جهان دیپلماسی

‍ ⭕️اعتماد به نتانیاهو و فرضیه فروپاشی سریع حکومت ایران؛ دو خطای محاسباتی ترامپ   ✍️«فرد کاپلان» روزنامه‌نگار و تحلیلگر آمریکایی، معتقد است راهبرد دولت «دونالد ترامپ» در قبال ایران بر دو محاسبه نادرست استوار بود؛ اعتماد به ارزیابی‌های «بنیامین نتانیاهو» درباره پیامدهای حذف رهبران ارشد ایران و این تصور که ساختار سیاسی کشور در پی حملات هوایی به سرعت دچار فروپاشی خواهد شد؛ فرضیه‌ای که به نوشته وی، نه با واقعیت‌های میدانی ایران همخوانی داشت و نه تجربه تاریخی آن را تأیید می‌کند.   🔹این تحلیلگر آمریکایی سپس به برخی سناریوهای مطرح‌شده برای تغییر حکومت در ایران اشاره می‌کند؛ سناریوهایی که به گفته او بر این فرض استوار بودند که همزمان با حملات هوایی، گروه‌هایی در داخل یا خارج ایران بتوانند قدرت را در تهران به دست بگیرند.   🔹کاپلان در این زمینه مدعی می‌شود یکی از گزینه‌های مورد بحث، اتکا به برخی چهره‌های سیاسی سابق ایران بود تا پس از حذف رهبران ارشد کشور، خلأ قدرت را پر کنند. با این حال، او این فرض را غیرواقع‌بینانه توصیف می‌کند و می‌نویسد چنین شخصیت‌هایی از پایگاه اجتماعی لازم برای ایفای چنین نقشی برخوردار نبودند و حتی در صورت اجرای چنین طرحی نیز احتمال موفقیت آن بسیار اندک بود.   🔹وی همچنین به برخی گمانه‌ها درباره استفاده از گروه‌های مسلح کرد مستقر در عراق اشاره کرده و می‌نویسد این سناریو نیز به دلیل نبود حمایت اجتماعی در داخل ایران، از همان ابتدا فاقد قابلیت اجرایی بود.   🔹کاپلان در ادامه استدلال می‌کند که در چنین شرایطی، حتی اگر ساختار مدیریتی کشور هدف حملات قرار گیرد، نهادهای مستقر و سازمان‌یافته با سرعت جای خالی مدیران حذف‌شده را پر خواهند کرد و مانع فروپاشی ساختار حکمرانی می‌شوند.   🔹تجربه افغانستان، عراق، اوکراین و در نهایت جنگ با ایران، همگی نشان داده‌اند که توسعه فناوری‌های نظامی، افزایش دقت تسلیحات هدایت‌شونده یا سرعت بیشتر عملیات هوایی، نتوانسته محدودیت بنیادین این ابزار را از میان بردارد. از نگاه این تحلیلگر آمریکایی، تحول فناوری اگرچه میزان دقت حملات را افزایش داده، اما ماهیت رابطه میان قدرت نظامی و تحقق اهداف سیاسی را تغییر نداده است.   🔹مشکل اصلی راهبرد دولت ترامپ در برداشت نادرست از سازوکار قدرت در ایران نهفته بود. این تصور که حذف بخشی از رهبران سیاسی یا نظامی می‌تواند به سرعت خلأ قدرت ایجاد کند و زمینه تغییر حکومت را فراهم سازد، با واقعیت ساختار سیاسی ایران سازگار نبود. https://irna.ir/xjXTGS   @samassoumi

آسوشیتدپرس مطرح کرد: ⭕️ازسرگیری دیپلماسی مستقیم میان ایران و آمریکا، قریب‌الوقوع نیست   ⭕️جزئیات  گفت و گوی محرمانه وزیر دفاع عربستان سعودی با ترامپ و ونس   🔹درگیری میان آمریکا و ایران وارد مرحله تازه‌ای شده است. عربستان سعودی برای نخستین بار به‌طور علنی در حملات نظامی علیه نیروهای مقاومت در عراق، مشارکت کرد و هم‌زمان تلاش‌های دیپلماتیک برای پایان دادن به تنش‌ها بار دیگر به بن‌بست رسیده است.   🔹عربستان سعودی در کنار آمریکا به چندین مرکز لجستیکی و تسلیحاتی نیروهای مقاومت در عراق حمله کرد.   🔹این نخستین حمله مشترک علنی آمریکا و عربستان پس از حملات پهپادی به خاک این کشور بود و دامنه درگیری را که اکنون تقریباً همه کشورهای منطقه را درگیر کرده، گسترده‌تر ساخت. یک مقام آمریکایی که خواست نامش فاش نشود، گفت این دو حمله به هم مرتبط نبوده‌اند.   🔹خالد بن سلمان، وزیر دفاع عربستان سعودی، روز چهارشنبه به‌طور جداگانه با ترامپ و جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، دیدار کرد. به گفته افراد آگاه، وی دیدگاه محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان، را منتقل کرد مبنی بر اینکه ایران در سوریه و لبنان اهرم‌های خود را از دست داده، اما همچنان از حوثی‌ها در یمن و نیروهای مقاومت در عراق حمایت می‌کند.   🔹حوثی‌های یمن نیز اوایل هفته جاری اعلام کردند موشک‌های بالستیک به یک نفتکش سعودی شلیک کرده‌اند؛ چند روز پس از اعلام محاصره دریایی کشتی‌های سعودی در دریای سرخ. به گفته منابع آگاه، مشارکت عربستان در حملات به عراق پیامی به ایران بود که هدف قرار گرفتن تأسیسات نفتی و زیرساخت‌های حیاتی این کشور را تحمل نخواهد کرد. با این حال، وزیر دفاع عربستان بر ضرورت کاهش تنش و بازگشت واشنگتن و تهران به مذاکره تأکید کرده است.   🔹علی واعظ، مدیر پروژه ایران در گروه بحران بین‌المللی، با اشاره به تفاهم‌نامه موقت آتش‌بس که در اواسط ژوئن امضا شده و سپس فروپاشیده بود، گفت مقامات ارشد ایرانی در آن زمان تقریباً اجماع داشتند اما اکنون هیچ‌یک ترامپ را شریک قابل اعتمادی برای مذاکره نمی‌دانند و ترامپ نیز همین نگاه را نسبت به طرف ایرانی دارد.   https://irna.ir/xjXTxy   @samassoumi

