🎙صوتيات دكتر أحمد سيّاد رحمه الله🎙

الله متعال می فرماید: {و توشه بردارید، که بهترین توشه، پرهیزگاری (تقوا) است} [سوره بقره، آیه ۱۹۷] 💡 توشه‌ی سفر به‌سوی آخرت، چیزی جز تقوا نیست؛ و تقوا یعنی: عمل به فرمان‌های الهی، دوری از کارهای حرام، و باور داشتن به اخبار و وعده‌های الله 📌امام ابن قیم رحمه‌الله می‌گوید: همان‌طور که مسافر، بدون توشه‌ای که او را به مقصد برساند، به مقصد نمی‌رسد؛ به همین شکل، مسافرِ راهِ الله و آخرت نیز، جز با توشه‌ای از تقوا، به مقصد نخواهد رسید 📚 إغاثة اللهفان، جلد۱،صفحه ۵۸ https://t.me/DrAhmadSayad

🎥کلیپ تصویری شماره(2383) موضوع:*پاداشی فراوان در چند دقیقه* 🎥 الشیخ عزیز فرحان العنزی حفظه‌الله 📱*در اينستاگرام پيج ما را دنبال كنيد* @abo_abdol_halim •┈┈••✾•🌿🌺🌿•✾••┈┈• 🔷[با ما همراه باشید] 🎙صوتيات دكتر أحمد سيّاد رحمه الله🎙 https://t.me/DrAhmadSayad شعبه (١) https://chat.whatsapp.com/GjY4xnZRVJQ7OT6lvVhW6i شعبه (٢) https://chat.whatsapp.com/KyQ9JXtm0A32jLBSlbcTmq

📌ابن الجوزی رحمه‌الله می‌گوید: «هیچ‌یک از شما کار نیکی را که انجام می‌دهد، هرچند در چشمش کوچک جلوه کند، کم و ناچیز نشمارد؛ چراکه چه بسا همان کار نیک، ترازو (اعمال) را سنگین کند. و هیچ‌یک از شما کار بدی را که انجام می‌دهد، هرچند در نظرش کوچک باشد، بی‌اهمیت نپندارد؛ زیرا چه بسا همان گناه، ترازو را سبک گرداند (و باعث زیان شود).» 📚 بستان الواعظین، صفحه ۵۲ https://t.me/beshnovabehtarinrapeyravikon

سبب گرفتار شدن بسیاری از مردم به بیماری عُجب (خودپسندی): ✍️ علامه سعدی رحمه‌الله می گوید: {بَلِ اللهَ فَاعْبُدْ} یعنی: عبادت را خالصانه تنها برای الله انجام بده و هیچ شریکی برای او قائل نباش، {وَكُنْ مِنَ الشَّاكِرِينَ} یعنی: از شکرگزارانِ الله باش به‌خاطر توفیقی که الله ارزانی داشته است. همان‌طور که الله بر نعمت‌های دنیوی چون سلامتی بدن، عافیت، و روزی شایسته‌ی شکر است، همچنین باید بابت نعمت‌های دینی چون توفیق به اخلاص و تقوا نیز شکر و ستایش شود. بلکه نعمت‌های دینی، در حقیقت، نعمت های واقعی‌اند. و تأمل در اینکه این نعمت‌ها از جانب الله هستند و شکرگزاری نسبت به آن‌ها، انسان را از آفتِ عُجب که دامن گیر بسیاری از اهل عمل می‌شود، نجات می‌دهد؛ چرا که این بیماری از جهل ناشی می‌شود. وگرنه اگر بنده حقیقتِ امر را می‌شناخت، هرگز به نعمتی که او را مستحق شکر بیشتر می‌کند، دچار خودپسندی نمی‌شد. 📚 [تفسیر السعدی] https://t.me/DrAhmadSayad

✍امام ابن قیم رحمه‌الله می‌گوید: شاد کردنِ نفس بیمار، خوشحال ساختنِ دل او، و رساندنِ چیزی که باعث سرور او شود، تأثیری شگفت‌انگیز در بهبود بیماری و کاهش شدت آن دارد. 📚 زاد المعاد (جلد ۴، صفحه ۱۰۷) https://t.me/beshnovabehtarinrapeyravikon

بلای حقیقی ✍امام ابن قیم رحمه‌الله می‌گوید: ▫️ بلای واقعی در حقیقت چیزی نیست جز گناهان و پیامدهای آن‌ها، و عافیت مطلق، همان طاعات و آثار و نتایج آن‌هاست. • پس اهل بلا، همان اهل معصیت‌اند؛ هرچند بدن‌هایشان سالم باشد، و اهل عافیت، همان اهل طاعت‌اند؛ هرچند بدن‌هایشان بیمار باشد. • و برخی از اهل علم درباره‌ی این اثر که روایت شده: "اگر اهل بلا را دیدید، از الله عافیت بخواهید"، گفته‌اند: مراد از اهل بلا، کسانی هستند که به معصیت‌های الهی، بی‌اعتنایی، و غفلت از الله مبتلا شده‌اند. و این، اگرچه بزرگ‌ترین نوع بلاست، اما این عبارت (اهل بلا) شامل انواع مبتلایان در بدن‌ها و دین‌ها نیز می‌شود. و الله داناتر است. 📚 [عدة الصابرين] https://t.me/DrAhmadSayad

