نوای نی

پیروِ پست بالا 👇 در سه بیت دوم، سوم و چهارم در فضای عشاق بیان شده و هیچکدام از آن‌ها لحن تکراری ندارد ضمن این‌که از حالت گوشه‌های مختلفی نیز که در فواصل مشابه اجرا می‌شوند مانند «بوسلیک» و «رهاب» به طور نامحسوس در این قسمت استفاده شده است. نکته‌ی جالب این‌که در بیان عبارت «کار ما به نواست» ادیب تحریری می‌خواند که در «رهاب» در دستگاه «نوا» معمول است. بیت پنجم فرود و بازگشت به مایه‌ی اصلی دشتی است. دو بیت آخر نیز با تبعیت از فضای ریتم عروضی شعر به صورت یک ملودی زیبای هفت ضربی و با حالتی آزاد خوانده شده است. (تحلیل آواز از #مهیار_مشفق) این اثر از معروفترین آثار اجرا شده توسط استاد #ادیب_خوانساری و یکی از زیباترین آثار جاویدان موسیقی ایران است. در وصف صدای ادیب همان بس که صدای ادیب صدای مورد علاقه‌ی استاد #بنان بوده است. در مورد نحوه‌ی آواز خوانی ادیب در این اثر، #محمدرضا_لطفی می‌گوید: ادیب این بیت حافظ را چو بشنوی اهل دل مگو که خطاست سخن شناس نه‌ای دلبرا! خطا اینجاست کاملا به درستی بیان نموده است. کلمه‌ی «دلبرا» به عنوان یک ضمیر مخاطب قرار می‌گیرد. @neynamee

پاساژ در موسیقی چیست؟ در لغت به معنای گذر یا گذرگاه است. در موسیقی (بدون رعایت دقت در مفهوم) به معنای تکه ای از قطعه موسیقی است که نقش آن در فضای یک اثر موسیقی از نظر فرم پیوند دو قسمت مهم یک قطعه به یکدیگر است. این اصطلاح گاه به لحظه هایی از قطعه موسیقی گفته می شود که بیشتر ناظر بر مهارت اجرایی نوازنده باشد تا ایده یا فکر موسیقایی. مثلا می توان اجرایی یک گام موسیقی یا آرپژ را در یک اثر پاساژ نامید مفهوم دیگر کلمه پاساژ در دانش هارمونی فصل نت های زینت درک و مفهوم می شود . در آنجا نت پاساژ حرکت پرشی را تبدیل به حرکت درجه به درجه(حرکت متصل) می کند نوای نی👇👇 @neynamee

عمل تقلید در موسیقی را می توان طی مراحل زیر تحقق بخشید: ۱_گوش فرادادن‌به صوت لازم به تقلید ۲_صدور فرمان از مغز به‌حنجره برای تقلید صوت مورد نظر ۳_فرمانپذیری حنجره ۴_اجرای آوازی(سرایش_وزن‌خوانی) صوت لازم به تقلید ۵_گوش فرادادن به صوت اولیه و نیز صوت تقلید شده ۶_تطبیق و در صورت لزوم تصحیح صوت تقلید شده با صوت اولیه نوای نی👇👇 @neynamee

