سه شنبه ها با موری

یه دیالوگی داره سریال "After Life" که میگه: روزی فرا میرسه که شما در حال خوردن آخرین وعده غذایتان هستید، برای آخرین بار گُلهایتان رو بو میکشید، عزیزی را بغل خواهید کرد و خبر ندارید که آخرین بار هست. به همین دلیل باید هرچیزی رو با ذوق و شوق انجام بدی قدرِ سالهای مانده ی عُمرت را بدان! چون تکرار نمیشن...🫶 @withmori

با عرض پوزش متن انگلیسی است When you die, don't worry about your body... Your relatives will do whatever it takes. They will take off your clothes They will wash you They will dress you up They will take you out of the house and deliver you to your new address. Many will come to the funeral to honor you. Some will even cancel their plans and ask for labor to go to the funeral. Your things you didn't like to borrow will be sold, donated or burned. Your keys Your tools Your books Your CDs, DVDs, games Your collections Your clothes... And be sure the world won't stop and cry for you. The economy will continue. You will be replaced in work. Someone with the same or even better ability will take your place. Your property will switch to heirs. And don't doubt that about you for the small and big things you have done in your life will speak, judge, doubt and criticize. People who only knew you face will say, ′′ Poor thing!" Your good friends will cry for a few hours or several days, but then they will laugh again. Your pets will get used to the new owner. Your pictures will be hanging on the wall for awhile, then they will be put on furniture and finally stored at the bottom of the box. Someone else will sit on your couch and eat from it. Deep pain in your home will last a week, two, one month, two, one year, two... Then you will join the memories and then your story will end. It will end among people, end here, end in this world. But your story begins in a new reality... in your life after death. Your life is earthly where you couldn't move with the things you had here will lose the meaning they had. the beauty of your body Last name property loans working position bank account the house the car academic titles Classmates trophies Friends of the world man / woman the kids the family... In your new life, you will only need your soul. The only property that will last is the soul. So try to live your life full and be happy while you are here because, as Francis of Assisi said, ′′ You won't take what you have from here. You only take what you gave!" ❤️ @withmori

بیایید اینقدر بیرحمانه رفتار نکنیم.......... دل آدم ...چه گرم می شود گاهی ساده... به یک دلخوشی کوچک... به یک احوالپرسی ساده... به یک دلداری کوتاه ... به یک "تکان سر"...یعنی...تو را می فهمم... ... به یک گوش دادن خالی ...بدون داوری! به یک همراهی شدن کوچک ... به حتی یک همراهی کردن ممتد آرام ... به یک پرسش :"روزگارت چگونه است ؟" به یک دعوت کوچک به صرف یک فنجان چای ! ... به یک وقت گذاشتن برای تو... به شنیدن یک "من کنارت هستم "... به یک هدیه ی بی مناسبت ... به یک" دوستت دارم "بی دلیل ... به یک غافلگیری:به یک خوشحال کردن کوچک ... به یک نگاه ... به یک شاخه گل... دل آدم گاهی ...چه شاد است ... به یک فهمیده شدن ...درست ! به لبخند! به یک سلام ! به یک تعریف به یک تایید به یک تبریک ...!!! و ما چه بی رحمانه این دلخوشی های کوچک و ساده را از هم هم دریغ میکنیم و تمام محبت و دوست داشتن مان را گذاشته ایم کنار تا به یک باره همه آنها را پس از مرگ نثار هم کنیم نویسنده متن ؟ ناشناس @withmori

چه‌قدر آدم‌ها بیراهه می‌روند. از کنار گل بی‌اعتنا می‌گذرند. می‌روند تا شعر گل را در صفحه‌ یک کتاب پیدا کنند و بخوانند. روبه‌روی زندگی نمی‌ایستند تا مشاهده کنند. برای همین است که حرف‌ها به دل نمی‌نشیند، برای همین است که در شعرها شوری نیست، در نقاشی‌ها جوشش زندگی گم شده‌است. چرا نگویم که من صدای قورباغه را در بهار بر بسیاری از آهنگ‌ها برتری می‌دهم. می‌دانی، ما را ترسانده‌اند. ما را آموخته‌اند. و گرنه چرا می‌ترسیم بگوییم اگر پای سنجش به‌ میان آید، اثری که صدای قورباغه در ما می‌گذارد، شاید هم‌تراز تاثیر ژرف‌ترین برخوردها در زندگی ما باشد. 📚برهنه با زمین #سهراب_سپهری (گردآورنده:ایلیا دیانوش) @withmori

اگر تا به حال فرصت نکرده یا به این مطلب 👆 نگاهی نینداخته اید پیشنهاد میکنم دیدن این فیلم سینمایی بی نظیر رو هرگز از دست ندهید فارست گامپ Forrest Gump

