تهِ خط

Why life is in this way...

من هنوز همونم،همون عوض اونایی شدن که نموندن پهلوم.

روز صد و بیستم | #۳۶۵روزبدون‌تو اینکه باهم نیستیم، دلیل نمی‌شه از دوست داشتنت دست بکشم🤍

‏ببخشید عزیزم اشتباه از من بود؛ من داشتم سعی می‌کردم آدمیو با جون و دل دوست داشته باشم که قبول نداشت زندگی موندن و ساختنه.

مسئله اینجا بد میشه ک تلاش میکنی برسی ولی بی فایدس...💔

همه‌چیز را بخشیدم، جز لحظه‌ای که خودم را برایِ تو فراموش کردم.

اما آشوب درونش را نه کلمات می توانست بیان کند نه فریاد ها

بسی حق نواخت برادر...

حاجی دقت کردید وقتی چاقو دستتو میبره اونقدی نمیسوزه چون می‌دونی دیگ عادیه چاقو ببره ولی وقتی کاغذ میبره کل بدنت میسوزه چون ازش انتظار اینو نداشتی ک اینجوری بشه آره خلاصه ...

دربارش حرفی نمیزنم ولی یهو به یه نقطه خیره میشم.

شاید در دنیایی دیگر بهم برسیم شاید آنجا دیگر انقدر سنگدل نباشی شاید در دنیایی دیگر. در مزرعه ای سرسبز توانستیم باهم زندگی کنیم…..

تلخ ترین خاطره؟ آخرین بغلی که نمیدونی آخرین باره:)💔

کی مید‌ونه شاید همزمان داریم بهم فکر میکنیم🖤

شعور شخصیت انسانیت🤌😂

کیر