیس اتحادیه کشوری کسب‌وکارهای مجازی، می‌گوید در نظرسنجی از ۱۲۰۰ کسب‌وکار عضو اتحادیه این نتیجه به دست آمده است که بسیاری از کسب‌وکارهای خرد و متوسط از قطعی اینترنت آسیب جدی دیده‌اند: «تمام ۱۲۰۰ کسب‌وکار کوچک و متوسط عضو اتحادیه ۷۰ تا ۸۰ درصد کاهش فروش داشتند. این عدد در جنگ بیشتر بود و در همان روزها طبق آمار یکی از پرداخت‌یارها ۷۰ درصد درگاه‌های این کسب‌وکارها کاملا خاموش بود و هیچ فروشی نداشتند.» رئیس اتحادیه کسب‌وکارهای مجازی: «دولت منابع چندانی برای تسهیلات و حمایت‌ها از کسب‌وکارهای این حوزه ندارد. قرار بود کسب‌وکارهای آنلاین را هم جزو کسب‌وکارهای آسیب‌دیده در نظر بگیرند اما می‌گویند فقط کسب‌وکارهایی که مورد حمله موشکی قرار گرفته‌اند آسیب‌دیده محسوب می‌شوند؛ این در حالی است که همه ما می‌دانیم که کسب‌وکارها چه آسیب عجیب‌وغریبی دیده‌اند.» _____ اینترنت آزاد، پایدار و بدون تبعیض حق تمام مردم ایرانه، اینترنت را آزاد کنید.

کَم مَبین خود را که از بسیار هم بیشی:)

اخوان ثالث

@Ravcast

وضعیت پروازها به حالت عادی بازگشته چرا اینترنت نه؟ رئیس اتحادیه کسب‌وکارهای مجازی: 🔹بسیاری از مسئولان و حتی سخنگوی دولت اعلام کرده‌اند که تا زمانی که سایه جنگ بر سر کشور است، اینترنت به حالت عادی برنمی‌گردد. سوال ما این است که اگر این شرایط دو سال ادامه یابد، تکلیف مردم و کسب‌وکارها چیست؟ اینترنت ابزار اصلی زندگی و معیشت مردم است و نمی‌توان آن را برای مدت طولانی از دسترس خارج کرد. 🔹چطور شرایط کشور برای انجام پروازهای مسافری و اعزام هزاران زائر به حج و سفرهای خارجی عادی است، اما فقط برای اینترنت وضعیت جنگی و امنیتی اعلام می‌شود؟ اگر در زمان بمباران‌ها بحث امنیت مطرح بود، قابل درک بود، اما در شرایطی که همه بخش‌های کشور به روال عادی بازگشته‌اند، ادامه محدودیت‌ های اینترنتی توجیهی ندارد. 🔹امروز به شرکت‌ها زنگ می‌زنند و پیشنهاد فروش اینترنت پرو و بدون فیلتر برای کارمندانشان را می‌دهند. اگر موضوع واقعاً امنیت ملی است، چگونه اپراتورها با دریافت پول امنیت را به مخاطره می‌اندازند؟ این نشان می‌دهد که بحث اصلی دیگر امنیت نیست. ما به شدت با این تبعیض و رانت در دسترسی به اینترنت مخالفیم.

برآورد خسارت سنگین قطع اینترنت در ایران 🔹با گذشت ۶۳ روز از قطع سراسری اینترنت بین‌المللی، خسارت روزانه ۳۰ تا ۴۰ میلیون دلار مستقیم و تا ۷۰ تا ۸۰ میلیون دلار با احتساب اثرات غیرمستقیم برآورد می‌شود. 🔹حدود ۱۰ میلیون نفر معیشتشان مستقیماً تحت تأثیر قرار گرفته و گزارش‌های رسمی و صنفی از بیکاری حدود ۱ میلیون نفر به‌صورت مستقیم و تا ۲ میلیون نفر به‌ صورت غیرمستقیم، عمدتاً در کسب‌وکارهای کوچک و خانگی خبر می‌دهند. 🔹مجموع خسارت این دوره بین ۱.۸ تا ۳ میلیارد دلار تخمین زده می‌شود و با احتساب دوره‌های قبلی قطع در دی و بهمن، این رقم از ۴۰۰ هزار میلیارد تومان فراتر رفته است. 🔹این آمار بر اساس اظهارات وزیر ارتباطات، اتاق بازرگانی، سازمان نظام صنفی رایانه‌ای و نت‌بلاکس بوده و محافظه‌کارانه محسوب می‌شود؛ به‌طوری که ابعاد واقعی خسارت و بیکاری پنهان احتمالاً بیش از این است.

