𝘌𝘭𝘥𝘳𝘦𝘥'
Открыть в Telegram
2 692
Подписчики
+424 часа
-97 дней
-3230 дней
Архив постов
2 693
کاش میتوانستم تمام گره های کوری که سد راهت میشوند را باز کنم و تک تک نخ های امیدت را به هم ببافم.
شاید جاده ای به وسعت رویا جلوی راهمان را بگیرد.
13 июля 2023, 19:58
2 693
#part20
تونستم صدای بسته شدن در شیشهای خونه و بعد از اون قدم های سنگینی که ابوهادی به سمت اتاقم برمیداشت رو بشنوم.
بعد از چند ثانیه توی چهارچوب در قرار گرفت که تونستم بوی عطرش رو حس کنم.
عطری که همیشه ازش متنفر بودم.
انگار از گیاه های عطاری بود و بوی سنگین و حال به هم زنی داشت.
یه عطر عربی که تقریبا همیشه همه جای خونه حسش میکردم.
به هیکل نسبتا درشتش که با یه پیرهن ابی اسمونی چرک پوشیده شده بود خیره شدم.
موهای جوگندمی و سفیدش به حالت نامرتبی در اومده بودن و میشد از مدلشون فهمید که توی باد خیلی تند قدم برداشته.
شاید فهمیده بود که من تازه اومدم خونه به خاطر همینم انقدر عجله کرده بود.
اب دهنم رو قورت دادم و نگاهم رو از چشمای سبزش گرفتم.
انگار میخواست مطمئن بشه هیچ اتفاقی نیوفتاده و همه چیز سر جاشه.
نفس صدا داری کشید که پره های دماغش گشاد شد.
رو به آنسه گفت؛
_سبزیهارو خورد کردی؟
آنسه خیلی سریع گفت؛
_الان با غزل خورد میکنیم.
سرشو تکون داد و قفل شد روی من.
اب دهنم رو قورت دادم و صاف نشستم سر جام.
همیشه از اینکه زل بزنه بهم حس بدی میگرفتم.
اما اون انگار از این کار خیلی خوشش میومد و از حس بدی که بهم منتقل میکرد لذت میبرد چون اکثر وقتا همین کارو میکرد.
ابوهادی_امشب برام شب مهمیه.
به تک تک حرفام گوش میدی و خرابش نمیکنی مگه نه حسابتو میرسم.
چیزی نگفتم و اخمام رفت توی هم.
وقتی این جمله رو بهم میگفت یعنی انتظار انجام کار های خیلی سختی رو ازم داشت.
ابوهادی_فهمیدی؟
با اخم سرمو تکون دادم و چیزی نگفتم.
با همون صدای زمختش گفت؛
_خوبه.
فضای اتاق رو از نظر گذروند و بعد از خارج شدن ازش درو بست.
هم من و هم آنسه نفس عمیقی کشیدیم.
هرکدوممون به دلایل خاص خودش از ابوهادی وحشت داشت و مجبور بودیم یه طوری از حرفاش حساب ببریم.
اون از ترس ابروش و من از ترس جونم.
البته اینطور نبود که خیلی جدی بخواد من رو بکشه اما خب تنبیه هایی که میشدم از مرگ واقعا بدتر بود و برای ارامش خودمم که شده باید به حرفش گوش میدادم.
آنسه رفت سمت در اتاق و گفت؛
_زود بیا بیرون باید سبزی خورد کنیم واسه شام.
با اینکه میدونستم نمیبینه سرم رو تکون دادم و به پنجره نیمه باز اتاقم که باد گرمی ازش وارد میشد خیره شدم.
ناخوداگاه ذهنم رفت سمت امروز.
رفتارای آوا یکم ضایع بود و ازش معلوم بود که عاشقم شده.
البته بیچاره حق داشت..
هرچند که من زیاد ازش خوشم نیومده بود و خواهرش رو ترجیح میدادم.
هیچوقت با هم سنای خودم حال نمیکردم و آوا تازه یکسال هم از من کوچیکتر بود.
با شنیدن اسمم پوفی کشیدم و از اتاق رفتم بیرون.
آنسه روی زمین نشسته بود و داشت سبزی پاک میکرد.
روبه روش نشستم و به ساقه های سبزی و حجم سبزشون که با یه نوار پلاستیکی صورتی بسته شده بودن خیره شدم.
میتونستم بوشون رو از این فاصله حس کنم.
آنسه_زود کمک کن تمومشون کنیم بعد باید خرد بشن.
چیزی نگفتم و مشغول پاک کردن شدم.
چندروزی میشد که حور رو ندیده بودم، حتی توی کوچه و حیاط هم نمیپلکید.
احتمالا رفتن جایی.
آنسه اسفناج های توی دستش رو پرت کرد توی قابلمه و گفت؛
_صبح پیش کدوم دوستت بودی؟
خیلی سریع اسم تنها دوست دوران دبیرستانم رو که البته حالا شوهر کرده بود و مدت ها بود که ازش خبر نداشتم رو گفتم.
