مرکز روانشناسی شروع نو دکتر آنوشا نیکوبخت

📷نیکان آخرین روز بهارتون پرامید صبح بخیر ❤️ @psychomod

جهت اطلاع گردانندگان کانال در حال ایجاد تغییراتی در محتواهای ارسالی هستند. سپاس از صبوری و همراهی تان❤️

#شبانه این ایده که ما تروماهای خانوادگی را دوباره زندگی می‌کنیم، هستهٔ اصلی مطالبی است که روان‌پزشک نورمن دویج در کتاب فوق‌العادهٔ خود با نام “مغزی که خود را تغییر می‌دهد” به آن اشاره می‌کند. او در کتابش می‌نویسد: روان‌درمانی اغلب یعنی تبدیل ارواحمان به اجدادمان. دکتر دویج عقیده دارد که با شناسایی منشأ تروماهای نسلی‌مان، ارواح ما می‌توانند از تسخیر ما دست بردارند و صرفاً به بخشی از تاریخ‌مان تبدیل شوند. ✍🏼 مارک وُلن 📕 با تو شروع نشده @psychomod

#شبانه 🖊چرا متعصب‌ها عقیده‌شان را عوض نمی‌کنند؟ ❇️ در یک مطالعه کلاسیک در روانشناسی اجتماعی که در سال ۱۹۵۴ توسط لئون فستینگر و همکارانش انجام شد، گروهی به رهبری زنی با نام مستعار دوروتی مارتین، منتظرِ پایانِ جهان در تاریخِ مشخصی بودند. او ادعا می‌کرد پیام‌هایی از موجوداتِ فضایی دریافت کرده که سیلِ عظیمی زمین را نابود می‌کند و فقط ایماندارانِ واقعی (یعنی اعضای گروه) پیش از فاجعه توسط بشقاب‌پرنده نجات می‌یابند. اعضای گروه شامل افرادی با مشاغلِ عادی مانند پزشک، مهندس و دانشجو بودند که بسیاری از آنها شغل و خانه خود را رها کرده بودند. ❇️ وقتی در ساعتِ مقرر هیچ بشقاب‌پرنده‌ای نیامد و سیل هم رخ نداد، بر اساسِ منطق انتظار می‌رفت که افراد دست از باور خود بردارند و شرمنده شوند. اما بر اساسِ مشاهدات فستینگر، پس از چند ساعت فشار روانی، رهبر گروه اعلام کرد که به خاطر ایمانِ قوی این گروه کوچک، خداوند تصمیم گرفته به تمامِ بشریت رحم کند و فاجعه را لغو کند. واکنشِ اعضا نه خشم یا شرم، بلکه شادی و انرژی مضاعف بود. آنها به جای انکارِ باورشان، متعصب‌تر شدند و برای مصاحبه با رسانه‌ها تماس گرفتند تا بگویند دنیا را نجات داده‌اند. ❇️ این پدیده در روانشناسی با نام “ناهماهنگی شناختی” توضیح داده می‌شود. وقتی فرد هزینه زیادی (مانند پول، شغل، آبرو یا زمان) برای باوری پرداخته باشد، پذیرفتنِ اشتباه به معنی فروپاشی هویتِ خودش است. بنابراین مغز به جای پذیرشِ خطا، واقعیت را به شکلی بازتفسیر می‌کند که باورِ قبلی همچنان درست بماند. این مکانیسم فقط محدود به فرقه‌های مذهبی نیست. همین الگو در ادامه دادن به رابطه‌های آسیب‌زا، سرمایه‌گذاری روی پروژه‌های شکست‌خورده یا اصرار بر تصمیماتِ اشتباه روزمره دیده می‌شود. ❇️ اپیکتتوس، فیلسوف رواقی اشاره کرده که یادگیریِ چیزی برای کسی که فکر می‌کند از قبل می‌داند، غیرممکن است. خطرناک‌ترین وضعیت زمانی نیست که چیزی نمی‌دانیم، بلکه وقتی است که به چیزی اطمینانِ کامل داریم و برای حفظ آن اطمینان، واقعیت را قربانی می‌کنیم. به همین دلیل در قرنِ بیست و یکم، توانایی بازنگری در باورهای خود را می‌توان یکی از معیارهای اصلی سواد و تفکرِ انتقادی در نظر گرفت. @psychomod