🌸 نصیحتی به مادران مسلمان از زبان علمای ربانی اهل سنت 💠 1. شیخ عبدالعزیز بن باز رحمه‌الله می فرماید: "ای مادر مسلمان! فرزندانت امانتی در دست تو هستند. آنان را بر تربیت اسلامی، آموزش نماز، قرآن و ادب نیکو یاری کن. خانه‌ای که در آن مادری صالح باشد، پایه‌ای محکم برای نسل آینده امت اسلام است." 📚 مجموع فتاوى، ج8، ص210 💠 2. شیخ محمد بن صالح العثیمین رحمه‌الله می گوید: "تربیت فرزند با عمل و رفتار مادر آغاز می‌شود، نه تنها با زبان. اگر مادری اهل نماز، حیا و صداقت باشد، فرزندانش نیز بر همین روش خواهند بود. پس ای مادر! خودت را اصلاح کن تا فرزندت صالح گردد." 📚 شرح رياض الصالحين، باب برّ الوالدين 💠 3. امام ابن قیم الجوزیة رحمه‌الله می گوید: "بیشترین چیزی که در صلاح یا فساد فرزند تأثیر دارد، تربیت ابتدایی اوست؛ و مادر، نخستین آموزگار اوست. اگر مادر بر دین، عفت و ادب باشد، فرزند همچون نهالی نیکو خواهد رویید." 📚 تحفة المودود بأحكام المولود، ص22 💠 4. شیخ صالح الفوزان حفظه‌االله می گوید: "بر زن مسلمان لازم است که وقت و توجه خود را برای تربیت فرزندانش قرار دهد؛ نه این‌که آنان را به تلویزیون، اینترنت یا خیابان‌ها بسپارد. مادر، مسئول است و در روز قیامت بازخواست خواهد شد." 📚 الملخص الفقهي جلد1 💠 5. شیخ عبدالرزاق البدر حفظه‌الله فرمودند: "مادران گرامی! فرزندان شما نه فقط جسم، بلکه روح و قلب دارند که باید تغذیه شود. غذای روح آنان قرآن، محبت الله، محبت پیامبر و تربیت ایمانی است. نگذارید فرزندانتان، در ظاهر مسلمان و در باطن بی‌جهت و بی‌جهت تربیت شوند ✅ خلاصه توصیه‌ها: زن مسلمان دارای فرزند باید: خود را الگوی دینی و اخلاقی برای فرزندان قرار دهد. با محبت، اما همراه با حکمت و انضباط اسلامی تربیت کند. از کودکی نماز، قرآن و محبت دین را در دل فرزند بکارد. فرزندان را از فتنه‌های زمانه (رسانه‌ها، بی‌حیایی، بی‌هدفی) محافظت نماید. https://t.me/beshnovabehtarinrapeyravikon

✍امام ابن قیم رحمه‌الله می‌گوید:

"زنِ پاکدامن، چون گوهری پنهان است، ارزشش در پوشیدگی و حیاست، نه در آشکار کردن زیبایی و طلب نظر مردم." 📚 الجواب الكافی

https://t.me/DrAhmadSayad

🔘 پاسخ به کسانی که می‌گویند: عربستان سعودی🇸🇦 تحت سلطه آمریکا🇺🇸 است شیخ احمد بن یحیی نجمی رحمه الله فرمود: ✏️ آیا هرگز جسارتی مانند این جسارت و دروغی مانند این دروغ را دیده‌اید❗️ ✏️ کشوری که بر پایه خود استوار است و در امور و شئون خود مستقل می‌باشد، درباره‌اش گفته می‌شود که تصمیمی از خود ندارد و در هیچ امری استقلال ندارد⁉️ ✏️ آیا آمریکا بود که دستور توسعه حرمین شریفین را داد⁉️ ✏️ و آیا آمریکا بود که فرمان چاپ و نشر قرآن کریم را صادر کرد⁉️ ✏️ و آیا آمریکا بود که مدارس دینی و دانشگاه‌های اسلامی را تأسیس کرد⁉️ ✏️ و آیا آمریکا بود که هر سال امور حج را اداره می‌کند⁉️ ✏️ و آیا آمریکا بود که از جنایتکاران قصاص می‌گیرد و حدود شرعی را اجرا می‌کند❓ ✏️ این سخنی است که هر کسی ذره‌ای عقل داشته باشد، دروغ بودنش را می‌فهمد؛ ولی برخی هستند که الله بصیرت‌هایشان را کور کرده و دل‌هایشان را مسخ نموده، پس چنین یاوه‌های بی‌پایه‌ای را باور می‌کنند. 📚 [الدرر النجمية، صفحه ۱۴۰] •┈┈••✾•🌿🌺🌿✾••┈┈• ●○بشنو و بهترین را پیروی کن○● 📱لینک کانال: https://t.me/beshnovabehtarinrapeyravikon

