نشریه دانشجویی «ترنج»

همراهان گرامی، تنها یک روز از مهلت فراخوان باقی‌مانده است. از علاقه‌مندان دعوت می‌شود تا آثار خود را از طریق لینک فراخوان ارسال نمایند. جهت بررسی آثار، حضور شاعران در این نشست الزامی است. لذا خواهشمندیم تمامی سعی خود را برای شرکت در برنامه داشته باشید. حلقه بررسی اشعار شب شعر 📍مکان: همکف معاونت فرهنگی دانشگاه شریف 🗓زمان: شنبه ۲۵ مهرماه 🆔@ToranjSUT 🆔@AnjomanSUT

حلقه بررسی اشعار شب شعر شریف از شاعران شرکت‌کننده در فراخوان شب شعر شریف و تمامی علاقه‌مندان به شعر و ادبیات دعوت می‌شود در حلقه بررسی اشعار ارسالی حضور یابند. این نشست با حضور شاعران دانشجو و استادان ادبیات دانشگاه برگزار می‌شود و طی آن، اشعار ارسالی بررسی و آثار برگزیده برای ارائه در شب شعر شریف انتخاب خواهند شد. 📍 مکان: همکف معاونت فرهنگی دانشگاه شریف 🗓 زمان: شنبه، ۲۵ مهرماه پ.ن. اگر شعری سروده‌اید و مایلید در شب شعر شریف خوانده شود، تا ۲۴ مهرماه فرصت دارید آن را از طریق این لینک برای ما ارسال کنید. 🆔 @ToranjSUT 🆔 @AnjomanSUT

«گل سرخ»

▪️بخوان به نام گل سرخ، در صحاری شب، که باغ‌ها همه بیدار و بارور گردند بخوان، دوباره بخوان، __ تا کبوتران سپید به آشیانه‌ی خونین دوباره برگردند. بخوان به نام گل سرخ، در رواق سکوت، ▫️که موج و اوج طنینش ز دشت‌ها گذرد؛ پیام روشن باران، ز بام نیلی شب، __ که رهگذار نسیمش به هر کرانه برد. ز خشک سال چه ترسی! 📎 زادروز استاد شفیعی کدکنی #شعر 🆔 @ToranjSUT

واحد فرهنگ و هنر انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شریف برگزار می‌کند: «فراخوان شعرخوانی شریف» از دانشجویان علاقه‌مند به شعر و ادبیات فارسی دعوت می‌شود آثار خود را در قالب فایل PDF، از طریق لینک قرارگرفته‌شده ارسال کنند. از میان آثار ارسالی، اشعار برگزیده در برنامه‌ی شب شعر ارائه شده و از صاحبان آثار برگزیده تقدیر به عمل خواهد آمد. ⏳مهلت ارسال آثار: حداکثر تا ۲۴ مهرماه 🆔@ToranjSUT 🆔@AnjomanSUT

قفس مگو قفس نَفَسَم می‌بُرَد و می‌میرم مگو قفس قفس برای مردمِ آزاده همیشه زندان است مگو قفس که من از شنیدنِ نامش هراسانم مگو شنیده‌ام که گفتی دوستش دارم نمی‌کنم باور اگر حقیقت دارد ای مهربان‌ترینِ من دیگر مگو قفس بگو که: آزادی! ✍نصرت رحمانی

