ادبیات سئونلر

فاطمه_ملک_زاده دهان پرنده ای در درزِ زیر پیرهنت قطع شده نگاه عقابی ات پشتِ نرده هایِ خطِ ویژه کوچه را وا میگذاری با گوریده گیِ زیبایِ درختان ِ زبانِ گنجشک ادریسی های هفت رنگِ پا بلند گلهای صورتی کثیفِ کالباسی و مردمانِ هفت خطی که زندگیت را به هزار دلیل داستان بافی کردند هولِ غریبی در ویرانه هاست و تو به گُماری پر از وَلَش های وحشی میمانی چیزهایی در زندگیت پاشید به راحتیِ تکانِ سرانگشتی به خاکه سیگار عزیزِ من! دارکوبی که نقطه های تهی بر سینه درختان می نشانَد پرِ رها شده از گمنام ترین پرنده مهاجر را می شناسد و تو که با انگشتانت در هوا سوراخ ایجاد میکنی بزرگراهی که هزار جاده به تو منتهی میشود اما نمیدانی که هیچ قمار بازی ورقه نشان دار را دوست ندارد هوا بوی آمونیاک میدهد و من که هنوز سندرمِ سلنوفیلِ ماه با من ست و از درون ویترایِ شامِ آخرم با عطرِ مردانه ای که در کوچه پیچیده چشمانِ آبی نفتی ات را آتش میزنم https://t.me/Adabiyyatsevanlar

✍:شیرکو_بیکس در شبی طوفانی به خانه ات یورش آوردند و هر آنچه یادگاری از عشق ما بود به تاراج بردند حلقه، خواب، گردنبند النگو، زمزمه، تبسم. در غروبی مه آلود در خیابانی عمومی دوره ات کردند به خاطر شعر من چمدان دستی ات را بردند زمانی که ترا به بند کشیدند نامه و بوسه و عطر و آه و عکس و فریاد و فضیلت ما را با خود بردند اما نه در آن خانه نه در آن خیابان و نه در آن زندان نه با بردن و نه با به بند کشیدن نتوانستند و نشد ذره ای از عشق ما را به تاراج برند. https://t.me/Adabiyyatsevanlar

رحیم گوزل یالان دئمیر! دونیا یالاندیر دئیَنلر... هانی او اولو ارنلر؛ دده‌قورقودلاریمیز، افلاطون‌لار، ارسطولار... هانی؟ هانی؟ گلین: بیر - بیریمیزه قارا باسدی ائله‌مه‌یک؛ گوروروک‌سه، یاخشی گوره‌ک: بو وارلیغی، بو حیاتی، بو دونیانی؛ اَن دوغروسو بو رویانی!..

دکتر علی اکبر ترابی (حاللاج اوغلو)         راستا کوچه       مشروطه کورپوسو "راستا کوچه بیزیک _ بیزیک" "ائللر ایله دیز به دیزیک" بو کوچه ده ائل ایزی وار، ستارخانین یول _ ریزی وار؛ " سردار" یولون یاخین ائده ر، " انجمن " ه بوردان گئده ر. ایندی ده وار آت شئیهه سی، آتلیلارین گور صئیحه سی، شانلی ائلین حق نفه سی، اونون هایی، اونون سسی، بو کوچه ده جینگیلده ییر، ائل سازیندا دینگیلده ییر، گویون اوزو پاریلداییر، گولله سسی شاریلداییر، " ایلدیریم " ین توپو شاخیر، سنگره ائل سئل تک آخیر. بویلان بیر باخ! او ائل گلیر، ائل دئمیشکن گور سئل گلیر، آت اوستونده اودور " سردار "، اودور " باغوان "، اودور "سالار"؛ گونده ن یانمیش اوزو _ گوزو، پولاددان دیر " سردار " اوزو؛ آرخاسیندا نه انسانلار، قورخو بیلمز نه اصلانلار، بونلار پولاد قالادیرلار، پارلاق تاریخ یارادیرلار. دئمه بونلار سوووشورلار، ایتگین لیگه قوووشورلار؛ همان او یول _ اوایز یاشیر، چونکو شانلی تبریز یاشیر؛ زمان حددین بو ائل آشیر، " #حاللاج " عشقی جوشور _داشیر، حق سوزو وار اوره گینده، ائل گوجو وار بیله گینده. https://t.me/Adabiyyatsevanlar