🎥کلیپ تصویری شماره(2382) موضوع:*پیرو نیکی باش ن پیشوای فتنه* 🎥 الشیخ محمد بن غیث حفظه‌الله 📱*در اينستاگرام پيج ما را دنبال كنيد* @abo_abdol_halim •┈┈••✾•🌿🌺🌿•✾••┈┈• 🔷[با ما همراه باشید] 🎙صوتيات دكتر أحمد سيّاد رحمه الله🎙 https://t.me/DrAhmadSayad شعبه (١) https://chat.whatsapp.com/GjY4xnZRVJQ7OT6lvVhW6i شعبه (٢) https://chat.whatsapp.com/KyQ9JXtm0A32jLBSlbcTmq

دلِ مؤمن به آخرت وابسته است، از روی ترس و امید: 📌ابن الجوزی رحمه‌الله می گوید: همّت مؤمن به آخرت تعلق دارد؛ پس هر چیزی در دنیا او را به یاد آخرت می‌اندازد. و هر کسی که به چیزی مشغول شود، همّت و توجهش همان چیز خواهد بود. آیا نمی‌بینی اگر صاحبانِ حرفه‌ها وارد خانه‌ای آباد شوند، هر یک به آن‌چه با کارش مربوط است توجه می‌کند؟ پارچه‌فروش به فرش‌ها نگاه می‌کند و ارزش آن را می‌سنجد، نجار به سقف چشم می‌دوزد، بنّا به دیوارها، بافنده به پارچه‌ی دوخته شده؟ و اما مؤمن: اگر تاریکی ببیند، به یاد تاریکی قبر می‌افتد، اگر چیزی دردناک ببیند، به یاد عذاب می‌افتد، اگر صدای وحشتناکی بشنود، به یاد دمیده شدن در صور می‌افتد، اگر مردم را در حال خواب ببیند، به یاد مردگان در گور می‌افتد، اگر لذتی ببیند، به یاد بهشت می‌افتد. پس همّت او وابسته به آن چیزی است که در آن‌جاست (آخرت)، و همین او را از مشغول شدن به آن‌چه در این‌جاست (دنیا)، بازمی‌دارد. بزرگ‌ترین چیزی که در دل اوست، تصور ماندگاری همیشگی در بهشت است؛ که ماندنش پایان ندارد، گسسته نمی‌شود و چیزی آن را آشفته نمی‌سازد. پس هرگاه در ذهن خود تصور کند که در میان آن لذت‌های همیشگی و فنا‌ناپذیر در گردش است: از شدت شادی، سر از پا نمی‌شناسد، و سختی راه رسیدن به آن بر او آسان می‌شود؛ چه آن سختی: رنجی باشد یا بیماری، یا آزمونی باشد، یا از دست دادن محبوبی، یا رویارویی با مرگ و جان‌کندن در لحظه‌ی مرگ... و گاه مؤمن تصور ورود به دوزخ و عذاب را می‌کند؛ پس زندگی‌اش تلخ می‌شود و اضطرابش شدت می‌گیرد. پس در هر دو حال (امید و ترس) دلش از دنیا و آن‌چه در آن است، فارغ می‌گردد. دلش گاهی در بیابان شوق سرگردان است، و گاهی در صحرای ترس. پس دیگر ساختمان‌ها و دنیای بیرون را نمی‌بیند. وقتی مرگ به سراغش آید، گمان نجات در او قوت می‌گیرد و امید رهایی دارد، و مرگ بر او آسان می‌شود، و چون به قبر رود و فرشتگان از او پرسش کنند، بعضی از آنان به برخی دیگر گویند: او را رها کنید، که تازه اکنون استراحت یافته است! پایان سخن: از الله می‌خواهیم که بیداری کاملی به ما عطا کند که ما را به سوی طلب فضیلت‌ها برانگیزد، و از انتخاب رذیلت‌ها بازدارد؛ چرا که اگر الله توفیق دهد، کار سامان می‌گیرد، و اگر نه، هیچ چیزی سودی نمی‌رساند. 📚 صید الخاطر، صفحه ۷۴۱ _ ۷۴۲ https://t.me/beshnovabehtarinrapeyravikon

درمان سستی و ضعف در دینداری 📌شیخ علامه ابن عثیمین رحمه‌الله فرمودند: انسان نمی‌تواند همیشه بر یک حال و حالت ثابت بماند؛ حتی صحابه نیز گفتند: «ای رسول الله! هنگامی که نزد تو هستیم، پند می‌پذیریم و ایمان‌مان افزوده می‌شود؛ اما وقتی نزد خانواده‌مان (زن و فرزند) می‌رویم، [آن حال] را فراموش می‌کنیم.» پس پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمودند: «ساعَةً وَساعَة» یعنی: ساعتی چنین و ساعتی چنان (حالِ دل انسان بالا و پایین دارد). پس انسان نمی‌تواند همواره بر یک وضعیت ثابت باشد، اما باید بر سلامت و صلاح قلب خود محافظت کند، زیرا اگر قلب درست شود، تمام بدن اصلاح می‌شود. پس باید: از پرداختن به اموری که بی‌فایده است، خودداری کند. از مجادلاتی که سودی در آن نیست، پرهیز نماید. از حزب‌بازی‌ها و گروه‌گرایی‌هایی که امت را متفرق کرده‌اند، دوری کند. و باید: با رویی باز به‌سوی الله عزوجل بازگردد. 📚 لقاء الباب المفتوح، شماره ۲۳۲ https://t.me/DrAhmadSayad

