شاید در جهانی دگر.

این خانمای متاهل چشون شده؟ بذارید دوتا پسر برای ما هم بمونه لامذهبا.

T.me/HellodearDarkness .. 🪐

تو زندگیم همیشه حسرت اون آدمایی رو میخوردم که پوست کلفتن. هرچی بهشون بگی، هرچقدر مسخره‌شون کنی، هرچقدر اذیتشون کنی، هرچقدر تحقیرشون کنی خم به ابرو نمیارن. یه ظرفیت خیلی بالایی برای هرچیزی دارن. اونوقت من نه تنها با یه حرف کوچیک دلم میشکنه بلکه این دل‌شکستگی باعث میشه کل روز تو خودم جمع بشم و اورتینک کنم و از عالم و آدم فرار کنم.

احساس exclusion (عدم شمول)، یکی از وحشتناک‌ترین احساساتیه که آدمی می‌تونه تجربه کنه، مثل اینکه ۴ نفر از دوستانتون یک جا جمع بشن و به شما خبر ندن، کل خانواده از رازی باخبر باشن، اما به شما نگن یا اینکه پدر و مادر، یک کودک رو بذارن خونه و یکی دیگه از فرزندانشون رو به مهمانی ببرن • Saeed Paydarfard • @OfficialPersianTwitter

بیاید بگید با کی مدیتیشن میکنید و اصلا مدیتیشن رو چجوری یاد گرفتید و انجام میدید؟ و بر اساس تجربه خودتون برای شروع باید از کجا شروع کرد؟

وای قربونتون برم ری‌اکت بیشتر شد😂🥺

وقتی به تکستا ری‌اکت میدید احساس میکنم خیلی خفنم🥲

یادتون‌ نره که همه‌ی ادما مسئول مشکلات و اتفاقات بدی که در زندگی شما رخ داده، نیستن. اینکه‌ با همه به شکلی رفتار کنید که انگار ازشون کینه به دل دارید و اونارو مقصر تام بدونید فقط از شما ادم خام و نابالغی میسازه که حتی لحظه‌ای نشه تحملش کرد. اگر قرار باشه هممون بخاطر تروماها و دراماهایی که باهاشون دست و پنجه نرم می‌کنیم به بدترین شیوه ممکن با هم رفتار کنیم مطمئن باشید که هیچ صلح و نظمی برقرار نمیمونه. آدم‌ها اعصاب و روانشون رو از سر راه نیاوردن که شما بی هیچ دلیل و منطقی صرفا بخاطر اینکه "بقیه عصبانیتون کردن، حالتون خوب نیست، زندگیتون سخته، خوب نخوابیدید، خوب نخوردید، خسته‌اید، مشغله‌هاتون زیاده‌" هرروز و هرروز کیسه بوکس شما باشن. لطفا به درمانگر مراجعه کنید یا حداقل گاهی اوقات به این فکر کنید که بقیه هم درگیر همین مشکلاتن اما سعی می‌کنند کمی روی رفتار و اعصابشون کنترل داشته باشند.

دیروز داشتم به سارا می‌‌گفتم که احساس می‌کنم به اندازه‌ی کافی در مورد سختی‌های خوندن برای کنکور ارشد صحبت نشده. بچه‌تر که بودیم متمرکز کردن تمام کار و بار و آینده‌مون به درس خیلی راحت‌تر بود. خانواده حمایت‌گرتر بود، راحت‌تر تامین مالی میشدیم، روابطمون ساده‌تر بودن و نیاز نبود که عمده‌ی انرژیمون رو پای احساساتمون بذاریم. الانا از صبح که بیدار میشیم تحت فشار و استرس هندل کردن زندگی‌ایم. حواسمون باید به پدر و مادرمون باشه، زمانی کافی رو به پارتنرمون اختصاص بدیم، همکاری کافی رو در امورات خانه داشته باشیم، ورزش کنیم، کار کنیم، این وسطا کنارشم یه تفریح کوچیکی داشته باشیم چون اگر نداشته باشیم روح و روانی نمیمونه و دایره‌ی تعاملاتمون رو به طور کل از دست میدیم و این یعنی فشار اجتماعی بیشتر‌. از طرفی منابع آزمونی هم که نامشخص، فرار و گسترده‌ست. توان پایین‌تره، ریسک قبول نشدن و آینده‌ی نامعلوم و زندگی بر باد رفته هم که بیشتره. خلاصه که دغدغه‌ها هزااار برابر و فرو رفتن و از هم گسستن هم هزار برابر‌.