‍ «رحمان قهرمان‌پور» در گفت‌وگو با ایرنا مطرح کرد؛ ⭕️گسترش جغرافیای جنگ؛راهبرد جدید واشنگتن برابر تهران/ ورود عربستان به درگیری یک نقطه عطف است   ⭕️ترامپ تشکیل ائتلاف چندگانه علیه ایران را محک می‌زند ⭕️ایران و آمریکا مسیر دیپلماسی و درگیری را به‌طور هم‌زمان پیش می‌برند   ✍️لیلا واحدی   🔹ظاهراً آمریکایی‌ها در برابر استراتژی ایران برای گسترش جغرافیای جنگ، متقابلاً تلاش می‌کنند که آن‌ها نیز جغرافیای جنگ را گسترش دهند. نشانه‌های آن، همان‌طور که اشاره کردید، یکی حملات اوکراین به شناور ایرانی و دیگری حملات مشترک آمریکا و عربستان به مقرهای حشدالشعبی در عراق است. به نظرم، این یک نقطه عطف در این منازعه محسوب می‌شود.   🔹 تا کنون، دست‌کم آمریکایی‌ها و کشورهای منطقه در ورود مستقیم به برخورد با محور مقاومت احتیاط می‌کردند و سعی می‌کردند اسرائیل این کار را انجام دهد یا عملیات مخفی انجام می‌دادند اما حملات دو روز گذشته آمریکا و عربستان به مقرهای حشدالشعبی و به شهادت رسیدن تعدادی از اعضای آن، به نظر می‌رسد حکایت از یک رویکرد جدید در مقابله با ایران از سوی آمریکا دارد.   🔹عربستان به وضوح نقش داشتن در این حملات را پذیرفته که مسئله بسیار مهمی است. تا به حال، عربستان سعی می‌کرد موضع صریح و شفافی در این مورد نگیرد و به‌اصطلاح احتیاط پیشه کند؛ اما اینکه عربستان این کار را انجام داده، پیامش این است که آماده است در جاهای دیگری نیز، در صورت لزوم، به محور مقاومت حمله کند که احتمالاً درگیری‌های بعدی در یمن خواهد بود.   🔹وی افزود: از طرف دیگر، پیام آن این است که هر جایی که پهپادها از آنجا به سمت عربستان فرستاده شوند، عربستان آن نقاط را هدف قرار خواهد داد. پیام دیگر، که باز هم حائز اهمیت است، همکاری عربستان با آمریکاست. ما می‌دانیم که پس از آنکه ترامپ اعلام کرد عملیات آزادسازی کشتی‌ها را در تنگه هرمز انجام می‌دهد، عربستان و قطر با آمریکا همکاری نکردند و گفتند که این کار می‌تواند منجر به تشدید بحران در منطقه شود. بنابراین، وقتی عربستان به‌صورت مشترک با آمریکا علیه حشدالشعبی اقدام نظامی انجام می‌دهد، می‌تواند این معنا و پیام را داشته باشد که دیگر نگرانی گذشته را ندارد و در واقع می‌خواهد به ایران بگوید که آماده تشدید تنش است و در صورتی که این روند ادامه پیدا کند، ممکن است وارد درگیری مستقیم با ایران شود. https://irna.ir/xjXTyp   @samassoumi

روزنامه «نشنال» مطرح کرد ⭕️دو رویکرد متفاوت تهران و مسقط درباره مدیریت تنگه هرمز 🔹در حالی که تلاش‌های دیپلماتیک برای کاهش تنش‌ها و تضمین امنیت کشتیرانی در تنگه هرمز ادامه دارد، عمان طرحی برای مدیریت مشترک این آبراه راهبردی ارائه کرده است؛ پیشنهادی که بررسی آن هنوز ادامه دارد. 🔹روزنامه «نشنال» در گزارشی به بررسی دیدگاه‌های متفاوت ایران و عمان درباره آینده تنگه هرمز پرداخته و نوشته است که دو کشور ساحلی این آبراه راهبردی، رویکردهای متفاوتی نسبت به نحوه مدیریت آن دارند. این گزارش می‌افزاید که عمان خواهان باز بودن تنگه هرمز و تضمین تداوم عبور و مرور کشتی‌هاست، در حالی که ایران بر حفظ کنترل خود بر این گذرگاه تأکید دارد. 🔹با توجه به تداوم تنش‌ها بر سر تنگه هرمز و درگیری‌های اخیر میان ایران و آمریکا، یافتن راه‌حلی برای این آبراه از اهمیت بالایی برای منطقه خاورمیانه و اقتصاد جهانی برخوردار است. این رسانه همچنین مدعی شده است که همزمان با افزایش حملات در دریای سرخ و فشار بیشتر بر تجارت جهانی، طی روزهای اخیر پیشنهادهای تازه‌ای از سوی دیپلمات‌ها برای حل این موضوع مطرح شده است. 🔹بر اساس این گزارش، «بدر البوسعیدی» وزیر امور خارجه عمان، روز سه‌شنبه ریاست نشست وزیران امور خارجه کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس را برعهده داشت. شرکت‌کنندگان در این نشست درباره راهکارهای «تضمین جریان روان عبور کشتی‌ها، تجارت و انتقال کالا» از طریق تنگه هرمز گفت‌وگو کردند. 🔹نشنال به نقل از منابع دیپلماتیک که جزئیات این پیشنهاد را فاش کرده‌اند، نوشت طرح عمان بر مدیریت مشترک منطقه‌ای تنگه هرمز استوار است. بر اساس این پیشنهاد، دریافت مبالغ داوطلبانه از شرکت‌های کشتیرانی برای تأمین هزینه‌های ناوبری و خدماتی از جمله عملیات جست‌وجو و نجات نیز پیش‌بینی شده است. 🔹تهران نیز از پیشنهادهایی که از سوی مسقط ارائه شده، مطلع شده است. یکی از این پیشنهادها طراحی مسیری است که بخشی از آن تحت کنترل ایران و بخش دیگر تحت کنترل عمان باشد. نشنال در ادامه، این پیشنهاد را با شیوه مدیریت تنگه مالاکا در جنوب شرق آسیا مقایسه کرده است. 🔹بر اساس این گزارش، تنگه مالاکا به‌طور مشترک از سوی اندونزی، مالزی و سنگاپور مدیریت می‌شود و شرکت‌های کشتیرانی برای تأمین ایمنی ناوبری در صندوقی داوطلبانه مشارکت مالی می‌کنند. اگرچه اطلاعات مالی این صندوق به‌طور منظم منتشر نمی‌شود، اما سنگاپور در سال ۲۰۱۷ اعلام کرده بود که طی یک دوره ۱۰ ساله، حدود ۲۲ میلیون دلار در این صندوق جمع‌آوری شده است. 🔹در بخش دیگری از این گزارش آمده است که ایران خواهان حفظ کنترل خود بر تنگه هرمز است؛ آبراهی که به ادعای این رسانه، تهران در جریان تنش‌های خود با آمریکا و رژیم صهیونیستی از آن به عنوان ابزاری برای اعمال فشار استفاده کرده است. 🔹«کاظم غریب‌آبادی» معاون وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران نیز روز سه‌شنبه اعلام کرد: «تنگه هرمز هرگز به وضعیت پیش از جنگ باز نخواهد گشت.» در حال حاضر دو مسیر شناخته‌شده برای عبور کشتی‌ها از تنگه هرمز وجود دارد. مسیر شمالی در آب‌های ایران قرار دارد و تهران بر اعمال کنترل کامل بر آن تأکید کرده است. 🔹مسیر دوم از آب‌های عمان عبور می‌کند. به نوشته این رسانه، مسقط در دوره جنگ با همکاری سازمان بین‌المللی دریانوردی (IMO) این مسیر را به عنوان یک «کریدور موقت دریایی» معرفی کرده است. 🔹این گزارش می‌افزاید که ایران با استفاده از این مسیر مخالفت کرده و آن را «غیرقانونی و ناایمن» دانسته است. غریب‌آبادی همچنین اعلام کرد که ایران پیشنهاد عمان برای تقسیم مساوی مدیریت آبراه را نپذیرفته است. 🔹وی افزود که پیشنهاد ایران این است که تردد کشتی‌ها در یک مسیر به‌طور کامل از آب‌های ایران انجام شود و در مسیر دیگر نیز بخشی از تردد از آب‌های ایران عبور کند.به گفته معاون وزیر امور خارجه ایران، در صورتی که مسقط این پیشنهاد را نپذیرد، تنگه هرمز همچنان بسته خواهد ماند./جهان دیپلماسی @samassoumi

