DINGOMARO

. وقتی عکس : "Accidental Gunshot Wound " "زخم ناشی از اصابت گلوله تصادفی" . از لری کلارک رو دیدم، یاد فیلم " The Other Side" ساخته‌ی روبرتو مینروینی افتادم. هر دو دوربین رو به زندگی آدم‌هایی می‌برن که اعتیاد و خشونت بخشی از روزمرگی‌شونه. در The Other Side، مینروینی به حاشیه‌های لوئیزیانا و زندگی آدم‌هایی نزدیک می‌شه که با اعتیاد، فقر و خشونت دست‌وپنجه نرم می‌کنن. دوربینش بی‌پرواست؛ وارد لحظه‌های خصوصی و موقعیت‌های آشفته می‌شه و از دیدن چیزهایی که معمولاً پنهان می‌مونن عقب نمی‌کشه. نه سعی می‌کنه واقعیت رو زیباتر یا قابل‌تحمل‌تر نشون بده، نه آدم‌ها رو به نمونه‌هایی برای اثبات یک نظریه تبدیل می‌کنه. گاهی این نزدیکی ناراحت‌کننده‌ست، چون فرصت چندانی برای فاصله گرفتن، قضاوت کردن یا تبدیل رنج آدم‌ها به تصویری تماشایی باقی نمی‌ذاره. کلارک هم در مجموعه‌ی Tulsa از جهانی عکاسی می‌کرد که خودش بخشی از اون بود؛ از دوستانش، مصرف مواد و خشونتی که در زندگی روزمره‌شون حضور داشت. در عکس Accidental Gunshot Wound، مردی زخمی روی تخت افتاده، زنی کنارش خم شده و اسلحه‌ای گوشه‌ی قاب دیده می‌شه. نه از قبلِ این لحظه چیزی می‌دونیم و نه از چیزی که بعدش اتفاق افتاده. تصویر ما رو با خودِ موقعیت تنها می‌ذاره. شاید شباهت این عکس و فیلم در همین بی‌واسطگی باشه؛ دوربینی که نه از بیرون حکم صادر می‌کنه و نه برای رنج آدم‌ها توضیحی مرتب و قابل‌قبول می‌سازه. آدم‌ها رو در وضعیتی می‌بینیم که ممکنه فهمیدنش دشوار یا حتی تحمل‌کردنش ناراحت‌کننده باشه. درد همیشه از بیرون قابل‌فهم نیست؛ گاهی فقط می‌شه بهش نزدیک شد و دید که چطور در زندگی روزمره جا باز می‌کنه، تا جایی که مرز میان آسیب دیدن و ادامه دادن به زندگی محو می‌شه. @kamranheidari

عکاس: لری کلارک — Larry Clark نام عکس: زخم ناشی از شلیک تصادفی — Accidental Gunshot Wound @kamranheidari

🔸 چگونه به سینمای مستند بیندیشیم؟ شرکت‌کنندگان: ژان روش، فردریک وایزمن و یوهان فان در کوکن محل برگزاری: لافمیس، فرانسه سال برگزاری: ۱۹۸۷ مدت زمان: ۸۳ دقیقه 🔹 میزگردی تاریخی با حضور سه چهرهٔ برجستهٔ سینمای مستند که در آن، تجربه‌ها و دیدگاه‌های متفاوت دربارهٔ فیلم‌برداری از واقعیت، نقش فیلم‌ساز و رابطهٔ او با سوژه به بحث گذاشته می‌شود. این نشست پس از نمایش فیلم «بلایند» (Blind) ساختهٔ فردریک وایزمن برگزار شد. 🔹 محورهای اصلی بحث: ▪️ سینمای مشاهده‌گر در برابر دوربین مشارکت‌جو ▪️ واقعیت، مداخله و مسئولیت اخلاقی فیلم‌ساز ▪️ تدوین و کشف معنای فیلم ▪️ رابطهٔ فیلم‌ساز با سوژه و مسئلهٔ بازخورد ▪️ موسیقی در سینمای مستند ▪️ آیندهٔ سینمای مستند و امکان‌های تولید و نمایش ◽️ این گفت‌وگو فرصتی کم‌نظیر برای شنیدن سه رویکرد متفاوت به یکی از پرسش‌های بنیادین سینماست: چگونه می‌توان واقعیت را فیلم‌برداری کرد و در عین حال، از نقش خود در شکل‌گیری تصویر غافل نماند؟ ◽️ ترجمهٔ گروه داک‌ریویو Documentary Review