آنسه_داداش که نداره؟
باباش خونه بود؟
با اخم نگاهی بهش انداختم.
_اینکه برادر داشته باشه یا باباش خونه باشه چه فرقی به حال من میکنه دقیقا؟
مگه میخوان بیان بخورنم؟
آنسه_نباید با مرد نامحرم تنها زیر یه سقف باشی.
پوزخندی زدم و اسفناج هارو پرت کردم توی قابلمه.
_تو خودت تاحالا با مرد نامحرم تنها زیر یه سقف نبودی؟
رنگ از صورتش پرید و با ترس دوروبرش رو نگاه کرد و با صدایی اروم که کمی حرص هم چاشنیش بود گفت؛
_زبونتو گاز بگیر دختره چشم سفید.
اگه ابوهادی بشنوه چی؟
شونمو انداختم بالا.
آنسه_بعدش من با تو فرق میکنم.
دندونامو به هم فشار دادم و با لحن بدی گفتم؛
_چه فرقی میکنی؟
و خودم توی دلم جواب خودم رو دادم.
از من زشت تر و بی مصرف تر و پیر پاتال تر بود.
به چشمای سورمه کشیده نسبتا ریزش خیره شدم.
لباش مثل یه خط صاف بود که وقتی رژ میزد خیلی خنده دار میشد.
البته کم پیش میومد ارایش کنه، فقط واسه عروسی ها..
آنسه_تو دختری.
نفس عمیقی کشیدم و چیزی نگفتم.
همیشه برام سوال بود که چرا با وجود این اوضاع و عقاید مسخرشون حرف از شوهر دادن من نمیزنن.
البته که بابت این موضوع روزی هزاربار خداروشکر میکردم چون اگر ابوهادی میخواست شوهرم بده یه روزه اینکارو میکرد و مکث نمیکرد.
اما خب این قصد رو نداشت و هیچوقتم تا حالا حرفش رو نزده بود.
همیشه طوری راجب اینده حرف میزدن که انگار قرار بود تا اخر عمرم پیش خودشون بمونم.
البته که من نمیخواستم شوهر کنم، ولی گهگاهی فکر فرار کردن و رفتن به سرم میزد.
البته جواب همه سوالاتم مشخص بود.
چون من براشون سود داشتم.
13 июля 2023, 18:46
2 693
در پستوی افکارم تو تنهاچیزثابتی هستی که به آن فکرمیکنم و خیال تو در بین تمام گره های کور زندگی تنها چیزیست که درست مثل گرمای خورشید میتابد و دلگرمم میکند.
13 июля 2023, 17:14
2 693
#part19
لبخند الکی ای زدم و فیلتر سیگارم رو روی چمنا خاموش کردم.
اهورا بعد از اینکه تلفنش تموم شد به درخت تکیه داد که تینا گفت؛
_هوس مرغ سوخاری کردم.
بریم یچیزی بخوریم؟
خب مثل اینکه وقتش بود برم خونه چون با پولی که من داشتم پای مرغ هم بهم نمیدادن و مجبور بودم مثل گداهای بدبخت به غذا خوردن اینا نگاه کنم.
اهورا_من یه کاری دارم الانا دیگه باید برم.
گشنمم نیست.
دندونامو روی هم فشار دادم و نفس عمیقی کشیدم که صدای زنگ گوشیم بلند شد.
نگاهی به شماره آنسه انداختم و از روی زمین بلند شدم.
از بچه ها دور شدم و بلاخره وقتی مطمئن شدم صدامو نمیشنون تماس رو وصل کردم.
قبل از اینکه بخوام چیزی بگم صدای مضطرب و عصبیش رو شنیدم.
آنسه_کدوم گوری رفتی تو دختر.
مجبور شدم به ابوهادی بگم خوابی.
میخواست بیاد اتاقت چک کنه ببینه خونه ای یا نه.
لبمو گاز گرفتم و سنگ جلوی پام رو شوت کردم اونطرف.
_چیزه.
همین اطرافم.
یکی از دوستای دبیرستانم زنگ زد گفت که میخواد کتابی که پیشم داشت رو بگیره.
الان خونشونم.
آنسه_زود باش برگرد خونه.
امروز مهمون داریم.
پوفی کشیدم و نگاهی به بچه ها انداختم.
_نمیشه بهش بگی خونه دوستشه؟
آنسه_دختر میخوای بکشتت؟
دوست داری کتک بخوری دوباره؟
زود برگرد تا نفهمیده نیستی.
مهمون داریم اعصابشو خورد نکن.
خیلی سریع گفتم؛
_الان میام.
تماس رو قط کردم و رفتم سمت بچه ها.
درحالی که سعی میکردم استرسم توی چهرم دیده نشه گفتم؛
_من دیگه باید برم.
آوا چتری هاشو از جلوی صورتش زد کنار و گفت؛
_تازه میخواستیم بریم یه چیزی بخوریم.
تینا_راست میگه، تازه اومدی کجا میخوای بری.
