کٰاسِتْ؛

من تو رو از تو می‌خواستم که به عشقت؛ درِ دنیا رو به رویِ خود ببندم. تو من‌و مثلِ یه بازیچه می‌خواستی! که واست گریه کنم، واست بخندم. اما من واست می‌مُردم.

دیشب شبِ سختی بود.

4:42

عشقِ تو خوابی بود و بس؛ نقشِ سرابی بود و بس؛

نمی‌دونم شایدم ما لایقِ شادی نیستیم.

مناسب برای روی بلندی ایستادن و پریدن.

«هر که را می نگری، مرکزِ پرگارِ غم است.»