🔰جهان‌های موازی

▪️جهان‌های موازی رده‌ی1 (ناکجاآباد): ایده‌ی جهان‌های موازی رده‌ی 1 بر این فرض بنا شده است که عالم وسعتی (تقریباً) بی‌انتها دارد. با این وجود می‌دانیم که افق دید ما به حباب (حجم) هابل محدود شده است؛ چیزی حدود 14 میلیارد سال نوری. حباب هابل بیان‌گر عالم قابل رؤیت ماست. اگر فرض بر بی‌انتها بودن عالم را بپذیریم، بسادگی می‌توان قبول کرد که هر پیکربندی ممکن از ذرات در حباب هابل، چندین‌بار اتفاق می‌افتد. به عبارتی طبق قوانین احتمال، بدون شک جایی در «ناکجاآباد» که نمی‌دانیم کجاست، سیارات دیگری درست شبیه زمین وجود دارد. در واقع یک عالم بی‌انتها، بی‌نهایت سیاره دارد و شاید به تعداد محدودی حیات هم وجود باشد. اولین فوتون‌های کیهان، چیزی حدود 300000 هزار سال پس از مه‌بانگ تشکیل شدند و از آن هنگام تا به امروز را حدود 14 میلیارد سال نوری را طی کرده‌اند؛ این حرکت فوتون‌های باستانی، مرز دریافت اطلاعات ما می‌باشد که به حباب هابل موسوم است. در واقع هر‌آن‌چه خارج از حباب - یعنی خارج از ورای افق دید ما- قرار دارد، در رده‌ی اول جهان‌های موازی قرار می‌گیرد. اگر این «ناکجاآباد» وجود داشته باشد، رسیدن به آن تقریباً غیرممکن می‌نمود؛ زیراکه واقعاً نمی‌دانستیم کجا می‌شود این «ناکجاآباد» را پیدا کرد. ادامه دارد . . ..

از کتاب «به دنبال جهانهای موازی» نوشته سعید گراوندی (زاحل)

@parallel_worldss  🏴 ➕کانال جهان‌های موازی➕