3imar سیمار

‌‌... نامه‌ای از جنس امروز مارتین لوترکینگ در نامه‌ای از زندان بیرمنگام نوشته بود : «شاید برای آنان که تیر گزندهٔ تفکیک نژادی تاکنون بر تن‌شان ننشسته، آسان باشد که بگویند “صبر کن”. اما وقتی به چشم خود دیده باشید که اراذل و اوباش، مادران و پدرانتان را به دلخواه به صلّابه می‌کشند و خواهران و برادرانتان را بنا به هوا و هوس غرق می‌کنند؛ وقتی پلیسی آکنده از نفرت را دیده باشید که برادران و خواهران سیاهتان را زیر فحش و لگد گرفته و حتی کشته‌است؛ وقتی دیده باشید که بخش عظیمی از بیست میلیون برادران سیاهتان در قفسِ تنگ و بی‌روزنِ فقر در قلب کشوری مرفه به خفقان آمده‌اند؛ وقتی ناگهان می‌بینید که زبانتان گره خورده و کلامتان به لکنت افتاده چون می‌خواهید برای دختر شش‌ساله‌تان توضیح بدهید که نمی‌تواند به شهربازی‌ای که تبلیغش در تلویزیون پخش شده برود، و می‌بینید که اشک در چشمانش حلقه می‌زند وقتی می‌شنود بچه‌های سیاه را به شهربازی راه نمی‌دهند و ابرهای شوم حقارت را می‌بینید که کم‌کم در آسمان کوچک ذهن او شکل می‌گیرند و می‌بینید که شخصیتش زیر بار این تلخی ناخودآگاه علیه سفیدپوستان،کم‌کم خمیده می‌شود؛ وقتی ناچار شوید جوابی سر هم کنید و به پسر پنج‌ساله‌تان بدهید که می‌پرسد: “بابا، چرا سفیدها با سیاه‌ها اینقدر بدند؟”؛ وقتی در کشور خودتان به سفر بروید و هر شب ناچار شوید گوشه اتومبیل‌تان مچاله شوید و بخوابید چون هیچ مسافرخانه‌ای شما را راه نمی‌دهد؛ وقتی شبانه‌روز با تابلوهای توهین‌آمیز”مخصوص سفیدها”و “مخصوص سیاه‌ها”تحقیر شوید… وقتی واقعیت سیاه‌بودن هر روز دنبالتان بکند و هر شب عذابتان بدهد،وقتی همیشه آماده باشید که از جا بپرید و هرگز ندانید انتظار چه اتفاقی را باید بکشید؛وقتی ترس‌های درونی و نفرت‌های بیرونی به ستوه تان آورده باشد؛وقتی تا ابد با حس فلج‌کننده “هیچ‌کس بودن” دست به گریبان باشید؛ آن‌موقع است که می‌فهمید چرا این قدر طاقت‌فرساست صبرکردن . زمانی فرا می‌رسد که کاسهٔ صبر لبریز می‌شود و مردان دیگر نمی‌خواهند در ورطهٔ ناامیدی فروروند. امیدوارم، آقایان،که بی‌صبریِ مشروع و ناگزیرِ ما را درک کنید». #مارتین_لوتر_کینگ @simar50 #تبعیض #بی‌عدالتی #خودی_و_غیرخودی #قوانین_طالمانه

‌‌نامه‌ای از جنس امروز : آقایان بی‌صبری مشروع و ناگزیر ما را درک کنید مارتین لوترکینگ در نامه‌ای از زندان بیرمنگام نوشته بود : «شاید برای آنان که تیر گزندهٔ تفکیک نژادی تاکنون بر تن‌شان ننشسته، آسان باشد که بگویند “صبر کن”. اما وقتی به چشم خود دیده باشید که اراذل و اوباش، مادران و پدرانتان را به دلخواه به صلّابه می‌کشند و خواهران و برادرانتان را بنا به هوا و هوس غرق می‌کنند؛ وقتی پلیسی آکنده از نفرت را دیده باشید که برادران و خواهران سیاهتان را زیر فحش و لگد گرفته و حتی کشته‌است؛ وقتی دیده باشید که بخش عظیمی از بیست میلیون برادران سیاهتان در قفسِ تنگ و بی‌روزنِ فقر در قلب کشوری مرفه به خفقان آمده‌اند؛ وقتی ناگهان می‌بینید که زبانتان گره خورده و کلامتان به لکنت افتاده چون می‌خواهید برای دختر شش‌ساله‌تان توضیح بدهید که نمی‌تواند به شهربازی‌ای که تبلیغش در تلویزیون پخش شده برود، و می‌بینید که اشک در چشمانش حلقه می‌زند وقتی می‌شنود بچه‌های سیاه را به شهربازی راه نمی‌دهند و ابرهای شوم حقارت را می‌بینید که کم‌کم در آسمان کوچک ذهن او شکل می‌گیرند و می‌بینید که شخصیتش زیر بار این تلخی ناخودآگاه علیه سفیدپوستان،کم‌کم خمیده می‌شود؛ وقتی ناچار شوید جوابی سر هم کنید و به پسر پنج‌ساله‌تان بدهید که می‌پرسد: “بابا، چرا سفیدها با سیاه‌ها اینقدر بدند؟”