سایین کانالداشلار سئویملی قلم داشیمیز اوستاد ناصر داورانین داروگ مجله سی ایله مصاحبه سینی کانالا کوچورندا برقیسمتی کپی پست دن دوشوبلر بو موصاحبه نی اوخویانلاردان عوذور دیله ییب موصاحبه نین تکمیلینی تقدیم ائدیریک . ادبیات سئونلر 1404,5,18 https://t.me/Adabiyyatsevanlar

م_مجیدی بوگلن چیچیک بیرغزلواره (سنسیز اولابیلمز).نچه ایل بونان قاباخ،بیرناگوار اتفاقین ایل دُنیمینده بوقلمین صاحبینن وصف اولدی. بوگچن اردیبهشت آیندا سونکی ایل دُنیمینده بیر بالاجا موسیقی محفلینده،حرمتلی وهمتلی هنرمندلر نچه قطعه اونان انتخاب ادیب (سه گاه زابل) مایه سینده موغام آوازندا یاراددلار ،نواری تنظیم اولماغدادی ،اللری وار اولسون . سن سیز آکونول گون منه رخشان اولابیلمز اون دُدگجه لیک آیدادرخشان اولابیلمز بلبل سسنین شوقی اگر اولماسا گلده گُلشنده سحر لبلری خندان اولا  بیلمز پروازووی گورجک اوخودوم اوج سماده سن تک گوزه لیم خوش پروپران اولابیلمز مجنون کیمی دیوانه لری گورمه سه لیلی هجرینه دُزیب زلفی پریشان اولا   بیلمز اوزقویدم آلام پیغامووی باد صبادن هرنامه رسان مرغ سلیمان اولابیلم اونما بوقدرقصد شفا اهل  نظردن عشق اهلنین هیچ دردینه درمان اولابیلمز گرعهد الیه ام سئوله میه ام دردیمی نینیم عشقین بیانی سینه ده پنهان اولابیلمز  .                          اردیبهشت ۱۴۰۴

علی رشتبر قاییب اؤلولر وار تپ تزه دیر، بیز حیاتدا بایات اولدوق. وارکن چیخدیق یادداشلاردان، نه گولملی حیات اولدوق. ائله دئدیک خان کرمدن، قریب اولدوق،شاه صنممدن. او قدر دانیشدیق  غمدن، غم شاه اولدو  بیز مات اولدوق، وارا قییمادیق،  درد بؤلدوک، شؤهرت اوغرونا گؤمولدوک . اؤزوموزو سولطان، بیلدیک ، من دئمکدن چات-چات اولدوق. یاس اولدو الله تویوموز، یامان دریندی قویوموز. زهره دؤندو سویوموز، کدری یئددی قات اولدوق. قاییب قارا ساچا دنیک،   بیز اؤز داغیمیزا چنیک. غم چکنلر نسلیندن‌ایک، کدره هاردان ذات اولدوق؟!....