درحالی که سعی میکردم پوست خشک شده کنار ناخنم رو بکنم رفتم سمتشون و درحالی که با تینا دست میدادم گفتم؛
_نمیتونم، مهمون داریم باید یکم خرید کنم.
یه روز دیگه میام.
اهورا هنوز به درخت تکیه داده بود و بدون حرف داشت نگاهمون میکرد.
انگار که از رفتنم خوشحال شده بود چون هیچ اثاری از غم و سوگواری توی چهرش دیده نمیشد.
فکر کنم بدبخت مشکل عقلانی داره که دوست نداره با من وقت بگذرونه.
_چیزه بچه ها ادکلن یا اسپری دارین؟
تینا_اره من تو ماشین دارم.
آوا خیلی سریع از روی زمین بلند شد و گفت؛
_بیا بهت بدم.
سوییچ ماشین تینا رو ازش گرفت و جلوتر من حرکت کرد.
با بچه ها خدافظی کردم و دنبال آوا راه افتادم.
پارکینگ خیلی خلوت بود و حتی مسئولینش هم توش نبودن و 206 تینا تنها ماشینی بود که توش وجود داشت.
آوا در ماشین رو باز کرد و از داشبورد ادکلنی در اورد و گرفت سمتم.
درشو باز کردم و بدون اینکه بوش کنم چند پیس به سر و صورتم و دستام زدم که بوی شیرین شکلاتیش توی دماغم پیچید.
آوا_دوست دختر داری؟
_تاحالا نداشتم.
ابروهاش پرید بالا و نشست روی صندلی کمک راننده.
آوا_تا حالا با کسی نبودی؟
خواستم بگم مگه کری تازه گفتم دوست دختر نداشتم اما متوجه شدم از یه جنبه دیگه میگه.
_متاسفانه نه..
سرشو تکون داد و دستاشو به هم گره زد.
پوستش به اندازه تینا نبود و هیکل نسبتا پری داشت.
انگار که استخون بندیش یه مقدار درشت تر بود یا یه همچین چیزی.
موهاش قرمز بودن و اینکه توی صورتش بودن و باد که میزد میرفتن توی چشمش داشت حرصمو در میورد.
نمیدونم چطور میتونست توی این گرما تحملشون کنه.
انگار حالا حالا ها قصد خدافظی کردن نداشت پس خودم خیلی سریع باهاش دست دادم و خدافظی کردم.
از اونجایی که وقت سوار اتوبوس شدن و یا پیاده رفتن رو نداشتم یه تاکسی گرفتم.
نه که خیلی پول داشتم مجبور بودم همشو به خاطر نیم ساعت بیرون بودن بدم.
اگه کار خاصی میکردیم حداقل میارزید ولی فقط نشستم و سیگار کشیدن اینارو نگاه کردم.
بعد از حساب کردن کرایه از ماشین پیاده شدم و فضای خیابون تا خونه رو دویدم.
ابوهادی رو دیدم که توی سوپری سر نبش ایستاده بود و داشت با فروشندش صحبت میکرد.
امیدوار بودم منو ندیده باشه.
بعد از اینکه آنسه درو باز کرد خیلی سریع رفتم توی اتاق و درو بستم.
لباسام رو در اوردم و پشت بقیه لباسا قایمشون کردم و کمی روشون اسپری زدم تا بوشون نپیچه.
آنسه درو باز کرد و با ابروهای توی هم گفت؛
_اول صبحی چرا بدون خبر دادن میری بیرون؟
اگه یکی ببینتت به ابوهادی بگه چی؟
میخوای ابرومون رو بریزی؟
گوشیم رو زدم به شارژ و با لحن بدی گفتم؛
_اگه ابروتون با بیرون رفتن من میره همون بهتر بریزه.
آنسه_زبون در اوردی.
معلوم نیست با کدوم سگ و سوتکایی میپلکی که اینطوری پرروت کردن.
خودمو انداختم روی تخت و گفتم؛
_ولم کن حوصله ندارم.
آنسه_باید بهش بگم تا ادمت کنه..
میدونستم که در هر صورت و خیلی زیر زیرکی بهش میگه و من نمیتونستم کاری کنم و جلوشو بگیرم پس چیزی نگفتم.
فقط دنبال یه اتو بودم تا باهاش تهدیدش کنم و یکم از خودم بترسونمش.
قبلا یه اتو ازش داشتم اما ابوهادی فهمیدش و حالا دیگه نمیتونستم با اون گولش بزنم.
13 июля 2023, 14:56
2 693
بیچاره تمام استخوان هایی که زیر بار نبود تو خورد میشوند.
کاش حداقل بار دیگر در کنار تو راه میرفتند و به دست هایت گره میخوردند.
کاش لااقل تو زیر خاک دفنشان میکردی.
12 июля 2023, 21:59
2 693
اگر روزی قرار بود گیاه باشم، قطعا درخت کنار میشدم.
همونقدر قبر برای تمام روح های بی مزار.
11 июля 2023, 18:24