؛ وقتی در کشور خودتان به سفر بروید و هر شب ناچار شوید گوشه اتومبیل‌تان مچاله شوید و بخوابید چون هیچ مسافرخانه‌ای شما را راه نمی‌دهد؛ وقتی شبانه‌روز با تابلوهای توهین‌آمیز”مخصوص سفیدها”و “مخصوص سیاه‌ها”تحقیر شوید… وقتی واقعیت سیاه‌بودن هر روز دنبالتان بکند و هر شب عذابتان بدهد،وقتی همیشه آماده باشید که از جا بپرید و هرگز ندانید انتظار چه اتفاقی را باید بکشید؛وقتی ترس‌های درونی و نفرت‌های بیرونی به ستوه تان آورده باشد؛وقتی تا ابد با حس فلج‌کننده “هیچ‌کس بودن” دست به گریبان باشید؛ آن‌موقع است که می‌فهمید چرا این قدر طاقت‌فرساست صبرکردن . زمانی فرا می‌رسد که کاسهٔ صبر لبریز می‌شود و مردان دیگر نمی‌خواهند در ورطهٔ ناامیدی فروروند. امیدوارم، آقایان،که بی‌صبری مشروع و ناگزیر ما را درک کنید». #مارتین_لوتر_کینگ @simar50 #تبعیض #بی‌عدالتی #خودی_و_غیرخودی #قوانین_طالمانه

**‌‌نامه‌ای از جنس امروز آقایان بی‌صبری مشروع و ناگزیر ما را درک کنیدید** مارتین لوترکینگ در نامه‌ای از زندان بیرمنگام نوشته بود : «شاید برای آنان که تیر گزندهٔ تفکیک نژادی تاکنون بر تن‌شان ننشسته، آسان باشد که بگویند “صبر کن”. اما وقتی به چشم خود دیده باشید که اراذل و اوباش، مادران و پدرانتان را به دلخواه به صلّابه می‌کشند و خواهران و برادرانتان را بنا به هوا و هوس غرق می‌کنند؛ وقتی پلیسی آکنده از نفرت را دیده باشید که برادران و خواهران سیاهتان را زیر فحش و لگد گرفته و حتی کشته‌است؛ وقتی دیده باشید که بخش عظیمی از بیست میلیون برادران سیاهتان در قفسِ تنگ و بی‌روزنِ فقر در قلب کشوری مرفه به خفقان آمده‌اند؛ وقتی ناگهان می‌بینید که زبانتان گره خورده و کلامتان به لکنت افتاده چون می‌خواهید برای دختر شش‌ساله‌تان توضیح بدهید که نمی‌تواند به شهربازی‌ای که تبلیغش در تلویزیون پخش شده برود، و می‌بینید که اشک در چشمانش حلقه می‌زند وقتی می‌شنود بچه‌های سیاه را به شهربازی راه نمی‌دهند و ابرهای شوم حقارت را می‌بینید که کم‌کم در آسمان کوچک ذهن او شکل می‌گیرند و می‌بینید که شخصیتش زیر بار این تلخی ناخودآگاه علیه سفیدپوستان،کم‌کم خمیده می‌شود؛ وقتی ناچار شوید جوابی سر هم کنید و به پسر پنج‌ساله‌تان بدهید که می‌پرسد: “بابا، چرا سفیدها با سیاه‌ها اینقدر بدند؟”؛ وقتی در کشور خودتان به سفر بروید و هر شب ناچار شوید گوشه اتومبیل‌تان مچاله شوید و بخوابید چون هیچ مسافرخانه‌ای شما را راه نمی‌دهد؛ وقتی شبانه‌روز با تابلوهای توهین‌آمیز”مخصوص سفیدها”و “مخصوص سیاه‌ها”تحقیر شوید… وقتی واقعیت سیاه‌بودن هر روز دنبالتان بکند و هر شب عذابتان بدهد،وقتی همیشه آماده باشید که از جا بپرید و هرگز ندانید انتظار چه اتفاقی را باید بکشید؛وقتی ترس‌های درونی و نفرت‌های بیرونی به ستوه تان آورده باشد؛وقتی تا ابد با حس فلج‌کننده “هیچ‌کس بودن” دست به گریبان باشید؛ آن‌موقع است که می‌فهمید چرا این قدر طاقت‌فرساست صبرکردزمانی فرا می‌رسد که کاسهٔ صبر لبریز می‌شود و مردان دیگر نمی‌خواهند در ورطهٔ ناامیدی فروروند.