SarahFarmani

سهراب سپهری میگه: گام اگر برداریم، روشنی نزدیک است…

صائب میگه: جهان به مجلس مستان بی‌خرد ماند که در شکنجه بود هرکسی که هشیار است @myymaze

شوپنهاور میگه: زندگی آونگی‌ست میان درد و ملال، انسان یا رنج نرسیدن را تحمل میکند، یا پوچی رسیدن را! و با این حال ناچار است ادامه دهد، چراکه توقف خود شکل دیگری از رنج است… @myymaze

عادت‌ها می‌توانند انسان را نابود کنند! کافی‌ست انسان به گرسنگی و رنج بردن و به زیر ستم بودن عادت کند تا دیگر هرگز به رهایی فکر نکند و ترجیح بدهد در بند بماند... @myymaze

اگر به چند سال پیش برگردم به چشمانم نگاه می‌کنم و می‌گویم: هیچ‌چیز آنقدر که نگران بودی، نگران کننده نبود! هیچ‌چیز آنقدر که فکر می‌کردی سخت نبود! هیچ‌چیز آنقدر که فکر می‌کردی زیبا و دوست داشتنی نبود! هیچ‌چیز آنطور که تو تصور می‌کردی نبود، اما همه‌چیز همان‌طور بودند که باید می‌بودند! درست، به موقع، دقیق، موقت و اجتناب ناپذیر. @myymaze

شعور اگر باشد، عقیده خطرناک نمی‌شود؛ اما وقتی شعور نباشد، هر عقیده‌ای می‌تواند اسلحه شود. @myymaze

شاهرخ مسکوب میگه: نه میتوانم دنیا را عوض کنم و نه همین که هست را بپذیرم …

حمید سلیمی میگه: می‌بینی؟ طوری در رنج‌کشیدن ماهر شده‌ای، که گاهی خودت هم زخم‌هایت را از یاد می‌بری. و اما عزیزم دیدی؟ دیشب هم صبح شد. @myymaze

‏همیشه فکر می‌کردم که همه‌ی انسان‌ها مخالف جنگ‌اند، تا آنکه دریافتم کسانی هم هستند که موافق آن‌ هستند، به‌خصوص کسانی که خود مجبور نیستند در آن شرکت کنند... 👤اریش ماریا رمارک

آخرین دست نوشته های زیگموند فروید، دست نخورده، بر روی میز اتاق کارش در لندن: "حقیقت انسان به آنچه اظهار میدارد نیست! بلکه حقیقت او نهفته در آن چیزی است که از اظهار آن عاجز است! بنابراین اگر خواستی او را بشناسی نه به گفته هایش بلکه به ناگفته هایش گوش کن!" @myymaze

حافظ به من این غزل رو سر سال تحویل هدیه داد: حاصل کارگه کون و مکان اين همه نيست باده پيش آر که اسباب جهان اين همه نيست از دل و جان شرف صحبت جانان غرض است غرض اين است وگرنه دل و جان اين همه نيست منت سدره و طوبی ز پی سايه مکش که چو خوش بنگری ای سرو روان اين همه نيست دولت آن است که بی خون دل آيد به کنار ور نه با سعی و عمل باغ جنان اين همه نيست پنج روزی که در اين مرحله مهلت داری خوش بياسای زمانی که زمان اين همه نيست بر لب بحر فنا منتظريم ای ساقی فرصتی دان که ز لب تا به دهان اين همه نيست زاهد ايمن مشو از بازی غيرت زنهار که ره از صومعه تا دير مغان اين همه نيست دردمندی من سوخته زار و نزار ظاهرا حاجت تقرير و بيان اين همه نيست نام حافظ رقم نيک پذيرفت ولی پيش رندان رقم سود و زيان اين همه نيست

مرتضی خدایگان میگه: درختی کلاغ بر دوشم ، خبرم درد می‌کند بدجور ساقه تا شاخه ام پر از زخم است ، تبرم درد می‌کند بدجور من کی ام جز نقابی از ابهام؟ درد بحران هوّیت دارم یک اشاره بدون انگشتم ، اثرم درد می‌کند بدجور جنگجویی نشسته بر خاکم ، در قماری که هر دو می‌بازیم پسرم روی دستم افتاده ، سپرم درد می‌کند بد جور مثل قابیل بی قبیله شدم ، بوی گندم گرفته دنیا را بس‌که حوا ، هوایی اش کرده ، پدرم درد می‌کند بدجور هرچه کوه بزرگ می‌بینی ، همگی روی دوش من هستند عاشقی هم که قوز بالا قوز ، کمرم درد می‌کند بدجور تو فقط صبر می‌کنی تجویز ، من فقط صبر می‌کنم یکریز بس که دندان گذاشتم رویش ، جگرم درد می‌کند بدجور @myymaze

نميتوانم به كسى بفهمانم كه در من جه ميكذرد من حتى نمى توانم آن رأ براى خودم توضيح دهم… @myymaze

به که بسپارمت ای خاک به بادت ندهد؟ به که بسپارمت ای خاک که ویران نشوی؟!

بیچاره گوسفندی که در گله زندگی می‌کند و گمان می‌برد "اگر بی‌سروصدا بچرخد" هیچ‌گاه نوبت او نخواهد شد! @myymaze

تقصیر کسی نیست. روزگار نکبتی شده، آنقدر که آدم دلش می‌خواهد مدام به خاطره‌هایش چنگ بیندازد و آن جاها دنبال چیزی بگردد؛ یاد بچگی‌ها و سایه‌‌ بعد از ظهر و توت‌های کال روی آجرِ فرش، صدای نامفهوم دوره گردها، انگار خواب بوده و حسرتش حالا به بزرگی یک حشره‌ی چسبنده روی سینه آدم می‌ماند. - عباس معروفی @myymaze

میگه: دشت ما گرگ اگر داشت نمی نالیدم... نیمی از گله ی ما را سگِ چوپان خورده ! @myymaze

من چیز زیادی نمی‌خواستم؛ فقط کمی «زندگی»! اما در وطنم برای یافتن زندگی، باید به مرگ تن می‌دادم. @myymaze

درد عبور میکند ولی ردِ آن درد معنای زندگی ما را تغییر میدهد... @myymaze

‏دقیقاً اونجاییم که ابتهاج میگه... ‏بنگر، چه جان‌های گرامی رفته‌اند از دست، ‏دردی ست چون خنجر ‏یا خنجری چون درد... ‏در من کسی آهسته می‌گرید. @myymaze