به وقت آسپرین

دلتنگم یعنی در قلبم جای شادی تنگ است ولی به اندازه ی تمام غم های دنیا جا هست دلتنگم یعنی دست نوازش می کشم بر سر غمگین ترین بند هر ترانه ای و صدای شاد هر گنجشکی بهانه ای برای گریه است دلتنگی حس عجیبیست وقتی شکستن گوشه ی بال پروانه ای علت بارانی شدن هوای توست #زهره_جمال_گلی

اجازه بده چند خطا از تو سر بزند، اینگونه از احساس کشنده‌ی برتری نسبت به دیگران رها می‌شوی.. #پائولو_کوئیلو @aspirintime

یکبار هم به من گفت: "عزیزترینم"... تا آن زمان هیچ واژه ای، نتوانسته بود تا این حد برایم جاودانه بماند؛ و کلمات فقط مشتی کلمه بودند در اقتضای زمان و مکانی محدود... ولی "عزیزترینم...!" فکرش را بکنید که در میان تمام عزیزانی که دارد، تو،  "ترینِ" آنهایی! این یعنی مرا کاملا آزاد و شرافتمندانه دوست می داشت، آنهم در کمال دارایی...‌ نه از روی ترس و تنهایی اش. #حمید_جدیدی @aspirintime

پيش از آنکه به خواب بروم همين جا کنارم نشسته بودي .. گفتي : اگر خوابت برد و از دلتنگيت مُردم چي ؟ اگر بيدار شدي در انتظار بوسه ات مرده بودم چي ؟ مي شود خيالم را گوشه ي خوابت گره بزنم ؟ #عباس_معروفی @aspirintime

پروفسور مریم میرزاخانی از بازماندگان سانحه‌ سقوط مینی‌بوس حامل نخبگان دانشگاه شریف به دره در سال 1376 است و نخستین زن برنده جایزه فیلدز در کنگره بین المللی ریاضیات در جهان به شمار میرود وی پس از پایان دوره کارشناسی برای ادامه تحصیل به دانشگاه هاروارد و سپس برای تحقیقات و تدریس به دانشکاه پرینستون آمریکا رفت میرزاخانی در سال 2005 زمانی که با کمتر از 30 سال سن داشت ، در دانشگاه پرینستون آمریکا تدریس می کرد از سوی نشریه علمی Popular Science به عنوان یکی از 10 مغز برتر امریکای شمالی معرفی شد 🌟🌟🌟🌟🌟🌟🌟🌟🌟🌟🌟🌟 دنیا هیچ وقت عادلانه نبوده است، زمانی‌که با هوشی سرشار و در خانواده‌ای خوب و اطرافیانی خوب هم به دنیا آمدم در حالی‌که خیلی چنین شرایطی را نداشتند نیز، عادلانه نبود، پس امروز به شرایطم اعتراضی ندارم. #مریم_میرزاخانی ۲۲ اردیبهشت زادروز یک ذهن زیبا و به یاد این زن افتخارآفرین روز ریاضیات نام گرفت . @aspirintime #به_وقت_آسپرین را در اینستاگرام دنبال کنید. Instagram.com/aspirin_time_

. ▫️جهانی بی‌اندازه نابرابر مسئله نابرابری جدّی است. ما آدم‌ها نابرابر به دنیا می‌آییم، در نابرابری زندگی می‌کنیم و در نهایت نابرابر می‌میریم. چیزها خیلی بیش از آنچه تصور می‌کنیم، تصادفی و اتفاقی هستند. یکی برای آنچه تو از پیش داری تمام عمرش را می‌دود و آخر کار آیا برسد یا نرسد. یکی جهانِ تجربه‌های روزمره تو در کنار عزیزانت برایش رویاست. یکی هم با تجربه‌هایی درگیر است که تو حتی تصوری هم از آن‌ها نداری.  ترس‌های ما مثل هم نیست، تجربه‌‌هایمان هم، درماندگی‌هایمان هم، ادراکمان هم. ما خیلی وقت‌ها حرف هم را نمی‌فهمیم چون اصلاً نمی‌دانیم نداشتنِ بعضی چیزها که ما از آغاز داشته‌ایم (از مال و سلامتی گرفته تا هوش و زیبایی و ...) یعنی چه. ما حالِ هم را نمی‌فهمیم و وقتی می‌گوییم می‌فهمیم و راه‌حل‌های کلی برای خوشبختی و چه و چه می‌دهیم، صادقانه بگویم، حرف مفت می‌زنیم. راه‌حل‌های ما اغلب صرفاً به درد خودمان و آدم‌های مشابه خودمان می‌خورد. طبقه دیگر (چه بالاتر از ما و چه پایین‌تر از ما)، خیلی وقت‌ها راه‌حل دیگری می‌خواهد. در این فضا باید تا جای ممکن سکوت کنیم و بگذاریم هر کسی از جهانِ تجربه ها و دردهای خودش بگوید و به جای همه حرف نزنیم. بدانیم آنچه داریم (هرچه که هست) از سرِ استحقاق نیست. نابرابر و بی‌حساب و کتاب به ما داده شده و به دیگری داده نشده است. پس اگر می‌توانیم این نابرابری را به هم بزنیم و رایگان‌بخشی کنیم. خودمان را برای ترس‌ها، شرم‌ها، نرسیدن‌ها، نشدن‌ها و عقب‌بودن‌ها سرزنش نکنیم. ما اصلاً از جای یکسانی آغاز نکرده‌ایم. و در نهایت همدیگر را خیلی بیش از آنچه اکنون می‌بخشیم، ببخشیم؛ ما داریم قصه‌های عمیقاً متفاوتی را زندگی می‌کنیم. #محمود_مقدسی @TheWorldasISee

