سرد و ساکت!

00:36

زنده باد مرگ؛ آن لحظه موعود که رنج، سرانجام از سلطنت خویش ساقط می‌شود و این روان فرسوده از تحمل خویشتن معاف می‌گردد؛ خاموشی ابدی در برابر عذابی که هر روز، با چهره‌ای تازه، از نو آغاز می‌شود. چه رهایی هولناکی؛ پایان محکومیتی که نامش زندگی بود.

چو سیل از سر گذشت.. آن را چه می‌ترسانی از باران؟

اگر می توانستم زمان را به عقب برگردانم ، هیچ چیز را درست نمیکردم فقط آدم ها را زودتر ترک می کردم ، همان اولین باری که نشان دادند واقعا چه کسانی هستند .

س🤍