Why I feel Weird.

یکی از زوایایی که مطالعه انسان‌هارو سخت میکنه، این روالِ "چیزی که برای امتحان می‌خونی vs چیزی که سرجلسه میاد" عه. تو خودتو آماده می‌کنی که ایول دیگه، یاد گرفتیم با آدمیزاد چکار کنیم. بعد می‌بینی هر ثانیه از هر آدمیزاد یه درس تازه‌ست؛ حتی اگر اون آدم خود تو باشی و مدعی باشی که دیگههه خودتو شناختی.

بعداً یه روز که دختر خوبی بودم، برام شرم‌کاوی از جوزف برگو رو بخرید. یا رشک از کیت برز.

نکات ایشان به طور خلاصه، بخش اول: ۱) دلبستگی ناایمن، بستر وجود شرم رو فراهم می‌کنه. (لابد من دوست‌نداشتنی هستم که مامان نمی‌خواد پیشم بمونه) ۲) وقتی مامان attune نیست با من، احتمالا من دارم ‌overreact می‌کنم و واکنشم مناسب شرایط نیست. ۳)از طرفی این عدم هم‌آهنگی، باعث ایجاد وقفه در رابطه ما می‌شه و فارغ از اینکه جهان اون مدلی که من می‌بینم ادراک نمی‌شه، این وسطه طرد یا تنبیه هم ممکنه بشم و اصلا نمی‌دونم چرا. ۴) به هرحال درک کامل کودکان برای هروالدی سخته. ولی والد به اندازه کافی خوب، چون وقتی متوجه شرم بچه می‌شه اقدام به اصلاح رفتارش می‌کنه، به بچه یاد می‌ده که شرمت معتبر بود، دیدمش، و این برات ممکنه که بعد از تجربه شرم، آدما بخوان ازت دلجویی کنن پس این هم یه حالت گذراست. (ایجاد ظرفیت برای تجربه سالم شرم) ۵)خیلی جالبه که بعد تجربه شرم، من دلم منبع دلبستگیم رو می‌خواد که حالم رو عوض کنه. حتی اگه این منبع دلبستگی، خودش عامل شرم باشه. (فرضیه شخصی من اینه که این الگو تو ذهن ما جا بندازه که در رابطه، خیلی نرماله که ما تحقیر شیم و دست پایین باشیم. لیاقتمون همینه دیگه. پس بعداً هم، شاید به آسیب‌های شریک عاطفی خیلی واکنش ندیم و کماکان، از خودش به خودش پناه ببریم. 🥲) ۶) تو مطالعات مختلف، در مورد اینکه کدوم نوع ایجاد شرم مخرب تره به نتایج مختلفی رسیدن‌. (توضیح اینکه: بدرفتاری با ما می‌تونه از نوع غفلت باشه، آسیب جسمی، جنسی، تحقیر، تمسخر، خشونت و غیره) -برای بخش بعد با ما همراه باشید-

ولی واقعیتش اینه که سربه‌سرتون گذاشته نشد😡😂 هرسری بحث کلیک‌بیتی می‌ندازم وسط ۱۰ نفر لفت می‌دن ۵۰ نفر ناشناس تکراری شدم براتون😞😞

حالا واقعیت اینه که منم پیازداغشو زیاد میکنم که یکم سربه‌سرتون بذارم ولی آره متوجهم که بدبختی کامل نیست که جذابه یه تایپی از بدبختی باید باشه که شمای نوعی بتونی demsel in discrace رو نجات بدی و بعدش از خوشحالیش حس مفید بودن بکنی

سلام و درود خواستم بگم این خیلی جالب بود واقعا ولی ببین ماجرا این نیست که دختر خنگ جذابه. بیشتر درمورد sad miserable but brilliant بودن طرفه. انگار یه پتانسیلی داره و تو میبینی اینو، ولی خود طرف انقدر تو غمش داره دست و پا میزنه که متوجهش نیست. اما خب اون متن به این اشاره داشت که لوپه، ولی برای من لوپ نبود، تجربه من باعث شد یه سیلی بخورم و بگم اوکی کسی که خودش می‌خواد تو این وضعیت غم و افسردگی بمونه رو من نمیتونم نجات بدم. یعنی در واقع نجات آدم‌ها وظیفه‌ی من نیست. ما همین باغچه خودمونو بیل بزنیم و بگردیم دنبال آدم سالم (که این داستان‌های ناتوانی رو نداره) زندگی رو بردیم. اون تایپ آدم هم بمونن برای اهلش :)))))))

اگر می‌خواید اینجوری کنید ما هم کنکور نخونیم.