نهم اردیبهشت ماه روز مشاور و روانشناس گرامی باد @aspirintime

ای لحظاتِ خوش که هنوز از راه نرسیده‌اید آیا نمی‌شود راهِ کوتاه‌تری در پیش بگیرید؟ قبل از این‌که دل‌هایمان فرتوت شوند... #نزار_قبانی #توماج_صالحی @aspirintime

بیا و سرت را بر سینه‌ام بگذار تا این زندگی به رنجی که می‌‌کشیم، بیارزد؛ بیا و جبران کن به بوسه‌های زیاد... #جمال_ثریا @aspirintime

ما که خودمان را پنهان می‌کنیم در تابستان در چمدان‌های نقره‌ای در سفرهایی به سمت شمال در عکس‌های دسته‌جمعی در باران در شادی مرطوب دریایی در رامسر..؛ «رنج» چگونه آدرس‌ها را پیدا می‌کند؟ #محسن_بیدوازی @aspirintime

ما اوّلین کسان نیستیم که خُود را به دستِ خُود نابود کرده اند؛ با شهری که در آن همه اسبابِ سعادت جمع بود. ما از عروسک کمتریم؛ آنها مُرده بودند و زندگی می کردند، ما زندگی می کنیم و مُرده ایم. #بهرام_بیضایی #تاراج_نامه @aspirintime

همه‌مان ماسک می‌زنیم و شما زن‌ها چند تا ماسک روی هم ! تظاهر می‌کنید خوشبختید اما دلتان خون است... دنیای ما یک بالماسکه است... #جزیره_سرگردانی #سیمین_دانشور @aspirintime

آنهایی که کمتر تو را می‌شناسند همیشه می‌گویند خوش به حالت. فکر می‌کنند آرامش تو و شادی‌ات نتیجه‌ى بی‌ خیالی‌هاست. فکر می‌کنند تو بلدی دنیا را ندیده بگیری. به خیالشان می‌رسد بدی‌ها را حس نمی‌کنی. آنها فکر می‌کنند دیوارِ شادی تو به اندازه صدای خنده‌هایت بلند است. اما کسانی هستند که بیشتر می‌شناسندت. بیشتر در کنار تو بوده‌اند و یا عمیق‌تر تو را دیده‌اند. آنها می‌فهمند و می‌دانند که بدی‌های دنیا را خوب دیده‌ای. می‌بینند ناراحتی‌هایی را که روی دلت سنگینی می‌کند را بلدی با چند تا خنده‌ى بلند از سرزمین قلبت بیرون کنی. آنهایی که تو را بیشتر بشناسند حساب نفس‌های سنگین شده‌ات را دارند و می‌بینند گاهی با ته مانده‌ى امید، تاریِ چشم‌هایت را پاک می‌کنی. آنهایی که تو را بهتر می‌شناسند خوب می‌دانند همیشه قاعده‌ها بر عکس است. آدم‌هایی که زیاد می‌خندند، زیاد نمی‌خندند! آنهایی که دوست زیاد دارند، دوست‌های کمی پیدا می‌کنند و آنهایی که می‌خواهند غمگین به نظر برسند غم‌های کوچک‌تری دارند. قدر شادی را کسانی می‌دانند که قلب سنگین‌تری داشته باشند.

فرامرز اصلانی بی‌زحمت زیبا بود! کلیدواژه‌اش برای من این است؛ یک زیبایی بی‌ادا و اطوار. موسیقی‌اش هم همین بود؛ در آوازش هیچوقت نتی را نمی‌خواند که خواندنش از پس توده‌ی آدم‌ها برنیاید و تنظیم‌هایش چنان پیچیده نبود که از پس دو گیتار یاماها سی چهل بر نیایند؛ با اینحال زیبا بود. یک زیبایی طبیعی. از آن زیبایی‌ها که هر سلیقه‌ی وحشی و اتو نکشیده‌ای را جلب می‌کند بی‌آنکه به ابتذال سلیقه‌ی عمومی آلوده باشد. جوی آبی را می‌ماند در کوچه‌پس‌کوچه‌های کاهگلی که از باغ‌های بالا تک و توک سیب و اناری با خودش می‌آورد. برای زیبا بودن نیازمند تکنیک عجیب و غریبی نبود؛ نه آقای صدا بود و نه شاه‌ماهی صحنه‌ها؛ خیلی ساده فرامرز اصلانی بود با یک خنده‌ی یک‌وری که آواز می‌خواند. مثل همان آواز‌هایی که خودمان می‌خوانیم؛ در مسیر کوهنوردی، پشت فرمان و خیره به افق، بعد از گل انداختن سرخوشی عرق زیرپوستمان و در حال نگاه کردن به چشمان یارهایمان. آوازی صادق، بی‌اطوار، زمزمه‌وار و جاری. رفتنش هم همین بود؛ بی‌سر و صدا شنیدیم بیمار است و وقتی همه‌ ما با سبزه و سنجد مشغول بودیم، بی‌آنکه صدایمان کند یا حواسمان را از خوشی گس سال نو پرت کند، رفت. گمان می‌کنم الان در یک بی‌نهایت سفید، صدایی شیشه‌ای و لرزان طنین انداخته که: الا ای… آهوی وحشی… کجایی؟! #سهیل_سرگلزایی @aspirintime

نامی از خویش در جهان بگذار زندگانی برای مردن نیست ترانه هایت ماندگار آقای اصلانی بی حاشیه 🖤 @aspirintime

زیباترین روحیه‌ی سنّتیِ ما، عشق به بهار و نوروز است و ما مردم، علی‌رغمِ این‌ همه مصیبت و مصیبت‌‌زدگی چه استعدادی برای زندگی و شادمانی داریم.           #محمود_دولت_آبادی پیشاپیش نوروز فرخنده باد 🪻 @aspirintime