آیه‌های تاریکی

▪️من چه مرگم است؟ خودم نمیدانم چه مرگم است، به نظر شما چه اتفاقی دارد برایم میافتد!؟ اصلا از حال خودم سر در نمیاورم، مثل کسی هستم که رفته ته یک چاه عمیق و نمور و تاریک و سرد نشسته است و به هر کسی که صدایش میکند یا دستی سمتش دراز میکند دشنام میدهد. هیچ چیزی برایم طعم و بو ندارد و حس میکنم بیشتر از آنچه که میخواستم از این دنیا دیدم و تجربه کرده ام. احساس میکنم زمان آن رسیده است که یک لیوان پر از خاطره ی حل شده در دیازپام را سر بکشم و برای همیشه در ته این چاه عمیق بخوابم. شاید این آخرین نوشته ام برای کانال آیه های تاریکی باشد. #یاور_م @ehsas2ro

▪️اشتیاق ... زمانی که هیچ آغوشی نمیتواند تنهایی ات را در خود جای بدهد، اشتیاق به در آغوش گرفتن مرگ در وجودت شکل میگیرد. #یاور_م @ehsas2ro

▪️ طعم خاطره... شاید به نظر فقط کالباس بیاید، اما برای ما دهه پنجاهی ها و شاید نیمه اول دهه شصت خاطره انگیزترین طعم همین کالباس مارتادلا و سوسیس آلمانی با روکش شفاف و نوارهای قرمز موازی باشد. بوی زنگ تفریح، بوی زمین خاکی فوتبال، بوی سینما، بوی کاغذ و نان ساندویچی داخل کیف مدرسه، بوی ساندویچی خیابان شیر و خورشید، یا نبشی روبروی گراند هتل تو پیغمبریه... یا حتی زمانی که نان ساندویچی سنتی نایاب شد و ساندویچ ها را با نان بربری و سنگک ماشینی درست میکردند. این تصویری که گذاشتم تصویر کالباس اصلی مارتادلا نیست که هر وقت از کنار ساندویچی یکتا تو خیابان فردوسی رد میشدم شکمم را به قار و قور میانداخت و گرسنه ام میکرد. اما شاید یک چیزی نزدیک به همان باشد. بعضی چیزها تو زندگی ما تبدیل به ریشه و زنجیره خیلی از خاطرات میشوند. چیزهایی که دیگر هرگز تجربه اش نمیکنیم... #یاور_م @ehsas2ro