احسان نوری | Ehsan Noori

افرادی خوش چانس هستن در مسیر که قرار دارند ۹۹ فیصد تلاش کرده باشند.

#انگیزشی این پشک ها با خرگوشا بزرگ شدن، راه رفتن خودشان یادشان رفته مراقب افرادی که همرای شان معاشرت می کنید، باشید !

Life is like a mirror. smile at it and it smiles back at you. زندگی مانند (نگاه کردن در) یک آینه است. به آن لبخند بزن تا آن هم به تو لبخند بزند. Dr.Ehsannoori

💫 هفت راز برای رسیدن به آرامش راز اول: با خدا ارتباط برقرار کنید. راز دوم: مثبت فکر کنید. راز سوم: قضاوت خود را به تاخیر بیندازید راز چهارم: برآرامش درونی تمرکز کنید. راز پنجم: از آن چه هستید راضی باشید راز ششم: به دستورات اخلاقی احترام بگذارید. راز هفتم: دید جدیدی پیدا کنید.

اگر الگویی صحیح نباشد، نسل ها را درگیر میکند.

🔴 قدرت مغز مغز شما قادر به تغییر سمت حرکت این قطار است، کافیست فکر کنید به سمت مخالف در حال حرکت است! نمونه ای ساده از قدرت تاثیر افکار بر آنچه میبنیم و چیزی که حقیقتاً در جریان است.

❗‌‌این کلمات را کمتر به کار ببرید : 🔹نمی‌شود… 🔸نمی‌توانم… 🔹ندارم… #نگو ⚠ هیچ وقت از نداشتن و یا کمبود سخن نگویید؛ زیرا از سخن‌های شما بر شما حکم می‌شود! 👈یعنی با آن چه که می‌گویید، هم ارتعاش می‌شوید،↻شاید در آن لحظه چیزی متوجه نشوید ولی پاسخش را در طول زمان دریافت می‌کنید. نکته دیگر را که داکتر احسان نوری پیشنهاد می کند. 👈اگر مدام متوجه شکست و بی‌پولی و روابط ناسرانجام‌تان باشید، شکست بیشتری را به خود جذب خواهید کرد. 💢 عادت کنید که در دنیای شگفتی‌ها ومعجزه‌ها زندگی کنید؛ زیرا حقیقت چیزی نیست که شما می‌بینید. ✅ چشم‌هایتان را فقط به موفقیت بدوزید و جز پیروزی چیز دیگری را باور نکنید. Dr ehsannoori

Believe in yourself, your abilities and your own potential. Never let self-doubt hold you captive. You are worthy of all that you dream of and hope for. #live #1TV # Saturdays and Wednesdays #Dr.Ehsannoori

فردی از لقمان حکیم پرسید: از این­جا تا فلان‌جا چقدر راه است؟ گفت راه برو… گفت می­‌خواهم بدانم از این­جا تا آن­جا چقدر طول می‌کشد؟ لقمان گفت راه برو… او فکر کرد که لقمان متوجه نیست و یا عقلش کار نمی­‌کند، گفت: خدا پدرت را بیامرزد و شروع کرد به راه رفتن… و لقمان به او گفت: یک روز در راه خواهی بود. گفت: پس چرا این را از اول به من نگفتی؟ لقمان گفت: آخر راه رفتنت را ندیده بودم.

🌸سپاسگزار باش قبل از آنکه سنگی بر سرت بیفتد ! روزی مهندس ساختمانی، از طبقه ششم میخواست که با یکی از کارگرانش حرف بزند. خیلی او را صدا میزند... اما به خاطر شلوغی و سر و صدا، کارگر متوجه نمیشد! به ناچار مهندس، یک اسکناس ۱۰ دلاری به پایین می اندازد، تا بلکه کارگر بالا را نگاه کند! کارگر ۱۰ دلار را برمیدارد و توی جیبش میگذارد و بدون اینکه بالا را نگاه کند، مشغول کارش میشود. بار دوم مهندس ۵۰ دلار میفرستد پایین و دوباره کارگر بدون اینکه بالا را نگاه کند پول را در جیبش میگذارد. بار سوم مهندس سنگ کوچکی را می‌اندازد پایین و سنگ به سر کارگر برخورد میکند، در این لحظه کارگر سرش را بلند میکند و بالا را نگاه میکند و مهندس کارش را به او میگوید... این داستان همان داستان زندگی انسان است. خدای مهربان همیشه نعمتها را برای ما میفرستد اما ما سپاسگزار نیستیم و لحظه ای با خود فکر نمیکنیم این نعمتها از کجا رسید اما وقتی که سنگ کوچکی بر سرمان می افتد که در واقع همان مشکلات کوچک زندگیند به خداوند روی می آوریم! بنابراین هر زمان از پروردگارمان نعمتی به ما رسید لازم است که سپاسگزار باشیم قبل از اینکه سنگی بر سرمان بیفتد ! 🍃🍃🍃