📚 مجموعه اشعار، نشر نگاه

#برش_کتاب 🆔@ToranjSUT

«سقوط یک فرشته» اثر الکساندر کابانل، نقاش فرانسوی، در سال ۱۸۴۷ و با تکنیک رنگ روغن روی بوم خلق شده است. این اثر حدود ۱۲۰٫۵ × ۱۹۶٫۵ سانتی‌متر ابعاد دارد و امروزه در موزه فابر در مون‌پلیه، فرانسه نگهداری می‌شود. کابانل این نقاشی را در دوره اقامتش در ایتالیا و در ۲۴ سالگی خلق کرد. موضوع اثر سقوط ساتان از بهشت پس از سرکشی به خدا است و به لحظه‌ای می‌پردازد که او پس از شکست، روی زمین افتاده و در میان اندوه و خشم خود قرار گرفته است. این اثر نمونه‌ای از نقاشی آکادمیک فرانسه در قرن نوزدهم است و با تأکید بر زیبایی‌شناسی کلاسیک، بدن‌پردازی دقیق و بیان احساسات، به جای نمایش صرفِ یک روایت مذهبی، بر وضعیت روحی فرشته‌ی سقوط‌کرده تمرکز می‌کند. میتوانید برداشت شخصی بنده از این اثر را در این لینک مطالعه نمایید. ✍️ پانیذ ناظم 🎨 #معرفی_نقاشی 🆔@ToranjSUT

« و اما کردستان » به پای کوه دشتی سرخ پر از خون است و آلاله و کوه استاده‌ای از تلی از نعش جوانانم وزین رنگین شده دامان مادرها و خون‌آلود و دشمن شاد خواهد شد از آن ماست سرتاسر قرون قحطی و جنگ و جدال و مرگ دردآلود عزیزانم عزیزانم وطن آزاد خواهد شد چنین می‌گفت کردستان صدای تیر هم از دور صدا می‌کرد مردان را ژیان شیران زخم‌آلود دندان تیز ایران را صدای تیر هم از دور... چنین می‌گفت کردستان بغرّ ای شیر رنجیده فغان و ناله‌های تو غم‌انگیز غم‌انگیزند از آه و درد و غم کم گو که مردان اشک‌هاشان را به مشت خشم می‌بیزند بغرّ و برف‌هامان را بلرزان و بزن بهمن بغرّ چون دشمنان تو ستمکاران بی‌رحمند که حیوانات بی‌منطق سخن‌‌ها را نمی‌فهمند بغرّ پس شیر کردستان بلرزان کوه ایران را ستمگه خانه‌ی پر درد شیران را عدالت‌ خانه‌ی ملک دلیران را بغر و عدل بازآور که در قلب من خسته نه ایمان ماند و نه باور از این بی‌رحمی داور پناهم باش کردستان امیدم باش کردستان ✍ فدایی #مهسا_امینی #کردستان #زن_زندگی_آزادی #قلم_ما 🆔@ToranjSUT

نقشهٔ آزادی با نقطه، نقطه، نقطهٔ خون، خون رهروان خون هزار مهسا خون بسی جوان این نقشه بر سراسر میهن درحال شکل گیری و گسترانگی میگسترد به هر سو در بیکرانگی. این نقشه را، شبانه، به یکبار نتوان کشید و دید در طول سالیانش، با خون توان کشید با خون نسل ها پر رنگ و آشکار شود، در برابرت تا ناکجای هرگزی حیرت آورت این نقشهٔ شکفتگی و شادی وطن این نقشهٔ رهایی و آزادی وطن ✍️محمدرضا شفیعی کدکنی #مهسا_امینی #زن_زندگی_آزادی 🆔@ToranjSUT

شکست تردید ما در میان دو دیوار به غایت بلند بین بودن و نبودن بین این گزند و آن گزند فریاد را انتخاب کردیم زخم‌ها لب واکردند و رویای نگفته‌ی حلق‌های آویزان را فریاد زدند دیوارها فرو ریختند دست‌ها دسته‌ها حلقه‌ها دست‌ها در دست هم مانند حلقه‌ها خلل‌ناپذیر و ذاتا خلل‌مند حلق‌ها حلقه‌ها حلق‌ها در حلقه‌ها نمیدانم حلقه‌ها حلق‌ها را یا حلق‌ها حلقه‌ها را خفه کردند ✍️ سهیل بخشائی میانکوه #قلم_ما #شعر 🆔@ToranjSUT