مهم‌ترین وظیفه والدین تربیت نیست؛ ساختن رابطه است بسیاری از والدین تصور می‌کنند مهم‌ترین وظیفه آن‌ها اصلاح رفتار فرزند، کنترل اشتباهات یا آماده کردن او برای آینده است. اما پژوهش‌های روانشناسی نشان می‌دهد که مهم‌ترین سرمایه یک خانواده، کیفیت رابطه میان والد و فرزند است. کودکان بیش از آنکه به نصیحت‌های مداوم نیاز داشته باشند، نیاز دارند احساس کنند دیده می‌شوند، پذیرفته می‌شوند و برای والدینشان ارزشمند هستند. وقتی کودک این احساس امنیت و پذیرش را تجربه کند، احتمال بیشتری دارد که به حرف والدین گوش دهد، ارزش‌های خانواده را بپذیرد و در آینده روابط سالم‌تری بسازد. رابطه سالم به این معنا نیست که هیچ اختلاف یا محدودیتی وجود نداشته باشد. بلکه به این معناست که حتی در زمان تعیین قوانین و مرزها نیز کودک احساس کند که دوست‌داشتنی و ارزشمند است. گاهی والدین آن‌قدر درگیر حل مشکلات روزمره می‌شوند که فراموش می‌کنند رابطه‌ای که امروز با فرزندشان می‌سازند، تأثیر بسیار بیشتری از بسیاری از تصمیم‌های تربیتی کوتاه‌مدت خواهد داشت. منبع انجمن روانشناسی آمریکا(APA) @psychomod

چرا مغز ما به داستان‌های جنایی و رازآلود علاقه دارد؟ محبوبیت پادکست‌های جنایی، مستندهای جرم و جنایت و داستان‌های رازآلود اتفاقی نیست. مغز انسان به طور طبیعی به دنبال یادگیری درباره تهدیدها و خطرات است. وقتی درباره یک جرم یا یک موقعیت خطرناک می‌شنویم، مغز ما شروع به جمع‌آوری اطلاعات می‌کند. به همین دلیل هنگام تماشای یک مستند جنایی، ناخودآگاه به دنبال سرنخ‌ها، اشتباهات افراد یا نشانه‌های هشداردهنده هستیم. در واقع مغز احساس می‌کند بدون قرار گرفتن در خطر واقعی، در حال یادگیری مهارت‌های مهمی برای بقاست. این فرایند باعث می‌شود چنین محتواهایی برای بسیاری از افراد جذاب باشند. ما در محیطی امن، درباره موقعیت‌های خطرناک اطلاعات کسب می‌کنیم و احساس می‌کنیم برای مواجهه با شرایط مشابه آمادگی بیشتری پیدا کرده‌ایم. به بیان ساده، کنجکاوی درباره خطرها بخشی طبیعی از ذهن انسان است و می‌تواند به ما کمک کند دنیا را بهتر بشناسیم. منبع انجمن رواشناسی آمریکا(APA) @psychomod

❤️ چرا بعضی زوج‌های عاشق چاق‌تر می‌شوند؟ شاید عجیب به نظر برسد، اما برخی پژوهش‌ها نشان داده‌اند افرادی که از رابطه عاطفی و زندگی مشترک خود رضایت بیشتری دارند، در مقایسه با زوج‌های ناراضی بیشتر مستعد افزایش وزن هستند. یکی از توضیحات این است که وقتی افراد در رابطه احساس امنیت و رضایت می‌کنند، فشار کمتری برای حفظ ظاهر به‌منظور جذب شریک عاطفی احساس می‌کنند. از طرفی، قرارهای غذایی، سفارش خوراکی، دورهمی‌ها و سبک زندگی کم‌تحرک دو نفره هم می‌تواند به افزایش وزن کمک کند. البته این به معنی ناسالم بودن یک رابطه شاد نیست؛ بلکه نشان می‌دهد عادت‌های روزمره زوج‌ها می‌تواند روی وزن آن‌ها تأثیر بگذارد. پس اگر بعد از عاشق شدن کمی وزنتان بالا رفته، شاید فقط خوشحال‌تر از قبل شده‌اید! @psychomod

📸 نیکان صبح زیباست.... اگر غصه خرابش نکند فکر هجران کسی نقش برآبش نکند صبح زیباست و این جمله حقیقت دارد اگر اندوه دلت همچو سرابش نکند... سلام صبح تون شاد❤️ @psychomod