هر چی فکر کردم نتونستم مطلبی که در حد و اندازه گفته های این پسر باشه بنویسم اون به چیزی رسیده که من تا به حال نرسیده ام و داره پیامی میده که ما تا به حال بهش فکر نکرده ایم ترجیح میدم مدتی در خلوت و تنهایی فقط به حرفهاش فکر کنم و فکر کنم و ... واقعا چرا ؟! خودتون ببینید @withmori

روحش شاد 💚 @withmori

💚❤️‍🔥🤍

از "رنج" بودا تا "اضطراب درونیِ" هایدگر اگر بخواهم با شما رو راست باشم باید بگویم که زندگی به شکل گُریز ناپذیری سخت است و این ربطی به جایی که هستید و جوری که زندگی می کنید ندارد. من به آن میگویم: "اصل بقای سختی" یعنی سختی از شکلی به شکل دیگر تبدیل می شود ولی نابود نمی شود... برای همین هم در يک زندگیِ خیلی خوب و عادی، جایی که هیچ کسی به هیچ کسی به خاطر عقایدش شلیک نمی کند و همه چیز آرام است؛ آدمهای زیادی مشت مشت قرص ضد افسردگی می‌خورند که بتوانند خودشان را هر روز صبح از داخل رختخواب بکشند بیرون. آدم های پُف کرده، آدم های بد حال، آدم های روی لبه... خیلی ‌ها معتقدند که پیشرفت تکنولوژی، اینترنت، نخودفرنگیِ غیر ارگانیک و گِلوتِن، ما‌ها را اینجوری کرده و قدیم‌ها مردم خوشبخت‌تر بودند. شما بشنوید و باور نکنید حتی هزار‌ها سال پیش شاهزاده‌ای هندی به نام سیزارتا یا همان بودا گفت که "زندگی رنج است". رنج، یا به زبان بودا «دوکا». هایدگر به این می‌گوید: «اضطراب وجودی» این ها را نگفتم که نا امیدتان کنم. چیزهای خوب و دلنشین هم در دنیا کم نیست. می توانید از آنها در راه کمک بگیرید و هر وقت داشتید در چاه غم فرو می رفتید مثل "رَسَن" به آن چنگ بیندازید و بیایید بیرون. یکی از این طناب ها؛ موسیقی است اگر توانستید سازی بزنید؛ اگر نتوانستید به آن گوش کنید. وقتهایی که شاد هستید، موسیقی گوش کنید و وقتهایی که غمگین بودید بیشتر موسیقی گوش کنید. آنجا که از هر حرکتی عاجز ماندید؛ برقصید. رقصیدن بهترین و مفید‌ترین کاری است که می‌توانید برای روحتان بکنید. هرجا ریتمی شنیدید که می‌شد با آن رقصید، خودتان را تکان بدهید، حتی اگر ریتم چکیدن قطره‌های آب از شیروانی باشد. (رقص از نظر علمی، هم ارتعاش شدن با جریان هستی است، بی‌مهار و بدون ترس از دیده شدن برقصید.) راستی اگر صدای خوبی داشتید موقع رقصیدن یک کم هم آواز بخوانید، اما اگر نداشتید هم مهم نیست. چیز دیگری که می‌توانید بخوانید کتاب است. خواندن کتاب به شما کمک می‌کند زندگی‌های دیگری را که هیچ وقت نمی‌توانستید تجربه کنید را تجربه کنید. فیلم هم همین کار را در یک ابعاد دیگری می‌کند اما کتاب همیشه یک سر و گردن بالا‌تر از فیلم است، چون قوهٔ تخیلتان رو به کار می‌گیرد؛ و روند ذهنی‌تر و عمیق تری است. تا می‌تونید کتاب بخوانید. وسط کتابها حتما چند صفحه هم برای مطالعه در مورد ستاره‌ها و کهکشان‌ها وقت بگذارید، چون کمکتان می‌کند که ابعاد چیز‌ها را بهتر درک کنید و یادتان نرود که در کل هستی کجا ایستاده اید. برای همین، قدیم‌ها بیشتر فیلسوف‌ها ستاره‌شناس هم بودند. شاید نخواهید یا نتوانید منجم بشوید، ولی همیشه می‌توانید وقتهایی که غمگین هستید به آسمان نگاه کنید و ببینید که غم‌هایتان در برابر عظمت کهکشان چقدر کوچک است... طناب‌های دیگری هم هست؛ چیزهایی مثل نقاشی کردن، عکاسی، کاشتن یک درخت؛ آشپزی با ادویه‌های جدید، سفر کردن، حرکت... ما برای نشستن خلق نشده ایم. صندلی یکی از خطرناک‌ترین اختراعات بشریست. به جای نشستن قدم بزنید؛ بدوید، شنا کنید، اگر مجبور شدید بنشینید؛ برای خودتان، همنشین‌هایی پیدا کنید و از مصاحبتشان لذت ببرید. پیدا کردن دوست خوب خیلی هم آسان نیست. اما اگر دوست خوبی باشید؛ دیر یا زود چند تا آدم خوب دورتان جمع خواهند شد. در ضمن، دایرهٔ دوستهایتان را به آدم‌ها محدود نکنید. شما می‌توانید تقریباً با همهٔ موجودات زندهٔ دنیا دوست باشید؛ گل‌ها، علف‌ها، ماهی‌ها، پرنده‌ها، و بله حتی گربه‌ها. حیوان‌ها گاهی حتی از آدم‌ها هم دوستهای بهتری هستند. در زندگی چاه غم زیاد است ولی طناب هم هست؛ سَرِ رَسَن را ول نکنید. اما مراقب باشید که به طناب های پوسیده مثل الکل، دود، پول و حتی غرور و موفقیت آویزان نشوید، چون از داخل چاه بیرونتان نمی آورد و بدتر ولتان می کند ته چاه... بگردید و طنابهای خودتان را پیدا کنید و اگر نتوانستید پیدایش کنید؛ «ببافیدش». آدمهای انگشت شماری طناب بافی بلدند. دانشمند ها، کاشفها، مربی های فوتبال، کمدین ها، و هنرمندها همه طناب باف هستند و طنابهایی را بافتند که آدمهای دیگر هم می توانند سرش را بگیرند و با آن از داخل چاه بیرون بیایند. اگر ما امروز از سیاه سرفه نمی میریم برای این است که طنابی را گرفتیم که لویی پاستور سالها پیش بافته است. "سمفونی شماره پنج" طنابیست که بتهوون با نُت ها به هم پیوند زده است. "صد سال تنهایی" طنابیست که مارکز با کلمه و خیال به هم بافته است. بیشتر طناب ها را یک روزی کسی که شاید ته چاه زندانی بوده بافته است... حتما طناب کرونا هم روزی توسط کسی بافته میشود. مقاوم باشید و صبور آه کردم؛ چون رَسَن شد آهِ من؛ گشت آویزان رَسَن در چاهِ من؛ آن رَسَن بگرفتم و بیرون شدم؛ چاق و زَفت و فَربِه و گُلگون شدم. "مولانا" @withmori