در تکاپو برای آزادی چه کار می‌شد کرد؟ گزمه بر در بود، چه کار می‌شد کرد؟ در خانه زندانی بودیم، چه کار می‌شد کرد؟ راه کوچه بسته بود، چه کار می‌شد کرد؟ شهر به زانو درآمده بود، چه کار می‌شد کرد؟ مردم شهر گرسنه بودند، چه کار می‌شد کرد؟ خلع سلاح شده بودیم، چه کار می‌شد کرد؟ شب فرا رسیده بود، چه کار می‌شد کرد؟ عاشق همدگر شدیم. ✍️ پل الوار _حکومت نظامی_ ترجمه محمدتقی غیاثی یکی از آثار پل الوار با موضوع آزادی فرانسه، بازتابی مستقیم از تجربه زیسته او در جنگ جهانی‌ است. 🎬 Casablanca_1942 این سکانس به روشنی تلاش شهروندان برای دفاع در مقابل آزادی تصرف شده توسط سربازان نازی را نشان می‌دهد. مردم کازابلانکا پس از اینکه افسران نازی با حالتی سرخوش سرود نظامی خود را سر می‌دهند با صدایی بلندتر سرود ملی فرانسه را هم‌خوانی می‌کنند. 🆔@ToranjSUT

«تاریخ ایران زمین» در این زمان یعقوب لیث و معتمد عباسی در آستانه‌ی جنگی سرنوشت‌ساز قرار گرفته بودند. نیت واقعی یعقوب از این جنگ به درستی دانسته نیست. بیشتر پژوهشگران بر این باورند که او با مُوَفَّق‌ُبِالله برادر و ولیعهد خلیفه نامه‌نگاری کرده و در پی بر‌کناری معتمد بود. با این همه، رفتار یعقوب در جندی‌شاپور و آن‌طور که در برخی از سندهای تاریخی آمده، این احتمال را پیش می‌کشد که یعقوب در پی برانداختن خلافت عباسی بود. از جمله‌ی این سندها، شعری عربی بود که ابراهیم بن مِمشاد اصفهانی (متوکّلی) از سوی یعقوب برای خلیفه‌ی عباسی فرستاد. ترجمه‌ی این شعر به فارسی چنین است: من زاده‌ی بزرگان از دودمانِ جم و وارثِ تخت و تاجِ ایرانیانم/ من زنده‌کننده‌ی آن عزّتم که از دست رفته و روزگارِ کهن آثارِ آن را از میان برده است/ من آشکارا کینه‌خواهِ آن‌ها هستم و خواهانِ انتقامم/ اگر هر کس از حقِ آنان بگذرد من نخواهم گذشت/ درفشِ کاویان همراهِ من است که با آن بر همه‌ی ملت‌ها امیدِ سَروَری دارم/ به عباسیان بگویید پیش از آن‌که پشیمان شوید به خلعِ خود اقدام کنید/ زورِ نیزه و شمشیرِ ما بود که شما را به دولت رسانید/ پدرانِ ما شما را صاحبِ دولت و سلطنت کردند/ شما پاسِ خدمت آن‌ها را نگاه نداشتید و شکرِ نعمت به جای نیاوردید/ از این پس به حجاز سرزمینِ اصلیِ خود برگردید و به خوردنِ سوسمار و چراندنِ گوسفند بپردازید/ به زودی به زورِ تیغ و نوکِ خامه بر تخت پادشاهان خواهم نشست. ✍️ محسن جعفری

📚نخستین دولت‌های ایرانی پس از اسلام (طاهریان تا آل بویه) نشر ققنوس

#برش_کتاب 🆔@ToranjSUT

«پنجره»