دلایل عدم موفقییت در موسیقی با توجه به نگاه ما به تعریف های غلط از موفقییت:   ۱. موسیقی تان را جدی نمی گیرید اگر موسیقی ، بخش کم توجهی از زندگیتان را تشکیل داده ، لطفا موسیقی را رها کنید. روی صحبت با کسانی ست که حاضرند برای موسیقی حرکت کنند. اگر معتقدید چیزی برای عرضه در دنیای موسیقی دارید پس لطفا موسیقی تان را جدی بگیرید. جدی گرفتن به معنای اعتماد به نفس کاذب یا بد و بیراه گفتن به بقیه ی هنرمندان نیست. بلکه بخش مهمی از رفتار شما نسبت به موسیقی تان محسوب می شود. جدی گرفتن موسیقی تان ، یعنی با تمام وجود تلاش کنید که علی رقم تمام کاستی ها، به کسب علم ، تجربه و ارتقاء درکار خود برسید. اگر موسیقی تان را جدی نگیرید ، برای آن هزینه نمی کنید ، درنتیجه به موفقیت نمی رسید.        ۲. تعریفتان از هزینه اشتباه است اگر داستان افرادی که به ثروت رسیده اند را شنیده باشید، یک چیز مشترک معمولا در مسیر زندگیشان مشاهده میشود. آن هم هزینه کردن به منظور سرمایه گذری ست. یعنی خرج میکنند تا چند برابر به دست بیاورند. اما دید افراد ناموفق به خرج کردن اینگونه نیست ، بلکه فکر میکنند اگر مبلغی خرج موسیقی خود کنند، در واقع پول خود را دور ریخته اند، و هیچ چیزی در قبال آن دریافت نمی کنند. پس تصمیم میگیرند کل کار را خودشان انجام دهند. این دسته افراد از یک موضوع مهم غافل هستند. آنهم این است که سر کاری که تخصص ندارند نباید بروند. مانند پخش ، تبلیغات ، میکس ، مسترینگ و… تنها یک چیز است که باید در زمان هزینه کردن ( سرمایه گذاری ) به آن توجه کرد. انتخاب فرد یا گروهی کاردان و متعهد.          ۳. سطح دانش تان پایین است یکی دیگر از دلایلی که باعث می شود در موسیقی پیشرفت نکنید ، این است که دقیقا نمی دانید برای چه چیزی باید هزینه کنید! در اکثر مواقع آهنگسازها ، موفقیت در موسیقی را در گرو داشتن تجهیزات گران قیمت میدانند . در صورتی که بدون دانش ، تجهیزات فقط یک ویترین زیبا محسوب میشوند. پس سطح دانش خود را بالا ببرید که در نتیجه بتوانید کار حرفه ای را از غیر حرفه ای را تشخیص داده و سرمایه گزاری موثری برای موسیقی تان کنید. جالب اینجاست افرادی هستند که با یادگرفتن چند اصطلاح میکس و مسترینگ، فکر میکنند به اوج دانش رسیده اند. اما علم موسیقی همانند علوم دیگر، انتها ندارد. برای کسب علم و دانش ، هر کسی میتواند با استفاده از اینترنت مطالب زیادی را بیاموزد.  اما صادقانه بگوییم ، این انتخاب کامل نیست . خود آموز بودن به علم می افزاید ، اما به تجربه نه!        ۴. برای موسیقی تان بودجه بندی نمی کنید بهانه ی بعدی برای انتخاب نکردن موفقیت ، احتمالا این است که پول کافی ندارید. همانطور که خاطر نشان شدیم ، این تنها یک بهانه و یک مجوز است که به آن گوش می دهید. گوش دادن به بهانه های ذهنتان، توهین به شخصیت شما توسط خود شماست. راه حل، بودجه بندی کردن برای اهداف موسیقی تان است. یعنی مراحلی تولید و ساخت و پخش موسیقی را در نظر بگیرید،  هر قسمتی که در آن تخصص ندارید با در نظر گرفتن بودجه ای مناسب از افراد متخصص کمک بگیرید تا کیفیت نهایی کار بالا برود.            ۵. فکر می کنید بقیه روی گنج نشسته اند هیچ کس از ابتدا روی گنج ننشته. ممکن است نخواهید برای موسیقی تان هزینه کنید ، چون فکر می کنید کسانی که از موسیقی به ثروت رسیده اند، از اول گنج داشته اند. درصورتی که بیشتر کسانی که در موسیقی موفق بوده اند، یک راز بزرگ داشتند : آن ها با بودجه ی معلوم (نه گنج !) می دانستند چه وقت ، چگونه و چقدر برای موسیقی شان سرمایه گزاری کنند. آنها می دانستند که برای کیفیت آلبوم خود ، باید هزینه و سرمایه گزاری صحیح کنند.         ۶. منتظر یک معجزه هست منتظر هستید یک استعداد یاب، اتفاقی روزی شمارا ملاقات کند ، از استعداد شما شگفت زده شود، اسپانسر شما شود و یک شبه مشهور شوید ! این اتفاق ، در خوشبینانه ترین حالت ممکن هم ، کم نظیر است. شاید در توهم این معجزه هستید که صبح که از خواب بیدار شوید، ناگهان بهترین مهندس صدا و همه کاره شوید و دیگر نیازی به هزینه نداشته باشید. همه ی این ها اسم دارند : توهم !  هیچ کس بجز خودتان توانایی نجات شما را ندارد. باید روی خود سرمایه گزاری کنید، علم کسب کنید و خودتان را آماده ی عرضه به جهان کنید.         در کل نتیجه ی همه ی این حرف ها این است : اگر برای موسیقی تان هزینه های عاقلانه نکنید ، پیشرفتی درکار نیست.  اگر به این درک نرسید که ذاتِ هزینه ی صحیح ، سرمایه گزاری ست ؛ به سود نمی رسید.  اگر علم  کسب نکنید ، بهانه بیاورید و برنامه ریزی نکنید، هیچ وقت موفق نخواهید شد.    حتی اگر قبول این ها سخت است، بارها و بارها از خود بپرسید :  موفقیت را انتخاب می کنم ، یا ناکامی را؟ نوای نی👇👇 @neyname

