Dispersed

اول اینکه چند روز پیش رفتیم سالگرد رو جشن گرفتیم

البته پاک می‌کنم از این به بعدو

پسر گفت می‌ریم یه جای دورتر پس بذارید منبرمو برم😂😂😂😂

خب دیگه من برم با پسر عزیزم دیت نایت. همین پسر نازنین رو می‌دونید از کجا دارم؟ از خشم اینکه رابطه‌ای که توش بودم مناسبم نبود دیگه و دیگه تلاشی هم نبود. خشم از اینکه زندگی من مال منه و من پسش می‌گیرم از هر چیزی که بخواد هدرش بده. اغلب اوقات نه فورا، ولی حتما!

همه چیز چیزهای زیبای زندگی من از خشم میاد. خشم مقدسم به نپذیرفتن خیلی چیزها! خشمی که بهم انگیزه‌ی زیادی برای تغییر داد. گاهی ازش کلافه می‌شدم اما قدردانشم.

همیشه سعی کردم توی هر برهه‌ای زندگی کنم و توی هر برهه‌ای می‌تونم بگم مهم‌ترین آدمایی که درهای جدیدی از زندگی رو به روم باز کردن دوستام بودن. من بدون دوستام و اینترنت غیرممکن بود آدمی بشم که شدم!

دیدید خیلیا می‌گن دلمون برای فلان موقع تنگ شده؟ من تقریبا جز چندتا برش محدود دلم برای هیچی گذشته به خصوص قبل از هجده سالگی تنگ نمی‌شه.

شما که نمی‌دونم اما من تقریبا از همه‌ی اون دوران زندگیم بیزارم! نمی‌دونم چطور زندگی ما توی ایران به این پوچی گذشت. کاش برگردم اینجا متولد شم.

گاهی حس و حال جمعه‌ها منو می‌بره به پنج‌شنبه‌های زمان نوجوونیم وقتی مدرسه‌ها تعطیل می‌شد و با بابام می‌رفتیم ویدیوکلوپ نزدیک‌ خونه، یه آلبوم داشت فیلم خارجی، یه آلبوم داشت فیلم ایرانی و یه دونه فیلم خارجی و یه دونه فیلم ایرانی برمی‌داشتم و اینجوری پنج‌شنبه شب‌ها رو توی اتاق خودم تنها اما خوش می‌گذروندم. از اون روزها چیزهای کمی یادمه اما اینو خوب یادمه. بعضی اوقات فیلم‌هایی که می‌خواستم رو قبلش کسی به امانت گرفته بود و باید می‌ذاشتم هفته‌ی بعد!

منم دارمش! حس می‌کنم بخشیش از مامانم اومده. هرجا که زندگی کردم سعی کردم زیبایی‌هاشو ببینم و ثبت کنم. هرجا که رفتم، سعی کردم خوشگلیاشو توی ذهنم نگه دارم. ایران هم که بودم همین بودم. خوشحالم که ذوق و لذتی از دیدن زیبایی‌ها توی وجودم پدیدار می‌شه و آدم بی‌ذوقی نیستم!

داشتن eyes for beauty چیزی نیست که هرکسی داشته باشه. اگه دارید بدونید که یه موهبته!

هیچ فیلتر و هیچی!