✴️ خلاصه‌ی اصل مطلب: ابن قیم می‌فرماید:

🔹 تأثیر و ارزش واقعی هر عملی نزد الله، به میزان ایمان و اخلاصی است که در دل انجام‌دهنده‌ی آن عمل وجود دارد صرف انجامِ ظاهرِ عمل. 🔹 و نیز کفاره بودنِ اعمال (یعنی پاک کردن گناهان)، فقط وقتی مؤثر است که آن عمل، کامل و بدون مانع باشد.

✳️ دو قاعده‌ی کلیدی که ابن قیم ذکر می‌کند: برتری اعمال به برتری ایمان، اخلاص و محبت در دل انجام‌دهنده است. تأثیر کفاره داشتنِ عمل، بسته به کمال آن عمل و نبودنِ موانع است. 📌 مثال ۱: دو نفر نماز می‌خوانند 🔸 ظاهر عمل یکی است: هر دو نماز ظهر را به‌موقع می‌خوانند، با وضو و قیام و رکوع و سجود. اما: نفر اول با حضور قلب، اخلاص، و خشوع نماز می‌خواند، دلش نزد خداست. نفر دوم نمازش را از سر عادت و بدون توجه و نیت قوی می‌خواند، شاید اصلاً حضور قلب ندارد. ✅ نتیجه: نماز نفر اول، نزد الله بسیار برتر است و موجب کفاره گناهانش می شود . نماز نفر دوم، اگرچه از نظر ظاهر درست است، اما چون فاقد اخلاص و توجه است، تأثیر اندک‌تری در پاک کردن گناه یا بالا بردن درجه دارد. 📌 مثال ۲: روزه روز عرفه حدیث می‌گوید:

روزه روز عرفه، کفاره گناهان دو سال گناه است (سال گذشته و سال آینده)

✳️ سؤال: اگر کسی هر سال روزه عرفه و عاشورا را بگیرد، آیا واقعاً هر سال سه سال از گناهانش پاک می‌شود؟ ✳️ پاسخ ابن قیم: نه الزاماً. چون: کفاره شدن گناه وابسته به کیفیت عمل است، نه فقط به ظاهر انجام دادن آن. روزه‌ای که با غفلت، خودنمایی، عُجب یا بدون نیت پاک انجام شود، اثر کفاره ندارد یا اثرش کم می‌شود. 📌 موانع تأثیر عمل (ابن قیم به آن‌ها اشاره می‌کند): غفلت: وقتی انسان در انجام عبادت حضور قلب ندارد. فقدان اخلاص: مثلاً برای دیده شدن روزه می‌گیرد یا نماز می‌خواند. عُجب: احساس کند که «من بنده‌ی خوبی هستم»، یا به عمل خود مغرور شود. مَنّ: عبادت را منت بر الله یا مردم بگذارد: «من این‌همه عبادت می‌کنم...» طلب تعظیم از مردم: دلش بخواهد مردم او را بزرگ بشمارند چون مثلاً اهل نماز شب یا روزه مستحبی است. ✅ در همه‌ی این موارد، آن عمل ممکن است باطل شود یا اثر کفاره بودنش را از دست بدهد. 📌 نتیجه‌گیری عملی: همیشه به کیفیت عبادت بیش از کم بدون آن توجه کن. اگر هزار رکعت نماز بخوانی ولی با ریا، بدون اخلاص، و از روی عادت، ممکن است نزد الله کمتر از دو رکعت نماز با خشوع و اخلاص ارزش داشته باشد. هر عبادتی که روحش (یعنی اخلاص) در آن نباشد، مثل جسدی است بی‌جان. برای آنکه عبادت گناهانت را پاک کند و در نامه‌ی اعمالت باقی بماند، باید آن را با قلب زنده و نیت خالص انجام دهی..

