آیماه.

وقتی رهاش کردی سخت تره! میدونی چرا؟ چون وقتی بدون تلاش میری و میگذری شبیه این میشه که شانس رسیدن داشتی و ازش رد شدی ولی اینو یادت نره گاهی رها کردن بهترین راهه، چرا؟ چون عزیزم وقتی می‌بینی معشوق و محبوبت آدمی نیست که دوست داشتن رو بلد باشه، بفهمه کل اعداد تا ده نیستند بیشترن اینارو ندونه ثابت کردن خودت فایده داره؟ دارم نمیگم برای همه تلاش کن، اول ببین آدمت کیه، احترام بلده؟ میفهمه دنیا دست کیه؟ ادعا نیست؟ بعد برای رسیدن تلاش کن یادت نره قبل اون خودت رو بپرستی. اینم لحاظ کن که برای آدمی که بلد نیست تا ده بشمره یاد دادن و نشون دادن عدد صد شبیه حرف زدن راجب آدم فضاییایی که رو آدمها آزمایش میکنن.

تصور کن. تلاش کردی و نرسیدی. رهاش کردی و نرسیدی. کدوم سخت تره؟

من مامانم و بابام جدا شدن جالب اینکه تا پارسال فکر میکردم خودکشی قبل عقد و ندادنش به پدرم و اینا یه داستان درام عاشقانه بوده که تهش فهمیدن بهم نمیخورن و جدا شدن تا اینکه فهمیدم که مادرم از سر لجبازی با کسی که دوست داشته با پدرم دوست شده بود که ته این لجبازی رسیده به ازدواج و ختم ماجرا و اینو هنوزم یادشه. لجبازی نکنید با احساسی که ازش مطمئنید.

یکی میگفت که من گله داشتم از اینکه اون میدونست من میخوامش، اونم نامزدیش بود و گله داشت از اینکه من چرا جلو نیومدم. بهش گفتم تو نامزد کردی؟ من فکر کردم عین قبلیا میخوای من پا پیش بزارم. اون گریه میکرد میگفت من فهمیدم که تو برای بدست آوردنم تلاش نمیکنی، من بهت زده بودم که فکر میکردم تو تهش میای بهم میگی که اینم تموم شد ولی تو دوستم داشتی میومدی جلو و می‌فهمیدی. اون گفت من دختر بودم تو باید پیشنهاد میدادی این دوئل ادامه داشت تا اینکه اون برای یکی دیگه شد. ما هردو همو دوست داشتیم ولی نگفتیم و این عشق تبدیل شد به حسرت.

پشیمون بودن راحت تر از حسرت خوردنه، تکون بده به خودت.

میدونی وقتی عاشق میشی برای بدست آوردنش جوری تلاش کن که تهش حسرت تلاش نکردن رو نخوری، بین یک میلیارد جمعیت دلت یهو هوری برای یکی می‌ریزه فکر میکنی خورشید گرفتگی و ماه گرفتگیه که هرسال و هر چندسال پیداش بشه؟ فکر میکنی میتونی تشخیص بدی که این آخرین باره یا بازهم تکرار میشه؟ببین آدم درستیه؟ میتونی باهاش بسازی؟ تلاش کن براش، انقد تلاش کن که پشیمونی نمونه برات، ببین من نمیدونم اون چطور ادمیه ولی من میدونم خیلی اوقات نمیدونی کی دوباره قراره تکرار بشه پس برای بدست آوردن کسی که میخوای تلاش کن هرچقدر دور باشه حتی اگر تو اینور کره زمین باشی و اون اونور کره زمین تو قسمت تاریکش باشه.

اونیکه دوستش داری یا اونیکه دوستت داره؟ قطعاً اونی رو امتحان میکنی که دوستش داری، چون طاقت نداری خار تو پاش بره چه برسه قول انتخاب و مرگ باشه، می‌بینی جانم؟اصلا داستان اینکه تو هرچقدر آدم درست بیاد تو زندگیت تو قرار نیست عاشقش باشی تهش میری دنبال اونیکه قرار نیست دستت برسه بهش یا بدست آوردنش سخت ترین کاره.

فکر میکنی کسی بیاد و عین قصه ها و داستانها باشه با تمام ایده‌آل های زیبات تو عاشقش میشی؟ کافیه دوپامین لازم ترشح نشه، تو هیجان نداشته باشی برای بدست آوردنش اون فرد برات تموم میشه حتی اگر کامل ترین فرد زندگیت باشه حتی تو طول کل عمرت هم تو زندگیت همچین فردی نیاد بازم نمیتونی باهاش ادامه بدی.

میدونی عزیزم اینجوری نیست که تو میل به این داشته باشی که کسی عاشقت باشه تو میل داری که یکیو برای همیشه کنار خودت داشته باشی، همیشه پیشت بمونه و رهات نکنه، بهت عشق بده و حرفهای عاشقانه بزنه تا ارضای روحی انقد غرق عشقت کنه که از عاشقی بدت بیاد. حالا جالب چیه؟ اگر همچین کسی بیاد ما ازش دوری میکنیم چون مغزمون توهم توطئه میچینه و درکل جذب کسی که میتونیم بهش برسیم نمیشه. نمیتونی هم انکارش کنی چون یه واقعیت غیرقابل انکار و دارک وجود انسانه.

میگفت که هنر این نیست که کسی عاشقت بشه هنرت اینکه کاری کنی پشیمون نشه که عاشقت شده.

الان دیدم

خط فک خوبی دارما

بهم میومد؟😂

اینم یکی از استوریام بود

خوددرگیری مزمن