ای دوست، ای برادر ، ای همخون وقتی به ماه رسیدی تاریخ قتل عام گل ها را بنویس همیشه خواب ها از ارتفاع ساده لوحی خود پرت می شوند و می میرند من شبدر چهارپری را می بویم که روی گور مفاهیم کهنه روییده ست شد جوانی آیا زنی که در کفن انتظار و عصمت خود خاک من بود؟ آیا دوباره من از پله های کنجکاوی خود بالا خواهم رفت تا به خدای خوب ، که در پشت بام خانه قدم می زند سلام بگویم؟ حس می کنم که وقت گذشته ست حس می کنم که ” لحظه” سهم من از برگ های تاریخ ست حس می کنم که میز فاصله ی کاذبی ست در میان گیسوان من و دست های این غریبه ی غمگین حرفی به من بزن آیا کسی که مهربانی یک جسم زنده را به تو می بخشد جز درک حس زنده بودن از تو چه می خواهد؟ حرفی به من بزن من در پناه پنجره ام با آفتاب رابطه دارم ✍ فروغ فرخزاد 📚 گزیده ای از شعر پنجره #اصفهان #نه_به_اعدام 🆔 @ToranjSUT

معرفی کتاب «عقل و احساس» «عقل و احساس» اولین رمان منتشرشدۀ جین آستن است که در نسخۀ اول با نام «النور و ماریان» به رشتۀ تحریر درآمده بود. این کتاب داستان دو خواهر را روایت می‌کند که در انگلستانِ دورۀ ریجنسی (پیش از دوران ویکتوریایی) همراه مادر خود زندگی می‌کنند. پس از مرگ پدر، آنها از خانۀ مجلل خود در ساسکس به خانه‌ای روستایی در دوون‌شایر نقل مکان می‌کنند، جایی که بخش عمده‌ای از ماجراهای عاشقانۀ النور و ماریان رخ میدهد؛ هرچند بخش‌هایی از داستان نیز در لندن می‌گذرد. النور که نماد عقل است، شخصیت اول داستان محسوب می‌شود و روایت عمدتاً از نگاه او پیش می‌رود. ماریان که نماد احساس است، شخصیتی رها ولی ناپخته دارد و در مقایسه با خواهر بزرگتر، ماجراهای عاطفی متفاوتی را تجربه میکند. در طول کتاب، شاهد کشمکش‌های درونی النور در رابطه‌اش با ماریان، احساساتش نسبت به ادوارد، حساسیت به رفتار دیگران و وابستگی عاطفی او به مادرش هستیم. از دیگر ویژگی‌های این رمان، شرح وضعیت فرهنگی انگلستان در قرن هجدهم و نوزدهم میلادی است، به‌طوری‌که خواننده در همان ابتدا از قوانین سختگیرانۀ طبقاتی و آداب معاشرت سفت‌وسخت جامعه شگفت‌زده می‌شود. مهمانی‌های رقصی که در سراسر کتاب از آنها صحبت می‌شود، غذاهای پرخرج و مجلل، توجه شدید به مُد و لباس و آموزش‌های سختگیرانه به دختران، همگی از شگفتی‌های آن دوران محسوب می‌شوند. ✍️صدرا محمدی 📚 #معرفی_کتاب 🆔@ToranjSUT

«متهم به جادوگری» اثر داگلاس ولک، نقاش آمریکایی، در سال ۱۸۸۴ خلق شده و با تکنیک رنگ روغن روی بوم اجرا شده است. این اثر در سبک نقاشی تاریخی آمریکایی قرن نوزدهم و با تأثیر از واقع‌گرایی و سنت آکادمیک شکل گرفته است. ابعاد دقیق بوم اصلی مشخص نیست و نباید ابعاد ۲۹٫۵ × ۲۱٫۵ اینچ را که مربوط به حکاکیِ ساخته‌شده بر اساس این اثر است، به نقاشی اصلی نسبت داد. ولک با استفاده از رنگ‌های تیره، خاکی و گرم و نورپردازی متضاد، فضای سنگین و اضطراب‌آلود صحنه را ایجاد کرده است. در مرکز اثر دختری جوان قرار دارد که به جادوگری متهم شده و به پدرش پناه برده است؛ در مقابل، مأموران برای دستگیری او آمده‌اند و زنی نیز با اشاره به دختر، نقش اتهام‌زننده را دارد. ترکیب‌بندی، حالات چهره و حرکات شخصیت‌ها باعث شده بدون نیاز به توضیح، رابطه میان متهم، اتهام‌زننده و مدافع کاملاً قابل تشخیص باشد. اثر با اشاره به فضای محاکمه‌های جادوگری در آمریکای مستعمراتی، بیشتر از آنکه درباره جادوگری باشد، درباره ترس، قضاوت اجتماعی و پیامدهای یک اتهام علیه یک زن است. می‌توانید برداشت بنده را در این لینک مطالعه نمایید. ✍ پانیذ ناظم 🎨 #معرفی_نقاشی 🆔@ToranjSUT

