برف شاخه ها را خم کرده بود و در بارش بعد حتما می شکستشان...
آدم ها هم مثل درخت ها بودند؛ یک برف سنگین همیشه بر شانه های آدم وجود داشت و سنگینی اش تا بهار دیگر حس می شد.
بدیش این بود که آدم ها فقط یک بار می مردند و همین یک بار چه فاجعه دردناکی بود...
سمفونی مردگان | عباس معروفی
@nesfeaw🖤