🔴 میگویند: خواهی نشوی رسوا همرنگ جماعت شو!‍ ولی قرآن چیزی دیگه میگه: أكثر الناس ﻻ‌ ﻳﻌﻠﻤﻮﻥ" بیشتر مردم نمۍدانند أكثر الناس ﻻ‌ ﻳﺸﻜﺮﻭﻥ" بیشتر مردم ناسپاس اند *أكثر الناس ﻻ‌ ﻳﺆﻣﻨﻮﻥ " بیشتر مردم ایمان نمی آورند أكثرهم ﻓﺎﺳﻘﻮﻥ" بیشترشان گناهکارند أكثرهم ﻳﺠﻬﻠﻮﻥ" بیشترشان نادانند أكثرهم ﻣﻌﺮﺿﻮﻥ" بیشترشان اعتراض گرند أكثرهم ﻻ‌ ﻳﻌﻘﻠﻮﻥ" بیشترشان تعقل نمۍکنند أكثرهم ﻻ‌ ﻳﺴﻤﻌﻮﻥ " بیشترشان ناشنوایند ﻭﻗﻠﻴﻞ ﻣﻦ ﻋﺒﺎﺩﻱ ﺍﻟﺸﻜﻮﺭ " و کم اند بندگانی که شاکرند ﻭﻣﺎ ﺁﻣﻦ ﻣﻌﻪ ﺇﻻ‌ ﻗﻠﻴﻞ " و جز اندکی ایمان نمی آورند پس نه تنها اکثریت نشانه حقانیت نیست بلکه در مورد زیادی اکثریت بر خلاف معیارهای صحیح رفتار میکنند. انتخاب راه صحیح با خودمان است. داکتر احسان نوری

عید مبارک بنده گی کن تا که سلطانت کنند تن رها کن تا همه جانت کنند سر بنه در کف ، برو در کوی دوست تا چو اسماعیل قربانت کنند بگذر از فرزند و مال و جان خویش تاخلیل الله دورانت کنند

با خدا که همراه باشی🥰 خستگی و ناامیدی معنی نداره✨💕

2 درصد از مردم می اندیشند، 3 درصد فکر می کنند که می اندیشند. و 95 درصد حاضرند بمیرند. اما فکر نکنند.