«تاریخ ایران زمین» شُعوبیان برای تحقیر بیشتر عرب‌ها شیوه‌ی زندگی و عادت‌های غذایی بیابانگردان عرب را یاد‌آوری می‌کردند و آن را با خوراک ایرانیان باستان مقایسه می‌کردند. شاعری ایرانی در یکی از شعر‌های شُعوبی، پس از ستودن نیاکان ایرانی خود، با لحنی گزنده می‌سراید: او آمیزه‌ای از شیر شتر که عرب‌ها از مَشک می‌خورند نخورده است... برای رفع گرسنگی حَنظَل (هندوانه‌ی تلخ) نخورده است و با چوب، بوته‌ی عُرفُطِه (نوعی درخت خاردار بیابانی) را زیر و رو نکرده است. ما سوسمار را زنده‌زنده کباب نمی‌کنیم. مارمولک را از سوراخش بیرون نمی‌کشیم تا بخوریم... ما به راستی در گذشته همواره پادشاه بودیم. این کنایه‌های گزنده با شیوا‌ترین زبان ادبی بیان می‌شد و با ستایش شکوه ایران پیش از اسلام به‌ویژه ساسانیان همراه بود و همچون خنجری بر قلب قوم‌گرایان غرب می‌نشست. این رویکرد با واکنش خشم‌آلود مخالفان شُعوبیه روبه‌رو شد که می‌گفتند: شگفتا هر که را از عجم می‌بینی افتخار به تاج و تخت کسری و جاه و جلال پرویز می‌کند و خود را منتسب به آنان می‌شمارد. آیا عجمان همگی از اولاد پرویز‌ند؟ این‌ها همه شاهزاده‌اند؟ چه شد که همگی شاهزاده و از نسل مرزبانان و اَسواران شدند؟ ✍️محسن جعفری

📚 نخستین دولت‌های ایرانی پس از اسلام (طاهریان تا آل بویه) نشر ققنوس

#برش_کتاب 🆔@ToranjSUT

«تفاوت سنت شرق و غرب»

▫️پادشاهان قرون وسطی اروپا سال های طولانی مبارزه کردند تا توانستند قدرت بیشتری به دست آورند: یعنی نظام مالیاتی، دیوان‌سالاری و ارتش خود را داشته باشند. ▪️قدرت پادشاهان اروپایی افزایش یافت اما آن ها هرگز نتوانستند شبیه مستبدان شرقی شوند که مالک همه چیز در قلمرو خود بودند. ▫️در شرق اگر سلطان مستبد نیاز به دارایی خصوصی داشت به سادگی مال کسی را تصرف می‌کرد یا مأمورانش را به بازار می‌فرستاد تا مال التجاره ای را تصرف کنند. ▪️حکومت های اروپایی حتی وقتی آن ها را ((مطلق العنان)) می‌خواندند، هرگز نتوانستند مثل این عمل کنند. ▫️این که همه چیز مال شاه نیست بنیان تفکر اروپایی در مورد حکومت بود. از حق مالکیت خصوصی، مفهوم حقوق فردی ناشی می‌شود که نقطه کانونی سنت غربی است. ▪️مفهوم ((حکومت باید محدود باشد)) از آن جا ناشی شد که در ابتدا حکومت در واقع فوق العاده محدود بود. ▫️این گونه محدودیت حکومت برای توسعه اقتصادی هم اهمیت داشت. امنیتی که تاجران از آن در اروپا برخوردار بودند، از مهمترین دلایل رشد اقتصادی در اروپا در اندازه هایی است که در جای دیگر دیده نشد. ✍ جان هرست 📚 تاریخ فشرده اروپا [ فصل اول ــ ص ۲۸ ] #برش_کتاب 🆔 @ToranjSUT

