- ʟᴏᴀᴅɪɴɢ. . .💛🧿🖇

بالاخره یه روزی میپذیری و میگذری از همه نبودن‌ها، نشدن‌ها، نخواستن‌ها، رفتن‌ها، تموم شدن‌هاو ناامید شدن‌ها، بدون اینکه دیگه دلیلش برات مهم باشه.

ما همانند شیشه بودیم که اگر پاکمان می‌کردند ، می‌درخشیدیم اما آن‌ها شکستند و ما هم بریدیم .

برآورده شدن آرزویی که دیگه از دهن افتاده، هیچ ارزشی نداره. درست مثل آدمی که وقتی کار از کار گذشته، تازه سر و کله‌اش پیدا میشه. همه‌چیز به وقتش بستگی داره، این زمان‌بندیه که به آدما و اتفاقا اعتبار میده یا بی‌ارزش‌شون میکنه.

می‌خواست غم‌های دیگران را کم کند با اینکه در غم‌های خود گم بود!

:)

ما، را اندوهی کشت؛ که به هیچکس نگفتیم...!

:)🖤