جهت ارتباط با بنده به آیدی زیر: @navayneyzar وجهت ارتباط با جناب ربیعی با آیدی زیر در تماس باشید @mohammadreza_rabie

با درود و مهر خدمت همراهان گرامی که در این مدت کنار ما بودند زین پس به درخواست شما وبه دلیل مشغله اینجانب اداره کانال رو با همکاری جناب آقای ربیعی از نوازندگان درجه یک ساز نی شروع خواهیم کرد وپست های بسیار خوبی را در کانال درج خواهیم کرد انشالله که مفید ومورد قبول همراهان عزیزمان باشد با تشکر محمد الیاسی🌹

استاد حسن کسایی در ۲۵ خرداد ۱۳۹۱، پس از سپری‌کردن ۲ ماه در حالت کما، درگذشت. مراسم خاکسپاری وی در سکوت خبری و به صورت شبانگاهی با حضور جمعی از اعضای خانواده و شاگردان استاد برگزار شد و طبق وصیت زنده‌یاد کسایی مبنی بر خاکسپاری در کنار مقبره استاد تاج اصفهانی، پیکر ایشان در تخت فولاد اصفهان و در فاصله کمی از مقبره این استاد موسیقی به خاک سپرده شد. محمد خلیل کسایی ، فرزند حسن کسایی ، روز ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۵ بر اثر حمله قلبی درگذشت و مراسم اربعینش با سالگرد پدر یکی شد روحشان شاد🌹 نوای نی👇👇 @neynamee

استاد کسائی از زمره موسیقی دانانی بود که کمتر حرف می‌زدند و بیشتر عمل می‌کردند. خود او می‌گفت آن‌ها که نمی‌توانند حرف‌شان را با ساز بیان کنند و " چیزی برای ارائه موسیقی ندارند، با صحبت‌های عجیب و غریب می‌خواهند خودشان را مطرح کنند. این سخن منسوب به "واگنر" است که " آن جا که سخن باز می‌ماند، موسیقی آغاز می‌شود. کسائی می‌گفت عکس این هم صادق است آن جا که موسیقی باز می‌ماند چه سخن‌ها که آغاز نمی‌شود! کسائی رواج و رونق لقب " استاد" را " ترافیک استاد" می‌نامید. چیزی که موسیقی را به راه خطا می‌کشاند. به باور کسائی، "تقلید، هرگز کسی را به بلندای هنر نمی‌رساند. تقلید و تکرار مثل " زیراکس" است! شما خط " میرعماد" را که مثلاً " پنج میلیون تومان" می‌ارزد، اگر " زیراکس" کنید، سیصد تومان هم ارزش پیدا نمی‌کند!" جوانانی که به فراگیری موسیقی می‌پردازند نیز نباید بعد از گذراندن دوره آموزشی (باز هم) صد در صد از استاد خود تقلید کنند. بلکه باید بکوشند با نو آوری، شخصیت و ذوق خود را نشان دهند." به باور او موسیقی پیوندی است میان خلاقیت و تکنیک، ولی تکنیک باید ابزاری باشد در خدمت خلاقیت. "در روزگار ما قضیه بر عکس شده‌است و در نتیجه، جای موسیقی حال را موسیقی قال گرفته‌است نوای نی @neyname

