سیمافکر | Simafekr

آنگاه که به جنایات بزرگ و بی‌سابقهٔ قرن اخیر می‌نگریم، بی‌درنگ از خود می‌پرسیم که اساساً این همه جنایت جز به مدد پیشرفت علمی حاصل می‌شد؟ سپس تأمل می‌کنیم و وقتی می‌بینیم همان پیشرفت علمی، سببِ تسهیل بسیاری از امور زندگی نیز شده است، دست از متهم کردن علم برمی‌داریم و می‌گوییم: علم چاقویی دو لبه است و فقط مهم این است که به دست چه کسی باشد؛ اما چیزی که اینجا آیت‌الله جوادی آملی می‌گوید، چیزی غیر از این است: «آن چه که شما در جهان می‌بینید از خون‌ریزی و...، این علمِ مرده است. علمی است که هنگام مرگ و احتضار لگد می‌زند.» سپس توضیح می‌دهد که مرگ و زندگیِ علم به ایمان است. اینجا ما با علم به مثابه ابزاری که می‌تواند در دست انسان مؤمن یا غیر مؤمن باشد، مواجه نیستیم. اینجا علم، خودش ماهیتی وجدانی دارد که هنگام مرگ (بدون ایمان)، لگد می‌زند و آنگاه که زنده شود (با ایمان)، سکون آورد. این گونه نیست که علم در دست انسان بی‌ایمان خرابی به بار آورد بلکه علم در دست انسان بی‌ایمان، خودش خراب و فاسد می‌شود و می‌میرد. ایمان نه چاشنی علم است و نه امری تحمیلی علیه علم، ایمان، ضرورتِ حیاتِ علم است. 💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست... @simafekr_com

ارادهٔ ما را هدف گرفته‌اند #رادیو_سیمافکر محمدحسن روزی‌طلب، مدیر کل سابق برنامهٔ سیاسی صدا و سیما «وقت برای عزاداری خیلی زیاد است. الان جمهوری اسلامی ما هستیم. الان ولایت فقیه ما هستیم. الان آن زمانی است که گفتیم یا لیتنا کنا معک.» فیلم کامل این قسمت #رادیو_سیمافکر را در سایت سیمافکر ببینید. 💡 سیمافکر؛ ویدئو رسانه فرهنگ و سیاست ایران @simafekr_com

تحلیل علمی از موضوعی سیاسی ما را به ورطۀ ترس می‌افکند، آن گاه که دور از میدان سیاست به «سیاست» بیندیشیم. گفتار یوسف اباذری ربطی به کسانی ندارد که از جامعۀ جهانی می‌گویند و تنها امیدشان حفظ تعادل‌های متزلزل موجود در جهان است. اباذری آن قدر خوشبین نیست که خیال کند به راحتی می‌توان با ایالات متحده به صلح نشست و رابطه‌ای متعادل ساخت. اتفاقاً او هم عمیقاً دشمن و دشمنی‌اش را می‌فهمد و هم به دقت این تضاد را توصیف می‌کند؛ اما چرا نتیجه‌گیری او تفاوت خاصی با نتایج گفتار صلح با آمریکا ندارد و می‌گوید استخوانی جلوی ترامپ بیندازید و نام جنگ ایران با آمریکا را «کَل‌کَل» می‌گذارد؟ مگر او نمی‌گوید که اگر ترامپ برود، یکی دیگر می‌آید و آن ایدئولوژی و الهیات و تکنولوژی باز در برابر ما خواهند بود؟ چند استخوان دیگر جلوی چند نفر دیگر باید بیندازیم تا دست از سرمان بردارند؟ شاید بتوان پاسخ را آن جا یافت که اباذری درست در قامت یک تحلیلگر به تضادهای پیچیده و مهیب جهان می‌اندیشد و به نوعی انفعال رسیده است؛ اما نه مانند فیلسوفی که در خود فرو رفته و جهان و آشفتگی‌اش را فراموش کرده بلکه مانند کسی که اتفاقاً خوب جهان را فهمیده اما به راحتی نمی‌تواند موقعیت خود را پیدا کند. نمی‌دانم این ناتوانی، مسألۀ همیشگی «چپ» است که در جستجوی جریان سوم از نزاع‌های موجود دوری می‌کند یا مسألۀ خاص این مورد. هر چه هست بی‌نسبت با نوعی جهان‌وطنیِ دست‌نیافتنی نیست. اینجاست که وقتی تمام‌قد در یک سوی نزاع نایستیم، هر چقدر بیشتر حقیقت متضاد جهان را نظاره می‌کنیم، بیشتر از مواجهه با آن تضاد دوری می‌کنیم. این خطری است پیش پای هر کسی که می‌خواهد تحلیلی علمی از جهان سیاست داشته باشد اما لکه‌ای از میدان سیاست به دامانش نیفتد. ✍ سیدمحمد سیدمحسنی 💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست... @simafekr_com

۱۱ شهریور روز شهادت رئیسعلی دلاوری است. رئیسعلی تنها دلاوری بود که فرماندهی مبارزه با اشغالگری انگلستان را به عهده گرفت. در آن زمان انگلستان نفوذی عجیب در بوشهر و مناطق جنوبی داشت و اشعال بوشهر با مقاومت چندانی مواجه نشد و حتی برخی مقامات محلی با انگلیسی‌ها همراه بودند. رئیسعلی بر خلاف تصور در شرایط سرراست و روشنی با اشغال مبارزه نمی‌کرد، بلکه کار او در زمان خود عملی متهورانه و دور از انتظار بود. دست آخر هم توسط همقطاران خائن خود گلوله خورد و شهید شد. این صحنه از سریال ماندگار دلیران تنگستان که در سال‌های پایانی حکومت پهلوی‌ها از تلویزیون ملی پخش شد، گویای وضع پیچیده و نامتعین وضعیت مبارزه است. امروز با گذشت سال‌ها و مرور بیداری مردم جنوب پس از ش.هاد.ت رئیسعلی، حقانیت حرکت رئیسعلی آشکار شده، اما آدم‌های آن زمان چنانکه در این صحنه مشهود است با دودلی‌ها و تردیدهای بسیاری دست و پنجه نرم می‌کردند. نکته جالب در این صحنه واکنش‌‌های شخصیت آلمانی، واسموس به سلحشوران مبارز ایرانی است. واسموس مستشاری آلمانی است که برای مبارزه با انگلیسی‌ها امده، اما محو سلحشوری تنگستانی‌ها شده و به عنوان یک خارجی عظمت کار ایرانی‌ها، بیش از خود آنها توجهش را جلب کرده است. 💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست... @simafekr_com