دیروز داشتم به سارا می‌‌گفتم که احساس می‌کنم به اندازه‌ی کافی در مورد سختی‌های خوندن برای کنکور ارشد صحبت نشده. بچه‌تر که بودیم متمرکز کردن تمام کار و بار و آینده‌مون به درس خیلی راحت‌تر بود. خانواده حمایت‌گرتر بود، راحت‌تر تامین مالی میشدیم، روابطمون ساده‌تر بودن و نیاز نبود که عمده‌ی انرژیمون رو پای احساساتمون بذاریم. الانا از صبح که بیدار میشیم تحت فشار و استرس هندل کردن زندگی‌ایم. حواسمون باید به پدر و مادرمون باشه، زمانی کافی رو به پارتنرمون اختصاص بدیم، همکاری کافی رو در امورات خانه داشته باشیم، ورزش کنیم، کار کنیم، این وسطا کنارشم یه تفریح کوچیکی داشته باشیم چون اگر نداشته باشیم روح و روانی نمیمونه و از طرفی دایره‌ی تعاملاتمون رو به طور کل از دست میدیم و این یعنی فشار اجتماعی بیشتر‌. از طرفی منابع آزمونی هم که نامشخص، فرار و گسترده‌ست. توان پایین‌تره، ریسک زندگی و قبول نشدن و آینده بیشتره. خلاصه که دغدغه‌ها هزااار برابر و فرو رفتن و از هم گسستن هم هزار برابر‌.

دیروز داشتم به سارا می‌‌گفتم که احساس می‌کنم به اندازه‌ی کافی در مورد سختی‌های خوندن برای کنکور ارشد صحبت نشده. بچه‌تر که بودیم متمرکز کردن تمام کار و بار و آینده‌مون به درس خیلی راحت‌تر بود. خانواده حمایت‌گرتر بود، راحت‌تر تامین مالی میشدیم، روابطمون ساده‌تر بودن و نیاز نبود که عمده‌ی انرژیمون رو پای احساساتمون بذاریم. الانا از صبح که بیدار میشیم تحت فشار و استرس هندل کردن زندگی‌ایم. حواسمون باید به پدر و مادرمون باشه، زمانی کافی رو به پارتنرمون اختصاص بدیم، همکاری کافی رو در امورات خانه داشته باشیم، ورزش کنیم، کار کنیم، این وسطا کنارشم یه تفریح کوچیکی داشته باشیم چون اگر نداشته باشیم روح و روانی نمیمونه و از طرفی دایره‌ی تعاملاتمون رو به طور کل از دست میدیم و این یعنی فشار اجتماعی بیشتر‌. از طرفی منابع آزمونی هم که نامشخص، فرار و گسترده‌ست. توان پایین‌تره، ریسک زندگی و قبول نشدن و آینده بیشتره. خلاصه که دغدغه‌ها هزااار برابر و فرو رفتن و از هم گسستن هم هزار برابر‌.

دیروز داشتم به سارا می‌‌گفتم که احساس می‌کنم به اندازه‌ی کافی در مورد سختی‌های خوندن برای کنکور ارشد صحبت نشده. بچه‌تر که بودیم متمرکز کردن تمام کار و بار و آینده‌مون به درس خیلی راحت‌تر بود. خانواده حمایت‌گرتر بود، راحت‌تر تامین مالی میشدیم، روابطمون ساده‌تر بودن و نیاز نبود که عمده‌ی انرژیمون رو پای احساساتمون بذاریم. الانا از صبح که بیدار میشیم تحت فشار و استرس هندل کردن زندگی‌ایم. حواسمون باید به پدر و مادرمون باشه، زمانی کافی رو به پارتنرمون اختصاص بدیم، همکاری کافی رو در امورات خانه داشته باشیم، ورزش کنیم، کار کنیم، این وسطا کنارشم یه تفریح کوچیکی داشته باشیم چون اگر نداشته باشیم روح و روانی نمیمونه و از طرفی دایره‌ی تعاملاتمون رو به طور کل از دست میدیم و این یعنی فشار اجتماعی بیشتر‌. از طرفی منابع آزمونی هم که نامشخص، فرار و گسترده‌ست. توان پایین‌تره، ریسک زندگی و قبول نشدن و آینده بیشتره. خلاصه که دغدغه‌ها هزااار برابر و فرو رفتن و از هم گسستن هم هزار برابر‌.

دلم میخواد بشینم واستون زر روانشناسی بزنم در مورد مطالبی که جدیدا دارم یاد میگیرم و چیزایی که خودم بهشون رسیدم ولی متاسفانه باید این یه نخ سیگارو بکشمو برم پای درس خوندن چون از ایپزودام عقبم:))))

من اینجا نفس میکشمم لفت میدیدا شیطونا:)))))) دنبال بهانه‌اید

بچه‌ها جون اینجا کسی هست اهوازی باشه؟ @Negsoudani

نه

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ نگین حرف بزن برامون زندگی خوب نیست حسو حال خوب نیست دنیا خوب نیست هیچی سر جاش نیست درگیریای ذهنی فروپاشی های درونی مودی بودن شدید اصلا چرا همچین شده چرا دنیا انقدر تاریک و سیاه شده چه اتفاقی افتاده چه اتفاقی قراره بیفته یعنی منم که اینجوری حس میکنم انقدر پوچ شدم تو خوبی نگین؟