دامیدوارم، آقایان،که بی‌صبری مشروع و ناگزیر ما را درک کنید».».** #مارتین_لوتر_کینگ @simar50 #تبعیض #بی‌عدالتی #خودی_و_غیرخودی #قوانین_طالمانه

... دلار در حاکمیت یکدست #رحیم_قمیشی بر خلاف اکثر تحلیلگران که معتقدند آمریکا مستقیما با ایران درگیر نخواهد شد، من همچنان احتمال زیاد می‌دهم در تلافی کشته شدن سه سرباز آمریکایی یکی از اهداف چندگانه و سخت آمریکا، ایران خواهد بود، اگر چه این هدف خارج از مرزهای کشور باشد! یک احتمال و تحلیل است بالاخره، که نباید نادیده گرفته شود. صرفنظر از آنکه معتقدم همین الان هم درگیری بدون بمباران، شروع شده، و با آنکه شک ندارم وجود یک نظام به‌شدت ضعیف در ایران، به نفع آمریکاست، و چه بسا بزودی سیاست نه چنگ نه مذاکره، تبدیل شود به سیاست؛ نه به پاسخگویی به حمله امریکا! ما ایرانی‌ها عادت داریم آرزوهایمان را در قالب تحلیل اینده بیان می‌کنیم و من تحلیل اینکه آمریکا در هیچ شرایطی مستقیماً با ایران وارد درگیری نظامی نخواهد شد را بسیار رؤیایی و آرزوگونه ارزیابی می‌کنم. اگر چه آرزوی خودم هم اتفاق نیفتادن این حادثه است. اما با آرزو نمی‌شود زندگی و تحلیل کرد. نظام با تنش زنده است، و این تنش بالآخره کار دستش خواهد داد! پیش‌بینی دقیق آینده هرگز ممکن نیست، آما آماده نبودن نظام برای حوادث احتمالی اظهر من الشمس است. یک پرسش دارم؛ این نظام یکدست و تحت فرمان ولایت فقیه ظرف کمتر از چند روز، تنها با تهدیدهای کلامی آمریکا بیش از بیست درصد از ارزش پول ملی‌اش را از دست داد، اگر حمله به مستقیم به منافع ایران از سوی امریکا، اتفاق بیفتد، چقدر از ارزش پولش را خواهد باخت!؟ ما در شرایط غیرجنگی اجازه نداریم بپرسیم آخر این چه اقتصاد و چه مدیریت بی‌بنیه‌ و فشلی است که به آسانی همه مردم در یک هفته بیش از ۲۰ درصد فقیر می‌شوند و هیچکس پاسخگو نیست، فردا که دلار بشود ۷۰ یا ۸۰ هزار تومان، آیا کسی پاسخگوست؟ بترسید از این روزهایی که مردم دیگر حال جوک ساختن از بیعرضگی‌های شما را ندارند. بترسید از این وقتی که مردم دیگر تحمل‌شان از گرانی تمام شده. بترسید از وقتی که آمریکا احساس کند جمهوری اسلامی دیگر منفعت مهمی برایش ندارد. بترسید از وقتی که وضعیت بانک‌ها و بیمه‌ها، صندوق ذخیره ارزی و اموال‌تان در خارج از کشور برای مردم افشا شود. بترسید از وقتی که همه متوجه شوند سخن‌گفتن و نوشتن و تذکر بی‌فایده است. بترسید از وقتی که مردم متوجه شوند برخی که لیاقت اداره یک روستا را هم نداشته‌اند، امروز سرنوشت کشور را به دست گرفته‌اند. بترسید از بایدن پیر... که امروز سرنوشت شما در دست اوست پشت پرده کلی امتیاز بدهید شاید دو سال دیگر بمانید!! هفته قبل دلار چند بود؟ امروز چند است؟ هفته دیگر چند خواهد بود؟ با همۀ بده‌ بستان‌های پشت پرده در حاکمیت یکدست ولایت فقیه! واقعا خجالت نمی‌کشید!! @simar50