حافظ خیاوی «بابک شیرین‌صفت» که بود و چه کرد؟ «بابک شیرین‌صفت» هر زمان، لاپ او جاوان چاغیندان، لاپ ایندییه‌جن، ساچلارینا دن دوشن زامانلاریناجان، چالیشمادا، یاراتماغدا، یئنی ایشلر بسته‌له‌مکده، ارائه وئرمک‌ده‌دیر. همیده اونون صریح‌لیگی، اوزلو اولماسی و اوتانماماسی، قدرته باش اَیمه‌مه‌سی، ریاکار اولماییب، یالتاق اولماماسی بیزلره، او زامانلار؛ یئتمیش‌ینجی ایل‌لرده، هشتادینجی ایل‌لرده اونلا تانیش اولوب، اونون «عباس‌آباد»داکی، «گیشا»‌داکی دفترینه گلیب گئدن سینما اؤیرنجی‌لرینه درس کیلاسی کیمی‌ بیرشئی‌ایدی. بابک شیرین‌صفت همیده ساوادلی، همیده هوش‌لو باشلی بیریسی‌دی. چوخلو کیتابلار اوخویوب و اوخودوغون یادیندا ساخلاییب و هر زامان اؤز اوخودوقلارینا انتقادلا باخا بیلیر بابک. بابک، باکی‌لیلار دئمیشکن پئشه‌کار، ایرانلی‌لار دئمیشکن حرفه‌ای سینماچی اولوب، سینما ایشی گؤرمه‌یه امکان اولمویاندادا، ترجمه ائدیب، نقاش‌لیق ائدیر و ایندی‌ده سینمایا ماراغی اولان بیر نئچه جاوانی گؤرنده، اولارلا بیرلیکده جاوانلاشیر، هیجان‌لاشیر بابک. یاشاییشیمین آیدین چاغلارینین بیری بابک‌له تانیش اولماسی دیر. ۱۳۷۹ دا، بابک‌له تانیش اولوب و ائله همن گونلر اونون «عاشیقین دیلی» آدلی بیر قیسا فیلم‌ینده، دستیار اولدوم. ۱۳۸۴ ده، اونون ایلک سینمایی فیلمینده، «رامی» آدلی فیلم‌ینده گئنه دستیار اولدوم اونا و اوندان سورادا بو ایگیرمی ایلین ایچین‌ده تئزتئز گؤروشوروک. بو گؤروشلرده، او چکدیکلری فیلم‌لری منه گؤرسه‌دیر، همیده منیم یازدیغلاریمی‌ اوخویور. فیلم‌لری گؤروب، یازی‌لاری اوخویوب، دانیشیریق باهم، گاهدان‌دا ساواشیریق و چوخ زاماندا گولوشوروک بیرلیکده. ایندی ائله ایکیمیزده مشگین شَهَرینده ساکینیک. تئزتئز گؤروشوب، بیرلیکده یئییب ایچیب، سینمادان، ادبیات‌دان، تزه گلنلردن، چیخیب گئدنلردن دانیشیریق. کئچمیشدن، گله‌جیدن دانیشیریق بابک‌له. https://t.me/Adabiyyatsevanlar

تقی قیصری مستندهای خارق‌العاده‌ی بابک شیرین‌صفت بابک شیرین‌صفت، پژوهشگر مردم‌شناسی و مستندساز با چهارگانه‌های جدید به اکران بازگشته است. از عمق شناختی موجود در فیلم‌های اخیر می‌توان دریافت که سوابق بیش از بیست‌ساله‌ی هنری و فیلم‌سازی شیرین‌صفت در فیلم‌نامه‌نویسی، کارگردانی، و تهیه‌کنندگی فیلم او را به درجه‌ای قابل توجه از پختگی حرفه‌ای رسانده است. سوژه‌هایی که شیرین‌صفت در این چهارگانه انتخاب کرده، در نوع خود بِکر، و قطعاً نه‌فقط برای مخاطب ایرانی، و آذربایجانی‌ها، بلکه برای جوانانی که به دنبال عمق و شکاف‌های فرهنگی در تاریخ خود می‌گردند فوق‌العاده جذاب خواهد بود. این مستندها تلفیقی از جذابیت‌های یکتای آیین‌های گم‌شده در کشاکش تاریخ را با درون‌مایه‌های پژوهش علمی به بیننده عرضه می‌کند. در این چهارگانه‌ها «شمن‌ـیسم» و آخرین بازمانده‌های آیین‌های شمنی در میان اقوام و ملیت‌های مختلف به صورت مستند نشان داده می‌شود، آیین‌هایی که تا چند دهه پیش، جزو مناسک و آیین‌های عادی دست‌کم در روستاهای آذربایجان بودند. یکی از جالب‌ترین نکته‌هایی که در این مستندها بر آن تأکید می‌شود، برداشت جدیدی از کاربردهای فرهنگی و معیشتی توتم‌هاست که به‌نادرست تاکنون به بت‌پرستی تعبیر شده است.  جست‌وجوهای هدفمند و سفرهای شیرین‌صفت به نقاط مختلف جهان در پی نشانه‌های بازمانده از شمنیسم، و تصویرگری عینی از جنبه‌های کاربردی آیین‌های شمنی به‌ویژه در درمان بیماران، بهره‌گیری از رقص‌ جمعی (یاللی) با بیشینه‌ای هزاران ساله برای همبستگی اجتماعی، و استغاثه از نیروهای فوق‌طبیعی برای برآوردن نیازهای مادی، ما را با خود به دنیایی شگفت‌انگیز و کم‌نظیر می‌برد. اگر مخاطبان مطالعاتی در مردم‌شناسی داشته و نظری به کتاب‌هایی نظیر «شاخه‌ی زرین» جیمز جورج فریزر انداخته باشند، نمودهای عینی تطور آیین‌ها را در این مستندها خواهند یافت. انعکاس مطالعات عمیق شیرین‌صفت در فلسفه، جامعه‌شناسی، و تاریخ در مستندهایش، ما را با آثاری جدی و در عین حال به‌شدت جذاب روبه‌رو می‌کند. امیدوارم اهالی آکادمی و مخاطبان آزاد همه‌گی از دیدن این فیلم‌ها لذت ببرند و با توجه جدی به محتوای آنها، نقد و بازخورد دادن، و بحث و بررسی در شبکه‌های اجتماعی، شیرین‌صفت را در آفرینش آثار جدید از این دست ترغیب کنند. تیرماه ۱۴۰۴ https://t.me/Adabiyyatsevanlar

