۵۲ هرتز

ساعت یک‌و‌چهل‌و تقریبا پنج دقیقه، صدای سوت کتری، آواز حسن گلنراقی، چای‌عسل و امروزی که زیاد دوستش نداشتم.

خونم بعضی‌وقت‌ها تمایلی به چرخیدن توی تنم نداره.

به هر حال تا بیست رو گنجایش داشتم و از اینجا به بعد زیادی ترسناک به نظر میرسه.

این روزا و ماهای زندگیم دقیقا اونجایی توی زندگیمن که تا بیست سال آینده مدام قراره برگردم نگاه‌شون کنم.

یک نامه باید برای خدا بفرستم و خاطرنشان کنم "لطفا روزایی که با گلودرد و سرماخوردگی بیدار میشم رو تو روزای عمرم حساب نکن. با تشکر."

با یک نگاه کشت و نگاه دگر نکرد.

مناسب‌ترین پاک‌کننده آرایش چشم؛ گریه.

دنیای عجیبیه. اتفاق‌های آخرالزمانی‌ای توی زندگیت در جریانه و یکساعت بعد داری به اینکه ناهار فردات چی باشه فکر می‌کنی.

«من رشته محبت تو پاره می‌کنم، شاید گره خورد به تو نزدیک‌تر شوم»

ریست فکتوری برای زندگی‌م میخوام.

برای شفای مریض منظور دعا کنید لطفاً

رفتن‌َم میاد.

«یا علی نام تو بردم، نه غمی ماند و نه همّی.»

به تحقیقاتتون برای بررسی شکست پروژه اشرف مخلوقات، تو روزای تعطیل سرکار رفتن رو هم اضافه کنید. ممنون.

مدد ز غیر تو ننگ‌ست، یا علی مددی.

کششی که عشق دارد، نگذاردت بدین‌سان به جنازه گر نیایی، به مزار خواهی آمد. باور کن.

یادم میره دارم صبر میکنم یا فقط دربرابر اتفاقی که افتاده قدرت ری‌اکشن ندارم.

توی خواب نوشته باشم‌ش انگار.

خسته و خوبم. شببخیر.