"بعد تر ها " وقتی موهای جو گندمی ات را از پیشانی ات کنار میزنی و قرص های رنگارنگت را به ضرب آب پایین میدهی . وقتی انگیزه ای برای مسافرت رفتن نداری وقتی فرقی نمیکند ماشینی که برایش انقدر تلاش کردی پراید باشد یا لکسوس، وقتی با کسی که عادت کرده ای به بودنش، کنار شومینه ی رنگ و رو رفته ی خانه مینشینی و به جای دوستت دارم، از پادردت شکایت میکنی... وقتی دیگر برایت فرقی نمیکند موهایت سپید باشند یا بلوند! نسکافه ای باشد یا هر رنگ دیگری! وقتی پسر بزرگترت روز مادر برایت صندلی نماز می آورد ، متوجه خواهی شد که زندگی آنقدر ها ارزش قناعت نداشت، کاش زندگی را زندگی کرده بودی، مسافرت رفته بودی، لباسهایی را که میخواستی میخریدی، کفشهای رنگارنگ، مهمانی های دوستانه میرفتی از ته دل میخندیدی و ..... به زودی وارد روزمرگی هایت خواهی شد به زودی متوجه خواهی شد که چه کلاه بزرگی سرت گذاشت این زندگی! که هرروزت را به بهانه ی روز بهتر از تو ربود و تو چه ساده لوح بودی که حرفش را باور کردی! زندگی تو همین امروز است همین ساعت کاری که دوست داری انجام بده! "دوستت دارم" را به هرکس که لازم است بگو هر از گاهی را با دوستانت بگذران،فارغ از هر فکر سفر کن...! بعد تر ها متوجه خواهی شد اما... زندگی ات را، همین امروز زندگی کن!!! زندگی را زندگی کن @withmori

ارسالی : سلام تمام كتابهاي داخل كانالتون رو گوش دادم و تو اين روزاي سخت نبود پدرم خيلي براي حال ناخوشم خوب بودن ممنونم و اين كتاب هم تقديم به شما تا اگه خواستيد داخل كانالتون بذاريد در اغوش نوراولين كتابي بود كه روز سوم فوت پدرم هديه گرفتم و خوندمش و خيلي تااثيرات خوبي روي من و حال بدم گذاشت ادمین : درود بر شما سپاس از ارسال کتاب توسط دوست عزیز وقت نکردم این کتاب رو کامل گوش بدم امیدوارم کتاب خوبی باشه و ازش استفاده کنید @withmori