تریکوتیلومانیا*تو تنها نیستی
Открыть в Telegram
اگه تریکوتیلومانیا داری و موهاتو میکَنی بدون تو تنها نیستی :) و میتونی از بین ببریش تو میتونی! اینجا کانالِ نظرسنجیِ روزانهی تعداد موی کندهشدهی هر روزمونه:) 🦋 لینک پیامناشناس💙✨ با من حرف بزن https://t.me/BiChatBot?start=sc-5217452487
Больше237
Подписчики
Нет данных24 часа
-27 дней
-730 день
Архив постов
+1
یکی از بچهها عکس تغییرات موهاشو بعد ۱۱۳ روز برام فرستاده
اول از همه اینکه بهت افتخار میکنم و با دیدنش کلی خوشحال شدم
دوم ازت ممنونم که به حرفام گوش دادی و جدول رو ادامه دادی
سوم اینکه یادت باشه این تو بودی که تلاش کردی و یه ورژن بهتر از خودتو داری میسازی
خلاصه که دمت گرم ♥️🌻
پس در قدم اول شما در این شرایط تنها کاری که میتونید انجام بدین اینه که مغزتون رو به زندگی برگردونید.
اینو بدون مغزت مثل یه حیوونه زخمی شده که تو تله افتاده. فقط میخواد زنده بمونه. موکنت یه جور خودزنیِ کنترلشده است، یه دردی که حواست رو از درد بزرگتر دور میکنه. میخوای از این وضع دربیای؟ باید به اون حیوونِ زخمی ثابت کنی که "الان خطری نیست و تو در امانی."
چندتا کارِ عملی تو تایم موکنی یا حتی آزاد:
۱. همین الان، پات رو تکون بده. جدی میگم. از جات بلند شو و برو آشپزخونه. یه لیوان آب سرد رو با تمام حواست بنوش. صدای قورت دادن رو بشنو. سرمای لیوان رو تو دستت حس کن. این، مغزت رو از اون حالت قفل (Freeze) درمیاره و به "حال" میاره.
۲. یه قلمرو بساز. تو این دنیای شلوغ و غیرقابل کنترل، یه جایی رو فقط مال خودت کن. میتونه میزت باشه، کنار تختت، یه قفسه. اونجا رو تمیز کن، با یه چیزای ساده بچین. هر بار که احساس میکنی داری از کنترل خارج میشی، برو اون قلمرو و فقط یه چیز کوچولو تو جاش جابجا کن. به مغزت بگو: "اینجا رو من کنترل میکنم."
۳. وقتی دستت میره سمت موها، فریاد بزن: "وایسا!" بلند، توی ذهنت. بعد فوری دستت رو مشت کن. یا محکم دستت رو به رانت بزن. یه شوک فیزیکیِ بدون آسیب بده به بدنت تا چرخهٔ خلسه رو قطع کنه. بعد سریع یه کار دیگه بکن: مثلاً سه تا بشینپاشو بزن، یا برو شیر آب رو باز کن و دستت رو بشور.
۴. خشمات رو بده بیرون، اما نه سر خودت. موکنی تو خشم فروخوردست. یه بالش بردار، بذار رو صندلی، و با تمام وجودت بهش مشت بزن. یا توی یه حولهٔ لوله شده فریاد بکش. بعد از اون، نفسهای عمیق بکش: ۴ شماره دم، ۷ شماره نگه دار، ۸ شماره بازدم. این به قلبت دستور آرومش میده.
۵. از خودت بپرس: "الان چی داره اذیتم میکنه که دارم از خودم دورش میکنم؟" جوابش میتونه یه خبر باشه، یه حرف، یه احساس بیپولی یا بیآیندگی. اون رو به رسمیت بشناس. بلند بگو: "آره، از این میترسم. داره اذیتم میکنه." فقط همین. برچسب زدن به ترس، بارش رو کم میکنه.