‍ مدیرکل پیشین خاورمیانه وزارت امور خارجه مطرح کرد؛ قربان اوغلی: مدیریت تنگه هرمز در «شرایط جنگ» و «شرایط صلح» متفاوت است     ⭕️اولین گام در دیپلماسی تنگه هرمز، تفاهم با مسقط است ⭕️جایگزینی واژه «عوارض» با خدمات حقوقی و استاندارد دریایی ✍️شهاب شهسواری   🔹اولین گام برای هرگونه ابتکار جدید ایران در تنگه هرمز، دستیابی به یک تفاهم دوجانبه و مرزی با عمان است. درست است که عمان نماینده تمام کشورهای منطقه یا قدرت‌های فرامنطقه‌ای نیست، اما به عنوان کشوری که بخش جنوبی تنگه تحت حاکمیت آن قرار دارد، طرف اصلی ما محسوب می‌شود.   🔹هرچند مسقط ممکن است تحت تأثیر فشارهای فرامنطقه‌ای باشد، اما هنر دیپلماسی ایران در این است که بتواند با ارائه دلایل منطقی، عمان را به یک تفاهم طرفینی و پایدار قانع کند.   🔹ایران باید با مدیریت هوشمندانه مطالبات و اولویت‌ها و ارزیابی منافع درازمدت و استراتژیک خود، با عمان به نقطه مشترک برسد. اگر ایران و عمان به‌عنوان دو کشور ساحلی دو طرف تنگه به تفاهم برسند و آن را رسماً اعلام کنند، عملاً ۸۰ درصد راه طی شده است و نیازی به طی کردن مراحل پیچیده دیگر نخواهد بود.   🔹البته باید میان شرایط جنگی و شرایط صلح تمایز قائل شد. در حقوق بین‌الملل و حقوق دریاها صراحت وجود دارد که قوانین و کنوانسیون‌های زمان صلح، لزوماً در شرایط جنگی قابل اجرا نیستند و مقررات خاص خود را دارند.   🔹نکته دیگری که باید در نظر گرفت این است که ما نیازمند ارائه یک تعریف جدید و تفکیک‌شده از «حاکمیت» و «مدیریت» بر تنگه هرمز هستیم. در زمان جنگ، حقوق بین‌الملل به ایران این حق را می‌دهد که برای امنیت خود، کشتی‌های متخاصم را بازرسی کند، از محموله و مبدأ و مقصد آن‌ها پرسش کند و مانع تردد عبور و مرور نیروهای دشمن شود. اما پس از پایان جنگ، شرایط کاملاً متفاوت خواهد بود و بازگشت به معاهدات بین‌المللی الزامی است.   🔹اگر ایران بتواند این قدرت را به دنیا اثبات کند که در صورت بروز تهدید، توانایی بلامنازع در دفاع و ناامن‌سازی تنگه برای متخاصمان دارد، همین باورپذیری جهانی بالاترین سطح اعمال حاکمیت و بازدارندگی است. اما اگر بخواهیم در زمان صلح نیز رفتاری مشابه زمان جنگ داشته باشیم، طبق اصل بازده نزولی در اقتصاد و سیاست، این اقدام تبدیل به ضد خود خواهد شد و منافع ما را به خطر می‌اندازد.   https://irna.ir/xjXTd5   @samassoumi

‍ برت مک‌گورک، هماهنگ‌کننده پیشین امور خاورمیانه در شورای امنیت ملی آمریکا: ⭕️ایران تنگه هرمز را به یک اهرم راهبردی تبدیل کرد؛ همسایگان به دنبال دور زدن این گذرگاه هستند 🔹شبکه سی‌ان‌ان در تحلیلی به قلم برت مک‌گورک، هماهنگ‌کننده پیشین امور خاورمیانه در شورای امنیت ملی آمریکا، می‌نویسد که جنگ با ایران اکنون وارد مرحله‌ای شده که دیگر موضوع اصلی آن برنامه هسته‌ای یا تغییر رفتار تهران نیست، بلکه به رقابت بر سر کنترل تنگه هرمز و آینده امنیت انرژی جهان تبدیل شده است. 🔹اهداف اولیه جنگ، از تغییر نظام سیاسی ایران تا محدود کردن توان هسته‌ای و نظامی این کشور، به تدریج جای خود را به نبردی بر سر کنترل یکی از مهم‌ترین گذرگاه‌های انرژی جهان داده است. به نوشته او، ایران نشان داده که هم توانایی و هم اراده لازم برای هدف قرار دادن کشتی‌های تجاری عبوری از تنگه هرمز را دارد، مگر آنکه عبور و مرور مطابق قواعد مورد نظر تهران انجام شود. 🔺برتری کوتاه‌مدت ایران 🔹به اعتقاد این تحلیلگر، ایران در شرایط کنونی نیازی به بستن فیزیکی تنگه هرمز ندارد. حملات پهپادی و موشکی به کشتی‌های تجاری برای متوقف کردن جریان حمل‌ونقل کافی است و همین مسئله، فرض دیرینه مصون ماندن تنگه هرمز از درگیری‌های نظامی را از میان برده است. 🔹مک‌گورک با اشاره به تجربه حملات انصارالله یمن در دریای سرخ می‌نویسد که آمریکا پیش‌تر نیز با وجود تشکیل ائتلاف نظامی و اجرای عملیات گسترده هوایی، نتوانست امنیت کامل کشتیرانی را بازگرداند و در نهایت حملات تنها پس از دستیابی به توافق با انصارالله متوقف شد. 🔺پیامدهای جهانی بحران هرمز 🔹نویسنده یادآور می‌شود که تنگه باب‌المندب حدود ۱۰ درصد تجارت دریایی جهان را در اختیار دارد، اما سهم تنگه هرمز از تجارت جهانی انرژی حدود ۲۰ درصد است. به همین دلیل، هرگونه اختلال در این مسیر می‌تواند پیامدهایی به مراتب گسترده‌تر از افزایش تورم داشته باشد و حتی به یک بحران اقتصادی جهانی منجر شود. 🔺واکنش کشورهای منطقه؛ کاهش وابستگی به هرمز 🔹راهبرد ایران برای افزایش فشار بر آمریکا از طریق تهدید تنگه هرمز، در بلندمدت ممکن است نتیجه معکوس داشته باشد. به نوشته این رسانه، کشورهای منطقه و شرکت‌های بزرگ انرژی اکنون سرمایه‌گذاری گسترده‌ای را برای ایجاد مسیرهای جایگزین انتقال نفت و گاز آغاز کرده‌اند تا وابستگی خود به هرمز را کاهش دهند؛ روندی که با حمایت مستقیم آمریکا نیز همراه شده است. گرچه تنگه هرمز همچنان اهمیت خود را حفظ خواهد کرد، اما برای نخستین بار طی چند دهه گذشته، کشورهای منطقه به صورت جدی در حال برنامه‌ریزی برای آینده‌ای هستند که در آن این گذرگاه دیگر تنها مسیر صادرات انرژی نباشد. 🔺پروژه‌های جایگزین 🔹در این تحلیل به مهم‌ترین طرح‌های زیرساختی اشاره شده است: 🔹عربستان سعودی در حال توسعه خط لوله شرق به غرب است تا ظرفیت انتقال نفت از دریای سرخ را به حدود ۹ میلیون بشکه در روز برساند. امارات متحده عربی قصد دارد ظرفیت خط لوله و پایانه فجیره در جنوب تنگه هرمز را تا پایان سال ۲۰۲۷ دو برابر کرده و به ۳.۶ میلیون بشکه در روز افزایش دهد. عراق و سوریه با حمایت شرکت‌های آمریکایی به دنبال احیای خطوط انتقال نفت به دریای مدیترانه هستند. خط لوله عراق ـ ترکیه نیز قرار است پس از سال‌ها رکود، بار دیگر به یکی از مسیرهای اصلی صادرات نفت تبدیل شود. پروژه عراق ـ اردن نیز با هدف انتقال نفت بصره به بندر عقبه در دریای سرخ با سرعت بیشتری دنبال می‌شود. بر اساس برآورد مؤسسه گلدمن ساکس که در این گزارش به آن اشاره شده، این مسیرهای جایگزین می‌توانند تا پایان سال ۲۰۲۸ حدود ۶۰ درصد نفتی را که پیش‌تر از تنگه هرمز عبور می‌کرد، منتقل کنند. 🔹اگرچه اجرای این پروژه‌ها با چالش‌هایی مانند هزینه‌های سنگین، مشکلات مالی، موانع اجرایی و حتی احتمال حملات ایران روبه‌رو خواهد بود، اما مسیر راهبردی منطقه تغییر کرده است. بکشورهای خاورمیانه دیگر تداوم باز بودن همیشگی تنگه هرمز را قطعی نمی‌دانند و در حال ایجاد شبکه‌ای از مسیرهای موازی برای صادرات انرژی هستند. راهبرد ایران بر این فرض استوار است که جهان جایگزینی برای تنگه هرمز ندارد اما ممکن است تهران با تبدیل این گذرگاه به یک ابزار فشار، همسایگان خود را به سمت ساخت زیرساخت‌هایی سوق داده باشد که در آینده وابستگی آنها به هرمز را به میزان قابل توجهی کاهش دهد./ جهان دیپلماسی @samassoumi

