کتابفروشی رزا📕🌸

بچه ها ببینیدددد 😭😭 با اینکه جلدش شومیزه ولی همچین لبه طرحدار خوشگلی دارههههه🍂🍁

این شماااااا و اینننن «کافه چاشنی کدو حلوایی»☕️🎃🍂

کتابی که مخصوص خوندن تو پاییزههه یه داستان عاشقانه‌ و خیلی قشنگ که تو دل یه کافه‌ی اروم و یه شهر کوچیک اتفاق می افته با کاپلی که قراره کلی براشون ذوق کنید ^^✨

حالا من مونده بودم و یه کافه مرموز، یه کشاورز اخمو که انگار پشت اون ظاهر سردش یه داستان پنهون کرده بود و صداهایی که هنوز نمی‌دونستم از کجا میان! 🍂☕️ فقط یه سؤال توی ذهنم بود: قراره توی دریم هاربر بالاخره آرامش رو پیدا کنم یا تازه دردسرهای واقعی زندگیم شروع شدن؟ 👀🤎

اما چیزی که هنوز نمی‌دونستم این بود که صداهای شبانه فقط شروع ماجرا بودن… یه نفر یا یه چیز واقعاً نمی‌خواست من با خیال راحت توی دریم هاربر بمونم! 😨 من برای فرار از زندگی قبلیم به این شهر اومده بودم، ولی انگار تازه داشتم وارد ماجرایی می‌شدم که خیلی پیچیده‌تر از چیزی بود که تصور می‌کردم.

در نهایت شهردار تصمیم گرفت لوگن بهم کمک کنه تا بفهمیم چه چیزی اطراف کافه پرسه می‌زنه. یعنی حالا قرار بود من و همون کشاورز اخمو، شب‌ها بعد از بسته‌شدن کافه کنار هم بمونیم! 😏🌙 فکرش رو بکنین؛ مردی که از همه دوری می‌کرد، حالا باید وقتش رو با من می‌گذروند!

وقتی نوبت من شد، اعلام کردم که شنبه کافه رو دوباره باز می‌کنم؛ بعد هم ماجرای صداهای عجیب شبانه رو تعریف کردم. یک‌دفعه همه شروع کردن به حدس‌زدن! یکی می‌گفت حیوونه، یکی می‌گفت دزد و یکی هم احتمال می‌داد واقعاً یه روح توی کافه زندگی می‌کنه! 👻😂 من فقط می‌خواستم بفهمم شب‌ها چه خبره!

توی جلسه با هیزل، صاحب کتاب‌فروشی کنار کافه، و آنی، صاحب شیرینی‌فروشی آشنا شدم. 📚🧁 این دوتا از بچگی بهترین دوست‌های لوگن بودن و خیلی زود متوجه شدم که از همه بیشتر، خودشون درباره زندگی اون کنجکاون! البته نگاه‌هایی که بینشون ردوبدل می‌شد، باعث شد فکر کنم شاید چیزهایی درباره لوگن می‌دونن که من هنوز ازشون خبر ندارم. 🤭

وقتی فهمید هنوز کسی رو توی شهر نمی‌شناسم، پیشنهاد داد توی جلسه عمومی دریم هاربر شرکت کنم تا از مردم کمک بگیرم. حتی قول داد خودش هم بیاد! راستش برای مردی که همیشه از همه فرار می‌کرد، این پیشنهاد خیلی عجیب بود… چرا اصلاً باید براش مهم می‌بود که من توی شهر غریبه‌ام؟ 👀

بعد از اون برخورد عجیب، از لوگن بابت چوب بیسبال عذرخواهی کردم و دعوتش کردم داخل کافه قهوه بخوره. ☕️ طولی نکشید که تمام ماجرای صداهای شبانه، بی‌خوابی‌هام و حتی احتمال تسخیرشدن کافه رو براش تعریف کردم! با اینکه سعی می‌کرد خودش رو بی‌تفاوت نشون بده، حس کردم اون‌قدرها هم که وانمود می‌کنه سرد نیست.