۶. پوستت رو جای موهات حس کن. وقتی حواست میره سمت سر و مو، دستت رو بیار پایین. بازو یا ساق پات رو با ناخنهایت (آهسته) قلقلک بده. یا از یه لوسیون با بوی تند (مثل نعنا) استفاده کن و پوستت رو ماساژ بده. حواس مغزت رو از "کندن" به "لمس کردن" عوض کن.
و در نهایت، این رو بپذیر: تو داری جنگجویانه زنده میمونی. این موکنی نشانهٔ شکست نیست، نشانهٔ اینه که تحت وحشتناکترین فشارها هم، مغزت داره دنبال یه راه نجاتِ خودساخته میگرده. کار تو اینه که بهش یه راههای نجاتِ کمتر آسیبرسان یاد بدی.
شروع کن با همون آب خوردن. همین الان. این یه قدم کوچیکه که به مغزت میفهمونه: "من هنوز میتونم انتخاب کنم. من فقط یه موجود در تله نیستم."
دمت گرم.
اما یه نکته در رابطه با این روزهایی که داریم میگذرونیم بهتون بگم:
اینکه ممکنه موکنی و استرس زیادی رو تجربه کرده باشید، حالا به واسطه خشم، ناراحتی یا ...
علم میگه وقتی یک جامعه برای مدت طولانی تحت فشار قرار میگیره، مغز جمعی وارد حالت بقا میشه
حالت بقا یعنی اینکه مغز صرفا دنبال زنده مونده
نه رشدی وجود داره،
نه خلاقیتی،
و نه آیندهسازی
در این شرایط ممکنه مغز شما درگیر یکی از این سه واکنش معروف بشه:
واکنش اول، واکنش fight: دائما عصبانی هستید، پرخاشگرید و زود منفجر میشید.
واکنش دوم، واکنش flight: صرفا دنبال این هستید که فرار کنید، چه از لحاظ ذهنی و چه از لحاظ فیزیکی، انگیزهای ندارید، امیدی ندارید و خودتون رو جدا از بقیه میبینید.
واکنش سوم، واکنش freez: قفل میشید، نه میتونید حرکت کنید، نه تصمیم بگیرید و نه چیزی رو احساس کنید، صرفا دنبال دوام آوردنید.
در نتیجهی این واکنشها تمرکز شما سخت میشه، تصمیم گرفتن برای شما طاقتفرساست و آینده در چشم شما بسیار بسیار مبهمه.
اگر این شرایط رو تجربه میکنید بدونید که این ضعف فردی نیست، این واکنش عصبی جمعیه.
پس به همدیگه برچسب نزنید،
هرکسی داره به سبک مغز خودش زنده میمونه،
هیچ ملتی در حالت بقا شکوفا نمیشه.
🌴 قبل از هر چیزی نیازه که مغز از حالت بقا و زنده موندن به حالت زندگی کردن بره
بعد از مدتها سلام
امیدوارم خودتون و خانوادتون سالم و سلامت باشید
یه تایم طولانی رو به واسطه نبود اینترنت نبودم، این تایمی هم که در حال سپری کردنشم دل و دماغی برای فعالیت ندارم
پس اول از همه ازتون معذرت میخوام
اما سعی میکنم تک و توک اگر حوصلهای بود و اگر عمری بود مطالب مفیدی که میخونم رو براتون بفرستم
و فکر نمیکنم مثل سابق بتونم نظرسنجی روزانه رو ادامه بدم
ولی در کل مراقب خودتون باشید
به امید دیدن روزهای بهتر 🌻♥️
- پرنیا
بچه ها هرجا هستید مواظب خودتون باشید امیدوارم روزای شادتری همیشه کنار هم باشیم :))🪽❤️
لطفا هم جنگ های نسلی راه نندازید که اون نسل اینطور این نسل اونطور
نسل ما داره جبران خرابکاری نسلای قبلی و میکنه
دیگه هم نمیخوام چیزی در این مورد تو گروه بشنوم
من خودمم بیشتر حواسم هست
اگر کسی بخواد بحثی شروع کنه اخطار میگیره از من