✅✅✅سایین کانالداشلار سئویملی سندلی فیلم چکن اوستاد "بابک شیرین صفت" ین مصاحبه سی ،چکیلیش لر ی حاقیندا الیمیزه چاتان یازیلاری گلن گونلرده پایلاشاجاغیق، https://t.me/Adabiyyatsevanlar

برنی سندرز : اینها( بسته‌ای که در دستش است) اسامی کودکانی هستند که در غزه کشته شده اند. بیش از ،200,000 نفر توسط اسرائیل کشته شده اند و از شروع جنگ تا به حال آمریکا 22,000,000,000$ بیست و دو میلیارد دلار به اسرائیل کمک نظامی کرده است. - این را چه می توان نامید؟!

کریم گول اندام بیز گلیریک یئمه یه! میللته خبر وئرین هامی  گلسین کُومه یه! تئز سوفره نی دوشه یین بیز گلیریک یئمه یه ! اللی ایله یاخیندیر آمریکاوطنیم دیر آتا م ،آنام  قاچیردان پوللار ،ماللار منیم دیر من ایرانین شاهی یام ایران دا مسکنیم دیر هئچ کیمین حقی یوخدور منه بیر سوُز دئمه یه ! تئز سوفره نی دوشه یین بیزگلیریک ئیمه یه ! نئچه یئرده کازینو ،قومار خانا ،باریم وار آمریکا ،اسرائیلدن چوخلو قوناقلاریم وار اینگیلیس مجلیسینده بوللو طرفداریم وار بیرساعت گئتمه میشم هئچ یئرده ایشله مه یه ! تئز سوفره نی دوشه یین بیز گلیریک یئمه یه ! بیرموشتولوق وئریرم هرکیم منه کوُمکدیر من شاه اولاندان سونرا اودا وزیر دئمکدیر ! هرکیم کئفه باخاجاق ،ایشی ،گوجو یئمکدیر ! هرکیمین دیشی وارسا دوشه جک  دیشله مه یه! تئز سوفره نی دوشه یین بیز گلیریک یئمه یه ! ترامپ دئییر شاهزاده! سنین ده تویون اولار ! هرهاواچالینارسا هامیسی اویون اولار ! میللت دئمه ،یوزوندن دوخسانی قویون اولار! شاهچیلار چالیشمالی یئرلری کوُشله  مه یه تئز سوفره نی دوشه یین بیز گلیریک یئمه یه ! اورمو- تیر آیی ۱۴۰۴-نجو ایل          

«آتااول بهرام اوغلو»ترجمه«دومان اردم»   گر بمیرم در غروبی خواهم مرد برفی سیاه می‌بارد روی شهر و پنهان می‌شوند خیابان‌ها وقلبم آمدن شب را خواهم دید میان انگشتانم گر بمیرم در غروبی خواهم مرد بچه ها به سینما می‌روند چهره ام را دفن میکنم در شاخه گلی برای گریستن و قطاری می‌گذرد از اعماق گر بمیرم در غروبی خواهم مرد می‌روم با تمام وجود در غروبی به یک دهکده‌ای دریارا تماشا می‌کنم تئاتری نو میان درختان زردآلو گر بمیرم در غروبی خواهم مرد ابری می گذرد از دوردست‌ها ابری تاریک کودکانه دنیا را تغییر می‌دهد یک نقاش سوررئالیست صدای پرنده‌گان با غرش دریا ها با دشت‌ها و عوض می‌شود تمامی رنگ‌ها شعری خواهم آورد برایت کلمه‌هایش خروشان از خواب‌هایم و دنیارا تقسیم میکند به تکه‌ها در یکی صبح جمعه در یکی آسمان در یکی برگریزان در یکی از تکه‌ها یک انسان از نو شروع می‌کند همه چیزرا https://t.me/Adabiyyatsevanlar

برتولت برشت آهای ای آیندگان ... ! وقتی زمانه‌ای فرارسید که انسان یاور انسان شد از ما به نیکی یاد کنید،  زیرا ما در زمانه‌ای زیستیم که تشخیص غروب از نیمروز کار آسانی نبود...