مردِ بناهای ماندگار ایران هوشنگ سیحون؛ معماری که در ۲۳سالگی، آرامگاه ابن‌سینا را طراحی کرد و نامش را در تاریخ معماری ایران جاودانه ساخت. سیحون تنها یک معمار نبود؛ هنرمندی تمام‌عیار بود؛ در معماری، نقاشی، طراحی و پیکرتراشی. ۳۱ مرداد، یادروز بزرگ‌مردی که با هنر، اندیشه و دستانش بخشی از هویت ایران را ماندگار کرد، گرامی باد. #بزرگداشت 🆔@ToranjSUT

«سنگ‌شکنان» از آثار مهم گوستاو کوربه، نقاش فرانسوی که در سال ۱۸۴۹ خلق شد و از نمونه های شاخص جنبش رئالیسم در هنر به شمار می‌رود. این اثر با تکنیک رنگ روغن روی بوم و در ابعاد ۱۶۵×۲۷۵ سانتی متر اجرا شد. «سنگ شکنان» یک مرد سالخورده و یک نوجوان را در حال شکستن سنگ برای ساخت جاده نشان می‌دهد. انتخاب چنین موضوعی در ابعادی بزرگ اهمیت زیادی داشت؛ چراکه در آن دوره، بوم های بزرگ معمولا به موضوعات تاریخی و شخصیت های مهم اختصاص داشتند و زندگی طبقات فرودست، کمتر به عنوان موضوعی شایسته برای نقاشی مطرح می‌شد. این اثر نخستین بار در Salon de Paris در سال‌های ۱۸۵۰-۱۸۵۱ به نمایش درآمد و به‌دلیل موضوع متفاوت و رویکرد واقع‌گرایانهٔ کوربه، واکنش‌های مختلفی را برانگیخت. این اثر در کنار آثاری مانند «دفن در اورنان» جایگاه مهمی در شکل‌گیری و تثبیت رئالیسم در نقاشی فرانسه دارد. متاسفانه نسخه اصلی آن در جریان جنگ جهانی دوم و بمباران درسدن در سال ۱۹۴۵ از بین رفت و امروزه تنها از طریق عکس‌ها و بازتولید های تاریخی می‌توان آن را مشاهده کرد. میتوانید برداشت بنده را در این لینک مطالعه نمایید. ✍️ پانیذ ناظم 🎨 #معرفی_نقاشی 🆔@ToranjSUT

«وطن»

ای باغ! چه شد مدفنِ خونین کفنانت؟ کو خاکِ شهیدانِ کفن پیرهنانت؟ تا سرب که پاشیده و تا لاله که چیده است در سینه و سیمایِ بهارین بدنانت؟ آه ای وطن! ای خورده به بازارِ شقاوت ــ بس چوبِ حراج از طرفِ بی‌وطنانت خونِ که شتک زد ز پدرها و پسرها بر صبحِ یتیمان و شبِ بیوه زنانت رودابه‌ی من! رودگری کن که فتادند در چاهِ شغادانِ زمان، تهمتنانت رگبار گرفت آنگه و بارید ز هر سو بر سینه و سر، نیزه و شمشیر و سنانت ای باغِ اهورایی‌ام افسوس که کردند بی‌فرّه و بی‌فرّ و شکوه، اهرمنانت هم‌خوانِ نسیمم من و هم‌‌گریه‌ی باران در ماتمِ سرخِ سمن و یاسمنانت ✍ حسین منزوی ــــ شعرخوانی استاد منزوی ، سال ۱۳۸۱، دانشگاه زنجان #بهانه 🆔 @ToranjSUT