و باید دانسته شود که تمامی اعمال نیز بر همین شیوه جاری‌اند؛ پس برتریِ اعمال نزد الله متعال، به میزان برتریِ آن چیزی است که در دل‌ها از ایمان، اخلاص، محبت و توابع آن‌ها وجود دارد. و این عملِ کامل است که گناهان را به‌طور کامل پاک می‌کند، و عمل ناقص، به اندازه‌ی نقصانش اثر دارد. و با این دو قاعده، بسیاری از اشکالات برطرف می‌شود؛ و آن دو قاعده عبارت‌اند از: برتری اعمال، به برتریِ آنچه در دل‌ها از حقایق ایمان است بستگی دارد، و اثر پاک‌کنندگیِ عمل نسبت به گناهان، بسته به کمال یا نقصان آن است. و با این توضیح، اشکالی که برخی از کسانی که بهره‌شان از این باب اندک است، بر حدیثی که در آن آمده: «روزه‌ی روز عرفه گناهان دو سال را پاک می‌کند، و روز عاشورا یک سال را»، وارد می‌کنند، نیز برطرف می‌شود. می‌گویند: اگر کسی عادت همیشگی‌اش این باشد که همیشه روز عرفه و عاشورا را روزه بگیرد، پس چگونه ممکن است که هر سال، سه سال از گناهانش پاک شود؟! برخی پاسخ داده‌اند: آن مقداری که بیش از مقدار گناهان برای پاک‌ شدن باقی می‌ماند، موجب بالا رفتن درجات خواهد شد. و شگفتا! ای کاش بنده، اگر همه‌ی این پاک‌کننده‌ها (اعمال) را انجام داد، حداقل به سبب جمع شدن آن‌ها با هم، گناهانش پاک شود. زیرا پاک شدن گناهان به‌وسیله‌ی این اعمال، مشروط به شروطی است و متوقف بر نبودنِ موانعی، چه در خود عمل و چه بیرون از آن. پس اگر بنده بداند که همه‌ی شروط را به‌جا آورده، و همه‌ی موانع از او برطرف شده، آنگاه پاک شدن (تکفیر) گناهان تحقق می‌یابد. اما عملی که غفلت آن را فرا گرفته یا بیشترِ آن را دربر گرفته، و اخلاص که روح و مغز آن است در آن وجود نداشته، و حق آن ادا نشده، و قدرش دانسته نشده؛ پس این چه چیزی را می‌خواهد پاک کند؟! اگر بنده به عمل خود اعتماد دارد که آن را با تمام حقوق ظاهری و باطنی‌اش ادا کرده، و هیچ مانعی که جلوی پاک شدن را بگیرد در آن نیست، و هیچ باطلی آن را از بین نبرده؛ نه خودپسندی (عُجب)، و نه دیدنِ خود در آن عمل، و نه منت‌ گذاشتن با آن، و نه طلب بزرگی و تعظیم نزد مردم به‌واسطه‌ی آن، و نه در دل خود چشم‌داشت داشتن به کسی که او را به‌خاطر آن بزرگ بشمارد، و نه دشمنی با کسی که او را بزرگ نداشته و گمان کرده که حق او را ضایع کرده یا حرمتش را سبک شمرده؛ پس چنین عملی چه چیزی را پاک خواهد کرد؟! 📚 الوابل الصیب (صفحات ۱۸–۲۰) ✍🏻 امام ابن قیم الجوزیة رحمه‌الله https://t.me/DrAhmadSayad

همیشه به کیفیت عبادت بیش از کم بودن آن توجه کن. اگر هزار رکعت نماز بخوانی ولی با ریا، بدون اخلاص، و از روی عادت، ممکن است نزد الله کمتر از دو رکعت نماز با خشوع و اخلاص ارزش داشته باشد. هر عبادتی که روحش (یعنی اخلاص) در آن نباشد، مثل جسدی است بی‌جان. برای آنکه عبادت گناهانت را پاک کند و در نامه‌ی اعمالت باقی بماند، باید آن را با قلب زنده و نیت خالص انجام دهی. 📚الوابل الصیب (صفحات ۱۸–۲۰) ✍ امام ابن قیم الجوزیة رحمه‌الله https://t.me/DrAhmadSayad