استاد حسن کسائی در اصفهان سال‌ها مکتب‌دار موسیقی اصفهان در رشته‌های نی، سه‌تار و آواز بوده‌است. اگرچه بیشتر آثار حسن کسایی بداهه‌نوازی است تا موسیقی پیش ساخته، ولی امروز بخش زیادی از ضربی‌ها و حتی آوازی‌های نوازندگان نی، بهره گرفته از نوازندگی‌های اوست. کسائی در نواختن نِی ایرانی همانند نداشت و در اوقات فراغت به تکمیل سه‌تار می‌پرداخت. وی در زندگی هیچ دلبستگی‌ای به جز موسیقی نداشت. وی در شهر زادگاه خود، اصفهان در کوی عباس‌آباد زندگی می‌کرد. دیده شده بود که او حتی با لوله کردن کاغذی ساده و سوراخ کردن آن اقدام به نواختن نی می‌کرد که این در یکی از نوارهای صوتی آموزشی وی نیز بیان گردیده‌است. حسن کسائی که از پیشکسوتان موسیقی سنتی به شمار می‌آمد، بر خلاف بسیاری از آنان ذهن و اندیشه‌ای نوگرایانه دارد. ردیف موسیقی سنتی را " وحی منزل" تلقی نمی‌کرد نوای نی @neynamee

حسن کسایی مانند تهرانی در تنبک، احمد عبادی در سه‌تار، علی‌اصغر بهاری در کمانچه و فرامرز پایور در سنتور به نوعی از ابتدا شروع به ابداع تکنیک و پیاده کردن تمام دستگاه‌ها در ساز نِی نمود. در گذشته صدای نِی، همراه با ناخالصی زیاد بود؛ یعنی نواختن آن به صورتی بود که تفاوت محسوسی بین صداهای اوج، بم و بم نرم نبود، ولی استاد کسایی توانست با تغییر حالت در زبان، در محل استقرار زبان، حالت لب و فرم سر نی، صدایی بسیار شفاف و بدون ناخالصی از نی تولید کند. همین پیشرفت باعث شد تا نوازندگی نی او، به رادیو راه پیدا کند. تکنوازی‌ها و همکاری با نوازندگان و خوانندگان مشهور آن زمان چون جلیل شهناز، علی تجویدی، احمد عبادی، تاج اصفهانی، ادیب خوانساری و... باعث شد تا نی هم‌ردیف سازهای دیگر قرار بگیرد. بعد از این دوره اغلب ارکسترهای ایرانی شروع به استفاده از این ساز کردند و این احساس نیاز باعث رشد روزافزون نوازندگان نی شد که حتی امروزه به عنوان یک رشته تخصصی در دانشگاه تدریس می‌گردد. به گفتهٔ محمدرضا لطفی، نوازندهٔ تار و منتقد موسیقی، حسن کسایی با مجموعهٔ "ردیف نی" - که در هشتاد سالگی ضبط کرده بود- نخستین اثر آموزشی برای علاقه‌مندان به نی نوازی را مدون کرده بود نوای نی👇👇 @neyname

