تنیده ز دل بافته ز جان

حاشا که دلم را ز غمت بگزیرد یا با غم تو مهر کسی بپذیرد گر خسته‌دل مرا به صد پاره کنند هر پاره ز عشق تو به دردی میرد باخرزی، ابوالمفاخر یحیی‌بن احمد. اورادالاحباب و فصوص‌الآداب (نسخهٔ خطّی)، دست‌‌نویس شمارهٔ ۳۵۵ کتابخانهٔ نافذ پاشا، نسخ، بی کا، کتابت ۷۹۷_۷۹۸ ه‌ق، ۲۰۵گ، گ۱۵۰ر. @Tanideh_az_del توضیح: تاریخ کتابت نسخه با راهنمایی و تذکر استاد میرافضلی اصلاح شد.

حاشا که دلم را ز غمت بگزیرد یا با غم تو مهر کسی بپذیرد گر خسته‌دل مرا به صد پاره کنند هر پاره ز عشق تو به دردی میرد باخرزی، ابوالمفاخر یحیی‌بن احمد. اورادالاحباب و فصوص‌الآداب (نسخهٔ خطّی)، دست‌‌نویس شمارهٔ ۳۵۵ کتابخانهٔ نافذ پاشا، نسخ، بی کا، کتابت روز چهارشنبه ربیع‌الآخر ۷۴۸ ه‌ق، ۲۰۵گ، گ۱۵۰ر. @Tanideh_az_del

نغمهٔ اولیاء (۳) سهل‌بن عبدالله تستری گفت: بزرگترین کرامات آن است که خویِ بدِ خویش را به خویِ نیکو بَدَل کنی. تذکرة‌الاولیاء، ۳۱۸/۱ #سخن_ماندگار @Avaze_Sorkh instagram.com/Salmansaket.Official

#نسخه_خوانی مُسَلّم کسی را بُوَد روزه داشت که درمانده‌ای را دهد نانِ چاشت وگرنه چه حاجت که زحمت بَری ز خود بازگیریّ و هم خود خوری ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 🔸 شاعر: سعدی شیرازی ✍️ تصویر پیوست: خوشنویسی نستعلیق، اثر زیبای میرعماد حسنی. @manuscript_ir 〰️🍃🌺

کانال وزین و خواندنی شکفتن در آفتاب: https://t.me/shekoftandaraftab

کانال وزین و خواندنی شکفتن در آفتاب: https://t.me/shekoftandaraftab

‏.. "چهار خطی" رباعی فارسی، به روایت سید علی میرافضلی https://telegram.me/Xatt4

...گویند نقش انگشتری لقمان حکیم این بود که: «پوشیدن آن‌چه دیدی به عیان، اولی‌تر که رسوا کردن به گمان». امام محمّد غزّالی، ابی‌‌حامد محمّدبن محمّدبن محمّدبن احمد. کیمیای سعادت، به کوشش حسین خدیو جم، (۲جلد)، چاپ نهم، تهران: علمی و فرهنگی، ۱۳۸۰، ج۱، ص۵۱۳.

سلام و احترام با آرزوی سلامتی برای دوستان گرامی‌ام یکی از خانم‌های فرهیخته و دبیر کانال در Pv  بنده فرمودند که به دلیل فوت همسر طی سانحهٔ رانندگی (خود ایشان نیز در همین تصادف از کارافتاده و زمین‌گیر شده‌اند) برای تأمین مایحتاج زندگی خود و دو فرزندشان و پرداخت کرایه به یاری و حمایت دوستان نیازمندند. بنده به دلیل آشنایی با همسر مرحومشان از پیش تماماً فرمایشات ایشان را تأیید می‌کنم. اگر برایتان مقدور است، لطفاً دریغ نفرمایید. شماره کارت جهت واریز و جمع‌آوری: 6037_7016_1952_1427

آمد رمضان نه صاف داریم نه درد از چهرهٔ ما گرسنگی رنگ ببرد در خانهٔ ما ز خوردنی چیزی نیست ای روزه برو، ورنه تو را خواهم خورد مولانا عبدی ششتری اوحدی حسینی بلیانی، تقی‌ّ‌الدّین محمّد. عرفات‌العاشقین و عرصات‌العارفین، تصحیح سیّدمحسن ناجی نصرآبادی، (۷جلد)، تهران: انتشارات اساطیر، ۱۳۸۸، ج۴، ص۲۵۷۹. @Tanideh_az_del

گویند که ماه روزه نزدیک رسید من بعد به گرد باده نتوان گردید در آخر شعبان بخورم چندان می کاندر رمضان مست بخسبم تا عید سیّدجلال‌الدّین حسین‌بن سیّدعضد یزدی میرافضلی، سیّدعلی. رباعیّات خیّام و خیّامانه‌های پارسی، چاپ دوم، تهران: سخن، ۱۴۰۰، ص ۴۹۴. @Tanideh_az_del

