مِه آلود

آیا سکوتِ عمیق و تنهایی مطلق می‌تواند منجر به روشنگری شود یا صرفاً به جنون می‌انجامد؟ مرز بین درون‌نگرایی و انزوا کجاست؟ نظرتون چیه؟ @mehalodd

کاش همه چی برامون ساده تر می‌بود.

شما دوستانِ واقعی دارین، حتی یکی؟ آرزو دارم که دوستانِ خیلی کم اما واقعی داشته باشید، و اگر همچین دوستی دارین، هیچوقت خودتونو تو موضعی قرار ندین که از دستش بدین چون جایگزینی نمیتونه داشته باشه. @mehalodd

آخرین پروانه ات هم در قلبم مُرد، تو آزادی. @mehalodd

هوا یجوری شده که انگار مریض شدی ولی در واقعا مریض نیستی

معمولا فکر می‌کنیم که بیمارستان های روان پزشکی فقط برای دیوانه هاست. اما روانشناسی حرف دیگری زد: اینجا کسی دیوانه نیست؛ فقط کسانی هستند که دیر کمک گرفتند. یک مدیر بانک، یک روز اصلا سر کار نرفت. گوشی اش را خاموش کرد و ده روز تمام در سکوت نشست. همسایه ها او را پیدا کردند، بی حرکت، خیره به یک نقطه، نه اعتیادی بود نه خیانتی، فقط بدنی که دیگر توانِ ادامه نداشت. اتاق کناری، مادر سه بچه، سال‌ها تحقیر، سکوت و اشک های پنهانی. برای حفظ زندگی مشترک تلاش می‌کرد. کم‌کم شب‌ها با خودش حرف می‌زد و بی‌وقفه آینه ها را پاک می‌کرد. بچه ها را از او جدا کردند و حالا تحت درمان است. مردی که او را شکست؟ راحت زندگی می‌کند. کسی از او به عنوان یک قهرمان یاد نکرد. پشت دیوار، برنامه‌نویس 28 ساله. دوسال بدون حتی یک روز استراحت " فقط این قسمت تموم شه، بعدش می‌خوابم" یک روز پا برهنه از خانه بیرون رفت و اسم خود را هم به یاد نیاورد. هرکس پرسید فقط گفت خسته ام هیچ کس نفهمید خستگی ساده، کی تبدیل به فروپاشی کامل شد. مرز را نمی‌بینی، امروز خسته ای، فردا در را باز نمی‌کنی، مسئله دیوانگی نیست، فرسودگی است. مرز بیماری آن‌جاست که سکوت می‌کنی و تظاهر می‌کنی حالت خوب است. سه هفته بی‌خوابی، بی جواب گذاشتن تماس ها. گره خوردن کلمات، غذا خوردن فقط از روی عادت، بدنی که نمی‌خواهد از خانه بیرون بروی علامت خطر؟ وقتی سکوت سنگین می‌شود و حتی دوش گرفتن هم سبکت نمی‌کند. همین حالا به خودت برس، پاها روی زمین، نگاهت به افق، ده نفس آرام، و به کسی زنگ بزن و فقط بگو: حالم خوب نیست. به ما گفته بودند بیمارستان برای کسانی است که می شکنند، اما واقعیت این است که آنجا پر است از آدم‌هایی که خیلی طولانی مقاومت کرده اند. و جهان قدرتشان را تحسین می‌کرد. تا وقتی چیزی از آن قدرت نماند جز سکوت

فائزه موحد

@mehalodd

برای افرادی که تصمیم می‌گیرن چیزی پیدا نکنن، هیچ چیز ی براشون وجود نداره. @mehalodd

آدم ها ارزش مهربونی کردن رو ندارن.

من نمیتونم بمیرم، تنهایی هم نمیتونم زندگی کنم.. *این فیلم بی نظیر رو از دست ندین. 🎬 Frankenstein 2025 #Movie #پیشنهاد_فیلم @mehalodd

‏سرنوشت یک رابطه نه در میزان دعواها، بلکه در تلاش های دو نفره، برای ترمیمِ آن تعیین می‌شود.

چند روز پیش ✨🌥

من نه آدم زندگی توی دخمه هستم، نه آدم زندگی مجلل. من مزارع پرت‌افتاده را دوست دارم. اتاق‌های خالی، خلوت درون، کار واقعی. اگر چنین زندگی کنم بهترین خواهم بود، امّا نمی‌توانم این‌چنین زندگی کنم، مگر کسی یاری‌ام کند. از نامه‌ی آلبر کامو به ماریا کاسارس @mehalodd

چقدر خوبه؟ چیزی واقعا بهش نیاز دارم. @mehalodd

دلم جایی را می‌خواهد و یا شانه های کسی را، تا بتوانم بر آن تکیه دهم. @mehalodd

از پس آن خداحافظی معمولی؛ جدایی ابدی نهفته بود.

خورخه لوییس‌بورخس

@mehalodd

تو دوره ای از زندگیم هستم که دلم میخواد با سرعت ×32 ردش کنم

سخت‌ترین کار انتخاب موزیکِ مناسبِ حالته * وقتی موزیک هات تکراری باشن که دیگه چه بدتر:/

چیزی که تو می‌بینی، هميشه همون چیزی نیست که من می‌بینم. امیدوارم یک روز هممون این موضوع رو درک کنیم. @mehalodd