وی که از کودکی علاقهٔ زیادی به موسیقی داشت، از سن دوازده سالگی شروع به نواختن نِی کرد و در سن سیزده سالگی به مکتب استاد نوایی رفت (نوایی از شاگردان نایب اسدالله است و دیگر شاگرد نوایی، یاوری می‌باشد که او هم اصفهانی است). کسایی در محضر استاد صبا به نواختن ردیف‌ها پرداخت و با هنرمندانی چون خالقی، مشیر همایون و حسین محجوبی نیز می‌نواخته‌است. وی کنسرت‌هایی نیز با ادیب خوانساری و اجراهایی با تاج اصفهانی داشته‌است. نخستین اجرا کسائی، در سن ۲۰ سالگی نخستین اجرای تک نوازی نی خود را در دستگاه همایون در تئاتر اصفهان به صحنه برد و یک سال بعد قطعه معروف سلام را در دستگاه چهارگاه ساخت که از معروف‌ترین قطعات موسیقی ایرانی به شمار می‌رود. این قطعه بعدها توسط حسین علیزاده در آلبوم صبحگاهی با سازبندی و ارکستراسیونی حجیم بازسازی شد. کسائی، در سال ۱۳۲۹ برای اولین‌بار نی را به ارکستر برد و با ارکستر رادیو ارتش اصفهان همکاری خود را شروع کرد. در سال‌های بعد با ارکسترهای متعدد رادیو به سرپرستی هنرمندانی چون ابوالحسن صبا، حسین یاحقی، حبیب‌الله بدیعی، محمد میرنقیبی، همایون خرم و دیگران به فعالیت خود در این زمینه ادامه داد. در سال ۱۳۳۵ به دعوت داوود پیرنیا به برنامه گل‌ها راه یافت و تا سال ۱۳۵۷ که در گلچین هفته شرکت نمود، با این سلسله برنامه، همکاری داشت. شروع فعالیت‌های بین‌المللی از سال ۱۳۴۶، فضای کاری کسائی ابعادی جهانی هم پیدا می‌کند و یک صفحهٔ دورو در مایه‌های شور و ماهور از نوازندگی نی او به همراه تنبک جهانگیر بهشتی توسط کمپانی C.B.S فرانسه ضبط شده و در سال ۱۳۵۴ در نقاط مختلف جهان پخش شد. همچنین، کسائی تا سال ۱۳۵۶، برنامه‌های متعددی در جشن هنر شیراز برگزار کرد و با نوازندگان بزرگ جهان از جمله راوی شانکار، شاران رانی و بسم الله خان، دیدار کرد. بعد از انقلاب ۱۳۵۷ بعد از انقلاب، به دلیل فضای نه چندان مناسبی که برای موسیقی ایجاد شد، وی آخرین برنامه رسمی خود را در رادیو ایران با همکاری جلیل شهناز، محمدرضا شجریان و جهانگیر ملک اجرا کرد. در این سال و تا قبل از سال ۱۳۶۱، آرشیو موسیقی رادیو اصفهان از بین رفت و کسائی هم از صدا و سیما برکنار و حقوقش قطع شد. سفر به کشورهای خارجی کسائی در دههٔ ۱۳۶۰، به کشورهای آلمان، انگلستان، فرانسه و هلند سفر کرد و در چند برنامه رادیویی، به اجرای برنامه پرداخت. در سال ۱۳۶۹، تندیس وی در گالری مفاخر هنری جهان در لندن نصب شد. پس از آنکه کسائی در سال ۱۳۷۰، در جشنواره نی‌نوازان در تالار اندیشه شرکت کرد، فعالیت او دوباره رونق گرفت و در سال ۱۳۷۴، صدا و سیما مستمری وی را برقرار کرد. در سال ۱۳۷۵ به آمریکا و کانادا سفر کرده و در محافل شعر و موسیقی شرکت کرد. در سال ۱۳۷۶ هم با تلاش محمدرضا لطفی، انجمن دوستداران موسیقی ایرانی واشنگتن، مجلس گرامی‌داشتی برای کسائی بر پا داشت. در سال ۱۳۷۸ موفق به دریافت نشان درجه یک فرهنگ و هنر شد. همچنین در سال ۱۳۸۱، به عنوان چهرهٔ ماندگار موسیقی انتخاب و تقدیر شد. در سال ۱۳۸۱ محمد جوادکسایی (فرزند حسن کسائی) کتاب «از موسیقی تا سکوت» را که حاصل نیم قرن تلاش موسیقایی حسن کسائی است، با مقدمه بیژن ترقی به بازار کتاب عرضه کرد. نوای نی👇👇 @neynamee