✍️تحلیل دنی سیترینوویچ: ⭕️خاورمیانه در آستانه تشدید غیرقابل‌کنترل تنش‌ها 🔹دنی (دنیس) سیترینوویچ، تحلیلگر مسائل امنیتی و منطقه‌ای، در تازه‌ترین یادداشت خود هشدار داده است که تحولات اخیر خاورمیانه، ایالات متحده و متحدانش را در برابر دو گزینه دشوار و فزاینده نامطلوب قرار داده است؛ گزینه‌هایی که هر یک می‌تواند پیامدهای گسترده‌ای برای امنیت منطقه و بازارهای جهانی انرژی داشته باشد. 🔹وی با اشاره به حمله ایران به پایگاه هوایی موفق السلطي در اردن و همچنین پاسخ مشترک آمریکا و عربستان به گروه‌های شیعه مورد حمایت ایران در عراق، پس از حملات به تأسیسات آرامکو، معتقد است این رخدادها نشان می‌دهد منطقه با سرعت به سمت رویارویی گسترده‌تر حرکت می‌کند. به اعتقاد او، کارزار اخیر آمریکا و اسرائیل علیه ایران نیز به بی‌ثبات‌تر شدن توازن شکننده منطقه دامن زده است. 🔹این تحلیلگر تأکید می‌کند که چالش اصلی واشنگتن و شرکای عرب آن، این است که نه ایران و نه متحدان منطقه‌ای‌اش حاضر به عقب‌نشینی از اهدافی نیستند که اکنون آنها را بخشی از منافع راهبردی خود می‌دانند. از نگاه او، تهران همچنان بر حفظ اهرم فشار خود بر تنگه هرمز اصرار دارد و انصارالله یمن نیز اعلام کرده تا زمانی که محدودیت‌های اعمال‌شده از سوی ائتلاف تحت رهبری عربستان برداشته نشود، به عملیات خود پایان نخواهد داد. به باور سیترینوویچ، فشار نظامی تاکنون نشانه‌ای از تغییر این مواضع ایجاد نکرده است. 🔹به نوشته او، آمریکا و شرکای منطقه‌ای‌اش اکنون در یک دوراهی راهبردی قرار گرفته‌اند. یک گزینه، پذیرش بخشی از خواسته‌های ایران و انصارالله برای کاهش تنش‌هاست و گزینه دیگر، ادامه فشار نظامی با پذیرش این واقعیت که احتمال یک رویارویی طولانی‌مدت منطقه‌ای، همراه با حملات مکرر به خطوط کشتیرانی، زیرساخت‌های انرژی و مسیرهای حیاتی تجارت، روزبه‌روز افزایش می‌یابد. 🔹سیترینوویچ پیش‌بینی می‌کند که با وجود حملات اخیر آمریکا و عربستان، اقدامات تلافی‌جویانه گروه‌های شیعه عراق و انصارالله یمن ادامه خواهد یافت. او معتقد است اگر واشنگتن به تشدید بیشتر اقدامات نظامی روی آورد، تهران نیز منفعل نخواهد ماند و احتمالاً تلاش خواهد کرد با گسترش دامنه درگیری از طریق شبکه متحدان منطقه‌ای خود، هزینه‌های بیشتری بر آمریکا و شرکایش تحمیل کند؛ روندی که می‌تواند فشار بر بازارهای جهانی انرژی را افزایش داده و خطر کشیده شدن کشورهای بیشتری از حاشیه خلیج فارس و همچنین اسرائیل به درگیری را بالا ببرد. 🔹این تحلیلگر همچنین می‌نویسد از منظر تهران، تردید و احتیاط آمریکا نه نشانه خویشتنداری، بلکه بیانگر ضعف راهبردی است. به همین دلیل، هرچه واشنگتن بیشتر تلاش کند با اقدامات نظامی محدود بازدارندگی خود را احیا کند، ایران نیز ممکن است بیش از پیش درصدد نشان دادن این باشد که تشدید تنش، هزینه‌های غیرقابل‌قبولی برای آمریکا و متحدانش به همراه خواهد داشت. از نگاه او، این روند می‌تواند چرخه‌ای بی‌ثبات ایجاد کند که در آن هر دو طرف، عقب‌نشینی را به منزله از دست دادن اعتبار خود تلقی کنند. 🔹سیترینوویچ در پایان هشدار می‌دهد که منطقه ممکن است به نقطه‌ای نزدیک شده باشد که حملات محدود و کنترل‌شده دیگر برای مهار بحران کافی نباشد. با این حال، دستیابی به راه‌حل دیپلماتیک نیز دشوار است، زیرا مطالبات اصلی ایران و انصارالله از نگاه واشنگتن و متحدان منطقه‌ای آن غیرقابل‌پذیرش تلقی می‌شود. 🔹به اعتقاد این تحلیلگر، اگر تحول غیرمنتظره‌ای در عرصه دیپلماسی رخ ندهد و همه طرف‌ها به مصالحه‌های معنادار تن ندهند، روزهای آینده احتمالاً با تشدید بیشتر تنش‌ها، افزایش مخاطرات برای بازار جهانی انرژی و گسترش دامنه درگیری فراتر از وضعیت کنونی همراه خواهد بود./ جهان دیپلماسی @samassoumi