این متن ریپلای شده رو یادتونه درباره دختر خوشگل درمانده و ادیپ آقایون؟ :)))) . پسر جدی جدی :)))) جدی :)))) ناتوانی جذابه گویا :))) . نقل قول اینجایی که کوت شده از تاریخ روانشناسیِ شولتز درمورد انتقال متقابلِ بروئر به آنا اُعه‌. سبحان‌الله. بادبان‌هارو بکشید‌. دختر خنگ جذابه.

این بیشتر نورون‌های آیینه‌ای رو آورد تو ذهن من و فرصت‌ها و محدودیت‌هایی که برای آدمی میافرینه. خیلی باحاله که هی دوست داریم بدوییم بریم ببینیم بقیه چکاره‌ن که ما هم همانطور :))

🔹 ۱. توی مغز پر از آینه‌س. ۲. اشیا گاهی در آینه بزرگتر از آنچه هستند دیده می‌شوند. ۱ + ۲ ← اوورثینک/بیش‌فکری کردن باعث می‌شه به قول شاملو «آینه‌ای بر آینه‌ات می‌گذارم تا با تو ابدیتی بسازم.» بشه و یه مشکل کوچیک، توی تالار آینه‌ی جمجمه‌ت، یه غول بی شاخ و دم بشه. راهکار: 🔹 راهکار: فاصله بگیر! از خودت دور شو و بی‌قضاوت از دور بنگر. زندگی بزرگتر از اون گره کور مغزته. زندگی هنوز ادامه داره. «لوکوموتیو» @sut_tw

"کسی که چرایی برای زندگی کردن دارد با هر چگونگی‌ای می‌سازد"

جان بالبی می‌نویسد: خوشبخت‌ترین حالت همۀ ما انسان‌ها، از گهواره تا گور، زمانی است که زندگی مجموعه‌ای منظم از سفر‌هایی کوتاه یا دراز باشد که مبدأ آن پایگاه امن ما باشد، پایگاهی که افرادی که به آن‌ها دلبسته‌ایم برایمان فراهم آورده‌اند. ● @freudisalive «ATTACHED, 2021» مصطفی الکلینی و زو دونالدسون

https://www.instagram.com/p/DATls-VNaxf/?igsh=MWVld3ByMHF2aDk2ZQ== این چقدر جالبه. وقتی دیگریِ من اینقدری به من میچسبه که اون هم "من" میشه، می‌گردم دنبال یه دیگریِ دیگه.

چند وقت بود دلی حرف نزده بودیم. 🧚‍♀

گفت دقت کردی چقدر آروم‌تر با خودت روی این صندلی صحبت کردی امروز؟ برعکس همیشه که با انتقادهات می‌خواستی خودت رو تیکه پاره کنی؟ . گفتم نمی‌دونم دیگه. آخه منِ اونور صندلی هم حق داره. به نظرم اشتباه نمی‌کنه. . ولی یه چیزی رو حس می‌کنم می‌دونم. روان ما اشتباه نمی‌کنه‌. تموم اون دفاع‌ها میان و می‌رن که توی کوچولوی بامزه، سالم و زنده بمونی. ولی الان بارون بند اومده دیگه آفتاب‌گردون کوچولو، سرتو می‌تونی بالا بیاری و زیر نور بدرخشی 🧚‍♀ من دوستت دارم، ما دوستت داریم :)

اینم الحمدلله.

در غیاب رسیدگی سازمان نظام روانشناسی ایران، پس از بررسی شکایات علیه علیرضا (امیر) منشی ازغندی، کمیته اخلاق IEDTA (انجمن بین‌المللی درمان پویشی-تجربی) با تصویب هیئت مدیره انجمن عضویت ایشان را به علت رفتار آسیب‌زا، استثماری و سوءاستفادگرایانه لغو کرد. این انجمن اعلام کرده است امیر منشی به جز عضویت ساده در این سازمان، هیچ نقشی در آن یا در عملکرد آن نداشته است. این سازمان هرگز او را به هیچ شکلی تایید نکرده و او هرگز از طرف ما عمل نکرده است. 🆔 Psychology_ATU