پاسیلی

جالب نیست اصلا.

هیچی به اندازه فشاری کردن پانترکا و پانکردا حال نمیده تو این دنیا.

ده دقیقه‌س دارم با کیبورد موبایل ور میرم که یه تعریفی پیدا کنم واسه توصیف سوپرانوز. انقدر که سریال خوبیه.

واکنش دفاعی مورد علاقه‌م اینه که با دوستام به کیرایی که می‌خوریم می‌شینیم می‌خندیم

دو هفته‌س در تلاشم عادت‌های بد رو بذارم کنار ولی احتمال اینکه عادت‌های بد منو بذارن کنار خیلی بیشتر از اینه که من بذارمشون کنار.

تو این پرامپت دهه ۸۰ چرا همه شبیه همن؟ :))

فکر کنم به تنهایی تونستم کلیپای گردشگری ژان رو بندازم تو اکسپلور کل فالوورام.

یه حرفی رو خواستم باهاتون به اشتراک بذارم: من ایرانو دوست دارم. بیشتر ایرانی‌ها رو هم دوست دارم. اگه در جریان پستای کانال باشید، احتمالا می‌دونید قبلا چند بار تو همین کانال به ایران و ایرانی فحش دادم. اون فحشا رو از کانال پاک نکردم و نخواهم کرد. چون حس اون لحظه‌م به ایرانی بودن عصبانیت بود. بارها شده بریدم از این جغرافیا، بارها ناامید شدم، بارها شکست خوردم توی دوست داشتنش ولی آخرین شمع علاقه‌م به ایران همیشه سوسو زده و تهش باز شعله گرفته. می‌دونم یه روزی سرپا می‌شی ایران خانوم. احتمالا اون روز من زنده نباشم ولی می‌دونم تهش راست می‌شه قامتت. زیباتر از قبل می‌شی و این کثیفی‌های روی صورتت رو پاک می‌کنی.

دلار گرون میشه ممبر من لفت میده.