هیچ دو نفری وجود ندارد که زبانشان عین هم باشد. این حکم در مورد شاعر و مترجم شعر او نیز صادق است. https://t.me/Adabiyyatsevanlar

۵. بهتر است که مترجم به فرم و زبان شعر وفادار مانده، معیارهای زیبایی شناسانه ی شاعر را، تا جایی که می تواند رعایت کند. این کار در انتقال عواطف و درونیات نهفته در شعر شاعر به مخاطب، نقش بسزایی دارد. ولی ناهمواری هایی هم می تواند باشد، که چنانکه مهار نشود، در نتیجه ی کار تاثیرگذار خواهد بود. اول اینکه مترجم توانایی تشخیص ویژه گی های زبان و فرم شعر را داشته باشد، دیگر این که در عمل بتواند از عهده ی این مهم(وفاداری به زبان و احساس شاعر) برآید. سه دیگر این که شرط بازسرایی از مترجم سلب نشود. و نباید فراموش کنیم که در امر بازسرایی زبان و خیال مترجم نیز ایفای نقش خواهد کرد. حل این پارادوکس، دشواری کار است و مترجم خوب کسی است که از عهده ی آن برآید. طبیعی است که هر آدمی، و مشخصا هر شاعری از دل و جان بسته باشد به محیطی که در آن زندگی و رشد کرده، با طبیعت و آدم هایش انس گرفته و در یک کلام هستی خود را وامدار چنین جغرافیایی است. این زیست بوم می تواند سرزمین آبا و اجدادی او نیز باشد؛ یعنی جایی که فرهنگ و زبان مادری اش، تاریخ و پیوندهای نسبی و سببی اش، همه گی منسوبند به آن؛ مختصر بگویم: وطن اصلی اش. مگر می شود وطن را از ذهن و زندگی شاعر پاک کرد؟ او مثل هر انسان دیگر، با هزار رشته به سرزمین خود گره خورده. چه گونه ممکن است که این پیوندها و دوستی ها در شعر او بازتاب نیابد؟ مگر می شود که شعر شاعر وطن نداشته باشد؟ ۶. من یک مجموعه ی کم حجم از شعرهای فاضل حسنی داغلارجا ترجمه کرده ام که اسم اش است روزی از روزها، یک کتاب از برنا موران در حوزه ی نظریه های ادبی با نام نظریه های ادبیات و نقد و کتابی دیگر از یالچین ارمغان، با نام مدرنیزم در شعر ترک. روزی از روزها چندان مورد استقبال مخاطب قرار نگرفت؛ اقبال اهل کتاب از مدرنیزم در شعر ترک، هرچند نسبت به کتاب اول بهتر بود، اما راضی کننده نبود. هم به این دلیل که مرتبط بود با شعر، و هم این که شعر ترکیه برای برخی کتاب خوان ها جذابیت کمتری داشت. اما نظریه های ادبیات و نقد مخاطب پرشماری دارد و تا به امروز پنج نوبت چاپ شده است. در خصوص بخش دوم سوآل شما باید اشاره کنم به این که، آغاز ادبیات با شعر بوده. قدمت شعر حداقل به هزار سال پیش از میلاد می رسد. و تا اواخر قرن هجدهم مهم ترین ژانر ادبی بوده. پس از آن جایگاه برتر