. از مجموعه " لذت از ویرانی" . شیراز - دروازه اصفهان —— By: Kamran heidari . Camera SONY:ILCE-7RM2 Lens: Sony 35 mm F number: f/2/8 . . @KamranHeidari

«اما راه سومی هم در فیلم‌سازی مستقل وجود دارد که نه موضوع روز است و نه مضمون اجتماعی . فقط لازم است به شخصیت‌های در فیلم اجازه دهیم زندگی کنند، بدون اینکه رنجشان را به استدلال و میلشان را به بیانیه تبدیل کنیم.» @kamranheidari

مادر پی نوشت : این عکس به سبک و سیاق عکسهای دهه پنجاه و با دوربین آنالوگ عکاسی شده است . دوربین: Hasselblad 500CM لنز: Carl Zeiss Planar 80mm f/2.8 فیلم: Kodak Tri-X 400، سیاه‌وسفید چاپ: کاغذ ، fiber-based . سیاه‌وسفید . @kamranheidari

. «در کنج دلم عشق کسی خانه ندارد» . به سبک و سیاق عکاسی آتلیه‌ای دهه ۵۰ ایران دوربین: Hasselblad 500CM لنز: Carl Zeiss Planar 80mm f/2.8 فیلم: Kodak Tri-X 400، سیاه‌وسفید چاپ: کاغذ فیبر بیس سیاه‌وسفید . @kamranheidari

🔻 *از سلسله نشست‌های گالری‌ آبان* *رویداد میان‌رشته‌ای* *▪️ویرانه‌کاوی: جستجو در امرِ زوال* با ارائه‌ی *مهرداد ایروانیان، کامران حیدری و اشکان قشقایی* ویرانه‌کاوی گفت‌وگویی میان‌رشته‌ای است که ویرانه را به عنوان مفهومی زنده و مسئله‌مند در معماری و هنر بررسی می‌کند. ویرانه‌ها نقطه‌ی تقاطع ماده، حافظه و زمان‌اند. از خرابه‌های باستانی و بناهای متروک تا ویرانه‌های صنعتی، شهرهای رها شده، خرابه‌های پساجنگ و بازمانده‌های حوادث اقلیمی، حامل ارزش‌های زیبایی‌شناختی، پرسش‌های اخلاقی و سوگیری‌های سیاسی هستند. از جذابیت ناتمامی و ‌تکه‌شدگی خرابه‌ها تا تقابل ویرانه‌های صنعتی و طبیعت، که بازتابی از سازوکارهای سرمایه‌داری، مدرنیته و بحران‌های زیست‌محیطی هستند ما را با پرسش‌هایی تازه مواجه می‌کنند: منشا لذت بردن از ویرانه‌ها چیست؟ آیا باید ویرانه‌ها را بازسازی کرد؟ آیا تماشای ویرانه‌ها نوعی مصرف ِزیبایی‌ِ زوال است؟ *▪️چهارشنبه اول مهرماه ۰۵ ساعت ۱۷* خیابان ستارخان، نبش کوچه۲۲، مجتمع تجاری شیرازمال/ پردیس سینمایی لطفا حضور خود را از راه تماس یا پیام به واتس اپ یا بله به شماره ۰۹۰۲۳۱۱۲۳۱۰ اطلاع دهید. Https://instagram.com/aban.artgallery