ادوین قاسمی

امروز اتفاقی این ویدئو رو دیدم که یه نکته جذاب داره میگه: اینکه خیلی از برندها وقتی می‌خوان محصولشون رو متفاوت نشون بدن، سریع می‌رن سراغ کلمه‌ی «Premium». اما واقعاً چی باعث می‌شه یه محصول پریمیوم به نظر برسه؟ صرفاً قیمت بالاتر، بسته‌بندی شیک‌تر یا استفاده از چند تا کلمه‌ی قلنبه‌سلنبه توی تبلیغات، محصول رو پریمیوم نمی‌کنه. پریمیوم بودن باید توی خود تجربه‌ی محصول دیده بشه؛ از طراحی و جزئیات گرفته تا کیفیت و حسی که در نهایت به مخاطب منتقل می‌کنه. به نظرم یکی از اشتباهات رایج برندها اینه که به‌جای اینکه تفاوت واقعی بسازن، فقط از تفاوت حرف می‌زنن. یه مثال باحال می‌زنه: برای تبلیغ یکی از لوکس‌ترین ماشین‌های دنیا، به‌جای اینکه بنویسن «خیلی ساکته»، فقط گفتن: «در سرعت ۶۰ مایل بر ساعت، بلندترین صدایی که داخل ماشین شنیده می‌شه، صدای ساعته.» همین یک جمله خیلی بیشتر از «لوکس و آرام» بهت حس ماشین رو منتقل می‌کنه. به نظرم تو تبلیغات، به‌جای اینکه بگی چی هستی، باید نشون بدی چرا هستی. نگو «سریع»؛ بگو هر روز دو ساعت وقت ذخیره می‌کنه. نگو «بادوام»؛ بگو بعد از افتادن از ارتفاع دو طبقه هنوز کار می‌کنه. نگو «مورد اعتماد»؛ بگو چند هزار نفر سال‌هاست ازش استفاده می‌کنن. مخاطب به کلمات بزرگ اعتماد نمی‌کنه؛ به جزئیات واقعی چرا.