رباعی فارسی به روایت استاد سیّدعلی میرافضلی: https://t.me/Xatt4

صد شکر که یار آشنا را دیدیم رباعی در وصف علامه دهخدا به خط دکتر منوچهر مرتضوی، 1332 ش گنجینه دهخدا، مؤسسه لغت‌نامه دهخدا (با تشکر از سرکار خانم میرشمسی) ●● "چهار خطی" https://telegram.me/Xatt4

پنج رباعی خیامانه ای دل! حذر از مستی و مخموری کن وز همدمی رطل گران دوری کن از باده شفا خیزد و از مستی رنج توبت ز شفا مکن، ز رنجوری کن! رفیع‌الدین ابهری ● می را تو همیشه با خردمندان خور یا با صنمی تازه رخ خندان خور بسیار مخور، فاش مخور، ورد مساز اندک خور و گه گاه خور و پنهان خور! سعد بهاء ● در فصل بهار، بی‌خبر خواهم بود وز صحبت عقل، بر حذر خواهم بود ای می! به حمایت تو خواهم پیوست وی بید! به سایۀ تو در خواهم بود. .. برخیزم و قصد بادۀ ناب کنم رنگ رخ خود به رنگ عنّاب کنم وین عقل فضول پیشه را مشتی می بر روی زنم چنان‌که در خواب کنم! قطب‌الدین نسفی ● صبح است، دمی بر می گلرنگ زنیم وین شیشۀ نام و ننگ بر سنگ زنیم دست از امل دراز خود باز کشیم در زلف دراز و حلقۀ چنگ زنیم. جمال‌الدین ابهری ● پنج رباعی خیامانۀ بالا، از چهار شاعر گمنام سدۀ هفتم هجری است. در همین دوران، جمال خلیل شروانی مجموعۀ نزهة المجالس را فراهم آورد و یک فصل آن را به معانی حکیم عمر خیام اختصاص داد که مشتمل بر رباعیات خیام و پیروان او در رباعی سرایی است. هر پنج رباعی، در دوران‌های بعد به کاروان رباعیات خیام پیوسته است. منبع این پنج رباعی، جُنگ موسوم به «جُنگ گنج بخش» است که در اوایل سدۀ هشتم هجری فراهم آمده است. عنوان باب چهاردهم این مجموعۀ ارزشمند، «فی صفة الشراب و الحب علی الشرب» است و در آن، چهار رباعی خیام هم جای گرفته که من در کتاب «رباعیات خیام در منابع کهن» در مورد آن توضیح داده‌ام. اشعار این باب را می‌توان آیین‌نامۀ باده‌ نوشی دانست و هم جنبۀ اجتماعی باده‌نوشی در آن رعایت شده و هم جنبۀ شخصی آن! ● منابع: جُنگ گنج بخش، برگ ۲۰۸ پ، ۲۰۹ پ، ۲۱۰ ر؛ رباعیات خیام در منابع کهن، ص ۱۱۷ - ۱۱۸ ●● "چهار خطی" https://telegram.me/Xatt4

از آمدنم نبود گردون را سود وز رفتن من جمال و جاهش نفزود وز هیچ‌کسی نیز دو گوشم نشنود کاین آمدن و رفتنم از بهر چه بود خیّام خیّام نیشابوری، عمربن ابراهیم. رباعیّات خیّام (نسخهٔ خطّی)، دست‌‌نویس شمارهٔ ۲۱۵۷ کتابخانهٔ دانشگاه تهران، نستعلیق محمّدقوام کاتب شیرازی، کتابت ۹۵۸ ه‌ق، گ۱۶پ. @Tanideh_az_del

دوست‌داران عزیزِ ادبیات فارسی؛ پیشنهاد می‌کنم کانال پر ارزش «شکفتن در آفتاب» آقای دانیال عظیمی را که گنجینه گرانبهایی از مطالب جالب درباره ادبیات است را از دست ندهید: 👇 @shekoftandaraftab

✏️ همایش ملی بزرگداشت زندگی، آثار و شخصیت حسین پژمان بختیاری 🔹 میهمان: ایرج افشار سیستانی. 🔸 بخش اول: ارائه و بررسی مقالات از ساعت ۸ صبح تا ۱۲ 🔸 بخش دوم: اختتاميه و تقدیر از مقالات برتر از ساعت ۱۴ تا  ۱۷. 🕧 زمان: چهارشنبه ۸ اسفند ۱۴۰۳ 🏫 مکان: دانشگاه شهرکرد - دانشکده کشاورزی                سالن شهید آوینی ✔️ دانشگاه شهرکرد ✔️ اداره‌کل نهاد کتابخانه‌های عمومی چهارمحال و بختیاری @n_kh_f_j 🔻 ورود برای عموم علاقه‌مندان آزاد است. @n_kh_f_j