‍ 🔵 حسین علایی، تحلیل‌گر مسائل بین‌الملل و نخستین فرمانده نیروی دریایی سپاه ⭕️ اجرای تفاهم‌نامه به نفع ایران و به ضرر اسرائیل است ⭕️ باید تعریف‌مان را از پیروزی عوض کنیم ⭕️ پیروزی واقعی صلح و آرامش در ایران و استمرار توسعه و پیشرفت است ⭕️ ترسیدن از گاوی که شاخ دارد شرط عقل است ⭕️ نفس وجود جنگ به ضرر مردم ایران است 🔹 آمریکا با آغاز این جنگ ۴۰ روزه به دنبال این نبود که تفاهمی با ایران امضا کند، بلکه هدف اصلی آن‌ها تغییر نظام جمهوری اسلامی در ایران بود. 🔹 آمریکایی‌ها وقتی فهمیدند با جنگ به خواسته‌های‌شان نمی‌رسند درخواست آتش‌بس کردند. 🔹 نفس وجود جنگ به ضرر مردم ایران است. باعث این می‌شود که اقتصاد از اولویت بیفتد، مردم تحت فشارهای معیشتی قرار بگیرند، سرمایه‌گذاری صورت نگیرد و ایران نتواند توسعه ملی و توسعه همه‌جانبه را در دستور کار قرار دهد و دائماً باید به فکر دفاع باشد. 🔹 فرض کنید تعداد زیادی از هواپیماهای آن‌ها را بزنید، نیروهای مسلحشان را بزنید و افراد نظامی‌شان کشته شوند، درست است که یک پیروزی تاکتیکی ممکن است محسوب شود (همان‌طور که آمریکا در مورد ایران هی مدعی است که این‌ها پیروزی است اما کسی از او قبول نمی‌کند)، ولی پیروزی واقعی این‌ها نیستند. 🔹 بنابراین ما باید تعریفمان از پیروزی درست باشد. پیروزی به این مفهوم است که شما بتوانید محیطی را برای ایران فراهم کنید که مردم بتوانند با آرامش خاطر بخوابند، با آرامش خاطر صبح از خواب بیدار شوند و با آرامش خاطر دنبال توسعه انسانی، توسعه اقتصادی و توسعه کشور در همه ابعاد باشند؛ این می‌شود پیروزی. 🔹 نه اینکه بخواهند از شهری به شهری پرواز کنند بگویند هواپیما نیست، این که پیروزی نیست! یا بخواهند از جایی به جایی بروند، خدای نکرده زیرساخت‌ها به گونه‌ای زده شود که بنزین نداشته باشی بروی، یا الان وضع سوخت جوری باشد که نیاز به هزینه‌های ارزی فراوان داشته باشد و سالی ۵ میلیارد دلار سوخت وارد کنی تا مردم در داخل ایران بسوزانند؛ این‌ها پیروزی نیست. تعریف پیروزی را باید تغییر دهیم. 🔹 اگر معتقدیم اجرای تفاهم در مجموع به نفع ایران است، باید تمام سیستم خودمان را به کار بگیریم که این تفاهم به اجرا برسد، به نتیجه برسد، مکر آن‌ها را خنثی کنیم و برنامه آن‌ها را برای اینکه این را تبدیل کنند به ابزاری برای جنگ مجدد خنثی سازیم. 🔹 همه سیاستمداران ایران، همه دلسوزان ایران و همه کسانی که به پایداری جمهوری اسلامی علاقه‌مندند باید بسیج شوند که این تفاهم اجرا شود و به نتیجه برسد. این برگ پیروزی ایران است. گرچه به آمریکا نباید اعتماد کرد و در آن شکی نیست، اما الان اجرای تفاهم‌نامه به نفع ایران و به ضرر اسرائیل است. به همین خاطر هم هست که اسرائیل دائماً تلاش می‌کند این تفاهم اجرا نشود. khabaronline.ir/xq7V6 @SaMassoumi

🎙️الجزیره: 🔴ایران در قبال عملیات تنگه هرمز «انعطاف‌پذیری» نشان می‌دهد 🔹عمان و ایران روزهای جمعه و شنبه چندین دور گفت‌وگو در تهران برگزار کردند. 🔹مقام‌های عمانی پیشنهاد داده‌اند که یک کنسرسیوم منطقه‌ای متشکل از ایران و کشورهای حوزه خلیج فارس تشکیل شود. این کنسرسیوم با تأمین «امنیت» کشتی‌هایی که قصد عبور از تنگه هرمز را دارند، مدیریت تردد دریایی در این آبراه را بر عهده خواهد داشت. 🔹عمانی‌ها همچنین پیشنهاد کرده‌اند که عبور از تنگه هرمز بدون اخذ عوارض باشد؛ با این حال، این لزوماً به معنای آن نیست که کشتی‌ها هیچ هزینه‌ای پرداخت نکنند. آنان مدلی را پیشنهاد کرده‌اند که بر اساس آن، کشتی‌ها هنگام عبور، یک «هزینه خدمات داوطلبانه» پرداخت کنند تا از حفاظت محیط‌زیست اطمینان حاصل شود. 🔹عمان اکنون پیشنهاد داده است که سه مسیر برای تردد دریایی در نظر گرفته شود: یک مسیر از آب‌های سرزمینی ایران، یک مسیر بین‌المللی و یک مسیر از آب‌های سرزمینی عمان. 🔹در صورت پذیرش این طرح، ایران مسئولیت پاکسازی مین‌ها، به‌ویژه در مسیر بین‌المللی، را بر عهده خواهد گرفت. با این حال، تیم‌های فنی مذاکره‌کننده هنوز جزئیات نهایی این موضوع را نهایی نکرده‌اند. 🔹با وجود اظهارات علنی، منابع ما می‌گویند که ایران در این مذاکرات تا حدی انعطاف‌پذیری از خود نشان می‌دهد./ جهان @samassoumi

🔴سی‌ان‌ان: جنگ اوکراین به دریای خزر کشیده شد 🔹شبکه خبری سی‌ان‌ان در گزارشی نوشت که دریای خزر به جدیدترین عرصه تقابل میان ایران، روسیه و اوکراین تبدیل شده است؛ مسیری راهبردی که در سال‌های اخیر به دلیل گسترش همکاری‌های تهران و مسکو، اهمیت ویژه‌ای یافته است. 🔹بیژن خواجه‌پور، مدیر مؤسسه مشاوره «اوراسیا نکسوس پارتنرز»مستقر در وین، به سی‌ان‌ان گفت: دریای خزر می‌تواند به ایران در اجرای راهبرد تنوع‌بخشی به تجارت خارجی کمک کند، به‌ویژه اگر تهران همکاری‌های تجاری خود را با روسیه، کشورهای قفقاز، آسیای مرکزی، چین از طریق خطوط ریلی و به‌طور غیرمستقیم با شرق اروپا گسترش دهد. وی افزود: دریای خزر جایگزین مسیرهای دریایی جنوبی ایران نیست، بلکه مکمل راهبردی آنها به شمار می‌رود. https://irna.ir/xjXSz7 @samassoumi

معاون پیشین وزارت امور خارجه در گفت‌وگو با ایرنا تعرض نظامی اوکراین به شناور ایرانی را بررسی کرد؛ 🔸بهاروند: اقدام‌های اوکراین علیه ایران به دستور طرف‌های ثالث انجام می‌شود/ ایران تا امروز در مقابل کی‌یف خویشتن‌داری نشان داده‌است ⭕️اقدام اوکراین یک توطئه جدید علیه ایران برای ضربه زدن به مسیرهای ارتباطی شمالی است ⭕️تقابل نظامی مستقیم اوکراین علیه ایران دارای هیچ منطق سیاسی و نظامی نیست 🔹 محسن بهاروند معاون پیشین حقوقی و بین‌الملل وزارت امور خارجه: «اوکراین در اثر جنگ استقلال خود را از دست داده است و تصمیمات و تحرکات آن به دستور کشورهای ثالث انجام می شود. اگر این فرض را بپذیریم امکان اقدامات بیشتر توسط اوکراین وجود دارد و به نظرم کی‌یف باید هشدار جدی دریافت کند که دست از ماجراجویی جدید بردارد.» متن کامل این #گفت‌وگو را در سایت ایرنا بخوانید: https://irna.ir/xjXS7K @samassoumi

