IF I STAY

زنگ زد بهم ریجکتش کردم.پیام داد خوبی؟ گفتم اره حالا بعدا حرف میزنیم؛ گفت پاشو بیا اینجا حرف بزنیم،باهم حلش میکنیم!!! يهو فهمیدم چقد درگیر مسئله من شده در حالیکه من تو ماشین بیل بیلک پیتزا سارا دستم بود و خیره بهش نگاه میکردم تا بوق بزنه برم سفارشمو بگیرم!!! گفتم نه بابا خوبم ؛ یه ذره تلاش کردم اشکم درومد الان دیگه خوبم تو به کار خودت برس؛گفت بیا فیلم میبینیم گفتم : نه خوابم گرفته میرم خونه.رسیدم تو تختم ، همونجایی که بعضی شبا برام مثل قبره بعضی شبام تخت پادشاهی فقط یه جمله تو ذهنم مدام تکرار میشد؛ چیشد که انقد بی تفاوت شدی؟در حالیکه همه نگران حال تو هستن ، تو پیتزاتو خوردی و الان داری میخوابی؟ خودم جواب دادم آره بی تفاوتم!! چون خیلی دوییدم خیلی تلاش کردم خیلی زور زدم خیلی گریه کردم نه یه ماه نه دوماه نه يسال،نه دوسال،چندین و چند سال جنگیدم اره بی تفاوتم چون هر سرباز بی زبون دیگه ای هم بود تو یه جنگ چندین ساله خسته میشد و میشست کنار تا براش رقم بزنن.اون سرباز دیگه حتی براش ارزشی هم نداره بردش.اون سرباز نشسته و داره فک میکنه ک چقد برا بی ارزش ترین چیزا جنگید و خودشو خسته کرد!!! الان دیگه سرباز خستس، الان دیگه هیچی براش فرق نداره الان فقط حسرت میخوره که چرا اصلا وارد این جنگ حقیر شد؟هممون سربازایی هستیم که یه روز برای آخرین بار به زمین نبردمون نگاه کردیم و برای اولین بار فهمیدیم چقد نمی ارزید