*بازگشایی اینترنت یک مطالبه عمومی است/ ۱۶۳ هزار نفر کارزار «اتصال مجدد اینترنت برای همه مردم» را امضا کردند* بیش از ۶۱ روز از انزوای دیجیتال ایران می‌گذرد و با گذشت بیش از ۱۴۴۰ ساعت از قطعی اینترنت، مردم تنها *یک* خواسته دارند: اتصال مجدد اینترنت برای همه. کارزاری که در روزهای ابتدایی قطعی شکل گرفت، حالا بیش از ۱۶۳ هزار و ۲۰۰ امضا جمع کرده است. امضاکنندگان این کارزار از رئیس شورای عالی امنیت ملی، رئیس‌جمهور و وزارت ارتباطات درخواست دارند تا دسترسی به اینترنت برای همه مردم برقرار شود. این مطالبه برای ارتباط با عزیزان، دسترسی به اطلاعات آزاد، آموزش آنلاین، کسب‌وکارها، تفریح و حتی ترید حیاتی است. علی‌رغم پایان شرایط جنگی و گذشت ۷۷ روز از نگارش متن اولیه، اینترنت کامل همچنان وصل نشده و تنها دسترسی به اینترنت داخلی یا پرو برای عده‌ای خاص ممکن است. این کارزار نقطه پایانی بر مشکلات بلندمدت مردم می‌خواهد. https://www.karzar.net/291129

دو ماهِ کامل از قطع اینترنت در ایران گذشت؛ ۱۴۴۰ ساعت و ۳۰۰,۰۰۰,۰۰۰,۰۰۰,۰۰۰ تومان خسارت نت‌بلاکس اعلام کرده که مدت قطعی اینترنت در ایران از ۱۴۴۰ ساعت (۶۰ روز) فراتر رفته است؛ اختلالی که به گفته کارشناسان، هر ساعت آن بیش از ۲۰۰ میلیارد تومان و هر روز آن بیش از ۵ هزار میلیارد تومان خسارت به اقتصاد کشور وارد کرده است. مجموع زیان‌های برآوردشده تاکنون به رقمی بالغ بر ۳۰۰ هزار میلیارد تومان رسیده که معادل حدود یک سال یارانه نقدی برای بیش از ۶۰ میلیون نفر یا حقوق سالانه حدود ۲.۲ میلیون نفر برآورد می‌شود.

سلام رفقا امروز دایرکت مسیج کانال رو فعال کردم که باهم یکم بیشتر تعامل کنیم و گپ بزنیم، اگر دوست داشتید پیام بدید و از زندگی و تجربتون در شرایط جنگی یا ماجراهایی که گذروندید و میگذرونید بگید. سعی میکنم چندتا از پیام ها رو اینجا با بقیه به اشتراک بذارم که یادمون نره این روزها چطور بر ما گذشت. نیازی هم نیست خودتونو معرفی کنید، فقط داستانتون رو بگید... 🌹🕊✌️🏼

🔻پایین سمت راست روی آیکن چت بزنید

اینجا جاییه که اپیزودهای راوکست ساخته می‌شدن، جایی که داستان‌ها جون می‌گرفتن، روایت‌ها شکل می‌گرفتن، قصه‌ آدم‌ها و ماجرای هایی از دل تاریخ روایت میشدن و به گوش شما میرسیدن. ولی حدود سه ماهه که نه داستانی گفته شده نه روایتی ضبط شده، همه چی داره خاک میخوره، میز کارم، میکروفونم، داستان‌ها، و حتی خودم! همه‌ چی به اجبار پشت دیوار قطعی اینترنت متوقفه، کار خوابیده، ارتباطمون با شما قطع شده و از همه مهمتر حداقل برای من یکی اینه که انگیزم ته کشیده. دلم برای اون لحظه‌هایی که بعد از انتشار اپیزود بهم کامنت میدادید تنگ شده. برای محبتتون، برای نقدتون، برای ایراد گرفتنتون، حتی گیر دادنای الکیتون، بیشتر از همه دلم برای خود راوکست تنگ شده، بچه ای که نم نم، با زحمت بزرگش کردم و با کمک شما رسوندمش به جایی که الان هست، یا حداقل جایی که بود. من هنوز امید دارم دوباره با اینترنت آزاد و صدای بلند برگردم سر این میز و پا به پای هم قصه‌ها رو ادامه بدیم، قصه هایی که چقدر برای امروزمون درس داشتن، ولی افسوس... اینترنت آزاد، پایدار و بدون تبعیض حق مردمه ایرانه، لطفا این حق رو از ما دریغ نکنید.