‍ ⭕️«بزرگ‌ترین چکش جهان» هم کارساز نیست؛ روایت نیویورک‌تایمز از بن‌بست ترامپ در ایران 🔹روزنامه نیویورک‌تایمز در تحلیلی به قلم دیوید سنگر، خبرنگار باسابقه حوزه امنیت ملی آمریکا، نوشت: دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا که جنگ با ایران را با تصور یک پیروزی سریع آغاز کرده بود، اکنون در جنگی گرفتار شده که نه راه روشنی برای پایان آن دارد و نه اهداف اولیه‌اش محقق شده است. 🔹ترامپ همواره غیرقابل پیش‌بینی بودن را یکی از مهم‌ترین ابزارهای سیاست خارجی خود معرفی کرده و معتقد بوده که همین ویژگی، متحدان و رقبای آمریکا را در وضعیت بلاتکلیف نگه می‌دارد. او بارها از تصمیم خود برای حمله به تأسیسات هسته‌ای ایران و عملیات‌های نظامی دیگر به عنوان نمونه‌هایی از جسارت خود یاد کرده و حتی ادعا کرده بود تنها محدودیتش در استفاده از قدرت نظامی، «اخلاق شخصی» اوست. 🔹اما طی هفته‌های اخیر شرایط کاملاً تغییر کرده است. رئیس‌جمهوری آمریکا اکنون با جنگی روبه‌روست که به تدریج تمام ریاست‌جمهوری او را تحت تأثیر قرار داده و محدودیت‌هایی را آشکار کرده که پیش‌تر تصور نمی‌کرد با آنها مواجه شود. 🔹بزرگ‌ترین چالش ترامپ، نه آغاز جنگ بلکه یافتن راهی برای خروج از آن است. رئیس‌جمهوری که تصور می‌کرد با اتکا به قدرت نظامی می‌تواند به سرعت برنامه هسته‌ای ایران را متوقف و حکومت این کشور را تحت فشار قرار دهد، اکنون میان سه گزینه دشوار گرفتار شده است: تشدید جنگ، ادامه فرسایش اقتصادی یا خروج بدون دستیابی به اهداف اعلام‌شده. اگر ترامپ جنگ را بدون حل مسئله هسته‌ای ایران و بدون تغییر وضعیت تنگه هرمز به پایان برساند، این جنگ نه تنها به عنوان یک موفقیت بلکه به عنوان نمادی از محدودیت‌های قدرت آمریکا و شخص رئیس‌جمهوری در تاریخ ثبت خواهد شد. https://irna.ir/xjXS5h @samassoumi

‍ فارن افرز مطرح کرد؛ ⭕️جنگ آمریکا عیله ایران، آزمون نقش‌آفرینی چین در خلیج فارس؛ چرا پکن کنار ایستاد؟ 🔹جنگ اخیر ایران و آمریکا، نگاه کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس به موازنه قدرت در منطقه را دستخوش تغییر کرده است. اگر تا پیش از این بسیاری از دولت‌های عربی امیدوار بودند که با گسترش حضور اقتصادی چین، پکن به تدریج نقش پررنگ‌تری در تامین امنیت منطقه ایفا کند، اکنون این تصور تا حد زیادی رنگ باخته است. 🔹چین طی سال‌های گذشته به بزرگ‌ترین شریک تجاری کشورهای شورای همکاری خلیج فارس تبدیل شده است. حدود ۳۶ درصد واردات نفت خام چین از این کشورها تامین می‌شود و حجم مبادلات دو طرف در سال ۲۰۲۴ به حدود ۳۰۰ میلیارد دلار رسید؛ رقمی که از مجموع تجارت این کشورها با آمریکا و اتحادیه اروپا نیز فراتر رفت. همین وابستگی اقتصادی باعث شده بود دولت‌های عربی انتظار داشته باشند پکن برای حفاظت از منافع خود، از نفوذش بر ایران برای مهار تنش‌ها استفاده کند. 🔹این انتظار با نقش چین در احیای روابط دیپلماتیک ایران و عربستان در سال ۲۰۲۳ تقویت شد. توافق ۲۵ ساله همکاری تهران و پکن و میانجی‌گری چین میان تهران و ریاض این تصور را ایجاد کرده بود که پکن به تدریج به یکی از بازیگران امنیتی خلیج فارس تبدیل خواهد شد. 🔹اما جنگ اخیر نشان داد چین تمایلی به پذیرش چنین نقشی ندارد. به نوشته فارن افرز، پکن نه در برابر حملات ایران به اهداف منطقه‌ای از نفوذ خود برای مهار تهران استفاده کرد و نه حاضر شد مسئولیت بیشتری در تامین امنیت خلیج فارس برعهده بگیرد. حتی در جریان حملات حوثی‌ها به کشتی‌های تجاری در دریای سرخ نیز چین به جای اعمال فشار بر ایران، صرفاً امنیت کشتی‌های دارای پرچم چین را از طریق توافقی جداگانه تامین کرد. 🔹در جریان بحران اخیر نیز برخی کشورهای عربی از مواضع چین ناامید شدند. گزارش‌هایی درباره مخالفت پکن با ایجاد سازوکار بین‌المللی حفاظت از کشتیرانی در تنگه هرمز و همچنین ادعاهایی درباره همکاری برخی شرکت‌های چینی در ارائه اطلاعات جغرافیایی به ایران، این نگرانی را افزایش داد که چین حاضر نیست برای امنیت شرکای عرب خود هزینه سیاسی بپردازد. 🔹از نگاه نویسنده، این رفتار بیش از آنکه ناشی از حمایت از ایران باشد، ریشه در راهبرد سنتی سیاست خارجی چین دارد. پکن طی سال‌های گذشته همواره تلاش کرده از ورود مستقیم به منازعات امنیتی خاورمیانه پرهیز کند و مسئولیت‌های پرهزینه نظامی را نپذیرد. جنگ اخیر نیز این رویکرد را تقویت کرده است. 🔹در نتیجه، کشورهای عربی اکنون با یک واقعیت دشوار روبه‌رو هستند؛ آمریکا همچنان تنها قدرتی است که توانایی تامین امنیت منطقه را دارد، اما همان کشوری نیز هست که اقداماتش می‌تواند به بی‌ثباتی بیشتر منجر شود. از همین رو، کشورهای شورای همکاری مسیرهای متفاوتی را دنبال می‌کنند. 🔹عمان و تا حدودی عربستان به دنبال ایجاد یک نظم امنیتی منطقه‌ای با مشارکت کشورهای خلیج فارس، ایران و عراق هستند تا وابستگی خود به آمریکا را کاهش دهند. در مقابل، کشورهایی مانند بحرین، امارات و کویت بیش از گذشته به واشنگتن نزدیک شده‌اند، هرچند همزمان در حال تقویت توان دفاعی خود و گسترش همکاری‌های امنیتی با کشورهایی مانند ترکیه و پاکستان نیز هستند. 🔹در عین حال، این تحول به معنای کاهش روابط اقتصادی چین با منطقه نیست. انرژی همچنان محور اصلی همکاری دو طرف باقی خواهد ماند و علاوه بر آن، سرمایه‌گذاری در حوزه‌هایی مانند انرژی‌های تجدیدپذیر، فناوری، هوش مصنوعی، رباتیک، کشاورزی هوشمند و زیرساخت‌ها نیز ادامه خواهد یافت. چین همچنان سرمایه، فناوری و بازار مورد نیاز کشورهای عربی را در اختیار دارد، اما دیگر به عنوان یک ضامن امنیتی دیده نمی‌شود. 🔹جنگ اخیر شکاف میان نقش اقتصادی و نقش امنیتی چین در خاورمیانه را آشکارتر از گذشته کرده است. پکن همچنان شریک اصلی تجاری کشورهای عربی باقی خواهد ماند، اما حاضر نیست هزینه‌های امنیتی حفاظت از خلیج فارس را بپردازد. از این رو، روابط چین و کشورهای عربی بیش از پیش بر منافع اقتصادی استوار خواهد بود، نه بر تعهدات امنیتی؛ واقعیتی که دولت‌های عربی را ناگزیر کرده است برای تامین امنیت خود، همچنان به آمریکا یا ائتلاف‌های منطقه‌ای جدید تکیه کنند./ جهان دیپلماسی @samassoumi