✔️بارها تصمیم گرفته ایم که: - صبح ها نرمش کنیم - زبان انگلیسی یاد بگیریم - کمتر غذا بخوریم تا به وزن دلخواه برسیم - هر روز کمی پیاده روی کنیم - کتاب خواندن را شروع کنیم - ... ✔️اما هر بار یکی از این دو اتفاق برایمان افتاده است: - یا اصلاً شروع نکرده ایم - یا اندکی بعد از شروع، ادامه اش نداده ایم دو راه برای حل این مشکل فراگیر وجود دارد: 1 - مشکل ما، نداشتن اراده نیست. پس یه خودمان انگ بی ارادگی نزنیم. اگر بی اراده بودیم، تمام کارهای بزرگی که در زندگی انجام دادیم - مانند تحصیل، ازدواج، راه اندازی یک کار و کسب و ... - را نمی توانستیم محقق کنیم. "دارن هاردی"، نویسنده کتاب "اثر مرکب" می گوید که مشکل ما در عملی نکردن تصمیمات مان، به این برمی گردد که "انگیزه کافی" نداریم. اگر قرار باشد یک سال دیگر به یک کشور انگلیسی زبان مهاجرت کنیم، به احتمال قوی، خواهیم توانست ظرف 12 ماه آینده، زبان انگلیسی را یاد بگیریم، کاری که در 12 سال گذشته نتوانستیم؛ چرا؟ چون قبلاً موتور محرکه ای به نام "انگیزه" نداشتیم ولی الان داریم چون می دانیم سال آینده همین موقع، برای سوار شدن به تاکسی هم نیازمند زبان انگلیسی خواهیم بود. بنابر این، در بطن هر تصمیمی، باید انگیزه ای قوی نیز تعریف شود (درباره انگیزه بعدها بیشتر صحبت خواهیم کرد). 2 - بعد از تعریف انگیزه، پیشنهاد مشخص من استفاده از روشی است که آن را "روش عدد یک" نامیده ام هست. 🔹هر کاری را از کوچک ترین واحد آن که "یک" هست، شروع کنیم. مثلاً از همان روز اولی که تصمیم به نرمش صبحگاهی گرفتیم، نیازی نیست نیم ساعت نرمش کنیم بلکه کافی است روز اول، فقط "یک دقیقه" نرمش کنیم؛ بله، فقط یک دقیقه. ➖اگر می خواهیم زبان خارجی یاد بگیریم، نیازی نیست از همان اول کار، خودمان را درگیر انواع کلاس ها و کتاب ها بکنیم. کافی است تصمیم بگیریم هر روز "یک واحد" لغت یاد بگیریم. منظور از "یک واحد" کمترین تعداد لغتی است که می توانیم در یک روز بخوانیم. این یک واحد می تواند حتی یک کلمه باشد (در اینجا کاری با این که حفظ لغت روش خوبی برای یادگیری زبان هست یا نه ندارم). ➖اگر می خواهیم از حجم غذایمان بکاهیم، نیازی نیست فوراً درگیر یک رژیم غذایی سختگیرانه شویم. کافی است روز اول، تنها یک قاشق از غذای مان را کم کنیم. ➖اگر می خواهیم پیاده روی کنیم، روز اول به اندازه "یک واحد" پیاده روی کنیم. یک واحد من می تواند فقط 100 متر باشد و یک واحد شخص دیگری 200 متر. مهم این است که از عددی شروع کنیم که به هیچ عنوان - تأکید می کنم به هیچ عنوان - فشار و سختی بر ما تحمیل نکند. بعد از این که کارمان را با یک واحد شروع کردیم، کافی است بسته به نوع تصمیم و مقتضیات آن یکی از این دو کار را انجام دهیم: الف) همان یک واحد را در روزهای بعد نیز ادامه دهیم؛ مثلاً هر روز فقط 5 لغت حفظ کنیم. هر روز دو بیت شعر بخوانیم و ... ب) آرام آرام و بعد از تثبیت واقعی در مرحله اول، کمی بر آن یک واحد اولیه، بیفزاییم؛ مثلاً اگر روزهای اول، تنها یک صفحه کتاب می خواندیم، در هفته بعد روزانه 7 صفحه و چند روز بعد روزانه 12 صفحه بخوانیم و همین طور الی آخر. یا اگر روزهای اول، روزی 100 قدم پیاده روی می کردیم، رفته رفته بر آن بیفزاییم و روزانه 200 متر و 300 متر و 500 متر و ... پیاده روی کنیم تا به سقف مورد نظرمان که روزی 2 کیلومتر است برسیم و همان را تثبیت کنیم. یا اگر می خواهیم مصرف برنج مان را به نصف کاهش دهیم، روزهای اول، قبل از شروع به غذا خوردن، یک قاشق برنج از بشقاب مان را برداریم و بیرون بگذاریم. بعد از آن که یک قاشق کمتر برایمان عادی شد، دو قاشق کم کنیم، بعد از چند روز 4 قاشق کم کنیم تا این که مثلاً در یک ماه به نصف بشقاب برسیم. 🔺اگر کسی نمی تواند تصمیمات اش را با کمترین واحد آن شروع کند، مثلاً نمی تواند روزی یک دقیقه نرمش کند یا فقط یک لغت حفظ کند، من هیچ راه حلی برای او سراغ ندارم. اما فارغ از این کنایه(!) مطمئن هستم در هر انسانی این توانایی حداقلی وجود دارد که از روش "عدد یک" استفاده کند و موفق هم بشود. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

بشر، آنقدر که از ترسِ حوادث اتفاق نیفتاده در آینده در رنج است، از خود آن اتفاق آنقدر رنج نبرده است!