استاد حسن کسایی در تاریخ ۳ مهر ۱۳۰۷ در خانواده‌ای تاجرپیشه به دنیا آمد. پدرش، «حاج سید جواد کسائی» از تاجران به نام آن زمان اصفهان بود که دلیل علاقه و انسی که با موسیقی داشت، با اساتید و بزرگان آن زمان مانند سید حسین طاهرزاده، جلال‌الدین تاج اصفهانی، اکبر خان نوروزی، خاندان شهناز (شعبان‌خان، حسین آقا، علی آقا و جلیل شهناز)، غلامحسین سارنج و ادیب خوانساری رفت‌وآمد می‌نمود. به طوری که منزل آقا سید جواد، محفلی بود برای تجدید دیدار و نیز ساز و آواز اساتید به نام موسیقی اصفهان. این آمد و شدها موجب شد حسن کسائی از کودکی با موسیقی آشنا شود و به مرور زمان، علاقه زیادی خصوصاً به ساز نِی پیدا کرد (بعد از دیدن یک نوازنده دوره‌گرد) و بر آن شد تا پدر، وی را نزد مهدی نوایی ببرد. نوای نی 👇👇 @neynamee

نه میزان بالایی از هوش، نه تخیل و نه هر دوی این‌ها با هم، یک نابغه نمی‌سازد. عشق و تنها عشق است که روح یک نابغه را شکل می‌دهد ـ (موتزارت) نوای نی👇👇 @neynamee

راز نوازندگان موفق چیست؟ مهمترین نکته در موفقیت یک نوازنده داشتن "تمرین آگاهانه" (Conscious exercises) است.منظور از این کلمه تمرین کردن با تفکر است،یعنی اینکه ما در حین تمرین به بررسی و رفع مشکلات نوازندگیمان نیز فکر کنیم و صرفا کاری بدون هدف انجام ندهیم.تمرین بی هدف هیچ نتیجه ای نخواهد داشت ، بلکه بهتر است که تمرین را با تمرکز و هدفمند انجام دهیم.   تمرین آگاهانه در واقع نوعی از تمرین است که شما را به فکر وا می دارد و فعالیتی سودمند و منطبق بر اصول  آموزش موسیقی  است.در این نوع تمرین هنگامی که شما مرتکب اشتباهی می شوید به راحتی از آن گذر نمی کنید بلکه سعی می کنید که منشا و دلیل آن اشتباه در نوازندگی تان را بیابید و آن را برطرف کنید.   کارشناسان حوزه موسیقی معتقدند که  کلاس موسیقی در واقع مانند یک آزمایشگاه است.هنرجو باید دائما در حال تجزیه و تحلیل و بررسی روشهای یادگیری و تکنیکهای نوازندگی باشد تا از طریق این آزمون سعی و خطا بتواند به یک روش صحیح برای  تدریس موسیقی  و تمرین برسد.این بررسی باید بصورت جز به جز باشد و نکات مهم را در یک دفتر یادداشت کنید تا پس از بررسی نهایی به بهترین ترکیب و روش برسید.   دکتر اندرس اریکسون معتقد است که تمرین آگاهانه نوعی از تمرین است که موجب شهرت و موفقیت در هر حوزه ای مانند ورزش،موسیقی،تجارت و ... می شود.او طی یک سری آزمایشهای مختلف به این نتیجه رسید که برای دستیابی به تمرین هدفمند و آگاهانه حداقل 10 سال یا 10 هزار ساعت زمان نیاز است تا یک نفر به این سطح از دانش برسد.پس از آن مسیر رسیدن به موفقیت بسیار هموارتر خواهد شد. نتیجه نهایی مقاله و در واقع کلید موفقیت در نوازندگی موسیقی را بصورت زیر می توان خلاصه کرد: راز موفقیت در زمینه  موسیقی  تعداد ساعات تمرین نیست،بلکه نوع تمرین و هدفمند و آگاهانه بودن تمرین است.حتی اگر روش تمرین شما از نظر دیگران قدیمی است اشکالی ندارد شما با همین روش ادامه دهید و تمریناتتان را قطع نکنید.چون همانطور که توضیح داده شد هر کسی بر مبنای استعداد و توانایی های خود باید به روش منحصر به فرد تمرین کردن برای خودش دست یابد. نوای نی👇👇 @neynamee

با سلام وعرض ادب خدمت همراهان گرامی