‍ ⭕️حمله به شناور ایرانی؛ نقشه جدید رئیس جمهور اوکراین چیست؟ 🔹در حالی که جنگ روسیه و اوکراین وارد هزار و ششصد و چهاردهمین روز خود شده و همزمان تجاوز نظامی ایالات متحده به ایران بر امنیت خلیج فارس و تنگه هرمز سایه انداخته، تحولی تازه این دو بحران را بیش از گذشته به یکدیگر گره زده است؛ حمله ارتش اوکراین به یک شناور تجاری ایرانی در دریای خزر. 🔹این نخستین بار از زمان آغاز جنگ روسیه و اوکراین است که کی‌یف به طور علنی مسئولیت حمله به یک شناور ایرانی را برعهده می‌گیرد؛ اقدامی که نه تنها واکنش شدید تهران از صدور بیانیه تا احضار کاردار اوکراین به وزارت خارجه را به دنبال داشته که همزمان با ادعاهای تازه «ولودیمیر زلنسکی» درباره همکاری اطلاعاتی روسیه و ایران در جنگ خاورمیانه، ابعاد سیاسی و امنیتی بیشتری یافته است. 🔹مجموعه گزارش‌های منتشرشده از سوی گاردین، سی‌بی‌اس، Ukrinform، رویترز و سایر رسانه‌های آمریکایی چند عامل را در طرح این موضوع از سوی رئیس جمهور اوکراین، تاثیرگذار می‌داند. • اوکراین در ماه‌های اخیر تلاش کرده جنگ خود با روسیه را تنها یک بحران منطقه‌ای معرفی نکند و آن را بخشی از یک چالش گسترده‌تر برای امنیت بین‌المللی بداند. در همین چارچوب، زلنسکی با طرح ادعای انتقال تصاویر ماهواره‌ای روسیه به ایران، تلاش می‌کند نشان دهد جنگ اوکراین و بحران خاورمیانه از یکدیگر جدا نیستند و حمایت مسکو از تهران می‌تواند امنیت نیروهای آمریکایی و متحدان واشنگتن را نیز تحت تأثیر قرار دهد. • این ادعا در آستانه دیدار برنامه‌ریزی‌شده زلنسکی و ترامپ در واشنگتن مطرح شده است؛ دیداری که در آن انتظار می‌رود موضوع ادامه حمایت نظامی آمریکا از اوکراین یکی از محورهای اصلی مذاکرات باشد. در چنین فضائی، برجسته کردن نقش روسیه در تحولات خاورمیانه می‌تواند بخشی از تلاش کی‌یف برای حفظ توجه سیاسی و نظامی آمریکا به جنگ اوکراین تلقی شود. • اوکراین همواره در ادعاهایی بی پایه و اساس ایران را یکی از تامین‌کنندگان تجهیزات نظامی روسیه معرفی کرده و از ابتدای جنگ، بارها نسبت به استفاده روسیه از پهپادهای طراحی‌شده در ایران اعتراض کرده است. با در نظرداشت این سابقه، حمله به شناوری که اوکراین مدعی است در انتقال محموله‌های نظامی نقش داشته، در چارچوب راهبرد کی‌یف برای هدف قرار دادن زنجیره‌های پشتیبانی نظامی روسیه قابل ارزیابی است. باید توجه داشت که ایران این ادعا را رد و تاکید کرده که شناور هدف قرارگرفته، یک کشتی تجاری بوده است. 🔻در این گزارش بخوانید: 🔹جریان حمله چه بود؟ زلنسکی چه گفت؟ 🔹جنگ روسیه و اوکراین در چه وضعیتی قرار دارد؟ 🔹ادعای تازه زلنسکی؛ پیوند زدن جنگ اوکراین به بحران خلیج فارس 🔹واکنش واشنگتن؛ روایت‌های متفاوت از یک ادعا 🔹واکنش ایران؛ از احضار کاردار تا درخواست اقدام شورای امنیت 🔹بازی کی‌یف، آزمون تازه بروکسل 🔹پیوند دو بحران؛ تصادف یا راهبرد؟ 🔹تأثیر بر بازار انرژی و امنیت کشتیرانی 🔹رئیس جمهور اوکراین به دنبال چیست؟ https://irna.ir/xjXRYC @samassoumi

🔴محکومیت شدید حمله ادعایی اوکراین به کشتی تجاری ایران؛ تهران بر حق دفاع مشروع تأکید کرد 🔹وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران اقدام رژیم اوکراین در حمله به شناور تجاری ایرانی در دریای خزر در بامداد شنبه ۳ مرداد که موجب انفجار کشتی و شهادت یک ملوان و زخمی شدن یک نفر دیگر شد را به شدت محکوم می‌کند. این اقدام، نقض بند ۴ ماده ۲ منشور ملل متحد و مصداق عمل تجاوزکارانه است که می‌تواند آتش جنگ را بیش از پیش شعله‌ور کرده و گسترش دهد. تعرض رژیم اوکراین به شناور تجاری ایران در دریای خزر که صراحتا از سوی رئیس آن رژیم مورد اذعان قرار گرفته است، نشانه تداوم رویکرد غیرمنطقی و خصمانه رژیم اوکراین نسبت به جمهوری اسلامی ایران است. جمهوری اسلامی ایران با تاکید بر اینکه هیچ‌گاه در منازعه بین روسیه - اوکراین مداخله‌ نداشته است، توجه شورای امنیت سازمان ملل متحد، کشورهای اروپایی و همه اعضای سازمان ملل را به این واقعیت آشکار جلب می‌کند که رژیم اوکراین با حمله به شناور تجاری ایران نه تنها مرتکب تخلف بین‌المللی شد، بلکه به شیوه‌ای خطرناک، در پی گسترش آتش جنگ و نا‌امنی است. هر طرفی که دغدغه صلح و امنیت در شرق اروپا و مناطق پیرامونی دارد، باید در قبال این اقدام خطرناک رژیم اوکراین موضع مسئولانه‌ای اتخاذ نموده و هیات‌حاکمه اوکراین را به‌خاطر این اقدام مجرمانه و تحریک‌آمیز پاسخگو کند. جمهوری اسلامی ایران وفق اصول و قواعد بنیادین حقوق بین الملل به‌ویژه اصل دفاع مشروع، در دفاع از منافع و امنیت ملی خود تردید نخواهد کرد. بدیهی است مسئولیت پیامدهای ناشی از ماجراجویی رئیس رژیم اوکراین، برعهده آن رژیم و حامیان و محرکان آن خواهد بود.

حمله اوکراین به کشتی‌های ایرانی در دریای خزر؟ 🔹ولودیمیر زلنسکی ادعا کرده است که ارتش اوکراین در موج جدید حملات دوربرد خود، علاوه بر مواضعی در عمق خاک روسیه، «کشتی‌های حامل محموله‌های نظامی ایران» را نیز در آب‌های دریای خزر مستقیماً مورد هدف قرار داده است. 🔹بر اساس بیانیه سرویس امنیتی اوکراین (SBU)، دو کشتی باری به نام‌های «Port Olya 2» و «Begey» به همراه یک ناوچه موشک‌انداز روسی در دریای خزر هدف قرار گرفته‌اند. این نهاد اطلاعاتی مدعی است که این دو کشتی تحت تحریم، مستقیماً مسئولیت انتقال تسلیحات و محموله‌های نظامی میان ایران و روسیه را بر عهده داشته‌اند. 🔹تاکنون نهادها و مقامات رسمی ایران هیچ‌گونه واکنشی نسبت به این خبر نشان نداده‌اند. / جهان دیپلماسی ✅ جهان دیپلماسی @SaMassoumi

