اونس و بورس و مظنه ۲۰۰۰

یه تجربه شخصی میخواستم بگم:(البته اگر دوست ندارید نخونید❤️) من خیلی زندگی پر التهاب و پرتنشی داشتم و قطعا در این مسیر ممکنه حق هایی رو زیرپا گذاشته باشم و کسانی هم حق هایی رو از من زیرپا گذاشته باشن. من همیشه برای کسانی که اگر حقی به گردن من دارن دعای خیر کردم و میکنم،اونقدر دعای محکم و استواری که مطمئنم چندین برابر جبران بدی ها شده و میشه که در دلشون بتونن ببخشن.حالا ممکنه چند مورد هنوز نبخشیده باشن. و تقریبا تمام افرادی که به من بدی کردن که تعدادشون کم هم نیست رو بخشیدم. از هر نوع بدی بهم شده و همه رو بخشیدم. به جز دو‌مورد. هر کار میکنم نمیتونم ببخشم،حتی بارها زبانن بخشیدم،حتی چندبار دلی بخشیدم ولی باز این حس ناخوشایند برمیگرده.انگار حق بخشیدنشون رو ندارم انگار یک چیزی فراتر از من جلوی بخشیده شدنشون رو میگیره. شاید باورتون نشه،طرف بوده بیش از نیم کیلو طلا ازم دزدیده ولی بخشیدمش و موارد بسیار زیاد اینچنینی…. ولی ۲ نفر رو بابت ۲ تا جمله که شاید خیلی ها ازش ناراحت نشن رو نمیتونم ببخشم. اولی پدر کسی هست که من براش سنگ تموم گذاشتم و از سر عشق و دوست داشتن یه کاسبی ای براش راه انداختم ولی بعد از چند سال نتونست هندل کنه و جمع کرد.و پدرش به من این جمله رو گفت «چهار سال عمر بچه منو تباه کردی» البته این شخص(پدر) چندین بدی دیگه به مراتب زهردارتر و عملی تر در حقم کرده و همچنان میکنه ولی اونها اصلا برام مهم نیست و همه رو بخشیدم ولی این جمله رو نمیتونم. دومی کسی بود که ازش واحدی رو پیش خرید کرده بودم و بابت مشکلات مهریه و ورشکستگی نتونستم یکی از اقساطش رو پرداخت کنم و طبق قولنامه اگر ده روز دیر میشد،معامله منفسخ میشد،و من بدعهدی کرده بودم‌ و قیمت ملک دوبرابر شده بود در زمان فسخ. ما با یه عده از طلبکارها رفتیم واحد رو بازدید کنیم که بجای طلبشون این واحد رو بهشون بدیم به این امید که این فرد معامله رو فسخ نکنه،ولی مارو حتی داخل واحد راه نداد و گفت معامله فسخ شده و شما دیگه صاحب اینجا نیستی.و در نهایت من طی یک سال بعد و از طریق دادگاه تونستم پول خودم رو پس بگیرم. اون روز که با طلبکارها رفته بودیم واسه بازدید واحد،یکی از طلبکارها گفت حالا این بنده خدا زمین خورده باید همه کمکش کنیم.شما ماشالله وضعت خوبه کنار بیا بذار قائله بخوابه و مشکل برطرف بشه و فروشنده این جمله رو گفت«من سوارم الان چرا باید کوتاه بیام» من بابت فسخ معامله که اصلا حقی ندارم که بخوام حلال کنم یا نه و بابت اینکه پول خودمم یکسال بعد با کلی دردسر و نوش دارو بعد مرگ سهراب داد هم حتی بخشیدمش ولی بابت این جمله هنوز نتونستم. چون اون لحظه که این جمله ها زده شد، معنی خیلی چیزها عوض شد،خیلی فکر کردم که چرا نمیتونم ببخشم و به این نتیجه رسیدم که درسته این حرفها دل من رو شکونده و این خیلی مهمه که دل کسی نباید عمیق بشکنه ولی مهمتر این بود که این حرف ها وقتی به ادم ها زده میشه،ممکنه مثل ویروس سرایت کنه و از یک ادم خوب یک ابلیس بسازه. عمدا شرح ماجرا دادم که هم ملموس تر باشه،هم اگر کسی اینهارو میشناسه این رو بهشون برسونه،چون بنظرم تاوان سختی باید پس بدن تا پاک بشن،چون منه ریاضت کشیده و دنیا دیده هم حتی نتونستم ببخشمشون. نکنه جالب اینه که با چند نفر که شرایط مشابهی با من داشتن و همه چیزشونو از دست داده بودن هم صحبت کردم،در نهایت چیزی که نتونستن ببخشن زخم زبون های اینچنینی بوده. خلاصه خیلی باید مراقب باشیم که هر حرفی رو در موقعیت های حساس نزنیم❤️