DINGOMARO

عکس‌های ایروینگ پن معمولاً یک لایه‌ی پنهان دارند. ظاهرشان آرام، تمیز و کاملاً کنترل‌شده است، اما زیر این سکون، معناهای دیگری آرام حرکت می‌کنند. در این عکس، مردِ دیومانند فقط طراح لباس نیست؛ بیشتر شبیه یک شیطانِ نمادین است که در شکل‌گیری زیبایی نقش دارد. لباسِ سفید روی تنِ زن، نتیجه‌ی دخالت همان دستِ تیره است؛ انگار زیبایی بدون آن حضورِ پنهان، کامل نمی‌شود. . اطلاعات عکس: عکاس: Irving Penn (ایروینگ پن) دهه‌ی ۱۹۵۰ عکاسی استودیویی مدیوم: چاپ نقره‌ای ژلاتینی (Gelatin Silver Print) دوربین: دوربین قطع بزرگ (Large Format View Camera) – معمولاً 8×10 اینچ، با نورپردازی کاملاً کنترل‌شده. پن با همین ابزار ساده و دقیق، تصاویری می‌سازد که در ظاهر ساکت‌اند اما مدت‌ها در ذهن می‌مانند. @DINGOMARO

با وجود محدودیت دانش کارشناس پادکست درباره‌ی موسیقی جنوب و هرمزگان، شنیدن این پادکست همچنان نکته‌ها و تأمل‌هایی در خود دارد. بارها گفته‌ایم مسیر جاده‌ای میان بوشهر و بندرعباس حدود ۶۶۰ کیلومتر است؛ مسافتی که با ۹ تا ۱۱ ساعت رانندگی طی می‌شود. همین فاصله‌ی به‌ظاهر ساده، شکافی جدی میان دو جغرافیا ایجاد کرده و تأثیری عمیق و متفاوت بر شکل‌گیری فرهنگ، زیست روزمره و موسیقی هر دو سرزمین گذاشته است. پس جنوب فقط یک نوع فرهنگ و یک نوع موسیقی ندارد؛ جنوب مجموعه‌ای از صداها، ریتم‌ها، زبان‌ها و زیست‌های متفاوت است که در فاصله‌ها و گسست‌های جغرافیایی شکل گرفته‌اند. امید که بتوان این مناطق را از نظر فرهنگی دقیق‌تر تفکیک کرد تا روشن شود هر منطقه، حامل چه نوع موسیقی و چه روایت مستقلی از این اقلیم است.

با وجود محدودیت دانش کارشناس پادکست درباره موسیقی جنوب و هرمزگان، شنیدن این پادکست همچنان نکته‌ها و تأمل‌هایی در خود دارد.

📣قسمت جدید منتشر شد از لس‌آنجلس تا هرمزگان؛ نگاهی به تغییرِ مفهوم موزیک بندری در دهه‌های گذشته اینجا ببینید: https://yt.openinapp.co/vbqm7 @rahegoosh

«سهیل نفیسی، مثل Gustavo Santaolalla، وقتی ساز دست می‌گیرد حضوری تمام‌عیار دارد؛ هر نت موسیقی‌اش بازتاب عمق درونی و شخصیت اوست. موسیقی او با آرامش و استحکامی که در شعر معاصر و ادبیات ایران دیده می‌شود، جهانی شاعرانه خلق می‌کند. بازخوانی ترانه‌های ابراهیم منصفی تجربه‌ای تازه به مخاطب می‌دهد و نشان می‌دهد که سهیل نفیسی بی‌تردید یکی از باکلاس‌ترین خواننده‌های معاصر ایران است.» اجرا: هنر شهر آفتاب، شیراز ویدیو: سعیده کشاورزی

حین عکاسی و تصویربرداری از موزیسین‌های جنوب ایران ، گاهی فراتر از ساز و نوا، از شیوه زیستشان هم عکس می‌گیرم. این قاب نیز لحظه‌ای از زندگی یک نوازنده (نی‌همبونه) کولی است؛ کنار خانواده‌اش در حومه بندرعباس. While photographing the musicians of southern Iran, I sometimes look beyond the instruments and music to capture their way of life. This frame shows a quiet moment from the life of a Gypsy ney-hambune player with his family on the outskirts of Bandar Abbas. Camera: SONY ILCE-7RM2 Lens: Sony 35 mm | F2.8 @kamranheidari

Ali Aqa’: Film Review . فیلم مستند ببینیم . از سلسله نشستهای گالری آبان پخش صد و هفتاد و چهارمین مستند فیلم مستند "علی آقا" کارگردان: کامران حیدری با حضور:  کامران حیدری . فیلم مستند «علی آقا» نخستین‌بار در جشنواره بین‌المللی فیلم مستند آمستردام (IDFA 2017) به نمایش درآمد . سپس در یازدهمین دوره جشنواره سینماحقیقت ایران در بخش مسابقه ملی حضور داشت و بعدتر در Spectacle Theater نیویورک و در برنامهٔ UCLA Celebration of Iranian Cinema در لس‌آنجلس نیز نمایش داده شد. نشریه Hollywood Reporter در نقد خود از فیلم نوشت که «علی آقا، پروازی ناراحت‌کننده از شور و هیجان به وسواس زیستن است»، و بر نگاهی انسانی، صمیمی و بی‌قضاوت کارگردان نسبت به سوژه تأکید کرد. @DINGOMARO