⭕️ پشت‌پرده شکست ۲۴ ساعته توافق هسته‌ای آمریکا و عربستان ⭕️ سی‌ان‌ان: هنوز امضای وزیر خشک نشده‌بود که ترامپ گزارش فاکس نیوز را دید و همه چیز را خراب کرد 🔹 صبح روز پنج‌شنبه، دونالد ترامپ با انتشار پستی ناگهانی در شبکه اجتماعی خود، همه چیز را ویران کرد. او توافق هسته‌ای با عربستان را منوط به پیوستن فوری عربستان به «پیمان ابراهیم» و عادی‌سازی روابط با اسرائیل کرد و حتی وجود بند مربوط به غنی‌سازی اورانیوم را تکذیب نمود؛ موضعی که عملاً توافق را وارد فاز فروپاشی کرد. 🔹 منابع آگاه به سی‌ان‌ان خبر دادند که تغییر موضع ۱۸۰ درجه‌ای ترامپ ناشی از دو عامل اصلی بود. نخست، پوشش شدیداً انتقادی شبکه محبوب ترامپ، فاکس نیوز، و سرمقاله وال‌استریت ژورنال در صبح روز پنج‌شنبه که با ابراز شگفتی مطرح کردند چرا ترامپ امتیازی به عربستان داده که حتی جو بایدن هم حاضر نبود بدون «عادی‌سازی روابط با اسرائیل» به ریاض اعطا کند. تنها چند دقیقه پس از پایان این تحلیل‌ها در فاکس نیوز، پست جنجالی ترامپ منتشر شد. عامل دوم، عصبانیت شخص ترامپ از وزیر انرژی بود که چرا بدون اطلاع و هماهنگی نهایی با او اقدام به برگزاری مراسم امضا و مصاحبه با رسانه‌ها کرده است. 🔹 ویویان نریم، خبرنگار نیویورک تایمز در شبه‌جزیره عربستان، در حساب ایکس خود نوشت که ساعت‌ها پس از ادعای ترامپ مبنی بر مشروط بودن توافق به عادی‌سازی روابط با اسرائیل، هنوز هیچ موضع‌گیری رسمی از سوی دولت عربستان منتشر نشده و هیچ نشانی وجود ندارد که نشان دهد سعودی‌ها هنگام امضای سند از وجود چنین شرطی مطلع بوده‌اند. 🔹 لورا روزن، روزنامه‌نگار حوزه دیپلماسی، به نقل از یک منبع آگاه سعودی گزارش داد که در واکنش به شروط جدید ترامپ تاکید کرده است: «این توافق امضا شده و دیگر چیزی برای مذاکره مجدد وجود ندارد.» این منبع سعودی همچنین تصریح کرده که «توییت‌ها نمی‌توانند توافق‌نامه‌های امضاشده را باطل کنند.» khabaronline.ir/xq8tY @SaMassoumi

‍ ⭕️رأی ۸۲ کشور به برکناری کریم خان از دادستانی دیوان کیفری بین‌المللی 🎙مقام اسرائیلی: تل‌آویو برای جلب حمایت از برکناری کریم خان رایزنی کرد 🔹کشورهای عضو دیوان کیفری بین‌المللی (ICC) در لاهه امروز با اکثریت قاطع به برکناری کریم خان، دادستان این دیوان، به دلیل شکایت‌های مطرح‌شده علیه او درباره آزار جنسی رأی دادند 🔹کریم خان همان دادستانی است که تصمیم به صدور حکم بازداشت بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، و یوآو گالانت، وزیر پیشین دفاع این رژیم، به اتهام ارتکاب جنایات جنگی در غزه گرفته بود. 🔹در این رأی‌گیری، ۸۲ کشور به برکناری خان رأی مثبت دادند، ۱۳ کشور مخالفت کردند و ۱۵ کشور نیز رأی ممتنع دادند. 🔹به گزارش آکسیوس، یک مقام ارشد اسرائیلی اعلام کرد که گیدئون ساعر، وزیر امور خارجه اسرائیل، و هیأت‌های دیپلماتیک این رژیم در روزهای اخیر تلاش کردند تا بیشترین تعداد ممکن از کشورها را برای رأی به برکناری کریم خان یا دست‌کم رأی ممتنع، با خود همراه کنند./ جهان دیپلماسی @samassoumi

🎙تحلیلگر اسرائیلی: ایران نه برای دستیابی به توافق التماس خواهد کرد و نه از دارایی‌های راهبردی خود دست می‌کشد 🔹دنی (دنیس) سیترینوویچ، تحلیلگر مسائل ایران، معتقد است اتکا به برداشت‌های شهودی و تهدید، راه‌حلی برای مواجهه با ایران نیست. او می‌گوید با گذشت نزدیک به شش ماه از درگیری با ایران، دولت دونالد ترامپ همچنان ماهیت نظامی را که با آن روبه‌رو است، دست‌کم می‌گیرد. 🔹به باور او، سیاست آمریکا باید بر این فرض استوار باشد که ایران صرفاً به دلیل افزایش فشار نظامی تسلیم نخواهد شد. وی می‌پرسد واشنگتن دقیقاً چه هدفی را دنبال می‌کند؛ آیا انتظار دارد تهران از برنامه موشکی خود، حق غنی‌سازی اورانیوم یا جایگاه راهبردی خود در تنگه هرمز صرف‌نظر کند؟ 🔹سیترینوویچ تأکید می‌کند شواهد اندکی وجود دارد که نشان دهد ایران حاضر است درباره موضوعاتی که آن‌ها را از اصول بنیادین انقلاب اسلامی می‌داند، امتیاز بدهد. به گفته او، تهران بر این باور است که در نهایت این اراده سیاسی آمریکا است که زودتر تضعیف خواهد شد. 🔹او هشدار می‌دهد اگر این فرض، مبنای راهبرد فعلی آمریکا باشد، نتیجه آن چیزی جز ناامیدی نخواهد بود؛ زیرا ایران نه برای دستیابی به توافق التماس خواهد کرد و نه از دارایی‌های راهبردی خود دست می‌کشد. 🔹از نگاه وی، ادامه این روند می‌تواند به افزایش فشار بر قیمت جهانی نفت و تشدید نارضایتی در واشنگتن، در پی فاصله گرفتن انتظارات از واقعیت، منجر شود. 🔹این تحلیلگر همچنین تأکید می‌کند که اقدام تلافی‌جویانه به‌تنهایی یک راهبرد محسوب نمی‌شود و اجرای حملات هوایی بدون هدف سیاسی مشخص، احتمالاً به نتایج مورد انتظار نخواهد رسید. به گفته او، اگر هدف، بازگرداندن ایران به میز مذاکره از موضعی بسیار ضعیف‌تر باشد، تحقق چنین هدفی روزبه‌روز دور از دسترس‌تر به نظر می‌رسد. 🔹سیترینوویچ می‌افزاید سیاست‌گذاران باید نسبت به هزینه‌های چنین رویکردی واقع‌بین باشند، زیرا راهبرد مبتنی بر وادار کردن ایران به تسلیم، ممکن است هزینه‌های اقتصادی و راهبردی سنگینی را بر آمریکا و متحدانش تحمیل کند، بی‌آنکه به اهداف سیاسی مورد نظر دست یابد. 🔹در پایان، این تحلیلگر نتیجه می‌گیرد تا زمانی که دولت آمریکا حاضر به پرداخت هزینه‌های سنگین مالی و انسانی نباشد، ادامه کارزار کنونی، حتی اگر موفقیت‌های تاکتیکی به همراه داشته باشد، بعید است ایران را به نقطه شکست راهبردی برساند. به اعتقاد او، تداوم این وضعیت بدون منابع و اراده سیاسی لازم، حتی می‌تواند این باور را در تهران تقویت کند که قادر است واشنگتن را در یک نبرد فرسایشی پشت سر بگذارد./ جهان دیپلماسی @samassoumi