شاید در جهانی دگر.

T.me/HellodearDarkness .. 🌘

فدای سرت:(( مشکل همین ارتباطات غیرمستقیم همینه دیگه. متوجه شدم❤️

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ فک میکنم منظورم از تنهایی اشتباه برداشت شد اشتباه از منه حتما کلمات درستی انتخاب نکردم منظور من از تنهایی قطع ارتباط با دنیا و ادماش نبود. نبودن بین جمعیتی بود که ادمو نخواد و پس بزنه در نهایت حرفاتون درمورد احساس تنهایی درسته و قبول دارم🌹

چقدر ترسناک میتونه باشه. یکسال تمام اثراتش خیلی غم‌انگیزه‌. هم در عملکرد اجتماعی و هم روانی. ناراحت کننده‌ست.

من خودم به شخصه به مدت یک سال یا شایدم بیشتر در تنهایی مطلق برام گذشت به معنای واقعی کلمه، یک نفر هم نبود که باهاش صحبت کنم، تا جایی رسید که حتی صدای خودمو یادم رفت، حرف زدنو یادم رفت، اکثر تلفظ کلماتو یادم رفت، الان شاید یکم بهتره ولی حتی ولی هنور اثراتش هست و موقع حرف زدن به شدت استرس و اضطراب همراه حرف زدن دارم در حدی که یا خیلی سریع حرف میزنم یا قاطی میکنم و تیکه تیکه یا وسط حرف زدن یهو یادم میرم، یجا یه جمله خوندم دقیقشو یادم نیست ولی تقریبا اینطوریه که ادما به شکل ساخته شدن که نیاز یا ارتباط برقرار کردن دارن و کلا تو سیستم ماست..

متاسفانه من یه شهری‌ام ته چاه‌. اصلا فکر نکنم جز چندنفری که میشناسم آبادانی‌ای اینجا باشه. و واقعا نمیدونم چطوری باید با کسی دوست شد و وقت گذروند:)))

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ اگه دوست جدیدی نیاز داشتی که باهاش قهوه بخوری یا سیگار بکشی یا حتی توی باشگاه باهاش تمرین کنی...من هستم:)

عزیز منی :)) آدم‌های خوبی توی زندگیم هستن اما خب من نقش اصلی داستان اونا نیستم. و اشکالی نداره. هرکسی حق داره نقش اصلی داستانش رو خودش انتخاب کنه. از عشق ورزیدن خسته‌ام شده اما گهگاهی اگر دپرشن از سینه‌ام بلند شه عشق هم می‌ورزم. قربونت برم:))) واقعا چالش‌ها زیادن و ما دست تنها. چقدر پیامت قلبم رو لمس کرد. من هم دوست ندارم و نداشتم. از بچگیم هم هیچوقت احساس تعلق خاطر نمیکردم به هیچکس و هیچ جایی و الان‌ها دیگه از این وضعیت خسته‌ام شده.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ خوشگلم امیدوارم یه روزی بیاد که آدم های خوبی تو زندگیت پیدا بشن. حقیقت اینکه ما همیشه تنهاییم ولی باید یاد بگیریم عشق بورزیم تا عشق مردم سراغ ما هم بیاد. قدردان باشیم ولی همچنان وابسته هم نشیم. لامذهب چالش ها زیادن و ما هم دست تنها(= قربونت برم دوست ندارم اینطوری با احساس تنهایی دست و پنجه نرم کنی. اصلا دوست ندارم.

من هم میگم. آدم‌هایی که میخواستن رنج تنهایی رو انکار و سرکوب کنن تنهایی رو سانتی مانتال جلوه دادن:))) نظر منه البته.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ سلام هیچ فضیلتی در تنهایی نیست اینا همش شعاره که تنهایی آسودگی بیشتری داره و حرف زدن با خودت فلان تنهایی مثل باتلاقه اونقدر عمیقه که کم کم تورو تو خودش میبلعه و چیزی ازت نمیذاره.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ قرار نیست اولویت اولشون باشیم و ازون مهمتر قرار هم نیست اونا اولویت اول زندگی ما باشن بعضی وقتا شاید تنهایی اسوده تر باشی بنظرم ادم باید بدوئه دنبال کاری که ی ذره خوشحالش میکنه حتی اگه کوچیک باشه حتی اگه تنهایی بیرون رفتن و حرف زدن با خودش باشه

انگاری یه قانون نوشته‌ست.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ نگین عزیز خیال میکردم زندگی فقط برای من همینطور بوده و هست من تمام عمرم تنها بودم دوستای صمیمی دوستای صمیمی دیگه ای داشتن تنهام بیسار بسیار و حس میکنم مشکل شاید از منه

آدم‌ها هستند. بالاخره توی زندگیمون افرادی پیدا میشن که ما بخوایم باهاشون صحبت کنیم. اما آیا اونا هم میخوان؟ آیا اونا ولعی دارن؟ آیا اونا برای شنیدن صدای ما، حضور ما، لمس ما، سیگار کشیدن با ما دلشون تنگ میشه؟ آیا اولویتشون هستی؟ آیا انتخاب اولشون هستی؟ آیا نبودنت غمی رو در آنها زنده میکنه؟....

نه واقعا کسی نیست. کسی برای من دلش تنگ نمیشه و کسی میل و ولعی به همصحبتی با من نداره. به یه گوشه و کناری پرت شدم. نمیدونم. اما خب در اکثر مواقع تنها میگذرونم و تنها بیرون می‌رم و با خودم زیاد صحبت میکنم.