7 368
Подписчики
Нет данных24 часа
-167 дней
-6730 день
Архив постов
7 367
در هر حال رشد همین است: از دست دادن گذشته و به دست آوردن اکنون.
جدا شدن از یک سری موقعیت ها و افراد در گذشته و وارد شدن به موقعیت های جدیدتر و آشنایی های جدیدتر.هر زمان که با دست دادن هان ها و فاصله ها مواجه شویم،قطعا تنهایی را حس خواهیم کرد.
ما به دنیا آمده ایم که رشد کنیم ،پس رو به رو شدن با تنهایی و به رسمیت شناختن فاصله ها، جزیی از مسئولیت های ماست.
#پونه_مقیمی
@Houmak
7 367
آزادی از نظر من یعنی قبل از هرچیز عروج انسان از طریق رها شدن از خرافات. آدمیزاد خرافه پرست از بردگی و جهل خودش دفاع می کند و مرا هم با خودش به بردگی میکشاند. آزادی هرگز شایعهیی نیست که تکذیب شود. آزادی هدف والایی است که برای آن می جنگیم و به دستش می آوریم. یقین داشته باشید. منظور از فانوس، روشنایی دادن است، نه دیدن خود آن.
آیا هنر باید اجتماعی باشد؟ باید را بگذار کنار. خود به خود این طور است. لیس خور کفش ظالمان به پهنای زبان کفش لیس ها است و قدرت ظلم آن ها با طاقت تحمل مظلومان بر آورده می شود. تن انسانی را شکنجه میکنند تا به روح او تف کرده باشند. انسان و فرهنگ انسانی اش تنها و تنها در فضای آزادی ست که شکفته می شود. اما تا هنگامی که تعصب و خام اندیشی بر جامعه حاکم است، اختناق بر جامعه حاکم خواهد بود.
#احمد_شاملو
@Houmak
7 367
Repost from Mohammad Darabifar
بایستی دوباره به انبوه مردمان بازآیی
در میان آن ها سفت و سخت می شوی؛
تنهایی تباه میکند...
#نیچه
@Mohammad_Darabifar
7 367
گاهی شبیه تکه چوبی روی آب معلق ام. نه امیدی، نه غم بزرگی، نه نیازی، نه انتظاری و نه هیچ ذوقی؛ صرفا وجود دارم. افتاده ام گوشه ای خیره به نقطه ای روی دیوار یا سقف. حتی نمی شود گفت هستم. نمی شود بین من و دیگر اشیای اتاق تمایزی قائل شد. ساعتی بدین شکل میگذرد تا دری به تخته میخورد و موجی به این آب می افتد و مرا به سمتی می برد. حرکت موج که به من تحمیل میشود دوباره شکل انسانی خود را باز می یابم. دوباره نیاز ها یکی یکی سر برمی آورند. ذوق پدیدار میشود. غریزه هایم دهان باز می کنند. برمی خیزم. امید را حس میکنم که در رگ هایم جاری می شود بی آنکه بدانم سرچشمه اش کجاست و به کجا می رود. دوباره چیزی که در نظر دیگران زندگی نام دارد در من شکل میگیرد.
#محمدرضا_حسینپور
@Houmak