لوگن همیشه قبل از طلوع آفتاب محصولاتش رو تحویل می‌داد و سریع از شهر می‌رفت؛ چون تقریباً یک سال بود که از مردم دریم هاربر فاصله گرفته بود. یه اتفاق جلوی چشم همه براش افتاده بود و باعث شده بود با خودش عهد کنه دیگه به هیچ دختر غریبه‌ای نزدیک نشه… و خب، من دقیقاً همون دختر غریبه بودم! 🥲

به‌جای دزد یا قاتل، یه مرد قدبلند و ریش‌دار رو دیدم که چند جعبه محصول تازه کنارش بود! 😂 اسمش لوگن اندرز بود؛ کشاورز محلی‌ای که محصولات مزرعه‌ش رو برای کافه می‌آورد. فکر کنم اولین برخورد من باهاش، وقتی با چوب بیسبال جلوی در ایستاده بودم، اصلاً تصویری نبود که از صاحب جدید کافه انتظار داشت!

اول فکر کردم حتماً یه گربه‌ست یا صدای شاخه‌های درخت؛ ولی یه شب صدای محکمی از پشت در شنیدم و دیگه مطمئن شدم یکی اون پایینه! 😨 یه چوب بیسبال برداشتم و با خودم گفتم اگه کسی قصد خرابکاری داشته باشه، حسابش رو می‌رسم! ولی وقتی در رو باز کردم، با چیزی روبه‌رو شدم که اصلاً انتظارش رو نداشتم…

تصمیم گرفته بودم خودم رو هم از نو بسازم؛ دیگه خبری از اون جینی مضطرب و همیشه نگران نباشه! اما فقط چند شب بعد از ورودم، فهمیدم زندگی توی این شهر قراره خیلی عجیب‌تر از چیزی باشه که فکر می‌کردم… 😶‍🌫️ چون هر شب از طبقه پایین کافه صداهای مشکوکی می‌شنیدم!

دریم هاربر همون شهری بود که همیشه دلم می‌خواست توش زندگی کنم؛ خیابون‌های پوشیده از برگ‌های نارنجی، مغازه‌های کوچیک و دنج و بوی قهوه و شیرینی که همه‌جا پیچیده بود. 🍁☕️ قرار بود کافه «چاشنی کدوحلوایی» رو اداره کنم و بالاخره یه زندگی آروم برای خودم بسازم.

درست وقتی به تغییر نیاز داشتم، عمه دات بهم خبر داد که می‌خواد بازنشسته بشه، بره سفر و کافه کوچیکش رو در دریم هاربر به من بسپره! ✈️🍂 منم حتی یه لحظه تردید نکردم؛ وقتش رسیده بود بوستون رو ترک کنم و از نو شروع کنم.

وقتی به صندلی خالیش نگاه کردم، برای اولین بار از خودم پرسیدم: نکنه آخر و عاقبت منم همینه؟ 😔 هفت سال بود که فقط کار می‌کردم؛ نه زندگی درست‌وحسابی داشتم، نه دوستای زیادی و نه کسی که منتظر برگشتنم باشه… نمی‌خواستم یه روز منم درست مثل اون، پشت میز کارم تموم بشم!

همه‌چیز از روزی شروع شد که رئیس هفت‌ساله‌م رو پشت میز کارش مرده پیدا کردم… 🥀 اون انقدر خودش رو وقف کارش کرده بود که قلبش زیر فشار و استرس از حرکت ایستاده بود؛ اما ترسناک‌ترین بخش ماجرا این بود که ساعت‌ها گذشت و هیچ‌کس حتی متوجه غیبتش نشد!

بریم برای معرفی داستان کتاب؟!

تا حالا شده یه اتفاق باعث بشه یهو به کل زندگیت شک کنی و تصمیم بگیری همه‌چیز رو از اول شروع کنی؟ 🥹🍂 من دقیقاً توی همچین موقعیتی قرار گرفتم… ولی فکر نمی‌کردم شروع دوباره‌م قراره منو به یه کافه مرموز، یه کشاورز اخمو و اتفاقاتی برسونه که اصلاً انتظارشون رو نداشتم! 👀☕️