Abyss of Ideas

שִׂימֵנִי כַחוֹתָם עַל-לִבֶּךָ, כַּחוֹתָם עַל-זְרוֹעֶךָ--כִּי-עַזָּה כַמָּוֶת אַהֲבָה, קָשָׁה כִשְׁאוֹל קִנְאָה:  רְשָׁפֶיהָ--רִשְׁפֵּי, אֵשׁ שַׁלְהֶבֶתְיָה מַיִם רַבִּים, לֹא יוּכְלוּ לְכַבּוֹת אֶת-הָאַהֲבָה, וּנְהָרוֹת, לֹא יִשְׁטְפוּהָ; אִם-יִתֵּן אִישׁ אֶת-כָּל-הוֹן בֵּיתוֹ, בָּאַהֲבָה--בּוֹז, יָבוּזוּ לוֹ.  مرا چون نشانی به قلب‌ات نقش کن چون نگینی به دست‌ات بند که عشق به سنگینی مرگ است و حسد به سفاکی گور شررهای‌اش شراره آتش، آذرستان سوزان آب‌های بسیار آتش عشق فرو ننشانند و رود و رودبارش از جا نبرد. که هرکه مال و منزل به سودای عشق بخشیده خفت و خواری خواهد دید. غزل‌غزل‌های‌سلیمان

@bankema کانال بایگانی