『 کافئین 』

خسته‌ای؟ اما هنوز ایستاده‌ای؛ و همین، شکوهِ توست.

ولی بزرگ‌ترین ایرادِ قوی بودن اینِ که: هیچکس نگرانت نمی‌شه! چون همه می‌دونن در نهایت تنهایی از پسِ همه چیز بَرمیای.

- ‏بدم میاد، بدم میاد از اینایی که تا سرشون گرم میشه آدم رو فراموش میکنن ،از آدم هایی که موقع مود پایینشون و تو تنهایی هاشون و بیکاری هاشون یادت میفتن و تا چارتا آدم میبینن جوگیر میشن و همه چیز یادشون میره و ولت میکنن و میرن دنبال مسخره بازی های خودشون.

اکنون بنظر می‌رسد که صبور تر شده‌ام، اما چراغی در وجودم خاموش شده است که دوست داشتم تا ابد روشن بماند.

کسی رو ک ب تنهایی عادت کرده از هیچ نبودی نمیتونی بترسونی.

دلم نمیخواد آدما از احساسات واقعیم نسبت به خودشون چیزی بدونن

:)🫶

نخیر ، گویا واقعا "ای دل تو خریداری نداری"

تو کتاب تنهایی پرهیاهو یه جمله قشنگ هست که میگه: کسانی که شما را دوست دارند، اگر هزار دلیل برای رفتن داشته باشند ترکتان نخواهند کرد‌، آنها یک دلیل برای ماندن خواهند یافت، همینقدر واقعی.

یه جا نوشته بود پوست آدم هر ۷ سال یک بار به طور کلی عوض میشه؛ چقدر خوشحالم روزی پوستی خواهم داشت که تو هرگز لمسش نکردی...