ادبی ازآن رمان می شود. رمان در دوره ی کلاسیسیسم شکل گرفت، با رمانتیسم رشد کرد و در قرن نوزدهم، با همیاری رئالیسم تبدیل شد به مهم ترین ژانر ادبی. بزرگانی همچون داستایوسکی، تولستوی، بالزاک، چارلز دیکنز و ... منسوبند به این دوره. رمان در دوره ی مدرنیسم نیز همچنان مهم ترین و پرطرفدارترین ژانر ادبی است. چرخش ذائقه ی عمومی به سوی رمان و داستان کوتاه، تکلیف ترجمه را هم مشخص می کند. مخاطب استقبال چندانی از ترجمه ی شعر ندارد؛ درنتیجه مترجم ترجیح می دهد به جای شعر، به ترجمه ی رمان و داستان کوتاه روی آورد، یا این که میدان را به نفع مترجمان رمان خالی کند. ۷.ویرایش در هر صورت به نفع ترجمه است، از جمله ترجمه ی شعر. به گمان من هیچ ترجمه ای بی نیاز از ویرایش نیست. این کار می تواند هم شامل یک دستی املای متن باشد، هم رعایت استفاده ی درست از علائم سجاوندی را رصد کند. اصلاح لغزش های گرامری، رعایت استفاده از زبان معیار، رفع ابهام های احتمالی متن و ویرایش تطبیقی از دیگر مواردی است که به درستی و زیبایی ترجمه ی شعر کمک می کند. ۸. بخشی از این پرسش را در لابه لای مطالب قبلی پاسخ داده ام. از همین رو تکرار نمی کنم. اما تردیدی نیست که یک مترجم خوب می تواند صاحب سبک نیز باشد. زبان مترجم، لحنی که به کار می برد، تکیه ها و دایره ی لغات مترجم، ماجراها و جغرافیای زنده گی او و ... همه گی در شکل گیری اکنون قلمی مترجم دخیلند. هر مترجمی از این نظر متفاوت است با دیگر مترجم ها. و اگر بتواند این تفاوت ها را سازماندهی و هدایت کند در راستای حوادث قلمی، می شود سبک. اگرچه این مسائل تنافری با اصل وفاداری به کار شاعر مبدا ندارد. ۹. امروزه استقبال از ترجمه ی متون ترکی به زبان فارسی، به سرعت  در حال افزایش است. بسیاری از ناشران، با توجه به اقبال عمومی از آثار ترکی استانبولی، بخش مهمی از کار و سرمایه ی خود را به این حوزه انتقال داده اند. حتی برخی از ناشران روی ترجمه و چاپ مجموعه ای از آثار برخی مؤلفان ترک کار و سرمایه گذاری می کنند. همه ی این مسائل حکایت از آن دارد، که مخاطب آثار قلمی ترکیه در میان اهل کتاب ایران، رو به افزونی است. ۱۱. من تغییر شکل شعر را روا نمی دانم. به ویژه اگر شکل را نتیجه ی هماهنگی فرم و محتوا بدانیم. شاید درست باشد اگر بگوییم، دخالت در فرم شعری، دست بردن به کلیت شعر است. اما زبان شاعر و مترجم لزوما یکی نیست و نمی تواند هم باشد. نیازی به عمد نیست. این کار خود به خود اتفاق می افتد.

