کتابفروشی رزا📕🌸

می‌دونستم اگر شمشیر رو از توی شکمم دربیارم، خودم زودتر از هرن این دنیا رو وداع می‌گم.

اما دیگه دست خودم نبود، اون مایع نقره‌ای از روی لباس‌های هرن بالا می‌رفت و صدایی توی سرم فریاد می‌زد که با رسیدن اون مایع به پوستش، قراره به بدترین شکل ممکن بمیره!

چون‌که امکان نداره یه دختر معمولی از پس نگهبان‌های کارکشته‌ی ملکه بربیاد! و وقتی اظهار بی‌اطلاعی کردم، ملکه دستور داد تا هرن از شرم خلاص شه...اون می‌گفت خیالش راحت شده که فِی‌ها قرار نیست دور و ور قلمروش پیداشون بشه و نمی‌تونن وارد شهر نقره‌ای بشن و بعد از تالار آینه‌ها بیرون رفت.

باورم نمی‌شد که مردم توی بخش سوم برای یک فنجون آب خودشون رو به هر دری می‌زدن، اما توی قصر ملکه فواره‌های آب وجود داشت.

فرمانده نگهبان‌ها که فهمیده بودم اسمش کاپیتان هرن هست، من رو پیش ملکه مدرا برد.

نمی‌دونستم که برادرم نمی‌تونه جلوی کنجکاویش رو بگیره و کیسه رو باز می‌کنه... وقتی بهش رسیدم، نگهبان‌های ملکه محاصره‌اش کرده بودن!

از دیوارهای بتنی بالا کشیدم و بعد از گذر کردن از بخش دوم، به بخش سوم رفتم‌.

من دزد ماهری بودم، اما اون‌روز کذایی توی بخش دوم، توسط یه نگهبان لعنتی گیر افتادم...

بخش سوم، همیشه نفرین شده بود؛ مردم بخش‌های دیگه معتقد بودن که ما بیمار هستیم و مرض‌هامون مسری‌ان؛ و اون دیوارها از نزدیک شدن ما به اون‌ها جلوگیری می‌کرد.

اگر انسان خوش‌شانسی بودید، توی بخش اول و یا دوم به دنیا می‌اومدید و با دسترسی به آب و غذای کافی، زندگی راحتی رو می‌گذروندید. اما اگر خدای شانس با شما یار نبود و در بخش سوم متولد می‌شدید، هر روزِ زندگی‌تون تجربه‌ی جدیدی از مرگ بود!