𝑳𝑬𝑰

باید آروم‌تر می‌شدم و آروم‌تر ادامه می‌دادم، خبری نبود که! این من بودم که همه چیز و زیاد جدی گرفته بودم... زندگی روالش آهستگی بود و من تند می‌رفتم و این خودم بودم که خودم رو آزار می‌دادم! عجول که باشی و تند که بری و صبور که نباشی، دائما مضطربی و من خودم هر صبح، هیزم به آتیش اضطراب خودم می‌ریختم و در عجب بودم که این حجم سیال نگرانی و اضطراب از کجا میاد!؟ از یک‌ جا به بعد به اشتباهاتت پی می‌بری و مهم نیست کجای مسیری، قاطعانه می‌زنی روی ترمز و نفس عمیقی می‌کشی و از نو شروع می‌کنی، این‌بار اما سنجیده‌تر، آهسته‌تر، آروم‌تر و زندگی دقیقا از همین جاست که روی خوشش و به تو نشون میده 🤍

Girl to girl 💕