3 362
Подписчики
Нет данных24 часа
-17 дней
+130 день
Архив постов
3 362
▪️Michaelides M., Hurd Y. (2015) Chemogenetics: DREADDs. In: Pfaff D., Volkow N. (eds) Neuroscience in the 21st Century. Springer, New York, NY. https://doi.org/10.1007/978-1-4614-6434-1_147-1
,
3 362
▪️Bang, J., Kim, H. Y., & Lee, H. (2016). Optogenetic and Chemogenetic Approaches for Studying Astrocytes and Gliotransmitters. Experimental neurobiology, 25(5), 205–221. https://doi.org/10.5607/en.2016.25.5.205
,
3 362
▪️Berglund, K., Tung, J. K., Higashikubo, B., Gross, R. E., Moore, C. I., & Hochgeschwender, U. (2016). Combined Optogenetic and Chemogenetic Control of Neurons. Methods in molecular biology (Clifton, N.J.), 1408, 207–225. https://doi.org/10.1007/978-1-4939-3512-3_14
,
3 362
▪️Sternson, S. M., & Roth, B. L. (2014). Chemogenetic tools to interrogate brain functions. Annual review of neuroscience, 37, 387–407. https://doi.org/10.1146/annurev-neuro-071013-014048
,
3 362
▪️Schematic overview of how different variants of DREADDs (hM3Dq and hM4Di) can be used to activate and also inhibit groups of neurons using CNO. The figure also shows achetylcholine’s (ACh) inhibitory effects on CNO.
▫️http://neuroscience.openetext.utoronto.ca/chapter/3-4-chemogenetic-methods-to-examine-the-brain-and-behaviour/
3 362
▪️کموژنتیک (Chemogenetics)
کموژنتیک روشی برای کنترل و بررسی مسیرهای سیگنالدهی درون سلولی و عملکرد گروههای خاصی از نورونها است. این روش بسیار شبیه به اپتوژنتیک است. برای هر دو تکنیک، یک استراتژی ژنتیکی برای وارد کردن کانالهای یونی قابل فعالسازی با نور (اپسینها، برای اپتوژنتیک) یا گیرندههای طراح (designer receptors) که منحصراً توسط داروهای طراح (DREADDs، برای کموژنتیک) در نورونهای خاص فعال میشوند، استفاده میشود. برای اپتوژنتیک، یک کانال یونی حساس به نور در سلولهای هدف بیان میشود که امکان دپلاریزاسیون یا هیپرپلاریزاسیون عصبی با پالسهای نور را فراهم میکند. درحالیکه در کموژنتیک به جای استفاده از نور، داروهای منحصربهفرد و خاص میتوانند گیرندههای بیان شده برونزا را فعال کنند.
تکنیکهای کموژنتیک مانند گیرندههای طراح منحصراً فعال شده توسط داروهای طراح (DREADDs or Designer Receptor Exclusively Activated by a Designer Drug) به طور گسترده برای کنترل از راه دور سیگنالهای عصبی و غیر عصبی استفاده میشوند. DREADDsها گیرندههای "طراح" جفت شده با پروتئین G اصلاح شده (GPCRs or G-protein coupled receptors) هستند که به گونهای مهندسی شدهاند که میل ترکیبی کم برای لیگاند بومی خود داشته باشند، اما میل ترکیبی بالایی برای لیگاند «طراح» مصنوعی و غیرفعال دارند که میتواند به صورت موضعی یا سیستمیک برای القای فعالسازی یا مهار عصبی تجویز شود. در DREADDs نیاز به ادغام یک گیرنده مصنوعی (از خانواده hMxDx از گیرنده موسکارینی استیل کولینرژیک) در ژنوم حیوان است و عملکرد عصبی توسط لیگاند مصنوعی کلوزاپین-N-اکسید (CNO) کنترل میشود. که معمولاً برای دستکاری فعالیت عصبی و بررسی مسیرهای سیگنالدهی GPCR استفاده می شود.
مشابه اپتوژنتیک، DREADD های مختلف، هنگامی که بر روی گروه های مناسب از نورون ها بیان می شوند، می توانند هم باعث تحریک (HM3D) نورون ها و هم باعث مهار آنها (HM4D) در حضور CNO شوند. مهمتر از همه، CNO را می توان به حیوان آزمایش تزریق کرد یا به آب آشامیدنی آنها اضافه کرد، بنابراین نیازی به تجهیزات اضافی وجود ندارد. از آنجایی که CNO ترکیبی است که به طور خاص بر روی DREADD ها کار می کند، هیچ گیرنده درون زایی که مهندسی ژنتیکی نشده باشد، فعال نمی شود.
برخلاف اپتوژنتیک که توانایی کنترل زمانی دقیق فعالیت عصبی را دارد، کموژنتیک وضوح زمانی را برای فعال کردن سریع یا خاموش کردن نورونها ارائه نمیکند و تجویز دارو (یعنی لیگاند طراح) ضروری است. با این حال، کموژنتیک مزایای عدم نیاز به ایمپلنتهای مزمن داخل جمجمهای را فراهم میکند و امکان تحریک یا مهار عصبی پایدار را برای چندین ساعت با تجویز یک دارو فراهم میکند.
▫️https://www.news-medical.net/whitepaper/20190311/An-Overview-of-Chemogenetics.aspx
3 362
Repost from Neuropedia
Exploring different optogenetic systems _ light-induced dimerisation
(English Subtitle)
3 362
▪️Thomas Knöpfel and Edward S. Boyden (Eds.). Optogenetics: Tools for Controlling and Monitoring Neuronal Activity. Academic Press, Elsevier (2012).
3 362
▪️Ozawa, Takeaki, Vriz, Sophie (eds.). Optogenetics: light-driven actuators and light-emitting sensors in cell biology. Royal Society of Chemistry (2019).