و باید دانسته شود که تمامی اعمال نیز بر همین شیوه جاری‌اند؛ پس برتریِ اعمال نزد الله متعال، به میزان برتریِ آن چیزی است که در دل‌ها از ایمان، اخلاص، محبت و توابع آن‌ها وجود دارد. و این عملِ کامل است که گناهان را به‌طور کامل پاک می‌کند، و عمل ناقص، به اندازه‌ی نقصانش اثر دارد. و با این دو قاعده، بسیاری از اشکالات برطرف می‌شود؛ و آن دو قاعده عبارت‌اند از: برتری اعمال، به برتریِ آنچه در دل‌ها از حقایق ایمان است بستگی دارد، و اثر پاک‌کنندگیِ عمل نسبت به گناهان، بسته به کمال یا نقصان آن است. و با این توضیح، اشکالی که برخی از کسانی که بهره‌شان از این باب اندک است، بر حدیثی که در آن آمده: «روزه‌ی روز عرفه گناهان دو سال را پاک می‌کند، و روز عاشورا یک سال را»، وارد می‌کنند، نیز برطرف می‌شود. می‌گویند: اگر کسی عادت همیشگی‌اش این باشد که همیشه روز عرفه و عاشورا را روزه بگیرد، پس چگونه ممکن است که هر سال، سه سال از گناهانش پاک شود؟! برخی پاسخ داده‌اند: آن مقداری که بیش از مقدار گناهان برای پاک‌ شدن باقی می‌ماند، موجب بالا رفتن درجات خواهد شد. و شگفتا! ای کاش بنده، اگر همه‌ی این پاک‌کننده‌ها (اعمال) را انجام داد، حداقل به سبب جمع شدن آن‌ها با هم، گناهانش پاک شود. زیرا پاک شدن گناهان به‌وسیله‌ی این اعمال، مشروط به شروطی است و متوقف بر نبودنِ موانعی، چه در خود عمل و چه بیرون از آن. پس اگر بنده بداند که همه‌ی شروط را به‌جا آورده، و همه‌ی موانع از او برطرف شده، آنگاه پاک شدن (تکفیر) گناهان تحقق می‌یابد. اما عملی که غفلت آن را فرا گرفته یا بیشترِ آن را دربر گرفته، و اخلاص که روح و مغز آن است در آن وجود نداشته، و حق آن ادا نشده، و قدرش دانسته نشده؛ پس این چه چیزی را می‌خواهد پاک کند؟! اگر بنده به عمل خود اعتماد دارد که آن را با تمام حقوق ظاهری و باطنی‌اش ادا کرده، و هیچ مانعی که جلوی پاک شدن را بگیرد در آن نیست، و هیچ باطلی آن را از بین نبرده؛ نه خودپسندی (عُجب)، و نه دیدنِ خود در آن عمل، و نه منت‌ گذاشتن با آن، و نه طلب بزرگی و تعظیم نزد مردم به‌واسطه‌ی آن، و نه در دل خود چشم‌داشت داشتن به کسی که او را به‌خاطر آن بزرگ بشمارد، و نه دشمنی با کسی که او را بزرگ نداشته و گمان کرده که حق او را ضایع کرده یا حرمتش را سبک شمرده؛ پس چنین عملی چه چیزی را پاک خواهد کرد؟! ✴️ خلاصه‌ی اصل مطلب: ابن قیم می‌فرماید:

🔹 تأثیر و ارزش واقعی هر عملی نزد خداوند، به میزان ایمان و اخلاصی است که در دل انجام‌دهنده‌ی آن عمل وجود دارد صرف انجامِ ظاهرِ عمل. 🔹 و نیز کفاره بودنِ اعمال (یعنی پاک کردن گناهان)، فقط وقتی مؤثر است که آن عمل، کامل و بدون مانع باشد.

✳️ دو قاعده‌ی کلیدی که ابن قیم ذکر می‌کند: برتری اعمال به برتری ایمان، اخلاص و محبت در دل انجام‌دهنده است. تأثیر کفاره داشتنِ عمل، بسته به کمال آن عمل و نبودنِ موانع است. 📌 مثال ۱: دو نفر نماز می‌خوانند 🔸 ظاهر عمل یکی است: هر دو نماز ظهر را به‌موقع می‌خوانند، با وضو و قیام و رکوع و سجود. اما: نفر اول با حضور قلب، اخلاص، و خشوع نماز می‌خواند، دلش نزد خداست. نفر دوم نمازش را از سر عادت و بدون توجه و نیت قوی می‌خواند، شاید اصلاً حضور قلب ندارد. ✅ نتیجه: نماز نفر اول، نزد الله بسیار برتر است و وموجب کفاره گناهانش می شود. نماز نفر دوم، اگرچه از نظر ظاهر درست است، اما چون فاقد اخلاص و توجه است، تأثیر اندک‌تری در پاک کردن گناه یا بالا بردن درجه دارد. 📌 مثال ۲: روزه روز عرفه حدیث می‌گوید:

روزه روز عرفه، کفاره گناهان دو سال است (سال گذشته و سال آینده

) ✳️ سؤال: اگر کسی هر سال روزه عرفه و عاشورا را بگیرد، آیا واقعاً هر سال سه سال از گناهانش پاک می‌شود؟ ✳️ پاسخ ابن قیم: نه الزاماً. چون: کفاره شدن گناه وابسته به کیفیت عمل است، نه فقط به ظاهر انجام دادن آن. روزه‌ای که با غفلت، خودنمایی، عُجب یا بدون نیت پاک انجام شود، اثر کفاره ندارد یا اثرش کم می‌شود. 📌 موانع تأثیر عمل (ابن قیم به آن‌ها اشاره می‌کند): غفلت: وقتی انسان در انجام عبادت حضور قلب ندارد. فقدان اخلاص: مثلاً برای دیده شدن روزه می‌گیرد یا نماز می‌خواند. عُجب: احساس کند که «من بنده‌ی خوبی هستم»، یا به عمل خود مغرور شود. مَنّ: عبادت را منت بر الله یا مردم بگذارد: «من این‌همه عبادت می‌کنم...» طلب تعظیم از مردم: دلش بخواهد مردم او را بزرگ بشمارند چون مثلاً اهل نماز شب یا روزه مستحبی است. ✅ در همه‌ی این موارد، آن عمل ممکن است باطل شود یا اثر کفاره بودنش را از دست بدهد. 📌 نتیجه‌گیری عملی:

✅ نشانه‌ی تعظیم فرمان‌های الهی چیست؟ نشانه‌ی تعظیم اوامر الله آن است که: انسان به وقت‌های عبادت و حدود آن توجه داشته باشد، در پی انجام ارکان، واجبات و کمالات عبادت باشد، بر نیکو انجام دادن عبادت حریص باشد، آن را در زمان مخصوص خودش انجام دهد، هنگام وجوب عبادت به‌سوی آن بشتابد، و اگر بخشی از حقوق آن را از دست داد، اندوهگین، افسرده و پشیمان شود. مانند کسی که از فوت شدن نماز جماعت اندوهگین می‌شود، در حالی که می‌داند اگر نمازش تنها هم پذیرفته شود، اما بیست‌وهفت برابر پاداش را از دست داده است! اگر تاجری در شهر خود، بدون رنج سفر یا سختی، در یک معامله بیست‌وهفت دینار سود از دست بدهد، دست حسرت به دندان می‌گزَد! پس چگونه است حال کسی که بیست‌وهفت برابر نمازی را از دست داده، که هر یک برابرش از هزار، بلکه هزار هزار (میلیون)، و هر مقدار که خدا بخواهد، برتر و بالاتر است؟! پس اگر بنده چنین سودی را از دست بدهد، قطعاً زیان کرده است. و بسیاری از علما گفته‌اند:

کسی که با سردی و بی‌اعتنایی نماز بخواند، و از این مصیبت (یعنی فوت شدن فضیلت‌ها) هیچ اندوهی به دل راه ندهد، و دلش از آن نلرزد و نترسد،

این نشان می‌دهد که در دل او هیچ تعظیمی نسبت به فرمان الله وجود ندارد. همچنین: اگر اول وقت نماز (که نشان‌دهنده‌ی خشنودی الله است) از دستش برود، یا صف اول که الله و فرشتگانش بر کسانی که در طرف راست آن هستند درود می‌فرستند، از دستش برود، و اگر بنده فضیلت آن را می‌دانست، برای رسیدن به آن می‌جنگید! و بر سر آن قرعه‌کشی می‌کردند! همچنین: از دست رفتن نماز جماعت بزرگ که بر اساس تعداد افراد، ثواب آن بیشتر می‌شود؛ هرچه جمع بیشتر باشد، نزد خدا محبوب‌تر است. و هرچه فاصله‌ی قدم‌های انسان تا مسجد بیشتر باشد، هر گامی یک گناه را پاک می‌کند و گام دیگر یک درجه بالا می‌برد. 🔻 همچنین از دست دادن خشوع در نماز و حضور قلب در پیشگاه پروردگار عزوجل—که روح و مغز نماز است—ضرری عظیم است؛ نمازی که خالی از خشوع و توجه باشد، مانند بدنی مرده است که روحی در آن نیست. آیا بنده شرم نمی‌کند که به یک انسانِ مانند خودش، هدیه‌ای مرده تقدیم کند؟ آیا اگر بخواهد برده‌ای مرده، یا کنیزی مرده را به یک پادشاه یا امیر یا بزرگی هدیه دهد، چه تصوری از پذیرش این هدیه خواهد داشت؟! پس نماز بی‌خشوع و بی‌حضور قلب، دقیقاً همانند هدیه‌ی انسانی مرده است به سلطانی بزرگ. و به همین سبب، الله چنین نمازی را از بنده‌اش نمی‌پذیرد—گرچه در احکام ظاهری دنیا ممکن است به عنوان رفع تکلیف پذیرفته شود— اما پاداشی بر آن نخواهد داد؛ زیرا:

بنده از نمازش، تنها به اندازه‌ای بهره‌مند می‌شود که از آن آگاه بوده و آن را درک کرده باشد.

چنان‌که در سنن و مسند امام احمد و دیگر کتب از پیامبر ﷺ روایت شده که فرمود:

بنده نماز می‌خواند، اما از آن برایش چیزی نوشته نمی‌شود جز نصفش، یا یک‌سومش، یا یک‌چهارمش، یا یک‌پنجمش... تا آن‌که فرمود: حتی یک‌دهمش!

📚 الوابل الصیّب، ص ۱۶–۱۸ ✍🏼 امام ابن قیم الجوزیه رحمه‌الله https://t.me/DrAhmadSayad

✅ نشانه‌ی تعظیم فرمان‌های الهی چیست؟ نشانه‌ی تعظیم اوامر الله آن است که: انسان به وقت‌های عبادت و حدود آن توجه داشته باشد، در پی انجام ارکان، واجبات و کمالات عبادت باشد، بر نیکو انجام دادن عبادت حریص باشد، آن را در زمان مخصوص خودش انجام دهد، هنگام وجوب عبادت به‌سوی آن بشتابد، و اگر بخشی از حقوق آن را از دست داد، اندوهگین، افسرده و پشیمان شود. مانند کسی که از فوت شدن نماز جماعت اندوهگین می‌شود، در حالی که می‌داند اگر نمازش تنها هم پذیرفته شود، اما بیست‌وهفت برابر پاداش را از دست داده است! اگر تاجری در شهر خود، بدون رنج سفر یا سختی، در یک معامله بیست‌وهفت دینار سود از دست بدهد، دست حسرت به دندان می‌گزَد! پس چگونه است حال کسی که بیست‌وهفت برابر نمازی را از دست داده، که هر یک برابرش از هزار، بلکه هزار هزار (میلیون)، و هر مقدار که خدا بخواهد، برتر و بالاتر است؟! پس اگر بنده چنین سودی را از دست بدهد، قطعاً زیان کرده است. و بسیاری از علما گفته‌اند:

کسی که با سردی و بی‌اعتنایی نماز بخواند، و از این مصیبت (یعنی فوت شدن فضیلت‌ها) هیچ اندوهی به دل راه ندهد، و دلش از آن نلرزد و نترسد،

این نشان می‌دهد که در دل او هیچ تعظیمی نسبت به فرمان الله وجود ندارد. همچنین: اگر اول وقت نماز (که نشان‌دهنده‌ی خشنودی الله است) از دستش برود، یا صف اول که الله و فرشتگانش بر کسانی که در طرف راست آن هستند درود می‌فرستند، از دستش برود، و اگر بنده فضیلت آن را می‌دانست، برای رسیدن به آن می‌جنگید! و بر سر آن قرعه‌کشی می‌کردند! همچنین: از دست رفتن نماز جماعت بزرگ که بر اساس تعداد افراد، ثواب آن بیشتر می‌شود؛ هرچه جمع بیشتر باشد، نزد خدا محبوب‌تر است. و هرچه فاصله‌ی قدم‌های انسان تا مسجد بیشتر باشد، هر گامی یک گناه را پاک می‌کند و گام دیگر یک درجه بالا می‌برد. 🔻 همچنین از دست دادن خشوع در نماز و حضور قلب در پیشگاه پروردگار عزوجل—که روح و مغز نماز است—ضرری عظیم است؛ نمازی که خالی از خشوع و توجه باشد، مانند بدنی مرده است که روحی در آن نیست. آیا بنده شرم نمی‌کند که به یک انسانِ مانند خودش، هدیه‌ای مرده تقدیم کند؟ آیا اگر بخواهد برده‌ای مرده، یا کنیزی مرده را به یک پادشاه یا امیر یا بزرگی هدیه دهد، چه تصوری از پذیرش این هدیه خواهد داشت؟! پس نماز بی‌خشوع و بی‌حضور قلب، دقیقاً همانند هدیه‌ی انسانی مرده است به سلطانی بزرگ. و به همین سبب، الله چنین نمازی را از بنده‌اش نمی‌پذیرد—گرچه در احکام ظاهری دنیا ممکن است به عنوان رفع تکلیف پذیرفته شود— اما پاداشی بر آن نخواهد داد؛ زیرا:

بنده از نمازش، تنها به اندازه‌ای بهره‌مند می‌شود که از آن آگاه بوده و آن را درک کرده باشد.

چنان‌که در سنن و مسند امام احمد و دیگر کتب از پیامبر ﷺ روایت شده که فرمود:

بنده نماز می‌خواند، اما از آن برایش چیزی نوشته نمی‌شود جز نصفش، یا یک‌سومش، یا یک‌چهارمش، یا یک‌پنجمش... تا آن‌که فرمود: حتی یک‌دهمش!

📚 الوابل الصیّب، ص ۱۶–۱۸ ✍🏼 امام ابن قیم الجوزیه رحمه‌الله https://t.me/DrAhmadSayad

🎥کلیپ تصویری شماره(2381) موضوع:*چرا پیامبر صلی الله علیه وسلم عاشورا را روزه گرفت*؟ 🎥 الشیخ سلیمان الرحیلی حفظه‌الله 📱*در اينستاگرام پيج ما را دنبال كنيد* @abo_abdol_halim •┈┈••✾•🌿🌺🌿•✾••┈┈• 🔷[با ما همراه باشید] 🎙صوتيات دكتر أحمد سيّاد رحمه الله🎙 https://t.me/DrAhmadSayad شعبه (١) https://chat.whatsapp.com/GjY4xnZRVJQ7OT6lvVhW6i شعبه (٢) https://chat.whatsapp.com/KyQ9JXtm0A32jLBSlbcTmq

▪️ استفاده از کلاه‌گیس (باروکه) 📌ابن عثیمین رحمه‌الله فرمودند: کلاه‌گیس (باروکه) حرام است و در حکم وصل (چسباندن موی مصنوعی به سر) است، حتی اگر به معنای وصل واقعی هم نباشد؛ زیرا ظاهر سر زن را بلندتر از واقعیت نشان می‌دهد و به وصل شباهت دارد. پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله وسلم لعنت کرده‌اند وصاله و وصاله‌کننده را. اما اگر زن اصلاً مویی بر سر نداشته باشد، مانند اینکه کچل باشد، استفاده از کلاه‌گیس برای پوشاندن این عیب اشکالی ندارد، چون رفع عیوب جایز است. 📚[مجموعه سوالاتی که به خانواده مسلمان مربوط می‌شود (۵)] https://t.me/DrAhmadSayad