مصاحبه" ناصر داوران "با مجله ی داروگ ۱.از آن جایی که شما در زمینه ی ترجمه ی شعر و نقد ادبی فعال هستید، این فعالیت ادبی چه کمکی به ادامه ی حیات امروزی شعر امروز و انتقال نظریات متعدد می کند پاسخ. فکر نمی کنم که ترجمه ی شعر و نقد ادبی در ردیف کارهای ادبی باشد. ترجمه، در واقع عبارت است از انتقال یک متن از زبان مبدا به زبان مقصد. اگرچه در مورد ترجمه ی شعر، من معتقد به بازسرایی هستم و این خود نوعی آفرینش ادبی را تداعی می کند. ولی حضور قدرتمند شاعر با تمام تخیلات و عواطف و ویژه گی های قلمی اش، که خواه ناخواه خود را به مترجم شعر تحمیل می کند، راه بر ادعای آفریننده گی می بندد.  من این گونه کارها را ادبی یا هنری نمی دانم. گیرم که کسانی دامنه هنر را تا مشاغل خیاطی و آشپزی هم گسترش می دهند. با این وجود ترجمه ی شعر و متون نقد ادبی، البته که در کار شعر  و حتی نقد ادبی بسیار سودمند است. ارتباط با هر شاعر و منقد ادبی در هر کجای جهان از طریق ترجمه ی آثارشان، نیز، آشنایی با تئوری های ادبی و ویژه گی های قلمی برجستگان شعری جهان، دستگیر شعر و نقد ادبی هر کشوری است در راه شکوفایی و به روز شدن. و به روز شدن یعنی ادامه ی حیات. ۲. از آن جایی که مترجم ها با سلایق متعدد به ترجمه ی شعر می پردازند، سازوکار شما در انتخاب شعر، با چه معیارها و استانداردهایی همراه بوده و در ترجمه ی آثار شاعران چه مسائلی را درنظر گرفته اید؟ پاسخ. هر مترجمی معیارهای ویژه ی خود را دارد. این معیار ها دامنه ای به وسعت جریان شعری، زبان، خیال، عاطفه، موسیقی و ... را پوشش می دهد. نباید انتظار داشت که انبوه مترجمان شعر، جانبدار شیوه و دیدگاه یگانه ای باشند. زیبایی کار هنری و ازجمله شعر، در کثرت نگاه هایی است که در این حوزه با آن روبه رو هستیم. من شعر مدرن را ترجیح می دهم. به نظر من این جریان شعری نیاز همچنان جامعه ی بشری است. اگر بپذیریم که هر جریان شعری مجموعه ای است از امکانات و محدودیت ها، کم داشت ها و پرباری ها، شاید شعر مدرن پاسخگوترین شعرها باشد به نیاز امروز ما. در انتخاب شعر برای ترجمه نیز، بر این اساس کار می کنم؛ اگرچه من مترجم پرکاری نیستم. دوست دارم کار ترجمه ام، علاوه بر برخورداری از این معیارها، پاسخگوی ناشکیبایی دل نیز باشد. این ناشکیبایی هدیه ای است از جانب شعر. خود شعر نیز البته باید چشم داشته باشد، دل داشته باشد، بتواند رنگ ها و بوها را تشخیص دهد، سلام ها را بشناسد؛ خلاصه بی تفاوت به ابر و باد نباشد. ۳.پاسخ این سوآل در ضمن پاسخ سوآل اول آمده است. کوتاه بگویم، نه. ترجمه در هر نوع اش، عبارت است از ارائه مطلبی در کسوت زبانی دیگر. وقتی شعری را ترجمه می کنید، در واقع شما دارید در حوزه ی فکر و زبان و خیال کسی دیگر قلم فرسایی می کنید و این عاریه نویسی است. نهایت این که چاشنی ذوق و زبان خود را با آن درآمیخته اید. محدود کردن ژانر ادبی به این گونه چاشنی ها، نادیده گرفتن حریم و حرمت آفریننده گی است. ۴. نظریه های ادبیات و نقد کتابی است دانشگاهی. اصل کتاب نتیجه ی ویرایش و تنظیم سلسله مطالبی است که برنا موران در دانشگاه تدریس می کرده. کتاب بر اساس باور به نقش چهار عنصر اساسی هنرمند، اثر، مخاطب و جامعه ، در شکل گیری هر حادثه ی هنری، و توجه هر یک از نظریه های هنری به یکی از این عناصر، گروه بندی شده است. ارائه ی دیدگاه های ویژه در رابطه با جوهر هنر و کارکرد آن، با توجه به جایگاه هر یک از چهار عنصر فوق در نظریه های ادبی مختلف، و بررسی شیوه های نقد ادبی، از جمله مسائلی است که در این کتاب بدان ها پرداخته شده است، بی آن که موضعی جانبدارانه نسبت به نگرشی را شاهد باشیم. اما تفاوت مهمی بین ترجمه ی شعر و ترجمه ی نقد ادبی وجود دارد. مترجم شعر، برای آن که بتواند کاری درخور انجام دهد، بهتر است که خود نیز شاعر باشد. به باور من ترجمه ی شعر، در نبود تجربه ی سراینده گی، تلاشی است ابتر. هیچ غیرشاعری نمی تواند با شعر لورکا آن کند که شاملو کرد. پیش تر هم گفته ام که ترجمه ی شعر یعنی بازسرایی آن. و این کار جز از شاعر برنمی آید. ولی هر صاحب قلمی که آگاهی لازم از مسائل مربوط به نقد ادبی، شیوه های نقد و بنیان های فکری هر یک از این شیوه ها داشته باشد، به شرط آن که هر دو زبان مبدا و مقصد را به خوبی بداند، می تواند در حوزه ی نقد ادبی فعالیت موفقی داشته باشد. پرواضح است که آشنایی نزدیک با فرهنگ و جغرافیای زبان های مبدا و مقصد، کار مترجم را  تسهیل خواهد کرد. به او این امکان را خواهد داد که ترجمه ای فنی و پربار داشته باشد. و این هم در ترجمه ی شعر صادق است و هم در ترجمه ی انواع نثر.